งานแต่งงาน

“เป็นช่างสักจริง ๆ ด้วย เข็มช่างสักใหญ่มาก”

“พ่อเลี้ยงคะ ขอดูกระเจียวดอกที่ใหญ่ที่สุดในไร่หน่อยได้ไหมคะ ซินแสบอกว่าถ้าได้จับแล้วจะโชคดี”พ่อเลี้ยงหมอกคราม ยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับท่ามกลางสายฝน “อยากดูของใหญ่ ต้องใจกล้าหน่อยนะอัญญา"

เธอคิดว่าเขาเป็นเกย์
"ผมไม่ใช่เกย์ ถ้าอยากพิสูจน์ ก็ไปที่ห้องผมสิ"

“นะคะคุณไฟ ซี้ดดด...ตรงนี้มันร้อนไปหมดเลยค่ะ” เธอครางเสียงหวานพลางแอ่นเนินเนื้ออวบอูมเข้าใส่นิ้วยาวไปมาอย่างมีอารมณ์
สุดท้ายอัคนีก็ไม่สามารถฝืนสัญชาตญาณดิบเถื่อนของตัวเองได้ เขาตัดสินใจร่างหนาขยับขึ้นไปบนเตียงแล้วจับขาเรียวทั้งสองข้างชันขึ้นเป็นตัวเอ็ม เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอูมน่าหลงใหลที่ไม่มีอะไรขวางกั้นได้อย่างเต็มตา
“คุณไฟขา...” เปมิกาเห็นสายตาร้อนแรงของคนตรงหน้าที่มองมาก็ยิ่งรู้สึกว่าความต้อง...

“เธอ... ยั่วฉันเองนะ”
“ฉันไม่ได้ยั่ว คุณข่มเหงฉัน”
อิงดาวหันขวับมาโต้คืน น้ำตาอาบแก้มด้วยความช้ำใจ
“จะให้ฉันรับผิดชอบเธอรึไง”
“แล้วคุณกล้ารับผิดชอบฉันไหมล่ะ”
อิงดาวกำผ้าห่มไว้แน่น มองหน้าคนที่ช่วงชิงพรหมจรรย์ของเธอไป อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
“อยากได้เท่าไหร่”
“คุณหมายความว่ายังไง”
อิงดาวถามเสียงเครือ เจ็บแปลบกับความใจร้ายของจิณณ์ เขาทำลายเธอแล้วตั้งราคาให้พรหมจรรย์ของเธอ
“ค่าตัวของเธอ...

“ฉันจะหย่ากับเธอ จากนั้นเธอจะไปลงเหวลงนรกที่ไหนก็เชิญ!”
“ฉันไม่หย่า!” หญิงสาวสวนกลับทันที ด้วยรอยยิ้มที่บอกให้เขารู้ว่าฝันไปเถอะ
“ใครหย่าก็คงโง่น่าดู มีสามีออกจะหล่อเหลาเอาการ กิจการใหญ่โต ทรัพย์สินเงินทองก็มากมี ชาตินี้คงใช้ไม่หมด ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่โง่หย่ากับคุณ ตอนแต่งฉันก็ไม่ได้อยากแต่ง คุณอยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ แล้วตอนหย่า... ทำไมฉันต้องหย่าตามความคิดของคุณด้วยล่ะ”
“กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้...

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!

หนูรู้ว่าพี่รู้สึกยังไงกับเฮียธามแต่พี่ต้องแยกแยะนะคะระหว่างเพื่อน กับผัวชาวบ้านมันคนละอย่างกัน ใช่ค่ะเฮียธามเป็นเพื่อนพี่แต่ว่าเป็นผัวหนูค่ะ เพราะงั้นพี่อย่ามาอ่อยกับผัวหนู "กลับบ้านเดี๋ยวนี้เฮียธาม"

ถ้าคุณยืนยันจะเก็บเด็กคนนี้ไว้ สิ่งเดียวที่ผมจะให้ได้คือ ‘เงิน’ เท่านั้น