บทนำ
บท 1
บทนำ
ในยามท้องฟ้าทอแสงตะวันสอดส่องผ่านก้อนเมฆหนา เปล่งประกายสีทองพร่ำลงมา ทว่าความเจ็บปวดของพี่ชายนั้นดั่งกองไฟที่ถูกซุม สองขาของพี่ชายก้าวเดินตรงเข้าไปในห้องของน้องสาวสุดที่รัก ในความเจ็บปวดที่ผู้เป็นพี่ต้องเจอคือความว่างเปล่า เหลือเพียงแต่รูปและเถ้ากระดูกของน้องในสายเลือดที่จากไป
“ฮื่อๆ วารินทำไมหนูถึงทิ้งเฮียไปแบบนี้แล้วเฮียจะอยู่กับใคร” ใบหน้าของเวย์ผู้เป็นพี่ชาย เต็มไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้น แก้มทั้งสองข้างไม่มีพื้นว่างนอกจากน้ำตาที่เต็มเปี่ยมขาทั้งสองข้างไม่สามารถก้าวเดินไปได้ต่อนอกจากพับเพียบลงที่พื้นห้อง
ภาพความทรงจำเลวร้ายเมื่อเจ็ดวันก่อนเวย์เข้ามาหาน้องสาวที่คอนโดเพราะโทรติดต่อน้องไม่ได้หลายชั่วโมง เขารู้สึกเอะใจบางอย่างเพราะน้องเปลี่ยนไปมาก ปกติเธอจะกลับบ้านแต่ในครั้งนี้วารินกลับมาจากต่างประเทศ เธอไม่กลับบ้านแม้แต่จะโทรหาพี่ชายก็ไม่
เวย์ออกมาหาน้องที่คอนโดเขาตั้งใจว่าจะมาเซอร์ไพรส์ แต่ด้วยไม่คิดว่าน้องสาวจะเซอร์ไพรส์กลับด้วยการจากตาย ภาพที่เห็นทำให้เขาหัวใจแตกสลายแทบจะหยุดลมหายใจไว้ตรงนั้น คนตัวเล็กที่ผู้เป็นพี่ชายทะนุถนอมตั้งแต่เด็กกลับนอนตายอยู่ในห้องน้ำอย่างอนาถ ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยฟองที่ไหลออกจากปาก วารินตั้งใจฆ่าตัวตายโดยการกลืนน้ำยาล้างห้องน้ำจำนวนมากและไม่มีใครเข้ามาช่วย เมื่องานศพเกิดขึ้นเจ็ดวันเจ็ดคืนตำรวจได้เพียงแต่สันนิษฐานว่าน้องของเขานั้นเสียใจที่แฟนไปมีคนอื่นนอกนั้นไม่พบสาเหตุอะไรอีกเลย
“ฮื่อๆ วารินกลับมาได้ไหมอย่าทิ้งเฮีย ฮื่อๆ เฮียขอโทษที่ละเลยน้อง ทำไมถึงต้องคิดสั้นด้วย ฮึ๊กฮื่อ" มีแต่เสียงร้องไห้ดังทั่วห้องคอนโด มีเพียงแต่เสียงสะอื้นของผู้เป็นพี่ชายร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด หัวใจดวงน้อยของเขากลายเป็นเถ้าถ่านที่ถูกเผาจนหมด
ในความเงียบช่วงเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงในขณะที่ผู้เป็นพี่ชายยังคงนั่งกอดรูปและเถ้ากระดูกของน้องสาวอยู่ๆ รูปบานใหญ่ภาพคู่เขาและน้องสาวตกลงมาจากผนังด้วยความแรงทั้งๆ ที่อยู่ในคอนโดไม่มีลมพัดได้แต่แปลกรูปบานใหญ่เหมือนถูกเขย่าก่อนที่จะร่วงลงมา
ในความตกใจของเวย์ เขาได้เพียงแต่จ้องมองรูปบานนั้น หรือว่าจะเป็นวินณาญน้องสาวของเขา แต่ด้วยความที่เวย์ไม่ได้เชื่อเรื่องวิญญาณหรือพวกผีปีศาจ คนตัวโตเงยหน้าขึ้นกวาดมองรอบๆ ห้องด้วยใจที่กล้าไม่หวั่นเลยสักนิด
"ถ้าเป็นวารินจริงๆ ออกมาให้เฮียเห็นได้ไหมขอกอดหน่อยได้ไหมฮื่อๆ กลับมาบอกเฮียสิว่าใครเป็นคนทำหนู มันทิ้งหนูไปมีผู้หญิงคนอื่นเฮียจะตามไปฆ่ามัน" มือหนาทั้งสองข้างกำหมัดเข้าหากันและทุบลงที่พื้นด้วยความโกรธเพียงแค่รู้ว่าแฟนของน้องสาวนั้นทิ้งไปมีผู้หญิงคนอื่นเวย์ก็แทบจะระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้ไม่ได้
ในขณะที่เขาจ้องมองรูปที่แตกเป็นรูปภาพของเขากับน้อง แต่มีบางอย่างสะดุดตาตรงที่กรอบรูปกระเด็นออก และมีสิ่งของบางอย่างขนาดเท่านิ้วมือ ถ้าดูไม่ผิดต้องเป็นแฟลชไดร์ฟแน่นอน เวย์ขยับตัวเองเข้าไปใกล้ๆรูป ก่อนที่จะสัมผัสและจับมันขึ้นมาดูไม่มีเพียงแต่สิ่งของอันเล็กๆ ที่เรียกว่าแฟลชไดร์ฟยังมีรูปบานเล็กขนาดสี่เหลี่ยมกะทัดรัดสี่นิ้ว มีมากมายหลายใบยังมีกระดาษข้อความและซองเอกสารซ่อนอยู่ เวย์ผู้เป็นพี่ชายขมวดคิ้วเข้าหากันทำไมหลังรูปถึงมีสิ่งของพวกนี้
มือหนาสั่นจับรูปที่คว่ำหน้าอยู่นั้นหงายขึ้นเขาตกใจจนแทบหงายท้อง ด้วยที่รูปพวกนั้นเป็นรูปโป๊เปลือยของน้องสาวนอนอยู่บนเตียงไม่พอยังถูกกระทำเรื่องแบบนั้นจนน่าอาย น้ำตาของพี่ชายไหลรินร่วงใส่รูปหลายใบที่วางอยู่บนกระจก เขาหยิบเอกสารเป็นอย่างที่สองขึ้นมา
( สิบล้านถ้าฉันไม่ได้ภายในวันจันทร์แน่นอนว่าคลิปของเธอและภาพถ่ายของเธอจะว่อนดังทั่วเน็ตในเมืองไทย ทั้งพี่ชายพ่อและแม่ของเธอจะได้รู้ว่าลูกสาวนั้นเน่าและเฟะมากแค่ไหน ทั้งเพื่อนๆ ของเธอก็จะได้รู้ว่าลูกคุณหนูนั้นเป็นยังไง นอนถ่างขาให้คนอื่นถ่ายคลิปลง เธออย่าคิดว่าฉันไม่ทำนะวาริน เพราะในตอนนี้คลิปของเธอกำลังดังทั่วญี่ปุ่นแล้วล่ะ จะเป็นคำขู่สุดท้าย )
เวย์กำกระดาษใบนั้นและขยำไว้ในกำมือ เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นกับน้องสาวของเขาโดยที่ผู้เป็นพี่ชายไม่เคยรู้เรื่องเลย สาเหตุที่ทำให้น้องสาวของเขาฆ่าตัวตายก็เพราะว่าไอ้เวรนี่ปลอกลอกและยังคอยขู่ไม่พอยังเอาคลิปของวารินไปเผยแพร่ที่ญี่ปุ่น
"ฮื่อๆ ไอ้เคนตะกูจะฆ่ามึง กูไม่มีวันปล่อยมึงไปแน่นอน ฮึ๊ก" แฟนของวารินนั้นชื่อเคนตะหนุ่มลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นรุ่นพี่ของเธอและกำลังมีชื่อเสียงในประเทศ ที่แท้ทำธุรกิจเถื่อนปอกลอกเอาเงินกับผู้หญิง หนึ่งในนั้นผู้หญิงที่พูดขึ้นคือน้องสาวของเวย์ หัวใจของพี่ชายเจ็บปวดจนแทบจะไม่อยากหายใจแต่ต้องพยุงร่างกายเอาไว้เพื่อที่จะแก้แค้นให้กับน้องสาว
หลังจากที่เวย์ลุกขึ้นจากพื้น สิ่งแรกที่เขาอยากรู้ว่าในแฟลชไดร์ฟนั้นมีอะไร เมื่อเปิดโน้ตบุ๊กของน้องสาวจึงได้เห็นคลิปที่น้องสาวตัวเองอัดเอาไว้เพื่อขอโทษพี่ชายและพ่อแม่ ผู้หญิงตัวเล็กๆ นั่งอยู่บนโซฟาร้องไห้สะอึกสะอื้นยกมือไหว้ขออโหสิกรรมพร้อมเล่าทุกอย่างให้กับพี่ชายฟังว่าเธอถูกกระทำแบบนี้มานานนับปี เงินที่พี่ให้ใช้ไม่เคยได้ใช้ ทั้งยังต้องไปขอพ่อกับแม่เดือนนึงใช้เงินเกินกว่าสิบล้านเพราะต้องเอาให้แมงดาที่คอยรีดไถอยู่ตลอด
( ฮึ๊กสุดท้ายนี้ วารินอยากบอกว่าชาติหน้าขอให้เราได้เกิดมาเป็นพี่น้องกัน ฮื่อๆ หัวใจดวงนี้ทุกข์ทรมานเหลือเกินค่ะเฮีย วารินโง่ที่ไว้ใจไอ้เคนตะ ฮื่อๆ วารินกลัวว่าวันหนึ่งจะทำให้พี่ชายนั้นต้องเจ็บและเสียใจขอให้วารินเดินทางไปก่อน ถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้หนูเกิดมาเป็นน้องสาวของเฮียที่แสนดีอีกนะคะ ฮื่อๆ รักเฮียเวย์รักคุณพ่อและก็คุณแม่มากที่สุด วารินเกลียดไอ้เคนตะที่สุด)
พรึ่บ ! ท่านอนอยู่บนเตียงเปรียบดั่งคนป่วยก็เหมือนขาดออกซิเจนไปช่วงขณะ ผู้เป็นพี่ชายหลั่งไหลน้ำตาออกมาแทบเป็นสายเลือด ยิ่งเห็นคลิปของน้องสาวตัดพ้อกับชีวิตตัวเองและต้องเจอความเจ็บปวดมานานนับปี เขายิ่งเจ็บหัวใจจนขาดสติ ทุกอย่างบนโต๊ะทำงานถูกมือทั้งสองข้างของเวย์กวาดลงบนพื้น เขาอาละวาดข้าวของเพราะโกรธจนระงับอารมณ์ตัวเองไม่อยู่
"โธ่เว้ย ไอ้เคนตะ ไอ้สารเลวกูสาบานว่ากูจะทำให้ครอบครัวของมึงต้องเจอแต่ความเจ็บปวด กูสาบานว่าจะทำให้มึงไม่เหลืออะไรเลย มึงต้องตายอย่างทุกข์ทรมานเหมือนกับน้องสาวกู"
น้ำเสียงสั่นตะเบ็งเสียงออกมาจนสุดลำคอความเจ็บปวดที่คับแค้นใจมันพาอารมณ์ของเขาขึ้นจุดที่สูงสุดจนระงับไม่อยู่
"นายครับ" ลูกน้องคนสนิทได้ยินเสียงเอะอะโวยวายในคอนโดถึงแม้ว่าประตูหน้าห้องจะเก็บเสียงแต่ด้วยความเสียงดังที่เวย์ทำนั้นมันเล็ดลอดออกไปด้านนอก ลูกน้องคนสนิทยืนรอด้วยความเป็นห่วงเจ้านายจึงไปขอคีย์การ์ดสำรองจากเคาน์เตอร์ด้านล่างแต่กว่าจะได้มานั้นก็ต้องใช้เวลาอยู่นานพักใหญ่
"น้องสาวกูไม่ได้คิดสั้นแค่ถูกแฟนทิ้งแต่น้องสาวของกูถูกแบล็คเมล์จากไอ้เคนตะ ฮึ๊บ มันเอาคลิปของน้องสาวกูไปขายที่ญี่ปุ่นจัดการทุกอย่างลบคลิปพวกนั้นให้หมด และเตรียมให้พร้อมความเจ็บปวดที่น้องสาวของกูต้องเจอพวกมันก็ต้องเจอเช่นกัน"
ลูกน้องคนสนิทรีบก้มหน้าลงทันทีรับคำสั่งของเจ้านาย
"ไม่ต้องไปยุ่งกับของน้องกูออกไปจัดการในสิ่งที่กูให้ทำ"
ผู้เป็นพี่ชายหวงภาพน้องสาวที่อยู่ด้านหลังของกรอบรูป ในขณะที่ลูกน้องคนสนิทจะไปเก็บให้ แต่เวย์หวงและไล่ลูกน้องออกไปจัดการที่เขาสั่งคือการลบคลิปออกจากญี่ปุ่นให้หมด
"ช่วงเวลาต่อไปคือความเจ็บปวดของมึงไอ้เคนตะ ฮึ๊ก เฮียสัญญานะวารินเฮียสัญญาว่าจะเอามันมากราบเถ้ากระดูกของหนูให้ได้ มันต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน"
ในความคับแค้นใจไม่เพียงแต่เวย์จะทำให้เคนตะต้องเจอความเจ็บปวด ทุกคนที่เป็นครอบครัวของเคนตะต้องได้รับผลกรรมด้วยเช่นกัน
📌🥀. เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์อัพตอนต่อไปขอคอมเม้นท์คนละ 1 ค้าบ อ้อนๆ
บทล่าสุด
#22 บทที่ 22 🔥🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP 21 ผลกรรม
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#21 บทที่ 21 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP 20 อยากตายใช่ไหม ?
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#20 บทที่ 20 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP 19 หนีไม่พ้น
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#19 บทที่ 19 🥀🌋 ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP 18 พยายามหลบหนี
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#18 บทที่ 18 🥀🌋ลงทัณฑ์ร้ายพ่ายรัก EP : 17 ความน้อยใจ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#17 บทที่ 17 🌋🥀 ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 16 เรื่องที่เกิดขึ้นอย่าให้พลอยรู้ NC++
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#16 บทที่ 16 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 15 ยังไงก็หนีไม่พ้น N..C+
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#15 บทที่ 15 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 14 คุยพ่อช่วยเพลงขวัญด้วย
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#14 บทที่ 14 🌋🥀 ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 13 คนเย็นชา
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#13 บทที่ 13 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP : 12 คนที่ช่วยชีวิตไว้
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย้ำรักเลขา NC-20
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”













