วรรณกรรม

"พี่โต..."
"เคยบอกแล้ว ว่าอย่าคิดรั้งกันด้วยวิธีนี้" สิปปกรมองเจ้าของร่างบางด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไม่สนแม้แต่คำพูดที่เปรียบเสมือนปลายมีดแหลมคมที่กรีดเข้ากลางใจคนฟัง
"เธอเสนอ ฉันก็แค่สนองกลับ อย่าตีความหมายผิดๆ"
กานต์รวีได้แต่นิ่งงันกับความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา แม้ว่าการแต่งงานของเราจะเริ่มต้นไม่สวยนัก แต่ระยะหลังความสัมพันธ์ระหว่างเราเหมือนจะดีขึ้นเรื่อยๆ
ดีจนเธอแอบหวังว่าตัวเองสามารถเปลี่ยนใจเขาไ...

ก็แค่เด็กที่ฉันเก็บมาเลี้ยง จะให้เชิดหน้าชูตาทางสังคมก็คงสูงไป แค่ให้เดินตามฉันก็บุญของเธอแล้ว

"ปกติกรงนี้ฉันเอาไว้ใช้ขังหมา" .... แต่ผมไม่ใช่หมา.... "นายคือหมา จำเอาไว้ให้ขึ้นใจเคลย์ตัน...นายมีค่าแค่นั้น"

"อื้อ! พี่คิม จะทำอะไรหนู"
"ก็ถ้าหนูยังแกล้งหลับต่อ พี่จะถอดเสื้อผ้าปลุกหนูน่ะสิ"
"หนูตื่นแล้ว พี่คิมทำหนูเปียกหมดเลย ทำไมไม่เป่าผมให้แห้งล่ะคะ" พริกหวานยู่ปากต่อว่าเขาอย่างน่ารัก กลบเกลื่อนที่ถูกเขาจับได้ว่าแกล้งหลับ ทำไมเขาถึงได้รู้ทันเธอไปซะทุกเรื่อง
"ไม่เนียนเลยเด็กน้อย" เขาหัวเราะออกมา ก่อนจะโน้มตัวไปคร่อมร่างบางที่นอนราบอยู่
"พี่คิม อย่าแกล้งหนู" พริกหวานเอามือดันหน้าท้องแกร่งไว้ ก็เขานุ่ง...

เพียงแค่ไม่อยากเห็นเพื่อนสนิทของเธอเสียใจ เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อความสบายใจของเขา แม้แต่การใช้ร่างกาย ตัวเองปลอบโยนเขา..... แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นจากความรักของเธอเพียงฝ่ายเดียว อย่างน้อยเธอก็ทำมันได้อย่างเต็มที่แล้ว.....

"ที่ไหนมีเธอ ที่นั่นคือบ้านของเราทั้งนั้นแหละ”

หัวใจดวงน้อยของหญิงสาวเต้นระส่ำราวกับจะหลุดออกจากอก เธอเคยอ่านคำบอกรักมามากมายทั้งแบบที่บอกตรง ๆ และทางอ้อม พลางนึกจินตนาการนับครั้ง...