ความหึงหวง

คนอย่างคะนิ้งต้องสวย แซบ เป๊ะ ปัง อลังกาลตลอดเวลาไม่ว่าจะต่อหน้าไอ้ตี๋ ไอ้แว่น ไอ้ไฝ ไอ้หน้าขาว ไอ้หุ่นล่ำ หรือจะเป็นไอ้หล่ออลังกาลบ้านรวยหมื่นล้านอย่างพี่เวกัส ไม่ว่าจะต่อหน้าใครก็ตามฉันต้องสวยยืนหนึ่งเท่านั้น เพราะความพึงพอใจส่วนตัวของฉันเองไม่ใช่เพราะเพื่อผู้ชายคนไหน ขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ได้ชอบพี่เวกัส และฉันไม่ได้ชอบใคร ฉันจะโสด! ฉันจะโสด ฉันรักความโสด และฉันต้องการโสด!

“ฉันบอกให้เธอเอาเด็กเวรนั่นออก จะอุ้มท้องให้มันเกิดมาเป็นตราบาปฉันทำไม! แค่นี้สมองเล็กๆเธอคิดไม่ได้หรอ ไปทำ(แท้ง)ซะก่อนที่ฉันจะ(ฆ่าทั้ง)เธอและลูกที่เกิดมาจากผู้หญิงใจง่ายไร้ยางอายอย่างเธอ!”

"เรื่องของเราไม่มีทางเป็นไปได้"
"ได้สิ ถ้าฟลินต์รักพาฝัน เหมือนที่พาฝันรักฟลินต์"

เพื่อให้ได้หนุ่มฮอต อลิซ ถึงกับต้องวางยาเขา นี่คือข้อกล่าวหาที่เธอต้องอดทนฟัง...
ต่อให้อธิบายกับ ร็อค ยังไง สิ่งที่ได้กลับมาก็คือ คำพูดถากถางและความบอบช้ำทางร่างกายเพียงเท่านั้น...

“นายหญิงเลือด!” วิชัยวิ่งหน้าตาตื่นรีบเข้าไปประคอง แต่กลับถูกนายหัวผลักออกมาเสียก่อน
“เมียฉัน ฉันดูแลเขาเอง” อนาคินถลาเข้าไปดูหญิงสาวด้วยความตกใจ
“ตะวัน...พี่ขอโทษ”
เพียงตะวันถึงกับหน้าซีดเผือด รู้สึกจุกที่หน้าท้องอย่างรุนแรง“ช่วยลูก...เราด้วย”
อนาคินตวัดร่างเล็กขึ้นมาอุ้ม พาหญิงสาวลงไปลานจอดรถของโรงแรมทันที โดยมีวิชัยวิ่งตามไปติดๆ คงเหลือแต่เพียงวิญาภาที่ยืนยิ้มออกมาอย่างสะใจและได้ภาวนาให้หญิงสาว...

นายเป็นผู้ชายของฉัน ใครก็ห้ามยุ่ง
ปากบอกไม่ แต่ใจกับต้องการเธอ และมีเพียงเธอ

Trigger warning: 5P

เมื่อเธอต้องมาเป็นนางบำเรอให้ผู้ชายสี่คนพร้อมกัน...

"เฮ้ย ไม่ได้นะเว้ย คนนี้กูจอง" หลังจากที่น้ำหวานเดินออกไปวายุก็รีบพูดขึ้นเมื่อเห็นสายตาของอีกสามคนที่เหลือ
"ใครดีใครได้ว่ะ"
"ไอ้ธัญ!"
"มึงจะเถียงกันทำไม ก็เอาทุกคนไปเลยดิ" เทวาเสนอขึ้นตามความคิดของตนเอง
"เชี้ย จริงปะวะ"
"ถ้าชอบก็แค่เอามา..."

"เคยคิดว่าเป็นคนสำคัญ..แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่!"
"พี่เลิกทำตัวแบบนี้สักทีเถอะค่ะ พี่ชายเฟิร์นยังไม่วุ่นวายเท่าพี่เลย"
"ที่พี่พูดก็เพราะพี่เป็นห่วงและหวังดีกับเรา แต่ถ้าเฟิร์นไม่ต้องการพี่ก็จะไม่พูดอีก ขอโทษด้วยที่ทำให้อึดอัด"

จากความไม่เข้าใจ กลายเป็นความเคยชิน จากความเคยชิน กลายเป็นความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบาย
โดยเฉพาะเจมส์… ที่เริ่มไม่อยากปล่อยผู้หญิงคนนี้ไป
เมื่อถึงวันที่ต้องตัดสินใจจริง ๆ ระหว่าง “ข้อตกลงเดิม” กับ “หัวใจที่เปลี่ยนไป” ทั้งสองจะเลือกทางไหน
การแต่งงานครั้งนี้จะจบลงตามแผน… หรือจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรักที่ไม่มีใครคาดคิด

ด้วยความหมั่นไส้สาวรุ่นพี่ที่เข้ามาพูดจาหาเรื่อง ทำให้เธอพลั้งปากพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไปและคำพูดในวันนั้นมันส่งผลให้เธอกลายมาเป็นแฟนหลอกๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชายและความซวยก็มาเยือนเมื่อเธอต้องเล่นละครตบตาปู่ของเขาที่เป็นถึงเจ้าพ่อยากูซ่าของญี่ปุ่น แล้วแบบนี้นักศึกษาตัวเล็กๆ อย่างเธอจะทำยังไงเพื่อไม่ให้ตัวเองถูกจับได้กันล่ะ…
“อยากเป็นแฟนฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ปะ..เปล่านะคะ”

หากใครชมชอบเรื่องราวความรักที่อึนมึนดิบเถื่อนของพี่ชายใหญ่แห่งบ้านฟงกันมาแล้ว (ฟงชินหยาง&หลิงเวย) ครานี้ลองมาติดตามเรื่องราวความรักของสองพี่น้องบ้านฟงกันบ้าง
เรื่องนี้ในภาคพิเศษนั้นเป็นเรื่องของสองพี่น้องบ้านฟง คือฟงจินหมิงและฟงลี่หลิน ซึ่งแยกเล่มออกมาแต่คอนเซปยังคงเดิมคือ ร้ายพ่ายกลายรัก นั่นเองค่ะ
โดยจะมีภาคพิเศษตอนต้น(เรื่องของฟงลี่หลิน)และภาคพิเศษตอนปลาย(เรื่องของฟงจินหมิง)
เป็นสองเรื่องสองคู่...

กินแล้วจะเป็นอะไรไหมคะพี่หมอ มันมีขนน่ากลัวจังเลยค่ะ^^

ดร.ธนภูมิ เอกธนภัทร สุภาพบุรุษหนุ่มมาดขรึม นิสัยดี แถมหล่อชนิดละลายหัวใจนิสิตนักศึกษาสาวทั้งมหาวิทยาลัยได้ แต่เขายังปักใจอยู่กับจันทิมาจนไม่เคยชายตาแลหญิงอื่น แม้จะรู้ว่าลูกศิษย์สาวคนสวยอย่างรริสา กิตติปกรณ์ มีใจให้ตนมาเนิ่นนาน ธนภูมิก็ไม่เคยให้ความหวังกับรริสาเป็นเหตุให้กามเทพสาวจอมยุ่งอย่างปวิตากับทอรุ้งก่อเรื่อง ทำเกินกว่าเหตุจนเขากับรริสาต้องมาผูกสัมพันธ์กันอย่างเร่าร้อน เรื่องราวที่เลยเถิดไปไ...

“นรกจากฉันกำลังรอเธออยู่”
เมื่อเจ้ากรรมนายเวรมาในรูปแบบของแฟนเก่า

“เวย์ นายจะแก้ผ้าทำไม!”
“คุณเอิงเอยสั่ง”

คนที่อยู่ตรงนั้นเป็นน้อง ส่วนเธอที่อยู่ตรงนี้เป็นเมีย รู้ว่าเขาโกรธ รู้ว่าเขาเสียใจ แต่ถ้าเขาเชื่อคนทั้งโลกยกเว้นเธอ วันนี้เธอก็พอแล้วเหมือนกัน

มาเฟียหนุ่มพี่ใหญ่ของตระกูลมัสวัย 35 ปี เขาคือ ‘มาติเนส มัส’ ชายผู้หาตัวจับยาก บุรุษที่สาวๆต่างยินยอมพร้อมใจจะพลีกายให้เขา แต่ทั้งชีวิตนี้ไม่เคยมีใครทำให้เขาตกหลุมรักได้เลยสักคนและใครจะไปเชื่อว่าแม่บ้านสาวอายุเพียง 20 ปีอย่าง’นาริกา เพลงกร’ จะทำให้เขาใจสั่นได้เป็นครั้งแรก ถึงแม้อายุของเขากับเธอจะห่างกันถึง15ปี มีหรือเสือโหยอย่างเขาจะสน ในเมื่อเธอตกหลุมพราวเข้ามาในโพรงของเขาขนาดนี้แล้ว เขาจะปล่อยเธ...

‘เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...’ ร่างของณิชาถูกผลักลงไปที่พื้น ใบหน้าบวมช้ำที่แก้มมีรอยฝ่ามือทับซ้อนกันหลายแห่ง ที่มุมปากทั้งสองข้างมีเลือดซึมออกมา ลูกน้องทั้งสามไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามปราม ถึงแม้ว่าจะสงสารณิชาจับใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของใครทำร้ายผู้หญิงมากขนาดนี้ อย่างมากก็แค่ตบทีสองทีเป็นการสั่งสอน แต่นี่มันไม่ใช่แค่การสั่งสอน เหมือนกับระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาทั้งวัน ยิ่งมาได้ยินคำพูดที่...

"น้องโฟล์ค…"

เธอพูดเสียงเบา มือเลื่อนลงไปแตะเบา ๆ ที่ส่วนล่างของเขา

"ไม่สบายหรือเปล่าจ๊ะ ตัว แข็ง หมดเลย" เธอจงใจเน้นคำว่าแข็งชัดเจน โฟล์คหน้าแดงก่ำ ตัวสั่น

"พี่อาย…ผม…ผม…"

'ฟังให้ดีๆ นะคะ ฉันไม่ได้ขอให้พี่แต่งงานกับฉัน หรือคบกับฉัน ไม่จำเป็นต้องรักฉันด้วย พี่แค่ทำยังไงก็ได้ ให้ฉันท้องก็พอ!'