ความสัมพันธ์ที่บีบบังคับ

ในเมื่อเธอแอบไปมีชู้ ฉันจะแก้เผ็ดเอาคืนโดยการไปเป็นชู้กับชู้เธอ >ไงล่ะ เจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บหรือยัง<

หลอกรักเกียร์ร้าย [Engineer NRU]
ปอร์เช่ x หม้อแกง

เมื่อสาวเนิร์ดหลงรักหนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะ
คนหนึ่งทำทุกอย่างเพื่อให้เขารัก
ส่วนอีกคนทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะ
ปฏิบัติการหลอกจีบสาวเนิร์ดจึงเกิดขึ้น...

ตื๊อรักเกียร์ร้าย [Engineer NRU]
ปอร์เช่ x หม้อแกง

"อย่ายุ่งกับเมียกู! นี่ก็อีกคนบอกแล้วใช่ไหมห้ามยุ่ง
กับผู้ชายคนอื่น ไม่ฟังกันใช่ไหมฮะ"
"นายมีสิทธิ์อะไรถึงมาวุ่นวายกับฉัน"
"สิทธิในควา...

หล่อนถูกส่งมาบรรณาการในฐานะทาสบำเรอความใคร่ เพื่อแลกกับหนี้สินก้อนโต นอนกับเขาจนกว่าเขาจะเบื่อ แล้วเมื่อนั้นแหละหน้าที่บำเรอบนเตียงของหล่อนจึงจะหมดไป

พะแพง ถูกส่งตัวมาเป็นนางบำเรอให้กับมหาเศรษฐีเจ้าของบ่อนคาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในลาสเวกัส หน้าที่ของหล่อนคือทำให้เดมอน ลินการ์ด มีความสุขที่สุดยามอยู่บนเตียง หล่อนก้มหน้าก้มตาทำทุกอย่างเพื่อให้เขาพึงพอใจ แต่ไม่นานเขาก็เบื่อหน่าย ขับไล่ไสส่งหล่อนออกไปจากช...

การถูกบอกเลิกทั้งที่ถูกเข้าใจมันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจจนเธอปล่อยวางไม่ได้ แต่เขาก็ยังไม่เคยคิดจะเปิดโอกาสให้เธอได้อธิบายต่อเรื่องราวต่าง ๆ เหล่านั้นเลยสักครั้ง
แต่มันกลับเจ็บยิ่งกว่าเมื่อสุดท้ายผู้หญิงคนใหม่ที่เขาคบหา กลับเป็นเพื่อน(ที่เคยคิดว่า)สนิทของเธออย่างไม่มีใครรู้สึกผิด
และนั่นก็ทำให้เธอเลิกคว้าโอกาสที่จะเอาทุกอย่างกลับคืนมาเป็นของตัวเองอีกครั้งอย่างไม่แคร์ความรู้สึกใคร ตอบรับแต่งงานกับเขา...

เศกภพชะงักเท้าเมื่อเห็นพนักงานเสิร์ฟสาวนั่งหลับบนโซฟา เขาควรไม่สนใจคนกำลังนอนหลับ แค่เดินไปหยิบมือถือที่ลืมมันไว้บนโซฟาตัวที่ตนนั่งอยู่ ซึ่งบังเอิญว่าอยู่ใกล้กับจุดที่เธอนั่งพอดี

‘แค่หยิบแล้วเดินออกไป’

เป็นเรื่องง่ายมาก เนื่องจากมือถือราคาหลายหมื่นของเศกภพไม่ได้ถูกเธอนั่งทับ แต่เหตุใดมิทราบได้ร่างสูงใหญ่ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา เว้นระยะห่างเพียงหนึ่งคืบ

เป็นระยะห่างที่ใกล้กันมาก...ใกล้จนได้กลิ่นหอมจ...

"พี่เคย์...หนูทำขนมมาฝากกินเยอะๆนะทำมาจากใจ จุ๊บๆ"

"ตอนทำใช้มือทำหรือเท้าทำ ทำไมมันเละขนาดนี้"

"ถึงน่าตาจะไม่ดูดีแต่ที่เด็ดอยู่ที่คนทำนะคะ^^"

"ไร้สาระ ไปเรียนไปแล้ว วันนี้ไม่ต้องตามมาที่ผับอีกนะถ้ารู้..โดนดีแน่!"

ในเมื่อเลือกที่จะรักแล้วใครจะอยากโดนเท...

“ผมทำผู้หญิงท้อง”
พรวด
กาแฟอุ่นๆ หอมกรุ่นในปากพุ่งกลับออกมาแทบจะทันที
“แกว่าอะไรนะ!”
ใบหน้าหล่อเหลาติดเข้มขรึมเป็นนิจก้มต่ำ ก่อนตอบคำถามของพี่ชายบุญธรรมเสียงแผ่ว
“ผมทำผู้หญิงท้อง”
“ทะ ท้อง ผะ ผู้หญิง” ‘หยางเบย์เดน’ ถึงกับสำลักน้ำลายอีกรอบ หลังจากสำลักกาแฟไปแล้วก่อนหน้า
“ฉันอาจจะหูฝาดหรืออาจได้ยินไม่ชัด แกพูดใหม่อีกทีซิ”
‘หลี่ต้าหยาง’ ก้มหน้าถอนหายใจหยาวเหยียดคล้ายทุกข์ในอกกำลังสุมกันเผาไหม้จนหัวใจ...

เหยื่อติดเป็ดแล้ว ลลิดาเดินทิ้งสะโพก นวยนาดเข้าห้องน้ำ ทำทีเป็นทำธุระอย่างเชื่องช้า เพื่อรอเวลา ยกข้อมือขึ้นดูเวลา จึงได้เดินออกราวกับไม่มีอะไรทั้งนั้น
ร่างสูงใหญ่ก้าวมาขวางเธอตรงหน้าห้องน้ำหญิง ลลิดาทำทีเบี่ยงตัวหลบ ไม่ได้ใส่ใจผู้ชายตัวสูงใหญ่
“แอนนี่ ชลวี” เขาเอ่ยชื่อที่เห็นในนามบัตร
“คุณรู้จักชื่อฉัน” ร่างเพียวบางสัดส่วนยวนตาชงัก ถอยมาถามชายตัวสูงใหญ่
ฉับไวที่เธอหันมาทางเขา มือใหญ่ดันเธอเข้าไปใ...

เข้าห้องผิดชีวิตเปลี่ยน!!!
+++
“เธอเป็นใคร” เขาเอ่ยถามเสียงเข้ม สีหน้าที่รกไปด้วยหนวดเคราและร่างสูงใหญ่ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งทำให้นิรินมีท่าทีหวาดกลัว ร่างบอบบางพยายามดิ้นแต่เขาข่มขู่เสียงเข้มทำให้เธอไม่กล้าดิ้น
“ถ้าเธอดิ้นอีกฉันจะปาดคอเธอซะ” เขานึกครึ้มอกครึ้มใจอยากแกล้งคนขี้กลัว เธอหยุดกึกในขณะที่มือบอบบางถูกกดเอาไว้เหนือศีรษะ
“ตอบคำถามมาเสียดีๆ ห้ามโวยวายกรีดร้องไม่งั้นได้เป็นศพก่อนจะมีคนม...

แค่เมียที่ได้มาง่าย ๆ แต่โคตรทุรนทุรายตอนเธอหายไป!

มันมีหลายเหตุผลที่ทำให้เราสามคนได้พานมาพบเจอกัน ไม่รู้ว่าสิ่งนี้เรียกว่าพรมลิขิตหรือเวรกรรมกันแน่

อีกคนรูปหล่อและเพียบพร้อมดั่งเทพบุตร ส่วนอีกคนช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่ว่าเขาหน้าตาไม่ดีหรืออะไร

แต่เขาน่ะ...ทั้งหล่อ ทั้งโหดและโคตรเถื่อน นิสัยแบบนี้เกินที่ฉันจะรับไหวจริงๆ

"เลือกเอาว่าจะมีผัว หรือกินลูกตะกั่ว ยอมไม่ยอมไหนตอบให้ชื่นใจ"
"ขอกินลูกตะกั่วดีกว่า ท่าทางจะอร่อยกว่านายเยอะเลย"
อุ...

“กลิ่นกายคุณมันช่างถูกใจผมจริง ๆ”
“แต่ฉันไม่ถูกใจคุณสักอย่าง”
ถ้ากลิ่นกายของเธอชวนให้ผมคิดถึงขนาดนี้
บางทีเราคงต้องร่วมงานบนเตียงกันสักครั้ง
ในฐานะ ‘ผู้ร่วมงาน’

เพราะอิงอร พี่สาวนักธุรกิจทำเรื่องไว้ด้วยการหักหลัง วิคเตอร์ คิงส์ นักธุรกิจพันล้านแล้วหนีไป คนที่ต้องรับกรรมและเข้ามาทำหน้าที่ชดใช้คือ อิงธาร ครูสาวแสนสวยอ่อนหวานดุจดอกไม้ป่า
เขาแค่คิดจะแก้แค้น แต่ซาตานไร้หัวใจแถมเจ้าอารมณ์อย่างเขากลับไม่ยอมปล่อยดอกไม้ป่ากลีบหวานดอกนี้ให้หลุดมือไปอย่างเด็ดขาด

“ปากดีขนาดนี้... ไม่ต้องฉีดยาชาแล้วมั้งคะ?”

“จะฉีดให้ดีๆ... หรือจะให้ผมจับหมอฉีดแทน?”

ชายหนุ่มเว้นจังหวะ เลื่อนสายตาคมกริบลงมองต่ำอย่างมีความหมายแฝงเร้นอันร้ายกาจ

“...เข็มของผมมันใหญ่กว่าของหมอเยอะนะ”

กองปราบ
ผู้ชายสายโหด ดิบ เก่งทุกเรื่องยกเว้น...
เขา...
เพราะความฝังใจ จึงทำให้เขาทำพลาดไปอย่างไม่น่าให้อภัย

ใยบัว
หญิงสาวที่เก่ง สู้ชีวิต ทำทุกอย่างได้เพื่อแม่
เธอ...
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง...เธอไม่เชื่อ!
เพราะสุดท้ายเธอก็เห็นกรรมมันสนองเธอที่ไม่ได้ก่ออยู่คนเดียว

อยู่ภายใต้คำสั่ง ภายในห้องนอนเป็น..ให้เขาบนเตียง

'เวธัส' วิศวะร้ายสายเจ้าชู้ ที่เป็นจุดศูนย์กลางของทุกคนเเต่ไม่เคยรักใครจริงนอกจากตัวเอง เจ้าเล่ห์เพทุบาย ร้ายกาจ ดันคอเเข็งเเพ้เด็กนั่งดริ๊งตัวเล็กๆ คนเดียว ไม่พอยังโดนตบทรัพย์ตอนเมา ดูเหมือน 'มาริณ' เด็กนั่งดริ๊งตัวท็อปในร้าน จะอยากลองดีกับบารมีของเขาซะเเล้ว เวธัสจะทำทุกทางเพื่อตามติดเธอเหมือนเงา เเล้วทำให้มาริณน้ำตาตกใน!

เมียนอกคอกที่ต้องแต่งงานเพราะหนี้สิน เป็นเหมือนหลักค้ำประกันที่จะยืนยันว่าครอบครัวเธอไม่เบี้ยว แล้วเมียแบบนี้เขาจะมองเป็นเมียที่คู่ควรได้ยังไงหากไม่ใช่แค่...เมียนอกคอก เมียที่เขาไม่ได้รักและเต็มไปด้วยคำดูถูกมากมาย
และที่มากกว่านั้น ในใจของเขากลับไม่เคยลืมผู้หญิงอีกคนไปได้ สู้กับคนในใจก็ว่ายากแล้ว สู้กับอคติของเขายากยิ่งกว่า สุดท้ายเธอก็ทำได้เพียงเดินออกไปจากที่ที่ไม่ใช่ของเธออย่างที่เขาเองก็เป็นฝ่...

นายแพทย์จิรายุ พลพิพัฒกุลวานิช (ชื่อเล่นวายุ) อายุสามสิบปี รูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ร่างกายบึกบึนสมชายชาตรี ศัลยแพทย์หนุ่มทำงานที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ครอบครัวของเขาทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ ความจริงแล้ววายุอยากเป็นสถาปนิก แต่ก็ขัดบิดามารดาไม่ได้เพราะเขาเป็นลูกชายคนรอง เมื่อบุพการีอยากให้เป็นหมอ ชายหนุ่มจึงก้มหน้าก้มตาทำตามความฝันของบิดามารดาอย่างหน้าชื่นอกตรม ในขณะที่พี่ชายได้ทำงานตามอาชีพที่ใฝ...

เมื่อฉันถูกรุกรานจากเด็กรุ่นน้องที่ขยันมาหาฉันอยู่ตลอด ไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร
รู้แค่ว่าเขามันเป็นเด็กสายเคี้ยว แต่ถ้าจะมาจับฉันทำเมีย ฝันไปก่อนนะเบบี๋!
เพราะฉันไม่สนใจ... ไม่คิดจะมองใคร คนที่มองมีอยู่คนเดียว เพื่อนสนิทที่ไม่เคยคิดอะไรกับฉันเลยสักนิด
อาร์
เด็กคนนั้นเริ่มรุกฉันมากขึ้น
โย
เพื่อนที่ฉันแอบรักก็หงุดหงิดใจ
เลยประกาศบอกทุกคนว่าฉันคือเมียของเขา

หากแต่ว่ามันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีใจสักนิด ...