MY DEAR พันธนาการรักนายมาเฟีย

MY DEAR พันธนาการรักนายมาเฟีย

ยี่สิบห้าเมษา ฯ. · เสร็จสิ้น · 90.1k คำ

469
ยอดนิยม
481
การดู
3
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

"แต่งงานกันพี่เธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว!?"

ติณภพ (จางเหยนโย่)

"หึ ผมไม่แต่ง ป๊าม๊าผมจะให้ผมแต่งานกับใครไม่รู้ ผมไม่ชอบที่สุดก็คือโดนคลุมถุงชน ยังไงผมก็ไม่แต่ง"

"เราไม่จำเป็นต้องมีความสุขกันแค่บนเตียงอย่างเดียวนะครับ"

"แต่งงานกับพี่แล้วเธอจะเหนื่อยแค่เรื่องเดียว"

นรินดา (ลี่หลิน) ต่อมาแต่งงานใช้สกุลจาง (จางลี่หลิน)

"ฉันต้องแต่งงานกับใครที่ไหนไม่รู้ นิสัยใจคอยังไม่รู้เลย ป๊าม๊าบังคับแต่ยังไงฉันก็ไม่แต่ง"

"ดูดาวแบบไหนหรอคะ"

"ในหัวมีแต่เรื่องอย่างว่าหรอคะ"

"เหนื่อยแล้วค่ะ พักก่อนได้มั้ย"

"พี่มีวิธีดูดาวอีกแบบนึงสนใจมั้ย"

"แบบไหนคะ"

"หึ หันหลังแล้วเกาะริมระเบียงไว้สิเด็กดี"

บท 1

@บ้านพัชระเมธากุล

บรรยากาศยามสายของวันหยุดสุดสัปดาห์ควรจะเป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนอันแสนสงบสุข ทว่าภายในคฤหาสน์หลังใหญ่โตมโหฬารของตระกูลพัชระเมธากุลกลับอบอวลไปด้วยความเร่งรีบและเสียงฝีเท้าที่เดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าห้องนอนของลูกสาวคนสวย

10:30 AM

ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...!

เสียงเคาะประตูดังติดต่อกันหลายครั้งด้วยจังหวะที่คุ้นเคย ก่อนที่เสียงแหบพร่าด้วยความเอ็นดูของแม่บ้านเก่าแก่จะดังแทรกผ่านบานประตูเข้ามา

"คุณหนูคะ... ตื่นได้แล้วค่ะคุณผู้หญิงให้ป้ามาปลุกค่ะ"

ร่างบางที่นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มหนานุ่มขยับตัวพลิกซ้ายพลิกขวาด้วยความงอแงเล็กน้อย ดวงตากลมโตค่อย ๆ ปรือขึ้นมารับแสงแดดอ่อน ๆ ที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเข้ามาภายในห้อง

"ค่า... ป้านมเดี๋ยวหนูอาบน้ำแต่งตัวลงไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ" นรินดาตะโกนตอบกลับออกไปด้วยน้ำเสียงงיתงัวเงียเล็กน้อยจากอาการง่วงนอน

(Talk: นรินดา)

วันนี้เป็นวันที่ฉันตั้งใจเอาไว้เป็นดิบเป็นดีเลยค่ะว่าจะนอนตื่นสายโด่งให้หนำใจ ชดเชยความเหนื่อยล้าจากการเรียนหนักหน่วงตลอดทั้งสัปดาห์ เพราะคิดว่านี่คือวันหยุดยาวที่ไม่มีแพลนจะต้องออกไปเผชิญโลกกว้างที่ไหน ฉันตั้งอกตั้งใจว่าจะใช้วันหยุดนี้ให้คุ้มค่าและมีความสุขกับการนอนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่สุดท้ายความฝันอันสวยงามก็ต้องพังทลายลง เพราะเสียงเคาะประตูปลุกของป้านมแท้ ๆ เลยเชียว!

หลังจากจัดการอาบน้ำแต่งตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสรรพ ฉันก็เดินลงมาจากชั้นบนด้วยความสงสัยแกมง่วงเหงาหาวนอน ว่าทำไมอยู่ ๆ ถึงมีเสียงเรียกตัวด่วนจากคุณแม่ผู้บังเกิดเกล้าในเวลาสายปานนี้

"มีอะไรเหรอคะคุณแม่... เรียกินมาพบแต่เช้าแบบนี้ มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าคะ?" ฉันเอ่ยถามพลางหย่อนตัวลงนั่งลงบนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก

คุณแม่และคุณป๊านั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้าของท่านทั้งสองดูแปลกไปจากทุกที มันมีความกังวล ความอึกอัด และความลังเลฉายชัดอยู่บนแววตา จนฉันเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเอาเสียเลย

"เอ่อ... คือว่านะรินลูก... ป๊ากับม๊ามีเรื่องสำคัญบางอย่างอยากจะปรึกษาและคุยกับเราน่ะลูกนะ" คุณพ่อเริ่มต้นเปิดประเด็นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าปกติผิดวิสัย

"เรื่องอะไรเหรอคะ? ท่าทางดูเคร่งเครียดกันจัง มีอะไรว่ามาได้เลยค่ะรินรับฟัง" ฉันเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยระคนระแวง

"คือ... ป๊ากับม๊ามีสัญญาใจกับเพื่อนสนิทเอาไว้ตั้งแต่สมัยพวกท่านยังหนุ่มสาวว่า ถ้าฝั่งเรามีลูกสาวและฝั่งโน้นมีลูกชาย เมื่อไหร่ที่ลูกสาวของเราอายุครบ 22 ปีบริบูรณ์และเรียนจบการศึกษาแล้ว... เราจะต้องให้เด็กทั้งสองคนแต่งงานกันเพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธ์อันดีงาม" คุณแม่เอ่ยอธิบายด้วยน้ำเสียงเว้าวอน

"เพื่อเป็นการดองทองแผ่นเดียวกันและเสริมสร้างความมั่นคงทางธุรกิจของครอบครัวเรานะลูก... ทำเพื่อม๊าสักครั้งเถอะนะลูกนะ ถือว่าม๊าขอร้องล่ะ..."

ปึง!!

เหมือนมีสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางใจฉันในวินาทีนั้น สมองตื้อตันจนแทบหยุดทำงาน หัวใจเต้นรัวแรงด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยวระคนกัน

"อะไรนะคะ...แต่งงานเหรอคะ!? นี่ม๊ากับป๊าล้อรินเล่นใช่ไหมเนี่ย!" ฉันโวยวายเสียงดังลั่นบ้านทันทีด้วยความเหลืออด

"ไม่ค่ะ! ยังไงรินก็ไม่แต่งเด็ดขาด! ชีวิตของริน รินต้องเป็นคนเลือกเองสิคะ ทำไมต้องเอาอนาคตและความสุขของรินไปผูกติดกับสัญญาบ้าบออะไรนั่นด้วย รินไม่ยอมหรอกนะ!"

"แต่แกต้องแต่ง!! ป๊าเป็นคนให้สัญญาไว้แล้ว ป๊าไม่มีทางตระบัตสัตย์ผิดสัญญากับฝั่งนั้นเด็ดขาด!" คุณพ่อเริ่มเสียงดังขึ้นตามอารมณ์ที่เริ่มคุุกรุ่นเมื่อลูกสาวปฏิเสธเสียงแข็ง

"นี่ป๊ากล้าตะคอกใส่เสียงใส่รินหรอคะ... ป๊าไม่เคยทำแบบนี้กับรินเลยนะ! ฮือ... ใจร้ายที่สุด!" น้ำตาคลอเบ้าไหลรินอาบแก้มนวลด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

"ยัยริน! ยัยริน! กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เลยนะเด็กคนนี้นี่!" คุณพ่อตะโกนไล่หลังเสียงดังลั่นบ้าน เมื่อฉันหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีขึ้นบันไดห้องนอนทันทีด้วยความเสียใจ

ฉันรีบก้าวเท้าฉับ ๆ เข้ามาในห้องนอน คว้ากระเป๋าเดินทางใบใหญ่แล้วกวาดเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ยัดใส่กระเป๋าอย่างลวก ๆ ด้วยความโกรธระคนเสียใจ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะหอบเสื้อผ้าหนีออกจากบ้านหลังนี้ เพื่อไปตั้งหลักอยู่ที่คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองที่ป๊าเคยซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดปีที่ผ่านมาซะให้เข็ด!

ก๊อก ๆ ๆ ๆ...!

ขณะที่ฉันกำลังหัวเสียกับการยัดเสื้อผ้าลงกระเป๋า เสียงเคาะประตูก็ดังรัวขึ้นติดต่อกัน พร้อมกับเสียงเรียกอันคุ้นเคยที่ดังลอดเข้ามา

"ริน... รินลูก... เปิดประตูให้ม๊าก่อนนะคนสวย ม๊าขอร้องล่ะ เปิดประตูคุยกับม๊าหน่อยนะลูกนะ..."

เฮ้อ... เสียงม๊านั่นเอง ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างจนใจ ถึงจะโกรธป๊าแค่ไหนแต่กับม๊าฉันก็ใจแข็งไม่ค่อยลงอยู่ดี

"ม๊ามีอะไรคะ? ถ้าม๊าจะมาพูดเรื่องแต่งงานบ้าบอนั่นอีก รินบอกเลยนะคะว่ารินไม่แต่งเด็ดขาด ไม่มีวันเปลี่ยนใจด้วยค่ะ!" ฉันตะโกนตอบกลับไปผ่านบานประตู

เสียงข้างนอกเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ม๊าจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและยอมผ่อนปรนลงอย่างเห็นได้ชัด

"ม๊ายังไม่บังคับให้หนูแต่งงานตอนนี้ก็ได้ลูก... แต่ว่าพรุ่งนี้ หนูยอมไปดูตัวกับพี่เขาหน่อยได้ไหมคะคนสวย? ถ้ารินไปเจอหน้าแล้วไม่ชอบพี่เขา ไม่ถูกใจเขาจริง ๆ ม๊าก็จะไม่บังคับและจะยกเลิกเรื่องนี้ให้ทันทีเลย หนูยอมไปให้ม๊าหน่อยนะลูกนะ ถือว่าไปทานข้าวเป็นเพื่อนม๊าก็ได้ ถ้าไม่ชอบจริง ๆ ม๊าไม่ห้ามแน่นอน"

ฉันนิ่งคิดทบทวนคำพูดของม๊าครู่หนึ่ง... เออ อย่างน้อยการไปดูหน้าเพื่อให้จบ ๆ ไปแล้วปฏิเสธด้วยเหตุผลทีหลัง ก็น่าจะดีกว่าการหนีออกจากบ้านไปดื้อ ๆ แบบนี้ล่ะนะ

"เดี๋ยวค่ะม๊า... ถ้ารินไปดูตัวด้วย พรุ่งนี้ต้องไปวันไหนและเวลากี่โมงคะ?" ฉันเอ่ยถามผ่านประตูออกไป

เมื่อได้ยินคำถามนั้น คุณแม่ที่ยืนอยู่หน้าห้องก็ถึงกับคลี่ยิ้มกว้างออกมาทันทีด้วยความดีใจ

"พรุ่งนี้ เจ็ดโมงเช้าค่ะคนสวย!"

"โอเคค่ะรินจะยอมไปตามนัด... แต่ม๊าต้องจำคำพูดของตัวเองไว้นะคะว่าถ้ารินไปแล้วไม่ชอบเขา จะต้องไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นเด็ดขาด!"

"ตกลงจ่ะลูกรัก! ม๊าไปบอกข่าวดีนี้กับป๊าก่อนนะ ฝันดีนะจ๊ะคนสวยของม๊า"

ฟอดดดดด...! เสียงหอมแก้มผ่านอากาศดังแว่วมา

"ฝันดีเช่นกันค่ะม๊า..." ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาเบา ๆ อย่างโล่งอก ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้าจากการปะทะคารมเมื่อครู่

@ศิริพันธ์วราธร

ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์หรูอีกแห่งหนึ่งของตระกูลศิริพันธ์วราธร บรรยากาศช่วงสายวันเดียวกันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากสนามรบขนาดย่อมเลยแม้แต่น้อย

(Talk: มาติณห์)

อะไรนะครับบบบ...!?

ผมแทบสำลักน้ำลายตัวเองทันทีที่ได้ยินประโยคประกาศิตจากปากผู้เป็นพ่อ "ผมไม่แต่งงานนะป๊า! ป๊าจะมาคลุมถุงชนหาคู่ชีวิตให้ผมตามใจชอบแบบนี้ไม่ได้นะ สมัยนี้มันยุคไหนกันแล้ว!"

"แต่แกต้องแต่ง!! ไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น!" คุณพ่อตบโต๊ะเสียงดังลั่นห้องทำงาน "ฉันไปให้สัญญาผูกมัดเอาไว้กับเพื่อนสนิทฝั่งโน้นแล้ว ฉันไม่มีวันตบหน้าตัวเองโดยการผิดสัญญาเด็ดขาด!"

"แล้วอีกอย่างนะ... แกควรจะเลิกนิสัยเจ้าชู้กินไม่เลือกแบบนี้เสียที ต่อไปนี้แกกำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝาและต้องสร้างครอบครัว" คุณพ่อเทศน์ยาวเหยียดด้วยสีหน้าจริงจัง

"แกจะมาทำตัวเหลวแหลก สำมะเลเทเมา เที่ยวผู้หญิงไม่เลือกหน้าเหมือนเดิมอีกไม่ได้แล้วนะไอ้ลูกคนนี้!"

ผมยืนกุมขมับด้วยความหงุดหงิดพลางสบถในลำคออย่างหัวเสีย ชะตาชีวิตบ้าบออะไรวะเนี่ย อยู่ ๆ ก็จะมาบังคับให้แต่งงานกับใครก็ไม่รู้ที่หน้าตาก็ยังไม่เคยเห็น!

"ม๊า...! ม๊าอยู่ไหนเนี่ย... ช่วยลูกด้วย!" ผมตะโกนเรียกหาคุณแม่ผู้เป็นที่พึ่งสุดท้ายลั่นบ้าน

"ม๊าแกไม่อยู่หรอก... ออกไปตรวจความเรียบร้อยที่ร้านเพชรสาขาใหญ่โน่น" เสียงป๊าตอบกลับมาอย่างไม่ยี่หั่น

"อ้าวนั่นไง... พูดถึงก็เดินมาพอดีเลย"

คุณแม่เดินหิ้วกระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส พอเห็นผมยืนหน้าบึ้งตึงอยู่ก็เอ่ยทักขึ้นทันที

"เอ๊ะ... ใครกันนะตะโกนเรียกชื่อม๊าซะเสียงดังลั่นบ้านเชียว หูแทบแตกแน่ะ"

"ม๊าค้าบ... ช่วยผมด้วยนะ ป๊าจะบังคับให้ผมแต่งงานกับใครก็ไม่รู้ ผมไม่แต่งนะม๊า!" ผมรีบพุ่งเข้าไปฟ้องคุณแม่ทันที

แต่อนิจจา... ความหวังของผมพังทลายลงในพริบตา เมื่อคุณแม่ยิ้มหวานแล้วตบไหล่ผมเบา ๆ

"เรื่องนั้นม๊ารู้เรื่องดีจ่ะ... และม๊าก็ช่วยอะไรแกไม่ได้หรอกนะ เพราะแกจำเป็นจะต้องแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนสนิทของม๊าตามสัญญา"

"ไม่เอาหน่าม๊า! ผมไม่แต่ง! ยังไงก็ไม่แต่งเด็ดขาด!" ผมโวยวายเสียงดังลั่น

"ถ้างั้น... ฉันจะสั่งอายัดบัญชีและสั่งปิดคาสิโนในเครือทั้งหมดของแกให้เกลี้ยงซะเดี๋ยวนี้เลยดีไหมล่ะ!" คุณพ่อขู่เสียงกร้าวด้วยสายตาเฉียบคม

"ป๊าาาา... ป๊าจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ! ป๊าทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ! ม๊าดูป๊าสิ ม๊าไม่ยอมให้ป๊าทำแบบนี้กับผมนะ!" ผมหันไปขอความเห็นใจจากคุณแม่สุดที่รัก

"ถ้างั้นลูกก็ต้องยอมแต่งงานกับน้องเขาง่าย ๆ ซะ... ดีไหมล่ะจ่ะ?" คุณแม่พยายามเกลี้ยกล่อมด้วยรอยยิ้มใจดี

"ไม่ครับ! ถ้าป๊าอยากจะปิดคาสิโนหรือยึดอะไรก็เชิญตามสบายเลย! ถึงไม่มีคาสิโนพวกนั้น ผมก็ยังมีธุรกิจสีขาวตั้งมากมายมหาศาล ไหนจะบริษัทนำเข้าส่งออกอีกตั้งหลายแห่ง ผมไม่มีวันอดตายหรอกน่า!" ผมเชิดหน้าปฏิเสธเสียงแข็งอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจมืดของป๊า

คุณพ่อหรี่ตามองผมด้วยรอยยิ้มเยาะ "หึ... แล้วธุรกิจค้ายาเสพติดกับค้าอาวุธสงครามเถื่อนที่แกแอบทำอยู่เบื้องหลังล่ะวะ... ถ้าตำรวจกองปราบรู้เข้า ไม่ติดคุกหัวโตหัวดำหัวแดงคาตาราง ก็โชคดีแค่ไหนแล้วไอ้ลูกชายตัวแสบ!"

ผมชะงักกึกไปชั่วขณะ... เออวะ ลืมคิดข้อนี้ไปสนิทเลยแฮะ แต่ถึงอย่างนั้นมาเฟียใหญ่อย่างผมก็ไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็นง่าย ๆ หรอกน่า

"ผมไม่กลัวหรอกครับป๊า... มือระดับผมแล้ว ใครมันจะกล้าบุกเข้ามาจับมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลอย่างผมกันล่ะ" ผมยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

คุณพ่อมองผมด้วยสายตารังเกียจแกมสมเพช "แค่คิดจะต่อรองกับฉัน แกก็โง่สิ้นดีแล้วไอ้ลูกไม่รักดีเอ้ย!"

"เอาหน่าลูกชาย... อย่าเพิ่งหัวเสียไปเลยนะ" คุณแม่รีบเข้ามาไกล่เกลี่ยสถานการณ์ตึงเครียด "ถ้าลูกยังไม่อยากจะตกลงปลงใจแต่งงานทันทีตอนนี้ อย่างน้อยก็ไปลองเปิดใจดูตัวทำความรู้จักกับน้องเขาก่อนสักครั้งเถอะนะจ๊ะ... ม๊าขอร้องทำเพื่อม๊าสักครั้งเถอะนะลูกนะ พรุ่งนี้แม่นัดหมายทางโน้นไว้เรียบร้อยแล้ว ตอนเจ็ดโมงเช้า... ห้ามสาย ห้ามเรท และห้ามเบี้ยวเด็ดขาด! ไปเจอกันที่ห้างสรรพสินค้า โซนลักชูรี!"

"โธ่ม๊า... ทำไมต้องเป็นพรุ่งนี้เช้าตรู่ขนาดนั้นด้วยเล่า ผมยังไม่อยากไป!" ผมโวยวายเสียงหลง

"แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ! นี่คือคำสั่งเด็ดขาดจากแม่แก!" คุณพ่อตัดบทเสียงเข้ม

"แล้วทำไมม๊าถึงไม่ให้ยัยอีฟลินน้องสาวผมแต่งงานกับลูกชายบ้านโน้นแทนล่ะครับแม่? ทำไมต้องเป็นผมด้วยเล่า!" ผมพยายามหาทางหนีทีไล่โบ้ยความซวยไปให้น้องสาวจอมแสบ

"ก็น้องมันยังเด็กเพิ่งจะอายุ 20 ปีบริบูรณ์เองนะ จะรีบให้แต่งงานไปไหนกันเล่า เรียนหนังสือก็ยังไม่ทันจะจบปริญญาตรีเลย... แต่จะว่าไป ทางบ้านโน้นเขาก็มีลูกชายคนเล็กอีกคนเหมือนกันนะ ไว้รอน้องอีฟลินเรียนจบเมื่อไหร่ ม๊าก็คิดว่าจะให้หมั้นหมายกับฝั่งนู้นเหมือนกันแหละจ่ะ" คุณแม่ตอบหน้าตาเฉย

"โอเคตามนี้นะ! พรุ่งนี้ลูกต้องตื่นแต่เช้าแต่งตัวให้หล่อเนี้ยบ แล้วไปตามนัดให้ตรงเวลา... ห้ามสายเด็ดขาด แยกย้ายไปนอนได้แล้ว!"

ผมได้แต่ยืนกุมขมับถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเซ็งจัดในชะตาชีวิตพรุ่งนี้เช้าผมคงต้องจำใจแบกหน้าไปเป็นเหยื่อให้ยายผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ดูตัวตามคำสั่งเฉียบขาดของม๊าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้สินะ... ให้ตายเถอะ ชีวิตอิสระของมาเฟียหนุ่มเพลย์บอยอย่างผมกำลังจะหมดสิ้นลงแล้วจริง ๆ หรือนี่!

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

1m การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
มลทินรักภรรยาไร้ค่า

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

367.6k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++

คุณหมอ❤️ที่รัก NC18++

261.8k การดู · เสร็จสิ้น · Me'JinJin
กฤษฎิ์ พิสิฐกุลวัตรดิลก

"อาหมอกฤษฎิ์"

หนุ่มใหญ่วัย 34 ปี มาเฟียในคราบคุณหมอสูตินรีเวชแห่งโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำของประเทศ โหด เหี้ยม รักใครไม่เป็น เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่น สำหรับเขารักแท้ไม่เคยมีรักดีๆ ก็มีให้ใครไม่ได้ แต่สุดท้ายดันมาตกหลุมรักแม่ของลูกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น❤️

"เฟียร์สตีนอยู่ดีๆรู้ตัวอีกทีก็มีลูกสาววัย4ขวบแล้วอ่ะครับ แถมแม่ของลูกทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุดเลยนี่เรียกว่าตกหลุมรักใช่ไหมครับ"

นลินนิภา อารีย์รักษ์

"ที่รัก"

สาวน้อยวัยแรกแย้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ฐานะยากจนสู้ชีวิต เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องตกเป็นของเขา คนนั้นด้วยความเต็มใจ จนทำให้เธอต้องกลายมาเป็นคุณแม่ยังสาวด้วยวัยเพียง 18 ปี แต่แล้ววันหนึ่งโชคชะตาก็เล่นตลกเหวี่ยงให้เธอกลับมาพบกับเขาคนนั้นอีกครั้ง พ่อของลูกคนที่เธอถวิลหาไม่เคยลืม ❤️

"ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรก ห่างกันไกลแค่ไหนใจยังคงคิดถึงเธอเสมอ ❤️พ่อของลูก"

หนูน้อยแก้มใส

กมลชนก อารีย์รักษ์

สาวน้อยวัย 4 ขวบ สดใสร่าเริง ฉลาดมาก ซนมาก แสบมาก เซี้ยวมาก เฟียสมาก ใครเห็นเป็นต้องหลงรักในความช่างพูดและขี้อ้อนของน้อง

"ลุงหมอเป็นพ่อขาของแก้มใสเหรอคะ"

หนูเป็นลูกของคุณพ่อกฤษฎิ์กับคุณแม่ที่รักค่ะ

หนูจะเป็นกามเทพตัวจิ๋วที่จะมาแผลงศรให้คุณพ่อกับคุณแม่รักกัน❤️มาเอาใจช่วยหนูกันด้วยนะคะ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

334.4k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง

ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง

28.2k การดู · เสร็จสิ้น · ทิพย์วารี
เขาได้รับใบสั่งจากย่าที่รักให้แต่งงาน เธอยอมรับการจับคลุมถุงชนจากย่าที่รักแต่งงานเป็นเมียออกหน้าออกตาและลบคำดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นลูกคนใช้ มาลุ้นรักกับพวกเขาทั้งสองว่าใครจะรักใครจะหลงใครก่อน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

283.6k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

548.3k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

450.6k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

567.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

619.3k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
บ่วงรักบ่วงเสน่หา

บ่วงรักบ่วงเสน่หา

168.6k การดู · เสร็จสิ้น · เตชิตา
แพรพลอย ศิลารวีหรือ ลูกแพร ดาราสาวเจ้าบทบาท นางร้ายอันดับหนึ่งของวงการบันเทิงซึ่งถูกจับตามองพฤติกรรมเพราะไม่มีใครทราบว่าเธอมีน้องสาวฝาแฝด และทุกครั้งที่เกิดข่าวคาว ๆ ขึ้นกับเธอ จึงไม่มีใครคิดว่าคนที่ก่อจะเป็นน้องสาวฝาแฝดที่ตั้งใจใส่ร้ายพี่สาวเพราะความเกลียดชัง ลูกแพรไม่เคยคิดออกมาแก้ข่าวเพราะคิดว่าในเมื่อเธอไม่ได้ทำสักวันหนึ่งทุกคนต้องเข้าใจ จนกระทั่งต้องมาพบกับ อสิรวิส วิษณุวัส ผู้ชายเอาแต่ใจ ปากร้าย บ้าอำนาจที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเธอเพราะความเข้าใจผิด อสิรวิส ซีอีโอหนุ่มแห่งบริษัทเดินเรือวิษณุวัส เขาเป็นชายหนุ่มที่มั่นคงในความรัก ซื่อสัตย์ รักษาสัญญา รวมถึงเป็นคนที่ทุ่มเทให้กับคนที่รักได้ทุกอย่างทำให้เขายังเป็นห่วงอดีตคนรักที่เลิกรากันไป แม้ว่าจะเป็นเพราะฝ่ายหญิงทิ้งเขาไปแต่งงานกับดาราหนุ่มรูปหล่อ ความรู้สึกเจ็บแค้นของเขากลับทุ่มไปที่ดาราหนุ่มที่แย่งเธอไป ทำให้เขาฝังใจและเกิดเป็นความเกลียดอาชีพนักแสดงรวมถึงคนในวงการบันเทิงตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และนั่นเป็นต้นเหตุให้เขาเกลียดแพรพลอย ความเข้าใจผิดก่อให้เกิดเรื่องราวมากมายที่ทำร้ายหัวใจของดาราสาวจนเจ็บช้ำ
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

821.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง