บทนำ
“ดูเหมือนกรรมเดี๋ยวนี้มันจะติดจรวดเนอะ ผมอุตส่าห์ตามหาคุณทั่วทั้งภูเก็ต ไม่นึกเลยว่าคุณจะหล่นมาอยู่มือผมง่ายๆ อย่างนี้”
เขาคือผู้ชายคนนั้น และที่สำคัญเขาจำเธอได้
แต่เธอต้องทำไขสือ ไม่รู้ไม่ชี้ แล้วค่อยหาโอกาสชิ่งหนี แม้ตอนนี้จะกลัวแสนกลัวก็ตาม
“คุณภาสน์ พูด...พูดเรื่องอะไรคะ”
“พูดเรื่องอะไร อย่าบอกว่าจำรอยนี่ไม่ได้” ชายหนุ่มชี้ไปที่รอยช้ำบนศีรษะ แม้จะผ่านไปสามสี่วันแล้วมันก็ยังทิ้งรอยเอาไว้ เพราะวันนั้นเธอไม่ได้ออมแรงเลย
แน่นอนเธอจำได้ แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอจำได้คือยืนกรานเป็นกระต่ายขาเดียว
“จำ...จำไม่ได้ค่ะ”
“แต่ผมกลับจำคุณได้ดีทีเดียว” กล่าวจบชายหนุ่มก็คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของอิงดาว และทันทีที่โดยสัมผัสหญิงสาวก็สะบัดหนีเหมือนโดนของร้อน ทว่าออกแรงสะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด
“กรี๊ด ปล่อยฉันนะ”
บท 1
“ว้าว”
ริมฝีปากได้รูปของหญิงสาวอุทานออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเปิดเข้ามาในห้องสุดหรูของโรงแรมห้าระดับห้าดาวที่ได้รับคำร่ำลือว่าแพงสุดกู่ แพงชนิดที่คนธรรมดาไม่กล้าฝันถึงการเหยียบย่างเข้ามาในสถานที่อันสุดวิเศษนี้
ผ้าม่านหนาหนักสีทองถูกรวบเอาไว้อย่างเรียบร้อย ช่องหน้าต่างกระจกที่ยาวตั้งแต่เพดานจรดพื้นจึงเปิดโล่ง ทำให้มองเห็นทิวทัศน์อันน่ามหัศจรรย์ไกลสุดลูกหูลูกตา
ร่างบอบบางในชุดเสื้อยืดและกางเกงยีนขาดๆ วางกระเป๋าที่โต๊ะไม้มันเงา ก่อนจะวิ่งไปที่หน้าต่างแล้วเอาศีรษะแนบกระจก มองไปเบื้องหน้าอย่างตื่นตะลึง
“พระอาทิตย์ดวงใหญ่จัง สวยมากด้วย”
หญิงสาวพึมพำออกมา เมื่อเห็นว่าตรงหน้าคือดวงอาทิตย์สีแดงฉานที่กำลังจะจมหายไปในท้องทะเลกว้าง แสงสะท้อนจากระลอกคลื่นส่องประกายระยิบระยับ งดงาม และทรงเสน่ห์เหมือนไม่ใช่โลกมนุษย์
นี่สินะ สถานที่ของคนรวย แม้พระอาทิตย์ดวงเดียวกัน แต่มุมของคนรวยกับคนจน กลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”
เสียงของพนักงานโรงแรมดึงสติของอิงดาวจากความสวยงามของพระอาทิตย์ตรงหน้า หญิงสาวจึงหันมาสนใจคนที่ช่วยพาเธอมาถึงห้องนี้ ก่อนที่จะยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างมีไมตรี ค้อมศีรษะให้เล็กน้อยเพื่อแสดงถึงการให้เกียรติ เพราะจะว่าไปเธอกับพนักงานโรงแรมคนนี้ก็อยู่ในระดับเดียวกัน นั่นคือมนุษย์เงินเดือนที่ต้องทำงานรับใช้เจ้านาย
“ขอบคุณมากนะคะ” เสียงใสกล่าวก่อนที่จะอำลากันไป
พนักงานสาวมารยาทดียกมือไหว้ แล้วเดินออกประตูห้องไปเพื่อให้แขก VIP ได้มีเวลาส่วนตัว
เมื่อได้อยู่ตามลำพัง อิงดาวเปลี่ยนความสนใจจากดวงอาทิตย์และวิวทิวทัศน์ด้านนอกมาเป็นห้องที่เธอได้เข้ามาพักแทน แล้วเธอก็ต้องร้องว้าว ว้าว และว้าว ซ้ำกันหลายครั้ง เมื่อเห็นว่าห้องนี้มีแต่ความพิเศษอยู่ในทุกซอกทุกมุม
สิ่งแรกเลยที่ทำให้เธอตื่นตาตื่นใจ คือเตียงขนาดใหญ่ในห้องนอน มันถูกปูทับด้วยผ้าไหมสีทอง เมื่อเปิดไฟหัวเตียงก็เปล่งประกายเรืองรอง จนเธอคิดว่ามันทำมาจากเส้นทองคำจริงๆ นั่นทำให้เธอไม่กล้าประเมินมูลค่า เพราะว่ามันอาจจะราคาเทียบเท่ากับเงินเดือนของเธอทั้งเดือนก็เป็นไปได้
