บทนำ
มือของหล่อนเอื้อมขึ้นมาลูบไล้เต้านมอวบใหญ่ของตัวเอง บีบบี้หัวนมจนแข็งโด่ เคล้นคลึงจนปลายยอดสีชมพูเปลี่ยนเป็นสีทับทิม ส่วนมืออีกข้างที่เหลือเอื้อมลงมาเล่นสนุกอยู่ตรงง่ามขาที่ถ่างอ้าซ่า ทำให้เห็นว่าดุ้นนิ้วน้อยๆ ของเมียรัก… กำลังไชชอนป้อนความเสียวซ่านเข้ามาดับอารมณ์สวาทที่ตั้มรู้ดีว่ายังคงค้างคาไม่หาย… เพราะความไม่เอาไหนของตน
“อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”
โบว์ตั๋นร้องคราง…
ใบหน้าของหล่อนบิดเบ้ นิ้วกลางสอดเสียบเข้าในกลีบสาว สไลด์เข้าออกเป็นจังหวะเสียงดังซ่วบๆ จนน้ำสาดออกมา ในสถานการณ์กลางป่ากลางไพรที่จำเป็นต้องพึ่งพาลำนิ้วน้อยๆ ของตัวเองไปพลางๆ เพื่อดับอารมณ์ใคร่ที่ค้างคาจนงุ่นง่าน
นี่ถ้าอยู่บ้าน… ก็ยังพอมีแตงกวาหรือกล้วยน้ำว้าเป็นตัวช่วย แต่กลางป่าเขาเช่นตอนนี้… ดีที่สุดก็ดรรชนีนางนี่แหละ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
ตั้มชักสายตาออกมาจากสิ่งที่เห็น ตัดสินใจเดินออกมาที่วงเหล้า กวักมือเรียกยักษ์ออกมาคุยธุระบางอย่าง
บท 1
ได้ผัวทั้งอำเภอก็เพราะเธอคนเดียว
นิยายเซตนี้ประกอบด้วย
ได้ผัวทั้งอำเภอก็เพราะเธอคนเดียว
หวงเสน่หา ในคืนที่ฟ้าฉ่ำฝน สาวน้อยบำเรอกาม
(7P)
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
กาสะลอง
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว
ได้ผัวทั้งอำเภอ
ก็เพราะเธอคนเดียว
กรุงเทพมหานคร ตุลาคม 2562
เวลาราวๆ สามทุ่มกว่า ในคอนโดสูงแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ริมถนนย่านบางพลี
ในทันทีที่ชายหนุ่มผู้มีนามว่า ‘ตั้ม’ เดินทางกลับมาถึงคอนโด เมื่อลิฟต์ส่งร่างผอมสูงขึ้นมาถึงชั้นซึ่งเป็นห้องพัก เสียงเคาะประตูดังลั่นรัวๆ ที่หน้าห้องด้วยความใจร้อนคิดถึงเมียรัก ทำให้สาวสวยที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาในห้อง รีบเปิดประตูออกมารับด้วยความคิดถึงสามีไม่ต่างกัน
“พี่ตั้มกลับมาแล้ว… ”
และในทันทีที่บานประตูเปิดออกมา สองร่างโผเข้าหากันด้วยแรงถวิลหา กอดรัดโรมรันกันและกันด้วยความคิดถึง
“โบว์จ๋า… คิดถึงที่สุด”
ตั้มถอดเสื้อผ้าของ ‘โบตั๋น’ ลนลาน เรียกชื่อหล่อนสั้นๆ ว่า ‘โบว์’ จนติดปาก
“อุ๊ย… มาถึงก็จะจัดเลยหรือคะพี่ตั้ม”
หญิงสาวถามด้วยแววตาและน้ำเสียงตื่นเต้น เกือบสองสัปดาห์ที่ห่างกัน ทำให้หล่อนมีอารมณ์มาก
“ใช่สิ… พี่ขอจัดนะที่รัก… บอกตรงๆ ว่าพี่เงี่ยนสุดๆ… อยากจัดหนัก”
คนที่เพิ่งกลับมาถึงกระซิบเสียงกระเส่าข้างหูคนรัก
“หนักไม่กลัว… กลัวจะไม่หนัก… ”
หญิงสาวตอบกลับ จ้องมองตาสามีอย่างท้าทายสู้สายตา
เพราะคบกันมานานพอจะรู้ว่า ‘ลีลาสวาท’ ของหนุ่มคนรักนั้นเป็นยังไง
จากนั้นทั้งสองก็ร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนให้สมกับความคิดถึงที่ชายหนุ่มต้องจากไปนานเกือบเดือนเพราะต้องเดินทางไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น
“อู้ววว… ทรมานสุดๆ เสียวรูมากค่ะ… แรงกว่านี้ได้ไหมคะพี่ตั้มจ๋า… งือ… เร่งเถอะจ้ะพี่ตั้ม… โบว์ทรมาน… กระแทกแรงๆ แทงหนักๆ เลยค่ะ… ”
ในท่าที่ร่างเปล่าเปลือยล่อนจ้อนกำลังนอนหงายอยู่ใต้ร่างผอมบางของสามี ปลายเท้าของโบว์ตั๋นกระหวัดขึ้นมาเกี่ยวรัดรอบเอวของสามี
“พี่จ๋า… ขย่มลงมาหนักๆ อย่าปรานีหนู”
สองมือโอบรอบลำคอ รั้งให้ความแข็งแกร่งของสามีทุ่มโถมเข้ามาในกายสาว
หากความที่อวัยวะเพศของตั้มไม่ใหญ่และไม่ยาวพอจะดับความใคร่ที่กำลังพลุ่งโพลงครอบงำอยู่ภายในอารมณ์ของหญิงสาว ทำให้สีหน้าของโบว์ตั๋นแสดงอาการอารมณ์ค้างออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“งือ… พี่ตั้มจ๋า… แรงอีกได้ไหมคะ”
โบตั๋นร้องขอเสียงกระเส่า
บิดตัวไปมาใจสภาพน่าสงสารอยู่ภายใต้ร่างของสามีด้วยความทรมานในอารมณ์ เต้านมคัพอีอวบใหญ่กระเพื่อมไหมตามแรงกระเด้า
“บีบนมแรงๆ… ดูดแรงๆ สิคะ”
หญิงสาวเอามือเคล้นเต้านมที่หลามล้นออกมาสองข้างลำตัว บีบนมให้ผัวดูด ตูดขยับร่อน ส่ายเอวแอ่นสะโพกโยกเอวให้สามีรัวดุ้นเอ็นเข้าใส่เป็นจังหวะ ทว่าด้วยความที่ตั้มทั้งเล็กและสั้น โบว์ตั๋นจึงไม่รู้สึกถึงความรู้สึกคับแน่นเต็มลำเต็มรู และความสั้นก็ทำให้เขาส่งความสุขเข้ามาไม่ถึงเนื้อในอันเป็นจุดอ่อนไหวที่สุดของหล่อน
“อ๊า… เอานานๆ นะคะที่รัก… พี่ตั้มอย่าแตกเร็วนะ”
หล่อนรีบร้องบอก ด้วยไม่อยากนอนชอกช้ำอารมณ์ค้างเหมือนอย่างเช่นทุกครั้งที่ร่วมรักกัน ทว่า…
“อ๊า… พะ… พี่ไม่ไหวแล้ว”
เสียงของตั้มกระเส่า ‘เล็กสั้นขยันซอย’ คงเป็นคำที่จะนิยามถึงรูปลักษณ์แห่งความชายและลีลาร่วมรักของผู้ชายคนนี้ได้ตรงที่สุด
“ห๊ะ… อย่าเพิ่งแตกนะพี่”
เมียสาวรีบรั้งเอาไว้…
เหตุการณ์นี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น สองมือของหญิงสาวรีบโอบกอดร่างเปลือยเปล่าของสามีที่กำลังขยับโขยกขย่มอยู่บนตัวหล่อนในเฮือกสุดท้ายของความอดทนจนหน้าดำหน้าแดง
“งือออ… ไม่นะ… ”
ท่อนเอ็นของตั้มกระตุกแรง โบตั๋นพยายามรั้งเอาไว้ ไม่ยอมให้เขาชิงขึ้นสวรรค์ไปเพียงลำพังอย่างเห็นแก่ตัวเหมือนเช่นทุกครั้ง
