บทนำ
เกิดขึ้นเพียงเพราะคำขอของคุณย่าที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่ ชีวิตหลังแต่งงานไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลาย ๆ คนบอกมา
ว่าแต่งกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง
เพราะนอกจากงานประจำของเธอที่ต้องทำแล้ว
เธอยังต้องเข้าไร่ไปทำงานช่วยคุณสามี ที่เหมือนกับตั้งใจแกล้งเธออยู่ทุกครั้งที่มีโอกาส
สิ่งที่เขาให้เธอทำนั้นช่างน่าเบื่อและปวดหัวมากที่สุด เธอไม่ชอบงานแบบนี้!
“นายครับ ไหนบอกจะให้นายหญิงทำงานล่ะครับ”
“งานคงหนักเกินไปเขาเลยไม่ไหวมั้ง”
“เอ่อ นายครับ แค่นั่งนับเงินผมว่ามันไม่ค่อยหนักนะครับ”
แต่แล้วความรักที่เริ่มต้นจากการถูกบังคับ เริ่มถักทอจากความใกล้ชิดทีละนิด
เมื่อทุกอย่างกำลังเริ่มต้นได้ด้วยดี แต่เขากลับทิ้งเธอให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวในค่ำคืนที่เธอต้องการเขามากที่สุด
หรือเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองคน
มีเพียงเธอที่คิดไปเองคนเดียว...
บท 1
Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 1
สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่หนึ่งในสามของประเทศที่ล้วนเป็นที่ใฝ่ฝันของเหล่านักเขียนที่จะได้มีผลงานร่วมกับสำนักพิมพ์นี้ ตอนนี้เรียกได้ว่าไม่ว่าจะเดินไปส่วนไหนของร้านหนังสือก็มักจะเจอกับหนังสือจากสำนักพิมพ์นี้ ทั้งนวนิยายไทย นวนิยายแปลจากต่างประเทศ ไหนจะวรรณกรรมเด็ก ซึ่งล้วนสร้างชื่อเสียงและเป็นที่จับตามองของกลุ่มนักอ่านและนักเขียนรอบข้าง
ภายในสำนักพิมพ์ใหญ่ต่างมีพนักงานเดินกันขวักไขว่ ส่วนสิ่งที่ทำให้คนตัวเล็กเดินเข้ามาภายในสำนักพิมพ์ในวันนี้เป็นเพราะว่ามีนัดเซ็นสัญญานวนิยายแปลเรื่องใหม่ที่ทางสำนักพิมพ์เพิ่งจะตกลงกับนักเขียนในต่างแดนได้สำเร็จ แต่ดันมาล่าช้าเมื่อทางนักเขียนทางนั้นยื่นข้อเสนอให้นักแปลนามปากกา PPLinta เป็นคนแปลผลงาน
“คุณพลอยไพลินมาถึงหรือยัง”
“กำลังเดินทางมาค่ะ คอนเฟิร์มว่าทันแน่นอนค่ะ”
สัญญาว่าจ้างต่าง ๆ เตรียมเสร็จแล้วเรียบร้อย ตอนนี้เหลือเพียงแค่นักแปลอย่างพลอยไพลินเดินทางมาถึง นอกจากจะเป็นนักแปลสังกัดสำนักพิมพ์ พลอยประกาย แล้วเธอยังเป็นนักเขียนในสังกัดอีกด้วย แฟนคลับที่ตามตัวนักเขียนโดยตรงและติดตามผลงานแปลด้วย และทวงถามสำนักพิมพ์ทุกเดือนเกี่ยวกับผลงานเรื่องใหม่ของนักเขียนคนโปรด
“มาแล้วค่ะมาแล้ว” ฉันที่หอบหิ้วเอกสารและแก้วกาแฟของตัวเองเดินเข้าไปภายในห้องประชุมที่คุ้นเคยก็รีบเอ่ยเสียงทักทายกลุ่มคนที่นั่งรออยู่ นี่ฉันมาถึงก่อนเวลาตั้งสี่สิบนาทีเลยนะทำไมทุกคนถึงได้มองหน้าฉันแบบนั้นด้วยล่ะ
“สาธุ! ฉันนึกว่าแกจะหลงทางไปอีก” ประกายดาวเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นทั้งยังยกมือไหว้อย่างดีใจ ทีมงานคนอื่น ๆ ในห้องประชุมหลุดหัวเราะอย่างขบขันไม่น้อยเมื่อเห็นท่าทีของเจ้านายตัวเอง
“เกินไปแล้วยัยดาว ฉันไม่ได้เรดาร์พังขนาดนั้นสักหน่อย” มองเพื่อนงอน ๆ มือก็วางข้าวของที่หอบหิ้วมาลงบนโต๊ะ
“ให้โอกาสพูดใหม่ยัยพลอย” ครั้งนี้เป็นอาริสา หรือริสาเพื่อนอีกคนของฉันที่ร่วมวงเอ่ยแซว
“เอาละ ๆ อย่าเพิ่งชวนกันนอกเรื่อง”
“เนี่ยเพื่อนแท้เลยพิรัช” ฉันหันไปมองเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่มุมด้านหนึ่งพร้อมกับยกนิ้วโป้งเอ่ยชม แต่ไม่คิดจริง ๆ ว่ามันจะหักหลังฉันด้วยประโยคแบบนั้น
“ไม่มีเพื่อนเรดาร์พัง”
“ไอ้รัช! แกมันร้ายที่สุด ฉันฟ้องใครได้บ้าง” และเมื่อเพื่อนรุมแกล้งก็ร้องงอแง
“เฮ้อ รู้เลยมันนอนไม่พอ” ประกายดาวเอ่ยขึ้นอย่างปลงตก
ที่นี่คือสำนักพิมพ์ที่ร่วมกันเปิดกับเพื่อน ๆ ตอนนี้เปิดมาได้เกือบเจ็ดปีแล้วล่ะตั้งแต่เรียนอยู่ปีสามเลย มีครอบครัวของพิรัชช่วยเหลือและตอนนี้ก็เป็นพันธมิตรต่อกันเพราะบ้านพิรัชเป็นโรงพิมพ์ ฉันมีหุ้นของสำนักพิมพ์ก็จริงแต่ก็ไม่ขึ้นตรงกับฝ่ายบริหารอะไรทั้งนั้น เพราะแค่ต้องเขียนต้นฉบับส่งและแปลงานก็นับว่าไม่มีเวลานอนพักแล้ว ยังดีที่ฉันไม่ต้องเข้าสำนักพิมพ์เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ แต่ก็นั่นแหละ งานเยอะมากเช่นเดียวกัน
“มาดูงานก่อน อย่าเพิ่งเล่น เสร็จแล้วจะพาไปกินชาบู” อาริสารีบเอ่ยบอกกับฉัน และนั่นจึงทำให้ฉันมุ่งความสนใจไปยังงานตรงหน้าทันที สิ่งแรกที่เห็นคือต้นฉบับที่เสร็จแล้วเรียบร้อยพร้อมส่งให้ทีมงานตรวจสอบต่อตามขั้นตอน รวมถึงบรีฟเรื่องปกและธีมต่าง ๆ เสร็จแล้วถึงได้คุยเรื่องนวนิยายที่นักเขียนของทางต่างประเทศเลือกมาว่าต้องเป็นฉันที่เป็นคนแปลถึงจะยอมให้เซ็นสัญญา
“แปดเล่มนะแม่” ฉันอ่านรายละเอียดก่อนจะเงยหน้ามองเพื่อนตาโต
“ใช่ แปดเล่มจบพร้อมตอนพิเศษ เขาเลือกแกคนเดียวเลยพลอย” ประกายดาวอธิบาย
“เท่ากับว่าเราต้องทุ่มกับงานนี้เกือบหนึ่งปีเลยเหรอ”
“อื้อ ไหวไหม”
“ขอสโคปที่ชัดเจนก่อนเลย” ฉันบอกเพื่อน เพราะในหนึ่งเล่มปกติก็ใช้เวลาแปลสองถึงสามเดือนอยู่แล้วก่อนจะต้องส่งกลับมาให้สำนักพิมพ์ตรวจเพิ่มเติม
“ที่จริงตั้งไว้ว่าปีละสองเล่ม เอาเท่าที่แกไหวยังไงก็เซ็นสัญญามายาว ๆ อยู่แล้ว พิรัชทุ่มมากเพราะฐานแฟนคลับนักเขียนคนนี้เยอะ”
“...” ฉันพยักหน้าเข้าใจ เพราะฉันก็ติดตามนักเขียนคนนี้อยู่เช่นเดียวกัน
“แต่แฟนคลับแกก็รอแกเหมือนกัน...” ประกายดาวมองฉันพร้อมกับทำหน้ายิ้มอย่างรู้สึกผิด
“แปลสองเล่มเสร็จเราจะพักสองเดือนเขียนงานตัวเอง แล้วจะแปลต่อแบบนี้สลับกันจนครบ จบโปรเจ๊กขอพักหนึ่งเดือน”
“ได้ ตกลงเลย” ประกายดาวรีบตอบตกลงเมื่อได้ยินข้อเสนอ
“ฉันล่ะอยากหยิกพวกแกจัง” ฉันมองเพื่อนก่อนจะหลุดหัวเราะเมื่อเอ่ยจบเพื่อนทั้งสามคนก็ยื่นแขนมาตรงหน้าฉันอย่างพร้อมเพรียงกันทันที ทีมงานคนอื่นที่ร่วมงานกันมาหลายปีก็หัวเราะอย่างขบขันไม่น้อย ใครจะไปคิดว่าทีมผู้บริหารติดเล่นกันขนาดนี้
“ไม่หยิก เดี๋ยวพวกแกเจ็บแต่เลี้ยงชาบูเลย”
“ได้ จัดให้หนัก” พิรัชยิ้มกว้างส่งให้ฉันอย่างดีใจ
“เอาละมาเซ็นสัญญากันเถอะค่ะ พี่จะได้เคลียร์ทุกอย่างให้ แล้วนี่เป็นเช็คเงินสดนะคะคุณพลอย สำหรับเรื่องแปลสองเรื่องและต้นฉบับสองเรื่อง” พี่ทีมงานเอ่ยบอกพร้อมกับส่งเช็คเงินสดมาให้ เป็นค่าจ้างงานแปลของก่อนหน้านี้
“ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ” เอ่ยบอกพี่ ๆ ทีมงานทีเล่นทีจริง
เราใช้เวลาที่ห้องประชุมนานหลายชั่วโมงกว่าจะคุยและตกลงเรื่องข้อสัญญากันจนเรียบร้อย แต่เพราะเพื่อนยังต้องทำงาน นัดชาบูของเราเลยต้องเลื่อนเป็นมื้อเย็นแทน ส่วนฉันเมื่อไม่มีงานหรือธุระที่จะพูดคุยกับเพื่อนเพิ่มเติมก็ขอตัวกลับคอนโดตัวเอง ไปนอนพักสักหน่อยเพราะโหมทำงานหนักหลายวันแล้ว ร่างกายโหยหาที่นอนมากจริง ๆ ค่ะ
เห็นฉันคุยเล่นกับเพื่อนและทีมงานแบบนั้น แต่ที่จริงฉันเป็นคนติดบ้านมากเรียกได้ว่าเป็นอินโทรเวิร์สคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ เวลาจะออกจากบ้านทีไรต้องรวบรวมพลังงานทั้งหมดไว้ และจะรู้สึกเหนื่อยมาก ๆ ที่ต้องออกไปเจอผู้คนมากมาย เหนื่อยและกังวลทุกครั้งที่ต้องพูดคุยกับคนอื่น
เพื่อน ๆ ของฉันต่างรู้ดีเลยจัดเวลาจัดทุกอย่างให้ได้แบบนี้ ปกติทำงานก็จะนั่งทำที่ห้องนี่แหละแบ่งโซนทำงานออกชัดเจน หรือเหนื่อย ๆ ก็จะหอบงานไปทำที่ทะเลบ้าง ภูเขาบ้างแล้วแต่อารมณ์ในช่วงนั้น
เพราะงานฉันเยอะและมีระยะเวลาจำกัดทำให้นาน ๆ ครั้งถึงจะกลับไปเยี่ยมคุณย่าที่ตอนนี้เหลือเพียงแค่ท่านเป็นคนในครอบครัว พ่อกับแม่ฉันแยกทางกันตั้งแต่ฉันยังเด็กพ่อเสียไปแล้วส่วนแม่ไม่ได้ติดต่อกันแล้วล่ะ ตอนนี้ก็ถ้ามีเวลาว่างฉันจะกลับไปหาย่าบ้าง หรือบางครั้งก็โทรกลับไป
เมื่อกลับมาถึงห้องพักฉันใช้เวลาทำความสะอาดห้องพักและจัดห้องใหม่นานหลายชั่วโมงก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำชำระคราบไคลแล้วเดินออกมานอนบนเตียงนอนนุ่ม ๆ ของตัวเอง
เตียงนอนจ๋าพี่คิดถึงเหลือเกิน...
บทล่าสุด
#75 บทที่ 75 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 3.2 จบตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#74 บทที่ 74 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 3.1
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#73 บทที่ 73 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 2.3
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#72 บทที่ 72 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 2.2
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#71 บทที่ 71 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 2.1
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#70 บทที่ 70 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 1.3
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#69 บทที่ 69 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 1.2
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#68 บทที่ 68 ตอนพิเศษ Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 1.1
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#67 บทที่ 67 Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 67 จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025#66 บทที่ 66 Married แต่งแล้ว (อย่า) รัก 66
อัปเดตล่าสุด: 12/3/2025
คุณอาจชอบ 😍
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
![Married แต่งแล้ว(อย่า)รัก [จบบริบูรณ์]](https://oss.novelago.app/prod/img/cover/4537cc095c1646eaa3ee40ca71e9e6c6.jpg?x-oss-process=image/format,webp/resize,m_fill,w_240,h_320)












