บทนำ
เจ้าของร่างเดิมของคุณหนูรองผู้นี้ถูกแม่เลี้ยงรังแก พี่น้องใส่ร้าย และ ท่านอ๋องตวน คู่หมั้นของนางนอกใจ นางจะทําอะไรได้
สิ่งที่กู้ชิงฮวนตอนนี้ทําได้คือยอมรับสถานะนี้และอยู่รอดในยุคนี้ต่อไป!
ใครจะรู้ว่าฟันเฟืองแห่งโชคชะตาได้หมุนไปอย่างเงียบ ๆ แล้ว ในคืนที่นางทะลุมิติมา นางได้พบกับชายลึกลับที่แอบเข้าไปในเกี้ยวเจ้าสาวของนาง...
บท 1
ณ เมืองเซิ่งจิง
เสียงกลองและระฆังดังกังวาน
วันนี้เป็นวันที่อ๋องตวนอภิเษกสมรสกับพระชายา และในเวลาเดียวกันก็รับอนุเข้ามาพร้อม ๆ กันด้วย โดยใช้ประเพณีแบบรับพระชายาเช่นเดียวกัน
ในสายตาของผู้อื่น เห็นได้ชัดว่าคนหนึ่งได้รับเกียรติส่วนอีกคนหนึ่งเป็นความน่าอับอาย
น่าเสียดายที่กู้ชิงฮวนเป็นน่าขายหน้าคนนั้น
"คุณหนูกู้เป็นผู้หญิงจากตระกูลที่มีชื่อเสียงและเป็นคนฉลาด แม้ว่าวันนี้ท่านอ๋องจะแต่งภรรยาสองคน แต่เขาก็ยังสงวนตำแหน่งพระชายาเอกเอาไว้นี่คงเป็นเพราะให้เกียรติคุณหนู"
แม่นมหลิวยิ้ม แต่ดวงตากับแฝงแววดูถูกเอาไว้
“อีกอย่าง การแต่งงานเข้าจวนอ๋องตวนเป็นสิ่งที่ไม่มีใครไม่อิจฉา คุณหนูกู้ฉลาดขนาดนี้ ดังนั้นจะต้องไม่สร้างปัญหาให้ตัวเองกระมัง?”
ท่านปู่ของกู้ชิงฮวนเคยเป็นหมอเทวดาฝีมือดีอันดับต้น ๆ ของแคว้นตงหลิง เนื่องจากเขาช่วยชีวิตท่านแม่ของอ๋องตวนเอาไว้ ทำให้เขาผูกสัมพันธ์กับราชวงศ์ไว้ได้
น่าเสียดายที่การคลุมถุงชนไม่เคยจบลงด้วยดี
นางยังไม่ทันจะเข้าจวนก็ได้กลายเป็นตัวตลกไปทั่วทั้งเมืองเซิ่งจิงแล้ว
“ข้าเข้าใจความหมายของท่านอ๋อง” กู้ชิงฮวนหลุบตาลง ทำให้ไม่สามารถมองเห็นสีหน้าได้ชัดเจน
แม่นมหลิวพอใจกับความว่าง่ายของนางมาก
"คุณหนูกู้เป็นคนเข้าใจเหตุผล ดังนั้นตอนช่วงคารวะฟ้าดินขอให้คุณหนูกู้ให้ความร่วมมือ ท่านอ๋องบอกว่าตราบใดที่คุณหนูเต็มใจยอมรับ วันข้าหน้าคุณหนูจะไม่ขาดแคลนอาหารและเสื้อผ้าอย่างแน่นอน”
ถ้าเมื่อครู่เป็นการพูดแบบอ้อมค้อม ดังนั้นตอนนี้ก็ชัดเจนแล้วว่า นางเป็นเพียงแค่ตัวประกอบ
ทั้ง ๆ ที่ตนก็เป็นพระชายา แต่กลับต้องยืนมองอนุภรรยาคารวะฟ้าดินกับสามีของตัวเองอยู่ด้านข้าง
“สิ่งที่แม่นมเตือน ชิงฮวนจำได้ขึ้นใจแล้ว”
“จำได้ก็ดีแล้ว” แม่นมหลิวยิ้ม
คุณหนูรองของตระกูลกู้เป็นคนขี้อายและขี้ขลาดอย่างที่ข่าวลือว่าเอาไว้ เป็นคนที่ไร้ประโยชน์
หลังจากอธิบายเสร็จนางก็ออกไปจัดการขบวนต้อนรับเจ้าสาว เพื่อไม่ให้คนที่ไม่รู้เรื่องนินทาเอาได้
เมื่อนางเดินจากไปไกลแล้ว โหรวฮุ่ยก็พูดอย่างเสียใจว่า "คุณหนูตกลงได้อย่างไรเจ้าคะ พวกเขารังแกกันเกินไปแล้ว ไปขอให้นายท่านช่วยเถิดเจ้าค่ะ"
กู้ชิงฮวนหัวเราะอย่างเงียบๆ และเอาผ้าคลุมเจ้าสาวปิดใบหน้าของตนเอาไว้
อย่าว่าแต่ตำแหน่งพระชายาอันมีเกียรติเลย ต่อให้นางต้องเป็นอนุ ตระกูลกู้ก็ยอม
นางคือสินค้าในการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ โดยมีราคากำกับไว้อย่างชัดเจน นางไม่มีโอกาสเลือก
มู่หรงเจ๋อเข้าใจและตระกูลกู้ก็เข้าใจเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่กู้ชิงฮวนคนเดิมไม่เคยเข้าใจ
เมื่อได้ยินว่าวันนี้มู่หรงเจ๋อกำลังจะแต่งงานกับภรรยาสองคนในเวลาเดียวกัน นางก็โกรธจนอกแตกตาย
ตอนนี้คนนั่งอยู่ที่นี่เป็นหมออันดับแพทย์มือหนึ่งของจีนที่มีทักษะทางการแพทย์ที่โดดเด่นและมีทักษะการรักษาพิษที่ไม่มีใครเทียบ นางถูกขนานนามว่า หมอปีศาจกู้ชิงฮวน
เธอเสียชีวิตอย่างลึกลับในชาติที่แล้วและเมื่อเธอลืมตาขึ้นมา เธอก็มาอยู่ในที่แห่งนี้ และยังเป็นคุณหนูรองที่ไม่ได้รับความโปรดปราณของตระกูลกู้
ซ่งซินฮวน แม่ของนางเป็นลูกหลานของครอบครัวของหมอเทวดา ต่อมาเมื่อตระกูลซ่งเสื่อมสลายลง ซ่งซินฮวนก็ป่วยเพราะตรอมใจและเสียชีวิตในที่สุด
ทันทีที่ซ่งซินฮวนเสียชีวิต กู้จั๋วก็รีบดันป้าซูขึ้นมา และพาทั้งครอบครัวเข้ามาอาศัยอยู่ในเรือนใหญ่ของตระกูลซ่ง และอาศัยสายสัมพันธ์ดั้งเดิมของตระกูลซ่งเพื่อเป็นบัณฑิตของโรงเรียนหลวงจากนั้นเปลี่ยนกู้ชิงฮวน จากคุณหนูสายเลือดหลักให้เป็นคุณสายเลือดรอง
“บ่าวรู้ว่าคุณหนูลำบากใจเรื่องนี้ต้องโทษแต่ฮูหยินและท่านปู่ที่จากไปไว ทำให้ไม่สามารถปกป้องคุณหนูได้ ไม่เช่นนั้นคุณหนูคงไม่ต้องทนทุกข์ทรมานมากขนาดนี้” โหรวฮุ่ยกล่าวพร้อมน้ำตาคลอเบ้า
กู้ชิงฮวนหัวเราะ
"เจ้าพูดไม่ถูกต้องนัก คำโบราณกล่าวไว้ว่า ลำบากก่อนจะสบายทีหลัง"
ตอนนี้นางต้องนำหัวใจที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ กลับคืนมาและบอกคนเหล่านั้นว่า กู้ชิงฮวนนั้นไม่เหมือนเดิมแล้ว
ไม่ว่าจะเป็นมู่หรงเจ๋อหรือตระกูลกู้ ถึงเวลาชำระหนี้ที่พวกเขาเป็นหนี้นางแล้ว!
บทล่าสุด
#769 บทที่ 769
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#768 บทที่ 768
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#767 บทที่ 767
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#766 บทที่ 766
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#765 บทที่ 765
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#764 บทที่ 764
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#763 บทที่ 763
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#762 บทที่ 762
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#761 บทที่ 761
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025#760 บทที่ 760
อัปเดตล่าสุด: 10/31/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













