บทนำ
"ไม่รู้ (•_• ) ( •_•)"
"บ้านอยู่ที่ไหน"
"ไม่รู้ (•_• ) ( •_•)"
"รู้อะไรบ้าง"
"(•_• ) ( •_•)"
"เห้อออออออออ"
ติวเตอร์ ตฤณภัทร วสุไพศาล อายุ22ปี
ลูกชายเจ้าของบริษัทนำเข้าอะไหล่รถยนต์ชื่อดัง
พุดดิ้ง พีรกมล กรกนกการ อายุ 21ปี
บท 1
<ติวเตอร์>
@มหาวิทยาลัยวอท
"กูว่านะมึงทำบุญบ้างไอ้ไผ่ ผีจะได้ไม่มาหลอกสาวๆมึงอ่ะ กูละสงสารจริงๆ ฮ่าๆๆๆ"
ผมมองไอ้กอไผ่แล้วหัวเราะอย่างขำๆ คืองี้ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจในชีวิตมันเท่าไหร่ แต่เวลามันจะยุ่งกับผู้หญิงคนไหนผู้หญิงคนนั้นจะต้องเจอผีหลอกทุกราย ตลกใช่มั้ยละ หึ
"เสือกไอ้สัส"
"เรื่องจริงนี่หว่า กูว่านะโว๊ยถ้ายังเป็นงี้อ่ะมึงไม่ได้เมียล่ะชาตินี้อ่ะ หรือว่าพึ่งพาหมอผีดีมั้ยวะ"
ผมเสนออะไรดีๆให้มัน มันมองหน้าผมแล้วเบ้ปากใส่
"กูมีคนที่จะช่วยกูได้แล้วโว๊ยย"
"อย่าบอกนะว่า ... เมเปิ้ล"
"อือหื้อ"
ผมเดินไปตีหัวมันทันที ไอ้เชี่ยนี่ก็อีกเรื่องหนึ่งแม่ง ผมเล็งของผมมาตั้งนาน พยายามอย่างมากที่จะไม่ให้ไอ้ไผ่ได้เจอ ถ้ามันเจอนะเสร็จมันแน่ๆแล้วก็ใช่จริงๆด้วย เมเปิ้ลเรียบร้อยไปแล้ว
"ชิ มึงแย่งของๆกูไป"
"เอาดีๆ เขาไม่เคยเป็นของมึง และหลวงพ่อก็บอกว่าเมเปิ้ลเป็นเนื้อคู่กู จบนะ"
"เหอะ มึงมีความเชื่อเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ"
"ก็ตั้งแต่เจอเมเปิ้ลไง"
"เหอะ เหม็นกลิ่นความรัก กูไปละนะ"
พูดจบผมก็หยิบกระเป๋าออกไปทันที หมั่นไส้วะเนื้อคู่ผมอ่ะทำไมไม่ออกตามหาผมบ้างวะ เจอแต่เนื้อข้างทางกินไปวันๆเนี้ย ผมก็อยากจะมีเนื้อคู่กับเขาบ้าง
.
.
@เช้าวันต่อมา....
ผมมาถึงมหาวิทยาลัยเรียบร้อยลงจากรถออกมาก็เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งกอดเข่าอยู่ตรงฟุตบาท ผมเดินตรงไปหาเธอก่อนจะส่งยิ้มไปให้
"เป็นอะไร มานั่งร้องไห้ทำไมที่นี่"
ผมเอ่ยถามเธอยิ้มๆ สวยจังแต่เสียดายที่ทำหน้าเศร้าไปหน่อยเล่นเอาโลกใบนี้มืดลงขึ้นเยอะเลย
"ไม่รู้"
อ่าว ผมเกาหัวอย่างงงๆก่อนจะนั่งลงข้างๆเธอ
"แล้วร้องไห้ทำไมล่ะ บ้านอยู่ที่ไหน แล้วมานั่งทำอะไรที่นี่"
เธอส่ายหน้าเบาๆ
"ไม่รู้"
อ่าวเห้ยยยย นี่คือไม่รู้จริงๆหรือกวนประสาทวะเนี้ย ผมถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะสงบสติอารมณ์แล้วหันไปคุยกับเธอใหม่
"เอาใหม่ ถามใหม่นะ ร้องไห้ทำไม"
"ไม่รู้"
"งั้นถามใหม่ บ้านอยู่ที่ไหน"
"ไม่รู้"
เธอเอาแต่ส่ายหน้าตอบแต่ไม่รู้ๆ แล้วถ้าเธอไม่รู้แล้วใครมันจะรู้วะ แม่งเอ้ยยยยยย
"หลงทางเหรอ"
ผมถามคำถามปลายปิดไปแม่งเลย ถ้ากว้างๆดั้นตอบไม่รู้ๆท่าเดียว เธอพยักหน้าเบาๆ
"คงงั้นมั่ง"
เออวะอย่างน้อยก็พอรู้ละว่าเธอหลงทางมา ผมถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะลุกขึ้นแล้วเอ่ยชวนเธอไปด้วย
"โอเค งั้นเอางี้ถ้าไม่รู้จะไปไหนงั้นไปด้วยกันมั้ย"
เธอพยักหน้าเบาๆก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตามผมมา ผมเงียบไปสักพักก่อนจะหันกลับไปหาเธอ
"ว่าแต่ ชื่ออะไรนะ"
เธอมองหน้าผมก่อนจะเอ่ยออกมา
"พุดดิ้ง ฉันชื่อพุดดิ้ง"
"จำได้แค่ชื่อตัวเองเหรอ"
"อื้ม จำได้แค่นั้นแหละ"
บทล่าสุด
#92 บทที่ 92 Heroscope 31 End
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#91 บทที่ 91 Heroscope 30
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#90 บทที่ 90 Heroscope 29
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#89 บทที่ 89 Heroscope 28
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#88 บทที่ 88 Heroscope 27
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#87 บทที่ 87 Heroscope 26
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#86 บทที่ 86 Heroscope 25
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#85 บทที่ 85 Heroscope 24
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#84 บทที่ 84 Heroscope 23
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026#83 บทที่ 83 Heroscope 22
อัปเดตล่าสุด: 6/2/2026
คุณอาจชอบ 😍
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
สัญญารักประธานร้าย
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
รักไม่หลอก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













