นักล่า

เซียวจ้านเป่ยนายพรานแห่งหมู่บ้านจิ่วโจวแต่งงานกับหญิงงามในหมู่บ้าน  มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนเป็นบุตรสาว  ต่อมาทางการได้มาจัดสรรที่ดินทำกิน  เมียสาวเกิดต้องตาขุนนางคนนั้น  จึงหอบผ้าหนีตามเขาไป  ทิ้งบุตรสาวอายุเพียงสามขวบไว้คนเดียว  จนเขากลับมาอีกสองวัน มีบุตรสาวนอนหายใจรวยรินเกือบตายแล้ว  ด้วยเกลียดสตรียิ่งนัก  แต่เพราะต้องขึ้นเขาบ่อยๆจึงต้องหาคนมาดูแลเซียวลี่ผิงบุตรสาว  อีกทั้งอยู่ไปก็ถูกเกณฑ์ไปเป็น...

“มาให้นวลกินซะดีๆ... ”
คำว่ากินทำให้หัวใจของเจมส์เต้นแรง เดินตามมาที่โซฟากลางห้องอย่างว่าง่าย ราวกับว่าตกเป็นทาสของแพร นวล
“นวลอยากกินน้องชายคุณ”
หล่อนผลักร่างของเจมส์ให้เอนกายลงนั่งบนโซฟาใกล้โต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นก็สืบเท้าเข้ามาหาเขาพร้อมกับปลดเข็มขัด จัดการถอดกางเกงของชายหนุ่มจนเหลือแต่กางเกงในตัวเดียว
“โอ้ว... นวล”
เจมส์พรูลมหายใจออกมากับสิ่งซึ่งไม่คาดคิด การร่วมรักกับหล่อนแต่ละครั้ง... นวลมัก...