บทนำ
“ที่มาวันนี้เพราะฉันมีเรื่องอยากให้คุณทำ” ฉันเดินไปนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามโดยไม่รอให้อีกฝ่ายเชิญ พร้อมกับเอ่ยพูดเหมือนออกคำสั่ง จากนั้นก็ล้วงมือเข้าไปหยิบบุหรี่ในกระเป๋าขึ้นมาคาบไว้ที่ปาก
“เมื่อกี้คุณพูดว่า...มีเรื่องอยากให้ผมทำใช่ไหม?” เขาทวนคำถามก่อนหน้านี้อีกครั้งอย่างเชื่องช้าและเว้นจังหวะตามการขยับตัว เพราะระหว่างที่พูดเขาก็พ่นควันบุหรี่ออกมาพร้อมกับเขี่ยขี้บุหรี่ลงตรงหน้าของฉัน
“ใช่ ฉันมีเรื่องอยากให้คุณทำ”
“เราสองคนพึ่งเคยเจอกัน ผมว่าคุณควรใช้คำว่า ‘ขอให้ช่วย’ มากกว่าคำว่า ‘อยากให้ทำ’ นะครับ”
“ก็เพราะฉันไม่ได้มาเพื่อ ‘ขอร้อง’ นี่คะ”
บท 1
บทนำ
ห้างสรรพสินค้าภูสิทธ์
ช่วงเย็นของวัน
โซนจิวเวลรี่
“คุณหนูครับ ผมว่าร้านนี้ก็สวยนะครับ” หนึ่งในผู้ติดตามนามว่า ‘ยอด’ หรือที่ฉันมักจะชอบเรียกว่า ‘ไอ้ยอด’ พูดขึ้นมาตามด้วยท่าทางยกมือขึ้นแล้วชี้นิ้วให้ฉันดูว่าร้านที่มันกำลังเสนอนั้นอยู่ทางไหน
“นี่นะสวยของมึง! ถุ้ย! ร้านที่กูเลือกไว้ยังสวยกว่าอีก” ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไรกลับไปหรือทันได้มองตามที่ยอดแนะนำเสียงของ ‘เด่น’ ผู้ติดตามอีกคนของฉันก็ชิงพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว
ไม่นานสงครามพี่น้องก็เริ่มขึ้นเหมือนอย่างที่ชอบเป็น สองคนนี้เป็นพี่น้องฝาแฝดกัน และยังเป็นลูกของผู้ติดตามคนสำคัญของพ่อฉัน พวกเขาจึงถูกส่งให้มาดูแลฉันซึ่งก็คือรุ่นลูกและฉันก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะนี่คือคำสั่งโดยตรงจากแม่ฉันเอง
“...” ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมาแล้วหมุนตัวหันเดินไปอีกทางแทน และปล่อยให้พวกเขาเถียงกันเองต่อไป เนื่องจากลูกค้าคนอื่นที่อยู่รอบ ๆ เราเริ่มให้ความสนใจมองมาทางนี้กันหมดแล้ว
สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อ ‘ป่าน’ หรือ ‘สายป่าน’ แต่ละชื่อจะถูกเรียกไม่เหมือนกัน แล้วแต่สถานการณ์ไป คนที่จะเรียกฉันด้วยชื่อย่อได้จะต้องสนิทกับฉันพอสมควร แต่ถ้าเราไม่ได้สนิทกันก็ต้องเรียกฉันว่าสายป่านเท่านั้น!
ดูเอาแต่ใจใช่ไหม...แต่ทำไงได้เพราะฉันไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปนี่นา ฉันเป็นถึงลูกสาวเพียงคนเดียวของครอบครัวภูสิทธ์พลังกรเชียวนะ ผู้เป็นเจ้าของพื้นที่ให้เช่าในย่านการค้าดังและยังขึ้นชื่อว่าเป็นมาเฟียใหญ่แห่งพื้นที่นี้อีก
ทุกคนเลยให้ความเคารพครอบครัวของฉันมากจึงไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่กล้าเรียกฉันด้วยชื่อย่อหรือแค่คำว่าป่านเพียงอย่างเดียว อย่างน้อยพวกเขาจะรู้กันว่าต้องเรียกฉันว่าอะไร
“สวัสดีค่ะคุณสายป่าน” ผู้หญิงลักษณะแต่งตัวดูดีเป็นระเบียบเดินเข้ามาเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้
“...” ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไปนอกจากพยักหน้ารับไหว้แล้วหันหน้าเข้าไปมองภายในร้านเหมือนกำลังสำรวจโดยที่ตัวของฉันยังคงยืนกอดอกอยู่หน้าร้านเหมือนเดิม
เพราะกำลังคิดอยู่ว่าแม่ของฉันท่านชอบเครื่องประดับแบบไหนกันนะ แม้แม่จะชอบซื้อเครื่องประดับหลากหลายรูปแบบก็ตาม แต่ครั้งนี้เป็นวันสำคัญของท่านฉันจึงอยากซื้ออะไรที่มันถูกใจท่านมากที่สุดแทน
ก็เลยเลือกที่จะมาร้านนี้ ซึ่งเป็นร้านที่แม่ของฉันมาใช้บริการบ่อยมากที่สุดเท่าที่ตัวเองจะพอจำได้จากสมัยเมื่อก่อนที่ยังต้องค่อยเดินตามแม่ต้อย ๆ อยู่
“ตอนนี้ทางร้านพึ่งมีคอลเล็กชันใหม่เข้ามาพวกเราจึงจัดเตรียมของทุกอย่างเอาไว้เพื่อมอบเป็นของขวัญวันเกิดให้กับคุณนายหญิงใหญ่เรียบร้อยแล้วค่ะ” ครั้งนี้ฉันหันไปมองหน้าเธอพลางคิดภายในใจด้วยว่าคนพวกนี้นี่ทำการบ้านมากันดีเสียเหลือเกิน
เอาเถอะก็ยังดีกว่าที่จะต้องมานั่งมองหาเองเพราะเครื่องประดับด้านหน้ามันมีมากมายหลายแบบเกินไป ยิ่งมองฉันก็ยิ่งมึนหัว แม้แต่ก่อนจะเคยมากับแม่บ่อยก็จริง แต่ก็ไม่เคยคุ้นชินเลยสักครั้ง
“ไอ้เด่น! ไอ้ยอ- เอ๊ะ!” เพราะเห็นว่าผู้ติดตามของตัวเองยังไม่โผล่หน้ามาเสียที ฉันจึงตะโกนเสียงดังแบบที่ไม่เกรงกลัวใครตามด้วยการหมุนตัวเพื่อที่จะหันไปทางที่เคยเดินมา แต่ก็ต้องตกใจเมื่อรู้สึกว่าเท้าของตัวเองเหมือนกำลังเหยียบเข้ากับอะไรสักอย่างอยู่
“ขะ...ขอ” ฉันเม้มปากแน่นเมื่อเกือบหลุดเผลอพูดคำว่า ‘ขอโทษ’ ออกไปหลังจากก้มหน้าลงมองเห็นว่าตัวเองกำลังเหยียบเท้าของผู้ชายคนหนึ่งเข้าซึ่งมันคงเป็นจังหวะที่ผู้ชายคนนี้คงกำลังจะเดินเข้าไปในร้านแห่งนี้พอดิบพอดี
ใจจริงก็อยากขอโทษนะ แต่เพราะลุคของฉันที่ถูกแม่สั่งมาให้เป็นแบบนี้มันเลยทำดังใจหวังไม่ได้ ยิ่งต่อหน้าพนักงานที่รู้จักฉัน และครอบครัวของฉันด้วยแล้วก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ไปกันใหญ่
“ตอนเดินเนี่ยพกลูกกะตามาด้วยหรือเปล่า!” ฉันกระแทกเสียงไม่พอใจพูดตอกหน้าอีกคนกลับไป
“นี่คุณ! พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายผิดและยังเป็นฝ่ายมาเดินชนคนอื่นแบบนี้!” ดูเหมือนคนที่โมโหจะไม่ใช่คนที่ถูกฉันกระทำ แต่ดันเป็นอีกคนที่ยืนอยู่ข้างผู้ชายคนนี้แทน ถ้าให้ดูจากการแต่งตัวแล้วเดาว่าไม่น่าใช่เพื่อนกัน เพราะผู้ชายอีกคนที่กำลังโมโหคนนี้เขาแต่งตัวเนี้ยบมาก ไหนจะแว่นที่ดูหนาเตอะนั้นอีก
“ชิ!” ฉันแกล้งทำเสียงจิ๊จ๊ะแสดงความพอไม่ใจแทนเมื่อโดนอีกฝ่ายต่อว่ากลับมา จากนั้นก็หันไปมองทางเดิมที่คาดว่าเด่นกับยอดควรที่จะเดินออกมาจากทางนั้นได้แล้ว ไม่งั้นถ้าไม่มีพวกเขามาคอยช่วยฉันก็แย่สิ
“นอกจากจะไม่ขอโทษคนอื่นแล้วยังมาทำอากัปกิริยาไร้มารยาทแบบนี้อีก ไม่ทราบว่าพูดขอโทษเป็นหรือเปล่าครับคุณ!”
“พอได้แล้ววายุ” ไม่นานเสียงใหม่ก็เอ่ยขึ้นมาซึ่งเป็นเสียงที่พอได้ฟังแล้วเหมือนถูกต้องมนตร์สะกดให้หันกลับไปมองยังเจ้าของเสียงพูดนี้ใหม่อีกครั้ง เพราะก่อนหน้านั้นฉันเอาแต่มองผ่านผู้ชายคนนี้ไป เนื่องด้วยต้องเถียงอยู่กับอีกคน จึงไม่ได้สนใจคนที่ยืนข้างผู้ชายแว่นหนาสักเท่าไร
บทล่าสุด
#100 บทที่ 100 EP. 33 END|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (3/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#99 บทที่ 99 EP. 33 END|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (2/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#98 บทที่ 98 EP. 33 END|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (1/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#97 บทที่ 97 EP. 32|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (3/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#96 บทที่ 96 EP. 32|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (2/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#95 บทที่ 95 EP. 32|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (1/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#94 บทที่ 94 EP. 31|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (3/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#93 บทที่ 93 EP. 31|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (2/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#92 บทที่ 92 EP. 31|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (1/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#91 บทที่ 91 EP. 30|สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ (3/3)
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













