Married แต่งแล้ว(อย่า)รัก [จบบริบูรณ์]

Married แต่งแล้ว(อย่า)รัก [จบบริบูรณ์]

Nanaกะหอยทาก · เสร็จสิ้น · 122.1k คำ

1k
ยอดนิยม
5.4k
การดู
48
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

การแต่งงานที่เริ่มจากความไม่เต็มใจ

เกิดขึ้นเพียงเพราะคำขอของคุณย่าที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ ชีวิตหลังแต่งงานไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลาย ๆ คนบอกมา

ว่าแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง

เพราะนอกจากงานประจำของเธอที่ต้องทำแล้ว

เธอยังต้องเข้าไร่ไปทำงานช่วยคุณสามี ที่เหมือนกับตั้งใจแกล้งเธออยู่ทุกครั้งที่มีโอกาส

สิ่งที่เขาให้เธอทำนั้นช่างน่าเบื่อและปวดหัวมากที่สุด เธอไม่ชอบงานแบบนี้!

“นายครับ ไหนบอกจะให้นายหญิงทำงานล่ะครับ”

“งานคงหนักเกินไปเขาเลยไม่ไหวมั้ง”

“เอ่อ นายครับ แค่นั่งนับเงินผมว่ามันไม่ค่อยหนักนะครับ”

แต่แล้วความรักที่เริ่มต้นจากการถูกบังคับ เริ่มถักทอจากความใกล้ชิดทีละนิด

เมื่อทุกอย่างกำลังเริ่มต้นได้ด้วยดี แต่เขากลับทิ้งเธอให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวในค่ำคืนที่เธอต้องการเขามากที่สุด

หรือเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองคน

มีเพียงเธอที่คิดไปเองคนเดียว...

บท 1

Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 1

สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่หนึ่งในสามของประเทศที่ล้วนเป็นที่ใฝ่ฝันของเหล่านักเขียนที่จะได้มีผลงานร่วมกับสำนักพิมพ์นี้ ตอนนี้เรียกได้ว่าไม่ว่าจะเดินไปส่วนไหนของร้านหนังสือก็มักจะเจอกับหนังสือจากสำนักพิมพ์นี้ ทั้งนวนิยายไทย นวนิยายแปลจากต่างประเทศ ไหนจะวรรณกรรมเด็ก ซึ่งล้วนสร้างชื่อเสียงและเป็นที่จับตามองของกลุ่มนักอ่านและนักเขียนรอบข้าง

ภายในสำนักพิมพ์ใหญ่ต่างมีพนักงานเดินกันขวักไขว่ ส่วนสิ่งที่ทำให้คนตัวเล็กเดินเข้ามาภายในสำนักพิมพ์ในวันนี้เป็นเพราะว่ามีนัดเซ็นสัญญานวนิยายแปลเรื่องใหม่ที่ทางสำนักพิมพ์เพิ่งจะตกลงกับนักเขียนในต่างแดนได้สำเร็จ แต่ดันมาล่าช้าเมื่อทางนักเขียนทางนั้นยื่นข้อเสนอให้นักแปลนามปากกา PPLinta เป็นคนแปลผลงาน

“คุณพลอยไพลินมาถึงหรือยัง”

“กำลังเดินทางมาค่ะ คอนเฟิร์มว่าทันแน่นอนค่ะ”

สัญญาว่าจ้างต่าง ๆ เตรียมเสร็จแล้วเรียบร้อย ตอนนี้เหลือเพียงแค่นักแปลอย่างพลอยไพลินเดินทางมาถึง นอกจากจะเป็นนักแปลสังกัดสำนักพิมพ์ พลอยประกาย แล้วเธอยังเป็นนักเขียนในสังกัดอีกด้วย แฟนคลับที่ตามตัวนักเขียนโดยตรงและติดตามผลงานแปลด้วย และทวงถามสำนักพิมพ์ทุกเดือนเกี่ยวกับผลงานเรื่องใหม่ของนักเขียนคนโปรด

“มาแล้วค่ะมาแล้ว” ฉันที่หอบหิ้วเอกสารและแก้วกาแฟของตัวเองเดินเข้าไปภายในห้องประชุมที่คุ้นเคยก็รีบเอ่ยเสียงทักทายกลุ่มคนที่นั่งรออยู่ นี่ฉันมาถึงก่อนเวลาตั้งสี่สิบนาทีเลยนะทำไมทุกคนถึงได้มองหน้าฉันแบบนั้นด้วยล่ะ

“สาธุ! ฉันนึกว่าแกจะหลงทางไปอีก” ประกายดาวเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นทั้งยังยกมือไหว้อย่างดีใจ ทีมงานคนอื่น ๆ ในห้องประชุมหลุดหัวเราะอย่างขบขันไม่น้อยเมื่อเห็นท่าทีของเจ้านายตัวเอง

“เกินไปแล้วยัยดาว ฉันไม่ได้เรดาร์พังขนาดนั้นสักหน่อย” มองเพื่อนงอน ๆ มือก็วางข้าวของที่หอบหิ้วมาลงบนโต๊ะ

“ให้โอกาสพูดใหม่ยัยพลอย” ครั้งนี้เป็นอาริสา หรือริสาเพื่อนอีกคนของฉันที่ร่วมวงเอ่ยแซว

“เอาละ ๆ อย่าเพิ่งชวนกันนอกเรื่อง”

“เนี่ยเพื่อนแท้เลยพิรัช” ฉันหันไปมองเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่มุมด้านหนึ่งพร้อมกับยกนิ้วโป้งเอ่ยชม แต่ไม่คิดจริง ๆ ว่ามันจะหักหลังฉันด้วยประโยคแบบนั้น

“ไม่มีเพื่อนเรดาร์พัง”

“ไอ้รัช! แกมันร้ายที่สุด ฉันฟ้องใครได้บ้าง” และเมื่อเพื่อนรุมแกล้งก็ร้องงอแง

“เฮ้อ รู้เลยมันนอนไม่พอ” ประกายดาวเอ่ยขึ้นอย่างปลงตก

ที่นี่คือสำนักพิมพ์ที่ร่วมกันเปิดกับเพื่อน ๆ ตอนนี้เปิดมาได้เกือบเจ็ดปีแล้วล่ะตั้งแต่เรียนอยู่ปีสามเลย มีครอบครัวของพิรัชช่วยเหลือและตอนนี้ก็เป็นพันธมิตรต่อกันเพราะบ้านพิรัชเป็นโรงพิมพ์ ฉันมีหุ้นของสำนักพิมพ์ก็จริงแต่ก็ไม่ขึ้นตรงกับฝ่ายบริหารอะไรทั้งนั้น เพราะแค่ต้องเขียนต้นฉบับส่งและแปลงานก็นับว่าไม่มีเวลานอนพักแล้ว ยังดีที่ฉันไม่ต้องเข้าสำนักพิมพ์เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ แต่ก็นั่นแหละ งานเยอะมากเช่นเดียวกัน

“มาดูงานก่อน อย่าเพิ่งเล่น เสร็จแล้วจะพาไปกินชาบู” อาริสารีบเอ่ยบอกกับฉัน และนั่นจึงทำให้ฉันมุ่งความสนใจไปยังงานตรงหน้าทันที สิ่งแรกที่เห็นคือต้นฉบับที่เสร็จแล้วเรียบร้อยพร้อมส่งให้ทีมงานตรวจสอบต่อตามขั้นตอน รวมถึงบรีฟเรื่องปกและธีมต่าง ๆ เสร็จแล้วถึงได้คุยเรื่องนวนิยายที่นักเขียนของทางต่างประเทศเลือกมาว่าต้องเป็นฉันที่เป็นคนแปลถึงจะยอมให้เซ็นสัญญา

“แปดเล่มนะแม่” ฉันอ่านรายละเอียดก่อนจะเงยหน้ามองเพื่อนตาโต

“ใช่ แปดเล่มจบพร้อมตอนพิเศษ เขาเลือกแกคนเดียวเลยพลอย” ประกายดาวอธิบาย

“เท่ากับว่าเราต้องทุ่มกับงานนี้เกือบหนึ่งปีเลยเหรอ”

“อื้อ ไหวไหม”

“ขอสโคปที่ชัดเจนก่อนเลย” ฉันบอกเพื่อน เพราะในหนึ่งเล่มปกติก็ใช้เวลาแปลสองถึงสามเดือนอยู่แล้วก่อนจะต้องส่งกลับมาให้สำนักพิมพ์ตรวจเพิ่มเติม

“ที่จริงตั้งไว้ว่าปีละสองเล่ม เอาเท่าที่แกไหวยังไงก็เซ็นสัญญามายาว ๆ อยู่แล้ว พิรัชทุ่มมากเพราะฐานแฟนคลับนักเขียนคนนี้เยอะ”

“...” ฉันพยักหน้าเข้าใจ เพราะฉันก็ติดตามนักเขียนคนนี้อยู่เช่นเดียวกัน

“แต่แฟนคลับแกก็รอแกเหมือนกัน...” ประกายดาวมองฉันพร้อมกับทำหน้ายิ้มอย่างรู้สึกผิด

“แปลสองเล่มเสร็จเราจะพักสองเดือนเขียนงานตัวเอง แล้วจะแปลต่อแบบนี้สลับกันจนครบ จบโปรเจ๊กขอพักหนึ่งเดือน”

“ได้ ตกลงเลย” ประกายดาวรีบตอบตกลงเมื่อได้ยินข้อเสนอ

“ฉันล่ะอยากหยิกพวกแกจัง” ฉันมองเพื่อนก่อนจะหลุดหัวเราะเมื่อเอ่ยจบเพื่อนทั้งสามคนก็ยื่นแขนมาตรงหน้าฉันอย่างพร้อมเพรียงกันทันที ทีมงานคนอื่นที่ร่วมงานกันมาหลายปีก็หัวเราะอย่างขบขันไม่น้อย ใครจะไปคิดว่าทีมผู้บริหารติดเล่นกันขนาดนี้

“ไม่หยิก เดี๋ยวพวกแกเจ็บแต่เลี้ยงชาบูเลย”

“ได้ จัดให้หนัก” พิรัชยิ้มกว้างส่งให้ฉันอย่างดีใจ

“เอาละมาเซ็นสัญญากันเถอะค่ะ พี่จะได้เคลียร์ทุกอย่างให้ แล้วนี่เป็นเช็คเงินสดนะคะคุณพลอย สำหรับเรื่องแปลสองเรื่องและต้นฉบับสองเรื่อง” พี่ทีมงานเอ่ยบอกพร้อมกับส่งเช็คเงินสดมาให้ เป็นค่าจ้างงานแปลของก่อนหน้านี้

“ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ” เอ่ยบอกพี่ ๆ ทีมงานทีเล่นทีจริง

เราใช้เวลาที่ห้องประชุมนานหลายชั่วโมงกว่าจะคุยและตกลงเรื่องข้อสัญญากันจนเรียบร้อย แต่เพราะเพื่อนยังต้องทำงาน นัดชาบูของเราเลยต้องเลื่อนเป็นมื้อเย็นแทน ส่วนฉันเมื่อไม่มีงานหรือธุระที่จะพูดคุยกับเพื่อนเพิ่มเติมก็ขอตัวกลับคอนโดตัวเอง ไปนอนพักสักหน่อยเพราะโหมทำงานหนักหลายวันแล้ว ร่างกายโหยหาที่นอนมากจริง ๆ ค่ะ

เห็นฉันคุยเล่นกับเพื่อนและทีมงานแบบนั้น แต่ที่จริงฉันเป็นคนติดบ้านมากเรียกได้ว่าเป็นอินโทรเวิร์สคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ เวลาจะออกจากบ้านทีไรต้องรวบรวมพลังงานทั้งหมดไว้ และจะรู้สึกเหนื่อยมาก ๆ ที่ต้องออกไปเจอผู้คนมากมาย เหนื่อยและกังวลทุกครั้งที่ต้องพูดคุยกับคนอื่น

เพื่อน ๆ ของฉันต่างรู้ดีเลยจัดเวลาจัดทุกอย่างให้ได้แบบนี้ ปกติทำงานก็จะนั่งทำที่ห้องนี่แหละแบ่งโซนทำงานออกชัดเจน หรือเหนื่อย ๆ ก็จะหอบงานไปทำที่ทะเลบ้าง ภูเขาบ้างแล้วแต่อารมณ์ในช่วงนั้น

เพราะงานฉันเยอะและมีระยะเวลาจำกัดทำให้นาน ๆ ครั้งถึงจะกลับไปเยี่ยมคุณย่าที่ตอนนี้เหลือเพียงแค่ท่านเป็นคนในครอบครัว พ่อกับแม่ฉันแยกทางกันตั้งแต่ฉันยังเด็กพ่อเสียไปแล้วส่วนแม่ไม่ได้ติดต่อกันแล้วล่ะ ตอนนี้ก็ถ้ามีเวลาว่างฉันจะกลับไปหาย่าบ้าง หรือบางครั้งก็โทรกลับไป

เมื่อกลับมาถึงห้องพักฉันใช้เวลาทำความสะอาดห้องพักและจัดห้องใหม่นานหลายชั่วโมงก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำชำระคราบไคลแล้วเดินออกมานอนบนเตียงนอนนุ่ม ๆ ของตัวเอง

เตียงนอนจ๋าพี่คิดถึงเหลือเกิน...

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

516.2k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

567.2k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
หวงรักท่านประธานปากแข็ง

หวงรักท่านประธานปากแข็ง

11.9k การดู · กำลังอัปเดต · พลอยชนา
"จาก ‘พี่ชายจอมเผด็จการ’ สู่ ‘เจ้าของชีวิต’ ที่ไม่เคยคิดจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ"
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

784.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักระรินใจ

รักระรินใจ

27.2k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
ความรักในรอยแค้นของลัลน์ลลิน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลวงศ์วิษณุที่สร้างบาดแผลและความเจ็บปวดไว้กลางใจเมฆพงษ์ เขตเมฆา นักธุรกิจพ่อหม้ายหนุ่มที่ในอดีตต้องสูญเสียทุกอย่างเพราะคนของวงศ์วิษณุ แต่สิ่งเดียวที่เขาได้จากครอบครัวนี้คือหัวใจภักดีของลัลน์ลลิน ผู้หญิงธรรมดาที่เต็มไปด้วยความหวัง ความรัก และความอดทนกับเวลาเก้าปีที่เธอเติบโตขึ้นอย่างมีมุ่งมั่นชดใช้ความผิดแทนครอบครัวเพื่อขอให้เขายกโทษให้ แม้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดนั้นก็ตาม ลัลน์ลลิน ถูกคนที่เธอมีใจให้ทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างเลือดเย็น เขาไล่เธอออกจากบ้านโดยไม่เหลียวมอง! ทำให้เธอต้องหอบหัวใจที่แหลกสลายเดินจากมาอย่างไร้จุดหมาย โชคดีที่เธอเจอกับธาวิน จิตแพทย์หนุ่มที่อบอุ่น และใส่ใจทุกคำพูดของเธอ เขาไม่ซักไซ้ ไม่มีคำปลอบใจ แค่ฟังและทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นคนสำคัญ ผู้ชายที่เต็มใจเยียวยาหัวใจพัง ๆ ของเธอ ในขณะที่เมฆพงษ์ เริ่มรู้ตัวว่าเขาทิ้งสิ่งสำคัญไป...แต่บางครั้งความเสียใจมันก็สายเกินแก้ รักเก่าที่ยังค้างคา กับ ความรู้สึกใหม่ที่ค่อย ๆ ละลายหัวใจทีละนิด...คนหนึ่งเจ็บเพราะเคยผูกมัด อีกคนเยียวยาด้วยความเข้าใจแบบไม่ต้องพูดเลยสักคำ ใครคือคนที่หัวใจลัลน์ลลินจะเลือก? ระหว่างคนที่เคย ‘ครอบครอง’ ... กับคนที่แค่ ‘ยืนอยู่ข้าง ๆ’ ก็ทำให้เธอยิ้มได้ทั้งวัน
รักไม่หลอก

รักไม่หลอก

8.1k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
วาดฝันนักเขียนสาวสุดเฉิ่มถูกไล่ออกจากงานประจำหลังโดนจับได้ว่าแอบปั่นต้นฉบับในเวลางานจึงไปอาศัยอยู่กับน้องชายฝาแฝดที่ไม่ลงรอยกันมาแต่เด็ก ทำให้เกิดมีปากเสียงกันในวันหนึ่งเมื่อคนเป็นน้องเอ่ยปากไล่เธอต่อหน้าคู่ขาสาวทำให้คนเป็นพี่เสียใจจนผลุนผลันขับรถออกมาได้รับอุบัติเหตุ โชคชะตาเล่นตลกให้วิญญาณวาดฝันหลุดจากร่าง ซ้ำยังกลายเป็นวิญญาณความจำเสื่อมหาทางเข้าร่างไม่ได้และยังซวยไม่พอ วาดฝันต้องเข้าไปพัวพันกับคดีสะเทือนขวัญ ต้องช่วยพร้อมรบ นิติเวชหนุ่มที่มองเห็นวิญญาณของเธออย่างน่ามหัศจรรย์และยิ่งกว่านั้นเวลาอยู่ใกล้เขาในระยะสายตาจากเป็นแค่ดวงวิญญาณ วาดฝันจะมีตัวตนเหมือนคนปกติภายใต้ข้อแม้ว่าต้องอยู่ใกล้นิติเวชหนุ่มเท่านั้น ความสัมพันธ์แปลกประหลาดกับภาระกิจที่ต้องช่วยเขาไขคดีอาจเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้วาดฝันหาทางกลับเข้าร่างของตัวเองได้
สัญญารักประธานร้าย

สัญญารักประธานร้าย

69.2k การดู · เสร็จสิ้น · ปลายฟ้า
ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เป็นโชคดีของเธอแล้วที่เขาจำเธอไม่ได้ ลูกคนนี้จะได้เป็นสิทธิ์ขาดของเธอคนเดียว
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด

เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด

14.1k การดู · เสร็จสิ้น · เพลงมีนา
เสิ่นรั่วหลัน ทายาทที่เหลือรอดเพียงคนเดียวของตระกูลเสิ่น ครอบครัวของนางถูกคนชั่วลอบสังหารทั้งตระกูลในคืนเดียว มารดากอดนางไว้นานสิ้นใจต่อหน้านางในวัยเพียงสิบขวบ ท่ามกลางซากศพและเลือดที่นองพื้น เหลียนหงอี้นำทหารเข้ามาช่วยแต่ไม่ทันการณ์ ช่วยได้เพียงเสิ่นรั่วหลันคนเดียวเท่านั้น จากนั้นนางเหมือนคนสติไม่ดีกลายเป็นคนปัญญาอ่อน แม้ร่างกายเติบโตแต่ลักษณะนิสัยยังเป็นเด็กสิบขวบและจำเรื่องในคืนนั้นไม่ได้
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

757.3k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
คลั่งรักเมียแต่ง

คลั่งรักเมียแต่ง

554.4k การดู · เสร็จสิ้น · มะนาวสีชมพู
เรื่อง...คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

540.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

529.7k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง