บทนำ
จนเขาพึ่งมารู้ในตอนที่สาย ว่านั่นเป็นการเปิดโอกาสให้สองแม่ลูกได้หลอกล่อตักตวงทุกอย่างไปอย่างสุขสบาย
บท 1
บทนำ
ปึก! ตุบ! เสียงของเด็กหญิงวัยแปดขวบถูกผลักล้มลงไปกับพื้นหญ้าอย่างแรง
“ฮึก! ฮืออ!!!” เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บตามประสาเด็ก ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงพื้นหญ้า แต่ด้วยแรงที่ล้มลงไปมันก็กระแทกจนเธอเจ็บไม่น้อย
“.....” เด็กชายวัยสิบสี่ปียืนมองภาพที่เด็กหญิงคนนั้นนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้นหญ้าอย่างไม่รู้สึกสงสารเลยแม้แต่น้อย แต่กลับรู้สึกสะใจและสมน้ำหน้ามากกว่า
“ทำไมพี่แทนต้องผลักปาลินด้วยคะ ฮือออ!!!” เด็กหญิงปาลินเงยขึ้นมองหน้าผู้เป็นดั่งพี่ชายที่ผลักตนพร้อมกับถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดไปเพราะพี่ชายตรงหน้าไม่ชอบเธอมากๆ เลย แล้วเขาก็มักจะแกล้งเธออยู่เป็นประจำจนเธอร้องไห้แทบทุกครั้งที่เจอหน้ากันอีกด้วย
“อย่ามาเรียกฉันว่าพี่! ฉันไม่มีน้องกาฝากอย่างเธอ!” น้ำเสียงกดต่ำของความไม่พอใจตามวัยของเด็กที่เข้าสู่วัยรุ่นดังขึ้นพร้อมกับสายตาดุดันที่จ้องมองไป เขาเกลียดเด็กผู้หญิงตรงหน้ามาก แล้วก็เกลียดแม่ของเธอเป็นที่สุด ไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้าหรืออยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกับสองคนแม่ลูกคู่นี้เลยด้วยซ้ำ
“แต่คุณพ่อบอกให้เรารักกันเหมือนพี่น้อง ฮึก!” เด็กหญิงปาลินพูดขึ้นด้วยความไร้เดียงสาตามที่ถูกสอนมา เพราะคุณพ่อบอกเธอมาแบบนั้น บอกให้เขารักเธอเหมือนน้อง แม่ของเธอก็เหมือนกัน บอกว่าให้รักและเคารพเขาดั่งพี่ชายของเธอ
“ฉันเกลียดเธอ! และไม่มีวันนับพี่นับน้องกับเธอ จำเอาไว้!” ชายตรงหน้าตะคอกกลับใส่เธอด้วยความโกรธเกลียดอย่างมากทุกครั้งที่ได้ยินคำพูดพวกนี้จากปากเธอ
“ฮึก! ฮืออออ!!!” เด็กหญิงปาลินที่เห็นความน่ากลัวและได้ยินแบบนั้นก็ร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิม ด้วยความเจ็บที่ยังไม่จางหาย พร้อมกับความตกใจกลัวพี่ชายตรงหน้ามากขึ้น
และเสียงร้องไห้ของเธอก็ดังเข้าไปถึงในตัวบ้าน จนทำให้ผู้เป็นพ่อของเด็กชายและแม่ของเด็กสาววิ่งออกมาดูอย่างรวดเร็ว
“รังแกอะไรน้องอีกแทนไทย!” เสียงเข้มของชายวัยกลางคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อถามลูกชายออกไปด้วยเสียงเข้มเป็นการตำหนิ เพราะเขามักจะเห็นลูกชายตัวเองรังแกเด็กหญิงตรงหน้าร้องไห้เกือบทุกวัน แล้วก็ยิ่งรุนแรงขึ้นตามพละกำลังของเขาที่เริ่มโตขึ้น
“.....” เด็กชายแทนไทยไม่ตอบสิ่งที่พ่อถาม แต่กลับมองหน้าเด็กหญิงปาลินด้วยความโกรธมากกว่าเดิม เพราะเขาคิดว่าเธอคงตั้งใจร้องไห้เสียงดังเพื่อให้พ่อเขาได้ยินจนวิ่งออกมาดุเขาแบบนี้
“ถ้าแกยังไม่เลิกทำนิสัยเสียๆ แบบนี้อีก พ่อจะส่งแกไปอยู่โรงเรียนประจำเอาไหม!” ผู้เป็นพ่อถามลูกชายออกไปอย่างข่มขู่ทันที เพราะเขารู้ว่าลูกชายตนชอบชีวิตอิสระ และไม่มีทางอยากเข้าไปอยู่โรงเรียนประจำเด็ดขาด ถ้าไม่ติดว่าเขายังเด็ก เขาคงออกไปอยู่ที่อื่นนานแล้ว
“พ่อก็เข้าข้างแต่กาฝากพวกนี้ตลอด!” เด็กชายแทนไทยหันไปตะคอกใส่ผู้เป็นพ่อด้วยความน้อยใจและไม่พอใจอย่างมาก เพราะตั้งแต่แม่เขาเสียไปไม่นาน พ่อก็เปลี่ยนไป ไม่มีเวลาให้เขา ไม่เคยพูดดีกับเขา พูดกันคำก็ทะเลาะกัน
“แทนไทย! พ่อไม่ได้เข้าข้างน้อง แต่เพราะแกชอบรังแกน้องไม่ใช่หรือไง” ผู้เป็นพ่อตอบกลับออกไปตามความจริง
เขาไม่ได้เข้าข้างใครเป็นพิเศษ แต่ที่เขาต้องว่าลูกชายตัวเองแบบนี้ก็เพราะว่าเขารู้อยู่แก่ใจไง ว่าลูกชายของเขามักจะเป็นคนรังแกเด็กหญิงปาลินจนได้แผลตลอด ต่างจากเด็กหญิงปาลินที่ดูจะรักลูกชายของเขาดั่งพี่ชายของตนอย่างที่แม่เธอสอนมาจริงๆ
“ก็ถ้ายัยกาฝากนี่ไม่มาใกล้ผมก่อน ผมจะรังแกเธอทำไม!” เด็กชายแทนไทยยังคงตะคอกเถียงใส่พ่อกลับไปอย่งไม่ยอมให้รู้ถึงเหตุผลที่เขาแกล้งเด็กนั่นออกไป
ถึงแม้ว่าเขาจะเกลียดเด็กคนนี้มากแค่ไหน แต่ก็ใช่ว่าเขาจะเข้าหาเพื่อแกล้งเธอก่อน กลับกัน เขาเป็นฝ่ายถอยออกมาห่างๆ จากสองแม่ลูกนี้ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเขาเกลียดมาก เขาไม่อยากเข้าใกล้เลยสักนิด ไม่แม้แต่จะอยากได้ยินเสียงหรือเห็นหน้าด้วยซ้ำ แต่กลับเป็นยัยเด็กนั่นที่ชอบมายุ่งกับเขาก่อนเองตลอด ชอบมาใกล้เขา ชอบถามนั่นถามนี่ทั้งที่เขาก็แสดงออกชัดเจนตลอดว่าเขาไม่ชอบ
“น้องก็แค่อยากเล่นด้วย ทำไมไม่พูดกับน้องดีๆ บ้าง” พ่อเขาพูดขึ้นด้วยความเหนื่อยใจถึงเจตนาของเด็กสาว และไม่รู้ต้องทำยังไงแล้วเหมือนกันให้ลูกชายยอมรับสองแม่ลูกนี้ได้สักที
“ผมไม่มีวันพูดดีทำดีกับพวกกาฝากนี้เด็ดขาด!” เขาตอบกลับไปอย่างเด็ดขาดดุดันให้ทุกคนได้รับรู้ พูดจบเขาก็เดินหนีเข้าไปในบ้านทันทีโดยไม่สนใจความรู้สึกของใครสักคนโดยเฉพาะสองคนที่เขากำลังเอ่ยถึง
แต่จะให้เขาดีกับพวกเธอได้ยังไง ในเมื่อพวกเธอเป็นผู้หญิงที่พ่อเขาพาเข้าบ้านตั้งแต่แม่เสียไปแค่ร้อยวันด้วยซ้ำ แล้วสองแม่ลูกนี้ก็เห็นแก่เงินและความสะดวกสบายรีบเก็บข้าวของมาอยู่ที่นี่ทั้งที่รู้ว่าแม่เขาพึ่งเสีย
เขาเกลียดทั้งพ่อ แต่เขากลับเกลียดสองแม่ลูกนั่นมากกว่า เพราะเมื่อก่อนเขาเคยเห็นแม่ชอบไปซื้อขนมร้านผู้หญิงคนนั้นบ่อยๆ แต่ใครจะไปคิด ว่าหลังจากแม่เขาเสีย ผู้หญิงคนนั้นกลับหักหลังแม่เขาโดยการเข้ามาเป็นเมียของพ่อเขาภายในเวลาอันรวดเร็วแบบนี้
เขาเกลียด เกลียดทุกคนในบ้านหลังนี้ เขาไม่มีทางทำดี พูดดีกับใคร ตอนนี้เขาทำได้แค่รอเวลา รอให้เขาโตพอที่จะก้าวออกไปจากบ้านหลังนี้ได้เมื่อไหร่ เขาจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกเลยคอยดู!
บทล่าสุด
#39 บทที่ 39 พิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#38 บทที่ 38 จบ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#37 บทที่ 37 รู้สึกผิด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#36 บทที่ 36 คืนไปหมดแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#35 บทที่ 35 อึดอัดใจ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#34 บทที่ 34 ตามหา
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#33 บทที่ 33 ไม่กลับไปเป็นกาฝาก
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#32 บทที่ 32 น้ำตาลูกผู้ชาย
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#31 บทที่ 31 ขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#30 บทที่ 30 รู้สึกผิด
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
รักระรินใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รักไม่หลอก
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง













