พระเอกขี้อวด

ฉันติดตามเขามาตั้งแต่อายุสิบแปด คิดเสมอว่าตัวเองแตกต่างจากคนอื่น จนกระทั่งวันหนึ่งเขาพาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา เธออ่อนโยนและเขินอาย เหมือนกับฉันในอดีต เมื่อเห็นเขาเอาใจใส่เธออย่างทุ่มเท ฉันจึงรู้ว่า ฉันไม่เคยเป็นคนพิเศษเลย คนพิเศษคือเธอต่างหาก ในปีที่สิบของการติดตามเขา ฉันเลือกที่จะจากไปอย่างเด็ดขาด

ในคืนที่เขาประสบความสำเร็จสูงสุดในชีวิต
ฉันก้าวออกจากประตูคุกหลังจากสามปีที่มืดมิด—
สามปีที่ฉันยอมเข้าไปแทนพ่อ
สามปีที่ฉันถูกสามีของฉันเองหลอกให้เข้าไป

ฉันยืนซ่อนตัวอยู่ในเงามืด
มองเขาและผู้หญิงคนใหม่ของเขายืนอยู่ท่ามกลางแสงไฟ
ถูกผู้คนล้อมรอบด้วยคำชื่นชมและการเฉลิมฉลอง

จากนั้นฉันก็กลับไปยังสถานที่ที่เคยเรียกว่าบ้าน...
เพียงเพื่อค้นพบว่า
สถานที่นั้นไม่ใช่บ้านอีกต่อไป
แต่เป็นนรกที่เขาสร้างไว...