บทนำ
บท 1
บทนำ
ในยามท้องฟ้าทอแสงตะวันสอดส่องผ่านก้อนเมฆหนา เปล่งประกายสีทองพร่ำลงมา ทว่าความเจ็บปวดของพี่ชายนั้นดั่งกองไฟที่ถูกซุม สองขาของพี่ชายก้าวเดินตรงเข้าไปในห้องของน้องสาวสุดที่รัก ในความเจ็บปวดที่ผู้เป็นพี่ต้องเจอคือความว่างเปล่า เหลือเพียงแต่รูปและเถ้ากระดูกของน้องในสายเลือดที่จากไป
“ฮื่อๆ วารินทำไมหนูถึงทิ้งเฮียไปแบบนี้แล้วเฮียจะอยู่กับใคร” ใบหน้าของเวย์ผู้เป็นพี่ชาย เต็มไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้น แก้มทั้งสองข้างไม่มีพื้นว่างนอกจากน้ำตาที่เต็มเปี่ยมขาทั้งสองข้างไม่สามารถก้าวเดินไปได้ต่อนอกจากพับเพียบลงที่พื้นห้อง
ภาพความทรงจำเลวร้ายเมื่อเจ็ดวันก่อนเวย์เข้ามาหาน้องสาวที่คอนโดเพราะโทรติดต่อน้องไม่ได้หลายชั่วโมง เขารู้สึกเอะใจบางอย่างเพราะน้องเปลี่ยนไปมาก ปกติเธอจะกลับบ้านแต่ในครั้งนี้วารินกลับมาจากต่างประเทศ เธอไม่กลับบ้านแม้แต่จะโทรหาพี่ชายก็ไม่
เวย์ออกมาหาน้องที่คอนโดเขาตั้งใจว่าจะมาเซอร์ไพรส์ แต่ด้วยไม่คิดว่าน้องสาวจะเซอร์ไพรส์กลับด้วยการจากตาย ภาพที่เห็นทำให้เขาหัวใจแตกสลายแทบจะหยุดลมหายใจไว้ตรงนั้น คนตัวเล็กที่ผู้เป็นพี่ชายทะนุถนอมตั้งแต่เด็กกลับนอนตายอยู่ในห้องน้ำอย่างอนาถ ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยฟองที่ไหลออกจากปาก วารินตั้งใจฆ่าตัวตายโดยการกลืนน้ำยาล้างห้องน้ำจำนวนมากและไม่มีใครเข้ามาช่วย เมื่องานศพเกิดขึ้นเจ็ดวันเจ็ดคืนตำรวจได้เพียงแต่สันนิษฐานว่าน้องของเขานั้นเสียใจที่แฟนไปมีคนอื่นนอกนั้นไม่พบสาเหตุอะไรอีกเลย
“ฮื่อๆ วารินกลับมาได้ไหมอย่าทิ้งเฮีย ฮื่อๆ เฮียขอโทษที่ละเลยน้อง ทำไมถึงต้องคิดสั้นด้วย ฮึ๊กฮื่อ" มีแต่เสียงร้องไห้ดังทั่วห้องคอนโด มีเพียงแต่เสียงสะอื้นของผู้เป็นพี่ชายร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด หัวใจดวงน้อยของเขากลายเป็นเถ้าถ่านที่ถูกเผาจนหมด
ในความเงียบช่วงเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงในขณะที่ผู้เป็นพี่ชายยังคงนั่งกอดรูปและเถ้ากระดูกของน้องสาวอยู่ๆ รูปบานใหญ่ภาพคู่เขาและน้องสาวตกลงมาจากผนังด้วยความแรงทั้งๆ ที่อยู่ในคอนโดไม่มีลมพัดได้แต่แปลกรูปบานใหญ่เหมือนถูกเขย่าก่อนที่จะร่วงลงมา
ในความตกใจของเวย์ เขาได้เพียงแต่จ้องมองรูปบานนั้น หรือว่าจะเป็นวินณาญน้องสาวของเขา แต่ด้วยความที่เวย์ไม่ได้เชื่อเรื่องวิญญาณหรือพวกผีปีศาจ คนตัวโตเงยหน้าขึ้นกวาดมองรอบๆ ห้องด้วยใจที่กล้าไม่หวั่นเลยสักนิด
"ถ้าเป็นวารินจริงๆ ออกมาให้เฮียเห็นได้ไหมขอกอดหน่อยได้ไหมฮื่อๆ กลับมาบอกเฮียสิว่าใครเป็นคนทำหนู มันทิ้งหนูไปมีผู้หญิงคนอื่นเฮียจะตามไปฆ่ามัน" มือหนาทั้งสองข้างกำหมัดเข้าหากันและทุบลงที่พื้นด้วยความโกรธเพียงแค่รู้ว่าแฟนของน้องสาวนั้นทิ้งไปมีผู้หญิงคนอื่นเวย์ก็แทบจะระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้ไม่ได้
ในขณะที่เขาจ้องมองรูปที่แตกเป็นรูปภาพของเขากับน้อง แต่มีบางอย่างสะดุดตาตรงที่กรอบรูปกระเด็นออก และมีสิ่งของบางอย่างขนาดเท่านิ้วมือ ถ้าดูไม่ผิดต้องเป็นแฟลชไดร์ฟแน่นอน เวย์ขยับตัวเองเข้าไปใกล้ๆรูป ก่อนที่จะสัมผัสและจับมันขึ้นมาดูไม่มีเพียงแต่สิ่งของอันเล็กๆ ที่เรียกว่าแฟลชไดร์ฟยังมีรูปบานเล็กขนาดสี่เหลี่ยมกะทัดรัดสี่นิ้ว มีมากมายหลายใบยังมีกระดาษข้อความและซองเอกสารซ่อนอยู่ เวย์ผู้เป็นพี่ชายขมวดคิ้วเข้าหากันทำไมหลังรูปถึงมีสิ่งของพวกนี้
มือหนาสั่นจับรูปที่คว่ำหน้าอยู่นั้นหงายขึ้นเขาตกใจจนแทบหงายท้อง ด้วยที่รูปพวกนั้นเป็นรูปโป๊เปลือยของน้องสาวนอนอยู่บนเตียงไม่พอยังถูกกระทำเรื่องแบบนั้นจนน่าอาย น้ำตาของพี่ชายไหลรินร่วงใส่รูปหลายใบที่วางอยู่บนกระจก เขาหยิบเอกสารเป็นอย่างที่สองขึ้นมา
( สิบล้านถ้าฉันไม่ได้ภายในวันจันทร์แน่นอนว่าคลิปของเธอและภาพถ่ายของเธอจะว่อนดังทั่วเน็ตในเมืองไทย ทั้งพี่ชายพ่อและแม่ของเธอจะได้รู้ว่าลูกสาวนั้นเน่าและเฟะมากแค่ไหน ทั้งเพื่อนๆ ของเธอก็จะได้รู้ว่าลูกคุณหนูนั้นเป็นยังไง นอนถ่างขาให้คนอื่นถ่ายคลิปลง เธออย่าคิดว่าฉันไม่ทำนะวาริน เพราะในตอนนี้คลิปของเธอกำลังดังทั่วญี่ปุ่นแล้วล่ะ จะเป็นคำขู่สุดท้าย )
เวย์กำกระดาษใบนั้นและขยำไว้ในกำมือ เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นกับน้องสาวของเขาโดยที่ผู้เป็นพี่ชายไม่เคยรู้เรื่องเลย สาเหตุที่ทำให้น้องสาวของเขาฆ่าตัวตายก็เพราะว่าไอ้เวรนี่ปลอกลอกและยังคอยขู่ไม่พอยังเอาคลิปของวารินไปเผยแพร่ที่ญี่ปุ่น
"ฮื่อๆ ไอ้เคนตะกูจะฆ่ามึง กูไม่มีวันปล่อยมึงไปแน่นอน ฮึ๊ก" แฟนของวารินนั้นชื่อเคนตะหนุ่มลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นรุ่นพี่ของเธอและกำลังมีชื่อเสียงในประเทศ ที่แท้ทำธุรกิจเถื่อนปอกลอกเอาเงินกับผู้หญิง หนึ่งในนั้นผู้หญิงที่พูดขึ้นคือน้องสาวของเวย์ หัวใจของพี่ชายเจ็บปวดจนแทบจะไม่อยากหายใจแต่ต้องพยุงร่างกายเอาไว้เพื่อที่จะแก้แค้นให้กับน้องสาว
หลังจากที่เวย์ลุกขึ้นจากพื้น สิ่งแรกที่เขาอยากรู้ว่าในแฟลชไดร์ฟนั้นมีอะไร เมื่อเปิดโน้ตบุ๊กของน้องสาวจึงได้เห็นคลิปที่น้องสาวตัวเองอัดเอาไว้เพื่อขอโทษพี่ชายและพ่อแม่ ผู้หญิงตัวเล็กๆ นั่งอยู่บนโซฟาร้องไห้สะอึกสะอื้นยกมือไหว้ขออโหสิกรรมพร้อมเล่าทุกอย่างให้กับพี่ชายฟังว่าเธอถูกกระทำแบบนี้มานานนับปี เงินที่พี่ให้ใช้ไม่เคยได้ใช้ ทั้งยังต้องไปขอพ่อกับแม่เดือนนึงใช้เงินเกินกว่าสิบล้านเพราะต้องเอาให้แมงดาที่คอยรีดไถอยู่ตลอด
( ฮึ๊กสุดท้ายนี้ วารินอยากบอกว่าชาติหน้าขอให้เราได้เกิดมาเป็นพี่น้องกัน ฮื่อๆ หัวใจดวงนี้ทุกข์ทรมานเหลือเกินค่ะเฮีย วารินโง่ที่ไว้ใจไอ้เคนตะ ฮื่อๆ วารินกลัวว่าวันหนึ่งจะทำให้พี่ชายนั้นต้องเจ็บและเสียใจขอให้วารินเดินทางไปก่อน ถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้หนูเกิดมาเป็นน้องสาวของเฮียที่แสนดีอีกนะคะ ฮื่อๆ รักเฮียเวย์รักคุณพ่อและก็คุณแม่มากที่สุด วารินเกลียดไอ้เคนตะที่สุด)
พรึ่บ ! ท่านอนอยู่บนเตียงเปรียบดั่งคนป่วยก็เหมือนขาดออกซิเจนไปช่วงขณะ ผู้เป็นพี่ชายหลั่งไหลน้ำตาออกมาแทบเป็นสายเลือด ยิ่งเห็นคลิปของน้องสาวตัดพ้อกับชีวิตตัวเองและต้องเจอความเจ็บปวดมานานนับปี เขายิ่งเจ็บหัวใจจนขาดสติ ทุกอย่างบนโต๊ะทำงานถูกมือทั้งสองข้างของเวย์กวาดลงบนพื้น เขาอาละวาดข้าวของเพราะโกรธจนระงับอารมณ์ตัวเองไม่อยู่
"โธ่เว้ย ไอ้เคนตะ ไอ้สารเลวกูสาบานว่ากูจะทำให้ครอบครัวของมึงต้องเจอแต่ความเจ็บปวด กูสาบานว่าจะทำให้มึงไม่เหลืออะไรเลย มึงต้องตายอย่างทุกข์ทรมานเหมือนกับน้องสาวกู"
น้ำเสียงสั่นตะเบ็งเสียงออกมาจนสุดลำคอความเจ็บปวดที่คับแค้นใจมันพาอารมณ์ของเขาขึ้นจุดที่สูงสุดจนระงับไม่อยู่
"นายครับ" ลูกน้องคนสนิทได้ยินเสียงเอะอะโวยวายในคอนโดถึงแม้ว่าประตูหน้าห้องจะเก็บเสียงแต่ด้วยความเสียงดังที่เวย์ทำนั้นมันเล็ดลอดออกไปด้านนอก ลูกน้องคนสนิทยืนรอด้วยความเป็นห่วงเจ้านายจึงไปขอคีย์การ์ดสำรองจากเคาน์เตอร์ด้านล่างแต่กว่าจะได้มานั้นก็ต้องใช้เวลาอยู่นานพักใหญ่
"น้องสาวกูไม่ได้คิดสั้นแค่ถูกแฟนทิ้งแต่น้องสาวของกูถูกแบล็คเมล์จากไอ้เคนตะ ฮึ๊บ มันเอาคลิปของน้องสาวกูไปขายที่ญี่ปุ่นจัดการทุกอย่างลบคลิปพวกนั้นให้หมด และเตรียมให้พร้อมความเจ็บปวดที่น้องสาวของกูต้องเจอพวกมันก็ต้องเจอเช่นกัน"
ลูกน้องคนสนิทรีบก้มหน้าลงทันทีรับคำสั่งของเจ้านาย
"ไม่ต้องไปยุ่งกับของน้องกูออกไปจัดการในสิ่งที่กูให้ทำ"
ผู้เป็นพี่ชายหวงภาพน้องสาวที่อยู่ด้านหลังของกรอบรูป ในขณะที่ลูกน้องคนสนิทจะไปเก็บให้ แต่เวย์หวงและไล่ลูกน้องออกไปจัดการที่เขาสั่งคือการลบคลิปออกจากญี่ปุ่นให้หมด
"ช่วงเวลาต่อไปคือความเจ็บปวดของมึงไอ้เคนตะ ฮึ๊ก เฮียสัญญานะวารินเฮียสัญญาว่าจะเอามันมากราบเถ้ากระดูกของหนูให้ได้ มันต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน"
ในความคับแค้นใจไม่เพียงแต่เวย์จะทำให้เคนตะต้องเจอความเจ็บปวด ทุกคนที่เป็นครอบครัวของเคนตะต้องได้รับผลกรรมด้วยเช่นกัน
📌🥀. เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์อัพตอนต่อไปขอคอมเม้นท์คนละ 1 ค้าบ อ้อนๆ
บทล่าสุด
#22 บทที่ 22 🔥🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP 21 ผลกรรม
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#21 บทที่ 21 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP 20 อยากตายใช่ไหม ?
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#20 บทที่ 20 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP 19 หนีไม่พ้น
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#19 บทที่ 19 🥀🌋 ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP 18 พยายามหลบหนี
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#18 บทที่ 18 🥀🌋ลงทัณฑ์ร้ายพ่ายรัก EP : 17 ความน้อยใจ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#17 บทที่ 17 🌋🥀 ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 16 เรื่องที่เกิดขึ้นอย่าให้พลอยรู้ NC++
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#16 บทที่ 16 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 15 ยังไงก็หนีไม่พ้น N..C+
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#15 บทที่ 15 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 14 คุยพ่อช่วยเพลงขวัญด้วย
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#14 บทที่ 14 🌋🥀 ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก EP : 13 คนเย็นชา
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#13 บทที่ 13 🥀🌋ลงทัณฑ์เลวพ่ายรัก : EP : 12 คนที่ช่วยชีวิตไว้
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













