ดราม่าชีวิต

เขายอมทุ่มหมดหน้าตัก เพื่อให้ได้เธอมา
เธอเดินเข้าสู่กรงขังของเขา เพื่อความอยู่รอด
สายสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความใคร่และเงินตราจะมีจุดจบอย่างไร ?

คำเตือน :
นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ สไตล์ซีรีส์จีนแนวตั้ง
กรุณาถอดสมองก่อนอ่าน เพื่อความบันเทิง
ผู้เขียนตั้งใจมอบเป็นของขวัญวันแห่งความรัก
แด่นักอ่านที่น่ารักทุกท่าน

ดอมมินิค ไทเลอร์ ต้องทิ้งชีวิตสุขสงบในป่าสนโบราณเพื่อกลับมาดูแลกลุ่มบริษัทไทเลอร์ พาวเวอร์ กรุ๊ป ผู้นำและยักษ์ใหญ่ด้านพลังงานของสหรัฐเมื่อบิดาของเขาเสียชีวิตกะทันหัน เขากลับมาพบ รสิกา ลูกสาวของ กะรัต แม่บ้านคนสนิทซึ่งถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีส่วนรู้เห็นในการตายของบิดา เขาตั้งข้อเกลียดชังและพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะบีบบังคับให้เด็กสาวคนนั้นคายความลับในสิ่งที่แม่เธอทำออกมาให้ได้

สถานะคู่หมั้นของเธอกับเขา เป็นเพียงสิ่งที่คนสนิทรับรู้และเรียกขานต่อหน้ากัน แต่หากออกสู่สาธารณะ สำหรับเขาเธอก็แค่น้องสาวที่เติบโตมาด้วยกัน
ทั้งหมดนี้ก็เพราะความเกลียดที่เขามีต่อเธอ เลือกจะผูกมัดเธอด้วยสถานะ แต่ทำร้ายความรู้สึกของเธอด้วยคำพูดและการกระทำสารพัดเพื่อให้เธอเสียใจ
แต่สุดท้าย เมื่อความจริงบางอย่างเปิดเผย คนที่เสียใจกลับไม่ใช่เธอ แต่มันเป็นเขา...

ฝังรักเอาไว้ในใจ
“วินมีความสุขที่สุดเลยรู้ไหมครับเอม”
“เอมก็มีความสุขเหมือนกันค่ะ ขอบคุณนะวินที่ทำให้เอมมีวันนี้”หญิงสาวหันหน้ากลับมามองชายหนุ่มก่อนจะสบสายตาชายหนุ่ม อนาวินเผยรอยยิ้มออกมาพร้อมยกมือขึ้นมาลูบใบหน้าสวยไปมาอย่างรักใคร่
ใบหน้าหล่อเหลาของอนาวินโน้มเข้ามาใกล้ใบหน้าสวยก่อนจะบรรจงจูบริมฝีปากได้รูปของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา มือของชายหนุ่มก็เอื้อมไปรูดซิปด้านหลังของเอมมิกา ทำให้ชุดเจ้าสาวล่วงลง...

“เป็นช่างสักจริง ๆ ด้วย เข็มช่างสักใหญ่มาก”

ความรักเป็นเรื่องสวยงาม ไม่ใช่เอามาใช้เป็นเครื่องมือทำร้ายใครที่เขาไม่เกี่ยวข้อง
เหมือนกับเธอที่รักเขาด้วยใจจริง ทุ่มเทและมีความสุขที่ได้คบกัน
แต่เขากลับเห็นเธอเป็นแค่ตัวเลือกขั้นเวลา ดึงเข้ามาเพื่อให้ลืมแฟนเก่า

"กวนตีนมาก ๆ เดี๋ยวโดน..จนจำทางกลับบ้านไม่ถูก ไม่ไปส่งนะเว้ย บอกไว้ก่อน"

"ถ้าเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ก็บอก ระหว่างที่เธอไม่มีใคร ฉันจะเทียวไปเทียวมาแบบนี้แหละ" คำพูดโคตรเห็นแก่ตัว!
(ไม่นอกกายไม่นอกใจ ไม่มีสถานะให้)

นายแพทย์หนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสไตล์อปป้าเกาหลีค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง หากแต่ภาพที่เห็นกลับพร่ามัวจนไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน…และกับใคร
“อื้อ~” เสียงครางแหบพร่าดังขึ้นเบา ๆ ช่วยปลุกให้หญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ด้านหลังเขารู้สึกตัวตื่นด้วย เธอปรือตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก แต่ทันทีที่สมองเริ่มประมวลผลความปวดหนึบตรงกลางกายก็ตรงเล่นงานจนใบหน้าสวยเหยเก
“อ๊ะ…” หญิงสาวเปล่งเสียงครางเบา ๆ แล้วก...

...เพลิงแค้น คร่าผลาญ ราญรอน
บ่วงร้อน กลายรัก สลักใจ...

เขา.. เมฆา หนุ่มบ้านนอกผู้มีหัวใจรักอันบริสุทธิ์หนึ่งเดียวเพียงเธอ..
แก้วตา..สาวน้อยแสนอาภัพ ผู้สูญเสียและถูกกระทำคราแล้วคราเล่า
อ้อมกอดอันอบอุ่นด้วยรักล้นใจ ไม่สามารถปกป้องเธอได้จากพวกเดรัจฉาน
...เธอพรากจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืน
รักมากเพียงไหน ยิ่งแค้นใจทบเท่าทวีคูณ
เพลิงแค้นหล่อหลอมให้หัวใจอันอ่อนโยนกลับแข็งกร้าว คุโชน อาฆาต

เธอ.. พราวฟ้า ...

คำโปรย
เธอเคยมอบหัวใจให้เขาทั้งดวง แต่มันกลับถูกตอบแทนด้วยสายตาไม่เชื่อใจ คำกล่าวหาว่าทรยศ และเช็คใบหนึ่งที่ทำให้ความรักของเธอไร้ค่าที่สุด
อชิรญาจากไปในคืนที่สูญเสียทุกอย่าง บ้านถูกเผา แม่จากไป และหัวใจแตกสลายจนไม่เหลือแรงอธิบายความจริงให้ใครฟัง สิ่งเดียวที่เธอรักษาไว้ได้ คือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ในครรภ์ “เพียงรัก” ของขวัญจากความรักที่เธอต้องซ่อนเอาไว้จากผู้เป็นพ่อ
สี่ปีต่อมา กฤตนัยกลับขึ้นดอยพร้อมหัว...

"ตาก็สวย ใส่แว่นก็หล่อ สมแล้วที่หนูแอบชอบมาหลายปีเลย หนูทำบุญมาหนานะคะเนี่ย"

"คำพูดเหมือนจะชมแต่ถ้อยคำดูประชด"

"เอ้า พูดจากใจจริงค่ะ พี่คิดว่าผู้หญิงคนอื่นมีโอกาสได้มาใกล้ชิดพี่แบบหนูไหมก็ไม่ หนูต้องขอบคุณคุณลุงจริง ๆ ที่มองเห็นหนู"

"เห้อ" สุดท้ายผมก็เผลอถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก

"พี่เหมือนตะโก้เลยค่ะ"

" ทำไม"

"ยิ้มหวานเหมือนรสชาติตะโก้ รอยยิ้มของพี่ตราตรึงใจหนูทุกวัน แม้จะนานแสนนานมาแล้วก็เถอ...

“เดี๋ยวคืนนี้ไปเอาคำตอบ ที่ห้อง”

นางเอกหลอกฟันแล้วทิ้งพระเอก

เขาไม่คิดว่าจะได้กลับมาพบเธออีกครั้ง ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เขาเจ็บจำเจียนตาย วันนี้เธอกลับอยู่แทบเท้าเขา สยบยอมอย่างคนสิ้นไร้หนทาง เขาช่วยฉุดเธอขึ้นสู่หอคอยแห่งความหวัง ก่อนจะบดขยี้ทุกอย่างไม่ให้เหลือซากแม้แต่ลมหายใจ

“ถ้าเธอกล้าล้ำเส้นเข้ามา...ก็อย่าหาว่าพี่...ไม่เตือน!!”

เขา... ดีกับคนทั้งโลก แต่ร้ายกับเธอคนเดียว ส่วนเขาอีกคน... ร้ายกับคนทั้งโลก แต่ร้ายกับเธอมากกว่า แล้วคนตัวเล็กน่ารักอย่างเธอ จะสู้รบปรบมือกับผู้ชายทั้งสองคนนี้ได้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?

เพื่อแลกกับการช่วยชีวิตลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอ โชติมนต์จำต้องยินยอมเป็นนางบำเรอของผู้ชายใจร้ายที่ได้ขึ้นเชื่อว่าเป็นพ่อของลูกอย่างเลี่ยงไม่ได้

ผมรักแฟนของผมมากแต่กลับถูกที่บ้านบังคับให้แต่งงานทางธุรกิจกับผู้หญิงที่ผมไม่ชอบขี้หน้า
ที่บ้านผมไม่ชอบแฟนผมเพียงเพราะเธอไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลไฮโซ แต่ถึงที่บ้านผมไม่ชอบเธอยังไงผมก็ยังรักเธอมาก ผมเคยวาดฝีนเอาไว้ว่าจะต้องแต่งงานกับเธอมให้ได้ แต่ความฝันต้องพังทลายลงเพียงเพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียว

"นานคือ...ไป๋ซิงเหรอ?!"
"จำไป๋ไม่ได้เหรอเพ่ยหลิน" ใบหน้าหล่อยกยิ้ม แววตาเจ้าเล่ห์
ฉันมองร่างเปลือยเปล่าของตัวเองสลับกับชายหนุ่มหุ่นล่ำตรงหน้า

ผู้ชายที่เผลอวันไนท์แสตนด์ด้วยเมื่อคืนคือเพื่อนสนิทวัยเด็กเพียงคนเดียวของฉันงั้นเหรอ?!

เขาคือผัวเก่าที่จ้องจะยึดตำแหน่งผัวใหม่ และทวงหน้าที่พ่อของลูกคืน 'ผัวเก่า' ก็แค่สถานะในอดีต! การแต่งงาน อยู่กินกันและมีลูกด้วยกัน ก็ไม่ได้การันตีว่าหัวใจของอินทัชจะมีอารีรัตน์อยู่ในนั้น ในเมื่อเขาอยากได้ชีวิตคืน เธอก็จะคืนให้ แต่แล้วเพราะอะไร คนที่อยากได้ชีวิตอิสระนักหนาถึงได้ตามตอแยเธอทุกวัน