“อู้ว… มะ… ไม่ไหวแล้ว… ฮึ่ก… ”
ตั้มขมกรามกรอดจนเส้นเลือดปูดนูนขึ้นที่ข้างขมับทั้งสองข้าง เหงื่อกาฬแตกซ่าน ทว่าก็ยังไม่อาจส่งเมียรักไปถึงสวรรค์
“อ๊ะ… มะ… ไม่ไหวแล้ว… อ๊าคคคค”
ตั้มคำรามเสียงต่ำในลำคอด้วยความสุขสม ตาหลับพริ้ม น้ำกามสีขาวราวกะทิสดแตกพุ่งออกมาเต็มโพรงสวาท
“โธ่… ”
เมียสาวต้องถอนใจแรง ด้วยความรู้สึกผิดหวัง ตั้มทำให้อารมณ์ของหล่อนสะดุดลงกะทันหัน
อึดใจต่อมา…
โบว์ตั๋นต้องนอนลืมตาโพลงมองเพดานห้องอย่างอ้างว้าง ทั้งที่ความอยากยังรุมรึงอยู่ในอารมณ์ไม่หาย
ความกระสันในเพศรสกามาและความใคร่ที่ยังรบกวนอยู่ในใจ ทำให้หล่อนพลิกกายกระสับกระส่ายไปมา หลังจากดุ้นเอ็นน้อยๆ ของสามีสอดใส่เข้ามาในตัวหล่อนได้เพียงเสี้ยวอึดใจสั้นๆ ก็มีอันน้ำแตกไปเสีย
บทล่าสุด
#102 บทที่ 102 ตอนที่ 102
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#101 บทที่ 101 ตอนที่ 101
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#100 บทที่ 100 ตอนที่ 100
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#99 บทที่ 99 ตอนที่ 99
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#98 บทที่ 98 ตอนที่ 98
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#97 บทที่ 97 ตอนที่ 97
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#96 บทที่ 96 ตอนที่ 96
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#95 บทที่ 95 ตอนที่ 95
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#94 บทที่ 94 ตอนที่ 94
อัปเดตล่าสุด: 11/3/2025#93 บทที่ 93 ตอนที่ 93
อัปเดตล่าสุด: 11/7/2025
คุณอาจชอบ 😍
ร้ายคูณร้าย
ม่านหมอก
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เจ้าสาวนอกปรารถนา
จู่ ๆ วันหนึ่งเขาเดินเข้ามาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า ‘ทำผู้หญิงคนอื่นท้อง’ พร้อมยื่นคำขาดว่า… หากรับไม่ได้ก็เซ็นใบหย่าแล้วไสหัวไป แต่ถ้าอยากรักษาตำแหน่งภรรยาแต่งเอาไว้ ก็จงยอมรับสภาพการใช้ชีวิตแบบ ‘สามคนผัวเมีย’ ในบ้านหลังนี้ซะ!
วันนี้หญิงสาวจึงต้องตัดสินใจ เธอจะยอมก้มหน้ารับความอดสู หรือจะลุกขึ้นสู้เพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีและเดินออกจากกรงขังไร้รักแห่งนี้ด้วยตัวเอง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
สัญญารักประธานร้าย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













