ตัวละครนอกกรอบ

“ฉันจะหย่ากับเธอ จากนั้นเธอจะไปลงเหวลงนรกที่ไหนก็เชิญ!”
“ฉันไม่หย่า!” หญิงสาวสวนกลับทันที ด้วยรอยยิ้มที่บอกให้เขารู้ว่าฝันไปเถอะ
“ใครหย่าก็คงโง่น่าดู มีสามีออกจะหล่อเหลาเอาการ กิจการใหญ่โต ทรัพย์สินเงินทองก็มากมี ชาตินี้คงใช้ไม่หมด ฉันคนหนึ่งล่ะที่ไม่โง่หย่ากับคุณ ตอนแต่งฉันก็ไม่ได้อยากแต่ง คุณอยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ แล้วตอนหย่า... ทำไมฉันต้องหย่าตามความคิดของคุณด้วยล่ะ”
“กล้าที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้...

เพราะจู่ๆ ฉันก็โดนเขาจับไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถอย่างงงๆ เเถมพอเเข่งเเพ้ก็พาลใหญ่ เเล้วดันลักพาตัวฉันตามเขาไปด้วย! "ถ้าขี้ดินเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะเอากล่องนี่ปาใส่!" "ปาถุงยางใส่? คิดใหม่ดีกว่ามั้ง" จริงดิ!

“พอได้แล้วลุง อู้ย… ทำไมถึงได้เลียเก่งขนาดนี้ ขนาดผัวหนูเองยังไม่เคยลงลิ้นให้จนเสร็จแบบนี้เลย”
แพรไหมเผยร้องครางพร้อมกับเผยความในใจว่า ลีลาการเล้าโลมของพี่ธีร์ ผัวหล่อน นับว่าห่างจากลุงปานอยู่ไกลโข

ข้าคือตัวร้ายที่เจ้าสร้างขึ้นมาเพื่อสร้างภาพให้ตัวเองเป็นคนดี แต่ตัวร้ายอย่างข้าคนนี้จะอยู่ในจุดที่สูงกว่าเจ้าเสมอ เจ้าอยากเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งหรือ เช่นนั้นข้าจะแย่งมันมา

เพราะคำว่าลูกกระหรี่มันตามติดเธอไปเป็นเงา เธอจึงพยายามที่จะหลุดพ้นคำนี้ให้ได้ เพราะเธอเกลียดคำนี้เหลือเกิน แต่อยู่ดีๆ เธอก็ไม่ใช่แค่ลูกกระหรี่แล้วสิ เธอกำลังจะกลายเป็นกระหรี่เสียเอง

เมื่อผมทำเธอท้อง ผมเลยพยายามขายยาเพื่อจุนเจือเธอกับลูก เเต่เเล้ว... เมื่อผมถูกจับ ผมทำเธอเเละลูกหล่นหายไป "ยกโทษให้พี่ได้ไหมนุ่ม พี่รักนุ่มกับลูกมากนะเว้ย"

"แต่งงานกันพี่เธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว!?"

ติณภพ (จางเหยนโย่)

"หึ ผมไม่แต่ง ป๊าม๊าผมจะให้ผมแต่งานกับใครไม่รู้ ผมไม่ชอบที่สุดก็คือโดนคลุมถุงชน ยังไงผมก็ไม่แต่ง"

"เราไม่จำเป็นต้องมีความสุขกันแค่บนเตียงอย่างเดียวนะครับ"

"แต่งงานกับพี่แล้วเธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว"

นรินดา (ลี่หลิน) ต่อมาแต่งงานใช้สกุลจาง (จางลี่หลิน)

"ฉันต้องแต่งงานกับใครที่ไหนไม่รู้ นิสัยใจคอยังไม่รู้เลย ป๊าม๊าบังคับแต่ยังไ...