นอกจากผ้าปูแล้วยังมีตุ๊กตาหงส์ที่พับจากผ้าเช็ดตัววางไว้ตรงกลาง ความน่ารักของมันทำให้เธออดเอามาพินิจไม่ได้ นอกจากสวยแล้วยังหอมฟุ้ง นี่ใช่ไหมคือการใช้ชีวิตแบบคนรวย ทุกอย่างต้องดูดีมีระดับ อย่างที่คนธรรมดาเอื้อมไม่ถึง
อิงดาวคลานขึ้นเตียงเป็นลำดับต่อมา แล้วเธอก็พบว่ามันนิ่มมาก นิ่มจนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมากระโดด แล้วหัวเราะอย่างมีความสุขเหมือนเด็กตัวเล็กๆ
“โอ๊ย ที่นี่คือสวรรค์ชัดๆ” หญิงสาวร้องออกมา คิดถึงเพื่อนรักอีกสามคนอย่างจับใจ ถ้าพิมพ์นารา ณัฐนรีและกันติชามาด้วยกัน ทุกคนจะต้องมีความสุขและตื่นเต้นไม่แพ้เธอแน่ๆ และที่มีความสุขที่สุด ก็น่าจะเป็นเพราะเธอได้เข้ามาอยู่ในห้องพักสุดหรูนี้แบบฟรีๆ โดยไม่ต้องเสียเงินแม้แต่สตางค์แดงเดียว สาเหตุมาจากเมื่อสัปดาห์ก่อนแฟนหนุ่มของเธอไปเล่นเกมที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง แล้วก็ได้รางวัลใหญ่นั่นคือที่พักสุดหรูแห่งนี้ จากนั้นเขาก็บอกให้เธอลางานเพื่อจะมาเที่ยวพักผ่อนด้วยกัน
ตอนแรกเธอก็ไม่เห็นด้วยนักกับความคิดของเขา เพราะการมาเที่ยวครั้งนี้จะต้องมากันเพียงแค่สองคน เนื่องจากเพื่อนในกลุ่มล้วนแต่ติดงาน แต่เมื่อกฤชพลบอกว่าห้องพักที่ได้มามีสองห้องนอนและเขาจะพาพี่สาวซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขามาด้วยจึงทำให้เธอยอมตกลง
แม้จะเป็นแฟนกันมาเกือบสิบปี แต่เธอกับเขาก็ไม่เคยมีอะไรเกินเลยไปกว่าการจับมือถือแขน โอบไหล่ โอบเอว จนหลายครั้งที่เธอถูกแฟนหนุ่มต่อว่าถึงความโบราณหัวเก่า ทว่าเธอก็ยังยืนกราน อยากเก็บความบริสุทธิ์เอาไว้จนวันแต่งงาน เพื่อมอบเป็นของขวัญล้ำค่าให้แก่เขา เพราะเธอเชื่อว่านี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุดของผู้หญิง
เมื่อกระโดดจนเหนื่อยอิงดาวก็นั่งลงกับเตียง ฟ้าด้านนอกเริ่มเป็นสีเทาสลัว นั่นหมายความว่าพระอาทิตย์ได้ลาลับไปแล้ว
ทำไมกฤชพลยังไม่มา เขาบอกว่าจะมาเที่ยวบินหลังเธอชั่วโมงหนึ่ง ดังนั้นตอนนี้น่าจะถึงแล้ว
ลองโทรถามดูสักหน่อยก็แล้วกัน
หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา จากนั้นก็กดเบอร์ไปหาคนที่คุ้นเคย
ไม่นานก็ได้รับเสียงตอบรับ แม้เสียงนั่นจะเปล่งแปลกกว่าปกติแต่อิงดาวก็ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่ากฤชพละกำลังเดินทางอยู่
“พี่กฤช ถึงไหนแล้วคะ”
“พี่ใกล้จะถึงแล้ว อิงอาบน้ำรอพี่นะ แล้วสวมชุดที่อยู่ในกล่อง เดี๋ยวพี่จะรับไปกินข้าว”
พอแฟนหนุ่มบอกอย่างนั้นอิงดาวก็มองหากล่องที่ว่านั้นทันที แล้วเธอก็พบกล่องสี่เหลี่ยมลายดอกไม้น่ารักวางอยู่ใกล้ตุ๊กตาหงส์นั่นเอง
หญิงสาวรีบเอื้อมมือคว้ามันมาเปิดออกดู ปากก็เจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้น “ไหน ขอดูหน่อยสิ ว่ามันเป็นยังไง”
เมื่อฝากล่องถูกเปิดออกสิ่งที่เห็นคือชุดสีขาวลออตาที่ตัดจากผ้าเนื้อดี จับแล้วให้สัมผัสนุ่มและลื่นมือ ซึ่งเป็นอีกครั้งที่อิงดาวร้องว้าวด้วยความถูกใจ
“ชอบใช่ไหมล่ะ พี่ซื้อให้อิงโดยเฉพาะ”
เพราะตื่นเต้นกับของขวัญที่ได้รับอิงดาวจึงเปิดสปี๊คเกอร์โฟนแทนที่จะเอาโทรศัพท์แนบหู จากนั้นก็วางโทรศัพท์กับเตียง แล้วใช้มือทั้งสองข้างคลี่ชุดออกดู
เพียงแค่เห็นเธอก็รู้ว่ามันเป็นงานคัทติ้งชั้นเลิศ เดรสผ้าไหมซาตินสีขาวนวลทับด้วยลูกไม้เนื้อโปร่งถูกตัดเย็บอย่างประณีต ช่วงคอเว้าอ่อนเผยให้เห็นลาดไหล่บอบบางอย่างมีรสนิยม ตัวผ้าบางเบาแต่ทิ้งตัวสวยอย่างมีทรง บ่งบอกถึงฝีมือช่างระดับห้างหรู ยิ่งเมื่อเห็นแบรนด์เล็ก ๆ ที่ปักอยู่ด้านหลัง เธอถึงกับมือสั่น เพราะรู้ดีว่ามันแพงระยับจนคนที่รู้ค่าเงินอย่างเธอไม่กล้าแตะต้อง
“พี่กฤช ซื้อมาทำไมคะ มันต้องแพงมากแน่ๆ” แม้จะชอบแต่อิงดาวไม่วายพร่ำบ่น กฤชพลมีภาระทางบ้านเยอะ ไม่ควรมาสิ้นเปลืองกับเรื่องแบบนี้
“ไม่แพงหรอกสำหรับอิง อีกอย่างเสื้อตัวนี้ลดเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ พี่เห็นว่ามันเหมาะกับอิง ก็เลยซื้อมา”
“มันก็แพงอยู่ดี คงหลายพันอยู่” เธอบ่นอุบอิบ นึกเสียดายเงินอย่างบอกไม่ถูก
“อิง มันเป็นช่วงเวลาพิเศษที่พี่อยากให้อิงจดจำ ใส่รอพี่นะ”
ถ้อยคำกึ่งดุ กึ่งขอร้องที่ออกจากปากแฟนหนุ่มทำให้อิงดาวพูดอะไรไม่ออก และเธอก็รู้สึกผิดเล็กๆ เพราะทั้งหมดทั้งมวลกฤชพลก็ทำให้เธอเพราะความปรารถนาดี จึงตอบรับอย่างไม่เต็มเสียงนัก
“เอ่อ...ค่ะ ขอบคุณพี่กฤชมากนะคะ”
“งั้นแค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวเจอกัน”
“ค่ะ รีบมานะคะ อิงรออยู่” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงสดใส แม้เธอจะหนักใจกับการใช้จ่ายของแฟนหนุ่มที่มีเงินเมื่อไหร่ต้องใช้ให้หมดกระเป๋า แต่เมื่อเขาซื้อมาแล้วเธอก็ต้องใส่ ถือว่าเป็นของขวัญครบรอบการคบกันปีที่สิบก็แล้วกัน
บทล่าสุด
#67 บทที่ 67 บทส่งท้าย(2)
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#66 บทที่ 66 บทส่งท้าย(1)
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#65 บทที่ 65 สุดท้ายเราก็คู่กัน
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#64 บทที่ 64 คลี่คลาย
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#63 บทที่ 63 จิตสำนึก
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#62 บทที่ 62 ว่าที่เจ้าสาวกับข่าวร้าย
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#61 บทที่ 61 แรงแค้น
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#60 บทที่ 60 ฤทธิ์รัก
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#59 บทที่ 59 ปรับความเข้าใจ
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#58 บทที่ 58 ในที่สุดก็พบกัน
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ล้วงรักมาเฟีย
โทษทัณฑ์ที่เธอจะได้รับจากการหักหลังคนอย่างเขา มันต้องสาสม..จนลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ













