บทนำ
ปัง!
"แอล!"
"เฮ๊ย! เข้ามาทำไมวะ"
"ยังกล้าถามอีกเหรอ ฉันมากกว่าไหมที่ต้องถามนายว่ากำลังทำบ้าอะไร"
"ซี๊ดดด เอากันอยู่ไง ไม่มีตาดูรึไง"
"ก็เพราะมีตาดูไง ถึงได้ถาม นายทำแบบนี้ได้ยังไง นายคบกับฉันแต่มาเอากับผู้หญิงคนอื่นนี่นะ!"
"ก็เธอไม่ให้ฉันเอา ฉันก็ต้องมาเอากับคนอื่นสิวะ รู้แล้วก็รีบออกไปสักที ขัดจังหวะชิบ"
บท 1
“รอนานไหม” ฉันนั่งลงในรถหรูที่จอดรออยู่ในที่จอดรถของห้างดังหลังจากที่ฉันแยกกับเพื่อนแล้วก็ตรงดิ่งมาหาคนที่รออยู่ทันที
“โคตรนาน” เสียงที่เปล่งออกมาสั้น ๆ เป็นเสียงทุ้มแต่แฝงไปด้วยความหยิ่งในน้ำเสียงของผู้ชายที่มีหน้าตาหล่อ คม ใบหน้าเพอร์เฟ็คไปทุกสัดส่วน ถึงจะดูเป็นคำพูดสั้น ๆ ห้วน ๆ แต่ฉันไม่เคยถือสาเพราะมันเป็นบุคลิกของเขาเองและที่สำคัญเพราะเขาคนนั้นคือแฟนของฉันเองค่ะ
อ้อ! จะแนะนำแฟนแต่ไม่แนะนำตัวเองซะงั้น สวัสดีค่ะฉันชื่อมิลานนะคะ มิลานเป็นชื่อจริงที่คุณแม่ตั้งให้ เพราะแม่ดันไปสปาร์คและตั้มกับคุณพ่อที่นั่นฉันเลยได้ชื่อที่เป็นเหมือนอนุสรณ์ความรักของพวกท่านมา
ฉันเป็นลูกสาวของนักธุรกิจเสี่ยเจ้าของโรงงานอาหารสำเร็จรูปชื่อดังค่ะ เป็นขวัญใจชาวบ้านชาวช่องเวลากลางเดือนถึงสิ้นเดือน ส่วนคุณแม่ก็เป็นคุณหนูลูกผู้ดีเก่าคุณแม่สวยมากคุณพ่อก็หล่อมาก ยีนส์ดีทั้งสองฝั่งเลยส่งผลให้ฉันสวยมากกว่าคุณแม่ ฮ่า ๆๆ ล้อเล่นค่ะ ไม่กล้าเทียบเท่าคุณแม่หรอกแต่พอดีสาวกว่าเลยมั่นใจว่าสวยกว่านิดหน่อย
ตอนนี้ฉันเป็นนักศึกษามหาลัยชื่อดังอยู่ปีหนึ่งกำลังจะขึ้นปีสองแล้ว อีกแค่เดือนเดียวก็จบปีหนางแล้วล่ะ นิสัยก็ปกติค่ะไม่ได้เรียบร้อยไม่ได้แสนดีแต่ก็ไม่ได้ร้ายไม่ได้ตลกไม่ได้ขี้อายบุคลิกออกจะแปลก ๆ แล้วแต่ว่าอยู่ในอารมณ์ไหนและอยู่กับใคร แต่รวม ๆ คบได้ อันนี้ไม่ได้คิดเองนะคะ เพื่อนสนิทฉันทั้งสองคนเป็นคนบอกมามันชื่อมินตรากับแมนนี่
ส่วนคนที่อยู่ข้างฉันเป็นแฟนหนุ่มสุดฮอตที่เพิ่งคบกันได้สองเดือนแต่เป็นการคบแบบที่ยังไม่ได้เปิดตัวนะ คิดไว้ว่าจบปีหนึ่งก่อนค่อยเปิดตัวแล้วกัน เขาเป็นเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันแต่คนละสาขา เป็นหนึ่งในสาม หนุ่มเฟรชชี่สุดฮอตและแสนร้ายของปีนี้เลยค่ะ ชื่อว่า แอลฟ่า >///<
“ก็อีแมนมันให้ช่วยเลือกของนี่นา แอลอย่าโกรธเค้าน้า” ฉันหันไปบอกเสียงอ้อนแต่แอลฟ่าแค่ปรายตามามองแล้วก็พยักหน้าให้ก่อนที่เขาจะขับรถออกมาจากลานจอด
“แอลหิวรึยัง อยากกินอะไร” ฉันถามเขาหลังจากที่เราออกมาจากห้างได้สักพักแล้ว นี่ก็เริ่มเย็นแล้วท้องฉันก็เริ่มจะหิวขึ้นมานิดหน่อย
“ไม่รู้สิ เธอทำไรให้กินหน่อยดิ” แอลฟ่าตอบฉันมา เขาชอบเป็นแบบนี้ล่ะค่ะกินอะไรก็ได้ไม่ค่อยเรื่องมาก ไม่ค่อยนึกหรือใช้ความคิดด้วยว่าจะกินอะไรเป็นพิเศษ มีอะไรให้กินก็กินได้หมด ก็ผู้ชายนี่เนอะ
“ได้งั้นแวะซุปเปอร์หน้าคอนโดให้หน่อยนะ” ฉันหันไปบอกเขาแล้วก็ยิ้มให้ นึกดีใจที่เขาชอบบอกให้ทำอาหารให้กินบ่อย ๆ ความจริงก็แทบจะทุกวันแหละ อ้อไม่ใช่ว่าเราพักอยู่ด้วยกันนะคะแอลฟ่าแค่มาส่งเท่านั้นแล้วก็ชอบมากินข้าวกันที่คอนโดฉันประจำ เราสองคนยังเป็นแค่แฟนกันค่ะยังไม่มีอะไรเกินเลย
หลังจากที่เรามาถึงคอนโดฉันแล้วแอลฟ่าก็นอนเล่นโทรศัพท์รอฉันที่โซฟา ส่วนฉันก็ทำอาหารสองสามเมนู พอทำเสร็จก็ลงมือกินข้าวกันก่อนที่จะช่วยกันล้างจานจนเรียบร้อย
“คืนนี้ไปไหนต่อรึเปล่า” ฉันถามเขาหลังจากที่ตอนนี้เรามานั่งดูหนังเล่นที่โซฟา นั่งโอบกันนิดหน่อยพอได้ใกล้ชิดบ้าง
“คงไปหาไอ้ตินไอ้วินมั้ง เดี๋ยวพวกมันคงโทรตาม” แอลฟ่าบอกฉันพร้อมกับเอามือมาม้วนผมฉันเล่น ส่วนสายตาเขาก็ยังจ้องไปที่หน้าจอทีวี
“อ้อ วันนี้วันศุกร์นี่เนอะ” ฉันพูดออกไปเพราะเป็นเรื่องปกติที่คืนวันศุกร์เขากับกลุ่มเพื่อนซึ่งก็คือเพื่อนสนิทในกลุ่มเขามีออสตินกับเควินจะออกไปแฮงค์เอ้าท์กันอยู่แล้ว
“ไม่อยากให้ไปเหรอ” แอลฟ่าหันมาถามฉหลังจากที่ฉันพูดจบพร้อมกับจ้องหน้าฉันด้วยแววตาแปลก ๆ
“เปล่า แค่วันนี้อยู่ด้วยกันแป๊บเดียวเอง แป๊บ ๆ จะดึกแล้วเนี่ย” ฉันบอกเขาแล้วมองไปที่นาฬิกาด้วยความเสียดาย ใคร ๆ ก็เป็นไหมล่ะมันเป็นเรื่องปกติที่เราจะอยากอยู่กับแฟนนาน ๆ
“ถ้างั้นก็ให้ค้างที่นี่สิ” แอลฟ่าตอบตาวาวแต่ฉันนี่หน้าแดงด้วยความอายขึ้นมาทันที พูดจ้าเพ้อเจ้ออะไรเราสองคนยังเป็นแค่เด็กปีหนึ่งกันอยู่เลยนะ ถึงบุคลิกความคิดหรือการใช้ชีวิตจะดูโตก็เถอะแต่มันก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำไม่ใช่รึไง อายุแค่สิบเก้าเองนะยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยด้วยซ้ำ
“บ้า บอกแล้วไงว่าไม่พร้อม” ฉันหันไปบอกแอลฟ่าด้วยใบหน้าที่แดงจัด คือฉันเป็นพวกที่ห่วงเรื่องแบบนี้มากเลยนะคะ คุณย่าคุณยายคอยสอนคอยกรอกข้อมูลเรื่องการรักนวลสงวนตัวมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ไม่รู้ว่ากรอกข้อมูลนี้มาตั้งแต่ตัวฉันเพิ่งมีโครโมโซม x ของคุณพ่อคุณแม่อย่างละข้างรึเปล่าฉันถึงได้ค่อนข้างที่จะหวงพรรมจรรย์ หวงมากเลยด้วย
“ก็เรื่องปกติของคนเป็นแฟนกัน” แอลฟ่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งแล้วก็มองมาที่ปากของฉันจนฉันต้องเม้มปาก คือหวงตัวอก็หวงนะแต่เขาเป็นแฟนใช่ไหมล่ะก็มีหอมมีจูบบ้างนิดหน่อย แต่นิดหน่อยของเขาคือโคตรจะเยอะสำหรับฉันเลย เขาเคยจูบจนฉันต้องทุบหลังเขาเต็มแรงเพราะหายใจไม่ออกเพราะฉะนั้นวันนี้รู้ตัวแล้วก็ขอป้องกันเอาไว้ก่อน
“เดี๋ยวไปเอาขนมมาให้กินเล่นนะ” ฉันหาทางผละออกไปทันทีแต่พอขยับตัวลุกเท่านั้นเขาก็คว้าข้อมือฉันเอาไว้แล้วดึงให้หันไปหาทันที
“อื้อ!” ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเขาก้มลงมาประกบปากจูบกับฉัน แค่ปากแตะปากแอลฟ่าก็มอบความร้อนแรงให้แล้ว จูบหวาน ๆ อ่อนโอนเป็นยังไงฉันไม่เคยสัมผัสเลยเพราะทุกครั้งที่ปากเราแตะกันเขาก็จะสอดลิ้นเข้ามากระหวัดเกี่ยวกับลิ้นฉันทันที
แอลฟ่าจูบเก่งมาก ที่จริงฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าจูบห่วยกับจูบเก่งเป็นยังไง เพราะเฟิร์สคิสของฉันก็เป็นเขาที่ได้ไป แต่ความรู้สึกมันบอกแบบนั้นเขาจูบแต่ละครั้งฉันแทบลงไปกองที่พื้น มือไม้อ่อนไปหมด
“หวาน” แอลฟ่าผละปากออกหลังจากที่จูบไปนานพอสมควรจนปากฉันชาไปหมด เหมือนมันจะบวมแล้วด้วย แล้วเขาก็กระซิบแผ่ว ๆ ข้างแก้มฉัน อีตาบ้านี่ พูดน้อยมากแต่คำที่พูดออกมาทำให้ฉันเขินได้ตลอดเลย
“ชอบแกล้งตลอดเลยนะแอล กลับไปเลยนะ” ฉันทุบแขนเขาไปหนึ่งทีแก้เขินแล้วก็ขยับตัวให้ห่างจากอีตาพูดน้อยจูบหนักคนนี้ อยู่ใกล้เขาเวลานี้มีหวังได้ปากเจ่อแน่นอนแต่แอลฟ่ากลับไม่ยอมให้ฉันถอยห่าง เพราะเขาคว้าตัวฉันไปกอดเอาไว้แน่น
“แกล้งยังไง จูบจริงชัด ๆ” อื้อ! ดูพูดเข้า นอกจากพูดน้อยจูบหนักยังพูดตรงมาก
“แอล! เลิกพูดเลย ต่อไปจะไม่ยอมให้จูบแล้วนะ”
“หึ ๆ งั้นก็ยอมให้ทำอย่างอื่นสิจะได้ไม่ต้องคอยจับเธอมาจูบให้เมื่อยปาก” แอลฟ่าหัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วก็ยื่นข้อเสนอมาให้ แต่เป็นข้อเสนอที่ฉันไม่ได้อะไรเลยมีแต่เสียกับเสีย นี่เรายังเด็กอยู่เลยนะเพิ่งคบกันได้ไม่นานด้วยทำไมต้องเอาแต่พูดเรื่องแบบนี้วะ
“นายคบฉันเพราะหวังฟันฉันเหรอแอล” ฉันถามแอลฟ่าเสียงนิ่งทันที ฉันบอกรึยังว่าเพื่อน ๆ บอกว่าฉันเป็นคนแปลก ๆ บุคลิกไม่ชัดเจน แล้วแต่อารมณ์ และตอนนี้ฉันก็อารมณ์ไม่ดีแล้วด้วย
“ล้อเล่นน่า โกรธเหรอ” แอลฟ่าตอบออกมาทันทีพร้อมกับมองหน้าฉันที่มีสีหน้าเครียดใส่เขา
“เปล่า แค่สงสัยเพราะนายชอบพูดเรื่องนี้อยู่เรื่อย บอกให้รู้ไว้ตรงนี้เลยนะแอลฟ่าจะพูดแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ฉันจะไม่ยอมมีอะไรกับนาย ฉันไม่พร้อม คนเราเป็นแฟนกันไม่จำเป็นต้องมีอะไรกันก็ได้มั้งหรือถ้านายไม่เคารพความรู้สึกของฉันนายจะเลิกกับฉันตอนนี้เลยก็ได้นะ” ฉันบอกแอลฟ่าไปทันที แอลฟ่าก็พอจะรู้แหละว่าฉันเป็นคนที่ถ้าลองได้แข็งแล้วฉันไม่ยอมใครง่าย ๆ
“บอกว่าล้อเล่นไงครับ อย่าโกรธกันสิ” แอลฟ่าพูดเพราะขึ้นมาทันที ปกติไม่มีหรอกนะคะคำว่า ครับ น่ะ มีแต่สั้น ๆ ห้วน ๆ ตามสไตล์
“อย่าพูดแบบนี้อีกนะแอล เราคบกันก่อนรอให้พร้อมจริง ๆ ไม่ได้เหรอ” ฉันลดน้ำเสียงลงเพื่อให้คุยกันได้อย่างปกติ แอลฟ่าเลยจับมือฉันมากุมไว้พร้อมกับจ้องมองที่ตาฉันแล้วยิ้มให้บาง ๆ
“อื้ม ได้สิ ฉันจะรอวันที่เธอพร้อม”
บทล่าสุด
#51 Chapter : 51
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#50 Chapter 50
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#49 Chapter : 49
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#48 Chapter : 48
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#47 Chapter : 47
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#46 Chapter : 46
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#45 Chapter : 45
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#44 Chapter : 44
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#43 Chapter : 43
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025#42 Chapter : 42
อัปเดตล่าสุด: 9/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













