ไฟร้อนซ่อนเสน่หา

แสงอาทิตย์ลอดผ่านช่องหน้าต่างสีขาวแทรกผ่านรอยต่อระหว่างผ้าม่านเข้ามาแทงตา ปลุกหญิงสาวที่เพิ่งหลับตอนใกล้รุ่งให้ตื่นขึ้นอย่างเกียจค้านหลังต้องสะดุ้งตื่นเพราะภาพฝันสุดประหลาดในกลางดึกที่ผ่านมา มโนภาพที่เธอเห็นขณะหลับผุดขึ้นในความทรงจำอย่างแจ่มชัด เสมือนจริงจนหญิงสาวไม่อาจข่มตานอนต่อได้ รริสาขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เอนตัวพิงพนักหัวเตียงขนาดหกฟุตระลึกถึงภาพในห้วงทรงจำสุด แสนจะน่ากลัวนั้นอย่างครุ่นคิด  งูยักษ์สีน้ำตาลตัวมหึมา ลักษณะคล้าย อนาคอนด้าในหนังฝรั่งชื่อดัง คืองูที่เธอฝันเห็น มันยังติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเธออย่างชัดเจน

            ในม่านหมอกขมุกขมัว กลางท้องทุ่งหญ้าและมวลดอกไม้ที่ห้อมล้อมโดยรอบ ท่ามกลางภูเขาและหมู่ไม้ขนาดใหญ่ เธอกำลังเดินเล่นอยู่กับเพื่อนสาวทั้งสอง ในวงแขนเต็มไปด้วยดอกไม้หลากชนิด พวกเธอเดินคุยกันพลางหัวเราะพลางไปตลอดทาง จวบกระทั่งผ่านบ่อลึก คล้ายกับบ่อน้ำบาดาล ซึ่งดูเหมือนจะถูกทิ้งร้างไว้ ทำให้เธอเกิดความสงสัยว่าที่ก้นบ่อจะมีสิ่งมีชีวิตใดพลัดหลงตกลงไปหรือไม่

คนขี้สงสัยอย่างรริสาจึงเผลอเดินเข้าไปชะโงกมองลงไป ทำให้เธอได้เผชิญกับบางสิ่งบางอย่างที่เรืองแสงอยู่ในความมืดก้นบ่อ ดวงแก้ววับวาวคู่หนึ่งส่งแสงฝ่าความมืดเบื้องล่างขึ้นมาสบตาเธอ รริสาเผลอมองอย่างสนใจเหมือนมีมนตร์สะกดจากลูกแก้วคู่นั้น แล้วอยู่ ๆ ในจังหวะที่เธอไม่ได้ตั้งตัว ปวิตากับทอรุ้งก็ผลักเธอตกลงมาในบ่อลึก

ในความฝัน...เธอกรีดร้องสุดเสียง กระทั่งตกลงมาถึงก้นบ่อที่ทั้งมืด และน่าหวาดกลัว ภายใต้บ่อน้ำร้างแห่งนี้ เธอได้รู้แจ้งใจแล้วว่าเจ้าของประกายวิบวับคู่นั้นคืองูยักษ์สีน้ำตาลทะมึน ตัวมหึมาซึ่งกำลังขดตัวนอนอย่างเงียบสงบราวกับรอคอยเหยื่อแสนโอชะอยู่อย่างใจเย็น มันค่อย ๆ ยกตัว ชูคอสูงขึ้นอย่างเชื่องช้า นัยน์ตาอำมหิตคู่นั้นจ้องมองเธอเขม็ง ดวงตาวับวาวน่ากลัวจนหัวใจเธอเต้นระส่ำขึ้นอย่างรุนแรง รริสาจำได้ถึงจังหวะเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวงูยักษ์ตัวนั้นได้ไม่ลืม มันชูคอมองเธอราวกับพบเจอเหยื่อที่รอคอย น้ำลายสีเขียว เหนี่ยวข้นที่ไหลย้อยออกจากปากกับคมเขี้ยวยาวโง้ง น่าเกลียดชวนสยดสยอง ดวงตากลมวาวที่จับจ้องมองเธอราวจะสะกด แล้วพุ่งตัวปราดลงมาล้อมรัดกายเธอจนแน่น บีบมัดแช่มช้าจนเธอเริ่มหายใจไม่ออก

            แรงรัดมหาศาลขอมันทำให้เธอหายใจไม่ถนัด เสียงร้องวิงวอนขอความเมตตาของเธอไม่ได้รับการแยแสจากเจ้างูตัวใหญ่ ดูเหมือนมันจะไม่รู้ภาษามนุษย์จึงไม่คิดจะปราณีเธอ ดวงตามันดุราวกับโกรธแค้นเธอมาเนิ่นนาน มัจจุราชตัวเขื่องพร้อมจะกัดกลืนเธอทุกขณะ รริสาดิ้นรนต่อต้านสุดความสามารถแต่ดูเหมือนเธอจะไม่มีทางรอดพ้นจากงูใหญ่ตัวนี้ได้เลย มันอ้าปากโชว์เขี้ยวโง้งทั้งสองข้างที่เปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำลายเหนียวหนับซึ่งหยดย้อยลงมาบนร่างของรริสา ก่อนที่มันจะดันตัวขึ้นสูง จ้องมองเธอด้วยสายตาดุกร้าว และในจังหวะที่มันกำลังจะพุ่งตัวลงมาหาเธอ ก่อนมันจะฝังคมเขี้ยวลงบนร่างของรริสา เธอตกใจและสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเม็ดเหงื่อหยดโทรมเนื้อตัว ชื้นไปทั้งแผ่นหลัง

“ทำไมความฝันประหลาดนี้ถึงเหมือนจริงนักนะ เจ้างูตัวนั้นน่ากลัวเหลือเกิน”

รริสาบ่นพึมพำกับตัวเองพลางถอนหายใจแรงแล้วลุกขึ้นเก็บที่นอนเพื่อลงมือทำกิจวัตรประจำวันของตน เธอมีนัดกับสองเพื่อนสาว ซึ่งทั้งสองต่างแต่งงานมีครอบครัวกันหมดเหลือเธอเท่านั้นที่ยังครองความโสดอย่างเหนียวแน่น ปวิตากับทอรุ้งเป็นภรรยาเศรษฐีใหญ่เจ้าของธุรกิจโรงแรมทั้งคู่ สามีของทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกัน

            ทอรุ้ง วโรธรณ์แต่งงานกับ ตะวัน ภาณุลักษณ์ เจ้าของโรงแรมในเครือตะวันกรุป มีโรงแรมในเครือหลายจังหวัด ตอนที่ทอรุ้งแต่งงาน สาว ๆ ต่างพากันอิจฉาที่เพื่อนสาวสามารถมัดใจคาสโนวาเมืองกรุงอย่างตะวันได้สำเร็จ

            ผ่านมาอีกเพียงปีเศษ ปวิตา รัตน์สุวรรณเพื่อนอีกคนของเธอ ก็แต่งงานไปกับ พ่อเลี้ยงกวิน  วัฒนะพงษ์ เจ้าของธุรกิจโรงแรมในเครือวัฒนะพงษ์กรุป สร้างความฮือฮาไม่แพ้กัน เพราะกวินก็ถือว่าเป็นขวัญใจสาว ๆ ชาวเหนือเช่นกัน

            เหลือแต่รริสาคนเดียวที่ยังคงโสดไร้คู่ เธอเพิ่งลาออกจากงานที่ทำมาสองปีเต็มตั้งแต่จบการศึกษามาใหม่ ๆ ด้วยสาเหตุของความเบื่อหน่ายในตัวเพื่อนร่วมงานชายหลายคนที่ชอบตามตื๊อขายขนมจีบให้ ทั้งที่เธอไม่เคยให้ความหวังผู้ชายคนไหนมาก่อน

    จะทำเช่นไรได้ในเมื่อหัวใจของเธอไม่รักดี แอบหลงรักผู้ชไร้หัวใจอย่าง ดร.ธนภูมิ เอกธนภัทร ผู้ที่มอบความใจและรักภักดีแด่จันทิมา พี่สาวของทอรุ้งไปหมดทั้งสี่ห้องหัวใจ ไม่เหลือพื้นที่ว่างในหัวใจกระด้างดวงนี้ไว้สำหรับหญิงอื่นใดอีก