บทนำ
บท 1
บทที่ 1
การตาย
“เร็วเข้า รีบพาท่านหมอมาดูอาการคุณหนู”
“คุณหนู…คุณหนูเจ้าคะ ทำใจดี ๆ ไว้ก่อนนะเจ้าคะ
ฮือ ๆ”
“หลบไปก่อน ให้ท่านหมอดูอาการ”
เสียงแม่นมร้องสั่งความสาวใช้คนสนิทของผู้ที่หลับใหลไม่ได้สติบนเตียงดังขึ้น ก่อนร่างอ้วนท้วมของนางจะวิ่งเข้ามาในเรือนเพื่อดูอาการของเจ้าของเรือนที่เวลานี้หมดสติไปเพราะพิษไข้ที่รุนแรง ไหนจะเพราะนางเอาแต่เศร้าโศกเสียใจจากการตายของบิดามารดา ทำให้อาการของนางแย่ลงนับวัน
เสียงร้องไห้ของสาวใช้ดังไปทั่ว ตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน จวนแห่งนี้มีแต่ความสูญเสีย ไม่มีวันใดที่บ่าวรับใช้จะยิ้มออกอย่างที่เคยเป็นมา ตอนนี้คุณหนูเพียงคนเดียวของจวนยังอาการเจ็บป่วยทรุดหนัก เรียกว่าขาข้างหนึ่งก้าวเข้าไปในประตูผี
เสียงฝีเท้าข้ารับใช้ที่ถูกหมอใช้ไปต้มยา จัดการเรื่องการดูแลเช็ดตัวดังไปทั่วทั้งเรือนที่เจ้าของเรือนไร้สติ เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่
ใบหน้างดงามล่มเมืองหลับตานิ่งบนเตียงไม้หลังใหญ่ สตรีที่นอนนิ่งถือได้ว่างดงามเป็นหนึ่งในเมืองหลวงคนหนึ่ง
ใบหน้าเรียวงาม ผิวขาวเนียนละเอียดเรียบเนียน ขนตางอนยาวงดงาม ริมฝีปากแม้ซีดเซียวยังมีสีชมพูระเรื่อ เส้นผมสีเงินประหลาดตาเหมือนมารดาช่างงามน่าหลงใหล
นางเพิ่งจะผ่านพิธีปักปิ่นมาได้ปีเดียวกลับมาเจอข่าวร้ายที่ทำร้ายจิตใจจนนางตั้งรับไม่ทัน ความเสียใจเศร้าโศกทำให้นางไม่อาจจะกลับไปสดใสมีชีวิตชีวาดังที่ผ่านมาได้
“ท่านหมอ คุณหนูเป็นอย่างไรบ้าง”
หมอที่มารักษาส่ายหน้าเบา ๆ เขาไม่มีปัญญาที่จะยื้อชีวิตสตรีที่นอนนิ่งกลับมามีชีวิตได้ ชีพจรของนางเบาลงทุกที เขาที่เป็นหมอมาครึ่งชีวิต ยังไร้ความสามารถ แม้สงสารแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
ชีวิตของนางใกล้ข้ามประตูผีแล้ว
“อาการของนางแย่ลงเรื่อย ๆ พิษที่อยู่ในร่างก็กำเริบขึ้นมา ข้าช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ ช้าเกินไปที่จะช่วยแล้ว”
เมื่อได้ยินคำตอบ เสียงร้องไห้ของข้ารับใช้รอบ ๆ ก็ดังมากกว่าเดิม คุณหนูของพวกนางเป็นคนดี ตลอดมาดีกับเหล่าข้ารับใช้ทุกคน ถึงนางจะร้ายกาจในสายตาผู้อื่นก็ตาม นั่นเพียงด้านการค้าเท่านั้นที่คุณหนูเด็ดขาด
จวนแห่งนี้อยู่อย่างสงบสุขเสมอมา หากว่านายของจวนคนสุดท้ายสิ้นไปแล้ว พวกตนจะอยู่กันยังไงต่อไป
“ไม่อาจจะช่วยได้เลยหรือท่านหมอ ข้ายอมจ่ายหนัก แต่ได้โปรดช่วยคุณหนูของเราด้วย มีท่านคนเดียวที่ยอมมารักษา หมอที่ข้าไปตามก่อนหน้านี้ล้วนติดพัน ไม่มีใครว่างเลยสักคน ไม่มีหมอคนไหนที่คิดจะยื่นมือช่วย พวกเขาบอกว่าคุณหนูเราสมควรแล้วที่จะตาย ได้โปรดเถอะขอรับ”
พ่อบ้านของจวนคุกเข่าลงที่พื้น ทำให้ข้ารับใช้คนอื่น ๆ ทำตาม ใบหน้าทุกคนแสดงความหวาดกลัวที่จะสูญเสียนายเพียงคนเดียว
หมอที่มารักษามึนงง จากที่ได้ยินมา คุณหนูผู้นี้ทุบตีบ่าวไพร่เป็นว่าเล่น เหตุใดบ่าวไพร่จึงไม่มีท่าทีรังเกียจ กลับกัน พวกเขามีความเศร้าโศกเสียใจเจ็บปวดที่คุณหนูของพวกเขาล้มป่วยกำลังจะตายจาก
แต่ถึงสงสารมากแค่ไหน เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ความสามารถของเขามีไม่มาก ที่ทำได้ก็ทำไปหมดแล้ว
“ข้าพยายามอย่างที่สุดแล้วจริง ๆ ถ้าจะให้นางรอดคงต้องพึ่งหมอหลวงในวังแล้ว อีกอย่าง พิษในร่างนางข้าก็ไม่รู้จักด้วยซ้ำ แสดงว่าเป็นพิษหายากราคาแพง การรักษาจึงยากขึ้นเท่าตัว”
หานซือหนิงรู้สึกว่าร่างกายของนางดูไร้เรี่ยวแรง ดวงตาของนางพยายามอย่างลำบากเพื่อที่จะลืมตาขึ้นมา เมื่อเริ่มมองเห็นทำให้เห็นเพียงความมืดรอบตัว แสงสว่างเดียวที่มีคือจากเทียนที่อยู่กลางห้อง ใบหน้างดงามรู้สึกแปลกใจว่าเหตุใดตนเองยังไม่ตายอีก แต่กลับฟื้นขึ้นมาได้
นางเอื้อมมือขึ้นมาจับใบหน้าที่ซูบลงเล็กน้อยของตนเองก่อนจะนึกถึงความฝันก่อนที่จะฟื้น ฝันที่ยังคงมีบิดามารดาของนางอยู่เคียงข้าง ไม่เหมือนตอนนี้ที่นางเหลือตัวคนเดียว
นางสูญเสียบิดามารดาจนตรอมใจ ข้าวสักเม็ดนางก็กินไม่ลง ได้แต่ถามสวรรค์เบื้องบนว่าเหตุใดต้องเกิดเรื่องร้ายเช่นนี้กับตัวเองด้วย ตลอดมานางถูกใครมองยังไงไม่เคยสน สนใจเพียงคนรอบข้างที่นางรักเท่านั้น
แต่ไม่นานดวงตาที่เคยอ่อนโยนก็ฉายความชิงชังโกรธเกลียด ในช่วงท้ายของความฝัน นางรู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น สาเหตุแท้จริงที่พรากชีวิตบิดามารดาไปจากนาง คนที่สร้างเรื่องทำให้คนที่นางรักจากไป
มือบางกำผ้าห่มแน่น หยาดน้ำตาสีใสไหลรินลงเปื้อนใบหน้างดงามล่มเมืองที่สตรีทั่วทั้งเมืองหลวงต่างนึกอิจฉาในความงามนี้ เสียดายที่ความงามของซือหนิงคือสิ่งที่นางซ่อนจากผู้อื่น ทั้งใบหน้า รูปร่าง น้ำเสียงหวานใส และความสามารถล้วนไม่มีใครเทียบเคียงนางได้
ร่างบอบบางที่ยังไม่มีเรี่ยวแรงมากเพราะขาดอาหารและน้ำพยายามฝืนตัวเองลุกขึ้นจากเตียง นางเดินช้า ๆ ไปที่โต๊ะกลางห้อง รินชาเย็นชืดขึ้นมาดื่มดับกระหาย กว่าจะดับความกระหายในลำคอได้ก็นับว่าน้ำชาเกือบหมดกา
ร่างกายนี้ถูกวางยาพิษมานานกว่าเดือน ตั้งแต่ที่บิดาและมารดาตกตาย ผู้ที่ลงมือยังเป็นคนที่นางไว้ใจอีกด้วย
ไม่นึกว่าเพียงเพื่อสมบัติ คนที่นางเห็นว่าเป็นคนดีคนหนึ่งจะร้ายกาจกับนางที่เป็นหลานสาวได้ คนที่นางอุตส่าห์ไว้วางใจเห็นว่าเป็นญาติ ไม่คิดทำร้ายอีกฝ่าย ญาติแท้ ๆ ที่มีสายเลือดเดียวกัน
นางยอมรับว่าตัวเองมีนิสัยเย็นชา ไม่ชอบการเข้าสังคม ไม่คบหาผู้ใด และไม่ใช่คนดีกับทุกคน
ยิ่งกับคนภายนอกที่นางไม่รู้จัก นางไม่เคยคิดให้ความสนใจใด ๆ แต่สำหรับคนที่นางรักเห็นเป็นคนในครอบครัว แม้แต่เหล่าข้ารับใช้ในจวนของนางเองนางยังใส่ใจดูแล
จะมีเพียงในสายตาคนนอกที่นางเป็นสตรีที่น่าชิงชังเพราะข่าวลือที่ถูกพูดถึงว่านางคือสตรีเย็นชาร้ายกาจ ไร้ความสนใจสิ่งรอบข้าง ดูหยิ่งยโส ไม่สนใจสายตาใคร
ซือหนิงชอบอยู่ผู้เดียว ไม่คบหาสหายอายุใกล้เคียง ไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงเปิดเผยตัวตน นางมองผ่านข่าวลือเสียหายที่มีของตนเอง ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าข่าวลือที่มากมายของนางมันมาจากไหน นางคิดแค่ว่าคนอื่นไม่ได้รู้จักนางดี นางเลยไม่สนใจ มองผ่านมัน ทำให้นางกลายเป็นสตรีที่คนอื่นบอกว่าร้ายกาจ นิสัยไม่น่าคบหา ที่นางสนใจแค่งานในมือ กิจการร้านค้าต่าง ๆ เท่านั้น จนเกิดเรื่องร้ายที่ส่งผลต่อจิตใจ
การที่นางไม่มีเพื่อน ไม่ไปไหนมาไหน อยู่แต่ในจวน มันทำให้นางถูกเกลียดชังหรือ นี่คือคำถามก่อนหน้านี้ แต่ไม่ใช่…เพราะมันมีคนต้องการให้เป็นแบบนั้น ต้องการให้คนอื่นมองนางร้ายกาจ ไม่น่าคบ ข่าวลือที่นางทุบตีสาวใช้ในจวนคือข่าวที่ได้ยินบ่อยที่สุด แต่ไม่ว่าบิดามารดาหรือข้ารับใช้จะบอกยังไงนางก็นิ่งเฉย นางบอกทุกคนว่าสักวันพวกเขาจะรู้ว่าเรื่องในข่าวลือไม่ใช่เรื่องจริง
แต่นางคิดผิด ยิ่งข่าวเสียหาย คนยิ่งจำยิ่งเชื่อมันมากขึ้นทุกวัน
หานซือหนิงเดินไปที่กระจก นางมองเห็นใบหน้าของตัวเองที่แม้จะซูบผอมซีดเซียว แต่ความงามของนางยังคงประจักษ์ เส้นผมสีเงินทำให้นางดูประหลาดจากผู้อื่น
ตุ้บ…
เสียงผ้าเช็ดตัวที่ชุ่มไปด้วยน้ำตกกระทบพื้น ซือหนิงจึงหันไปมอง นางเห็นคนสนิทของตนเองที่กำลังแสดงสีหน้าตกใจปนไม่อยากจะเชื่อ
“คุณหนู…ท่านฟื้นแล้ว ท่านตื่นแล้วจริง ๆ”
ผิงผิงเดินเข้ามาหาผู้เป็นคุณหนูตนเอง นางยื่นมือที่สั่นไม่หยุดมาจับเรียวแขนขาวผ่อง ก่อนจะเอามืออีกข้างขึ้นปิดปาก ดวงตาแดงก่ำที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก ตอนนี้กลั้นน้ำตาไม่อยู่ นางร้องไห้ออกมาอีกแล้ว เพียงแต่มันไม่ใช่น้ำตาแห่งความเศร้า แต่คือน้ำตาแห่งความดีใจจนอธิบายออกมาไม่ถูก
หานซือหนิงยิ้มเอ็นดูสาวใช้คนสนิทที่ดวงตาตอนนี้บวมแดงจนดูไม่ได้ คงร้องไห้เพราะนางมามากสินะ
“เจ้าควรหยุดร้องได้แล้ว ตาเจ้าบวมหมดแล้ว”
“ข้า…ข้า ดีใจที่คุณหนูฟื้น คุณหนู ข้าคิดว่าจะไม่ได้ฟังเสียงท่านอีกแล้ว ขอบคุณสวรรค์ที่ทำให้ท่านปลอดภัย”
ผิงผิงร้องไห้ตัวโยกจนซือหนิงต้องเข้าไปสวมกอดปลอบโยนที่ทำให้อีกฝ่ายคิดมากขนาดนี้
นางเอาแต่จมกับความสูญเสียจนมองข้ามอีกหลายสิบชีวิตที่ห่วงใยนางจากใจจริง ข้ารับใช้ที่ลงแรงดูแลสตรีเช่นนางที่ไม่หายจากฝันร้ายที่เสียบิดามารดา
“ข้าไม่เป็นไรแล้ว เจ้าเลิกร้องไห้เถอะ”
“เจ้าค่ะ…ข้าไม่ร้องแล้ว ข้าเลิกร้องแล้ว”
ผิงผิงเอาแขนเสื้อเช็ดน้ำตา นางยิ้มออกมาด้วยความยินดี ประคองผู้เป็นคุณหนูไปนั่งบนเตียงเช่นเดิม
หานซือหนิงเงียบไป นางมองรอบกาย ตอนนี้คงดึกมากแล้ว ถึงได้มีแค่ผิงผิงที่อยู่รอบเรือน จวนหานของนางใหญ่โตและมากด้วยสมบัติเงินทอง
บิดาทำอาชีพค้าขาย มีเงินทองมากมายจนล้นเรือน ถึงจะไม่ได้รับใช้ราชวงศ์ ทำงานเป็นขุนนางแต่ตระกูลหานก็ได้รับความสนใจจากผู้คนเพราะเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดตระกูลหนึ่ง ทุกงานเลี้ยงยังต้องมีเทียบเชิญมาถึงนางเสมอในฐานะคุณหนูเพียงคนเดียวของจวน เสียดายที่นางไม่เคยไปมันสักงาน
“ผิงผิง ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า”
“คุณหนูว่ามาได้เลยเจ้าค่ะ บ่าวจะตอบทุกอย่าง แต่คุณหนูต้องกินข้าวกับยานะเจ้าคะ”
“อืม…ข้าจะกินทุกอย่างที่เจ้าอยากให้กินเลย”
“คุณหนูจะถามเรื่องอะไรเจ้าคะ”
“ข่าวลือของข้าตอนนี้กับเรื่องตระกูล”
ผิงผิงเงียบไปทันที นางแสดงความมึนงงออกมาชัดเจน ด้วยตลอดมาคุณหนูไม่เคยให้ความสนใจเรื่องพวกนี้
“มีข่าวว่าคุณหนูก่อกรรมทำร้ายบ่าวไพร่ในเรือนไว้มากสวรรค์จึงลงโทษ ทำให้นายท่านกับฮูหยินต้องตายแล้วตัวคุณหนูเองยังเจ็บป่วย ส่วนเรื่องตระกูลเห็นว่าพรุ่งนี้นายท่านเกาสงจะเข้ามาดูแลจวนต่อ และพาครอบครัวมาอยู่ที่จวนหลังนี้ พวกเขามีจวนตัวเอง แปลกที่อยากจะย้ายมา ตอนนี้จึงเกิดข่าวลือมากมายแต่บ่าวเองไม่แน่ใจ ด้วยวัน ๆ เอาแต่อยู่ในเรือนดูแลคุณหนู ที่รู้เพราะแม่นมฉางพูด”
หานซือหนิงยิ้มเย็น นางยังไม่ตาย ไยพวกเขารีบร้อน อีกอย่างนางปักปิ่นถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว จวนนี้สิทธิ์ของข้า ไม่ใช่ของท่านลุงเกาสงเสียหน่อย จะมายึดจวนข้า หน้าด้านเกินไปแล้ว
“ดูท่าพรุ่งนี้คงมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น ผิงผิง เจ้าไปยกอาหารมาที และเตรียมชุดที่งดงามที่สุดให้ข้าพรุ่งนี้ด้วย”
บทล่าสุด
#58 บทที่ 58 ตอนพิเศษ 2 บุตรสาวที่น่ารัก
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#57 บทที่ 57 ตอนพิเศษ 1 คืนแต่งงานกับความใส่ใจ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#56 บทที่ 56 ไม่มีใครที่แทรกได้
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#55 บทที่ 55 สามีภรรยา
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#54 บทที่ 54 จวนเกาพินาศ
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#53 บทที่ 53 อาการบุตรสาวที่แย่ลง
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#52 บทที่ 52 ผิดแผน
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#51 บทที่ 51 ท่านหญิงเซียว
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#50 บทที่ 50 สระบัว
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026#49 บทที่ 49 สามพ่อลูก
อัปเดตล่าสุด: 7/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รักระรินใจ
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด













