หักมุม

ชายาตัวร้ายของท่านอ๋องอำมหิต
คำโปรย
ความทะเยอทะยานผลักดันให้นางปีนขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮาทว่ายังมิทันจะได้เสวยสุข กลับถูกฮ่องเต้ผู้เป็นสวามีสวมข้อหาวางกบฏลงบนหัวของนาง เกิดใหม่คราวนี้นางไม่ขอเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้สารเลวผู้นั้น ชีวิตนี้นางลิขิตเอง

คำโบราณเคยกล่าวไว้ มีผัวผิดคิดจนตัวตาย
ซึ่งมันคงจะจริงเพราะฉันมี ผัวเลว
เรื่องราวชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก
ฉันรักเขา แต่เขาไม่เคยรักฉัน
เราต้องแต่งงานกันเพราะโดนครอบครัวจับได้
หน้าไม่สวย
แต่งตัวเชย
เพื่อนเรียก อีเฉิ่ม แม่ชี
สามีไม่เคยเปิดตัว ซ้ำยังควงผู้หญิงอื่นไปเรื่อย ทว่าฉันก็ทนเพราะหวังว่าวันหนึ่งเขาจะมองเห็นความรักของฉัน
แต่เมื่อไหร่ล่ะที่เขาจะเห็น ต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ ต้องทนไปอีกนาน...

สัญญาที่เกิดขึ้นเพราะ 'ความจำเป็น' บางอย่าง
ทำให้เธอจำต้องห้ามหัวใจ เพื่อมิให้หลงรักนายจ้างอย่างเขา
หากแต่เธอรู้ว่าที่ 'แท้จริง' ตัวเองเป็นใคร...
เธอคงไม่รับเงินก้อนนั้น แม้อยากจะปลดหนี้ให้พี่สาวก็ตาม...

เมสัน แมคไบรด์ บุรุษที่นั่งบนหลังม้าอยู่เป็นเนืองนิตย์ เจ้าของอาณาจักร อันกว้างใหญ่ไฟศาล ใครๆ ต่างก็รู้ว่าเขาดุดัน เฉียบขาด และโมโหร้ายแค่ไหน คำสั่งของเขาคือประกาศิต ของๆ เขาไม่เคยมีใครกล้าแตะต้อง อาณาจักรส่วนตัวซึ่่งเป็นเขตหวงห้ามก็ไม่เคยมีใครหน้าไหนกล้าล่วงล้ำ และแม้เสน่ห์ของเขาจะเหลือร้ายชนิดแม้ไม่ต้องออกแรงกระดิกนิ้วด้วยซ้ำ ก็มีสาวงามพร้อมจะพลีกายให้ แต่ผู้ชายอย่างเมสันกลับเลือกผู้หญิงที่จะขึ้...

"เธอจะไปไหน” อัลเฟรโด้เอ่ยเสียงแข็งเมื่อเห็นบัวสวรรค์ทำท่าเหมือนจะวิ่งตามหลังบิดาออกไป
“หนูจะกลับบ้าน”
คนฟังแค่นหัวเราะเสียงเย็น
“นี่พ่อเธอยังไม่บอกเหรอ”
บัวสวรรค์นิ่วหน้าหันมาจ้องเขาตาเขียว ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มแน่น จมูกรั้นเชิดขึ้นแล้วเอ่ยถามกลับ
“บอกอะไรคะ?”
“หึ” อัลเฟรโด้แค่นหัวเราะก่อนจะเงยหน้ากลั้วหัวเราะ
“พ่อเธอขายเธอให้ฉันแล้วบัวสวรรค์”
”มะ ไม่จริง!” บัวสวรรค์แผดเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ...

❝ฉันเป็นเจ้าหนี้ ส่วนเธอก็มีหน้าที่เอาอกเอาใจ ถ้าเธอไม่มีเงินมาคืนฉัน ก็แค่นอนอ้าขาจนกว่าฉันจะเบื่อ เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะยกหนี้ทั้งหมดให้เธอ แล้วจะเขี่ยเธอทิ้งเหมือนกับทุกคนที่ผ่านมา❞

"ถูกแฟนนอกใจเหรอ?"

"เปล่าค่ะ"

"แต่สีหน้าของคุณมันบ่งบอกว่าเรื่องทุกอย่างเป็นแบบนั้นนะ"

"เรื่องไร้สาระน่ะค่ะ นี่ค่ะ เครื่องดื่มของคุณ"

"ผมแนะนำให้คุณโทรกลับไปถามเขาให้รู้เรื่องนะ"

"ฉันไม่..."

"ทุกวันนี้คนทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกันนะครับ ทำไมต้องยอมถูกทำร้ายแค่ฝ่ายเดียว"

"แค่ภาพใบเดียว มันตัดสินอะไรไม่ได้หรอกค่ะ"

"แต่ถ้ามันทำให้คุณร้อนใจได้ ผมว่าคุณไม่ควรปล่อยผ่านนะ อย่าโง่สิคุณ ทำไมต้อ...

แต่งงานกันมา6ปีไม่มีวี่แววความรักจะงอกงาม โซ่ทองคล้องใจที่ใคร ๆ ลุ้นให้มาเกิดก็ไม่มาแต่พอหย่าเท่านั้นล่ะเรื่องวุ่น ๆ ก็บังเกิดลูกก็มีคุณ(อดีต)สามีก็มาตามหึงตามหวง...ประทานโทษคุณอดีตสามีเราหย่ากันแล้ว

“ทะ...ท้อง เคทท้องเหรอคะพี่หมอ” น้ำเสียงตื่นตะลึงนั้นถามขึ้นมาขณะที่ใบหน้าของผู้ถามนั้นซีดเผือดไร้สีเลือดไปแล้ว
พี่หมอของคนถูกถามพยักหน้าแทนการตอบรับก่อนจะยื่นมือไปกุมมือคนที่กำลังตกใจ
“ลูกน่ะเป็นของ...

เธอ..เป็นของต้องห้ามสำหรับเขา..คุณหนูผู้เอาแต่ใจ ลูกสาวเจ้านายผู้มีพระคุณ แม้บอดี้การ์ดอย่างเขา จะอยากขย้ำเธอให้จมเขี้ยวสักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงอดทน..จนกว่าจะถึงวันที่เขา..คู่ควร

การกลับชาติมาเกิดใหม่ กลายเป็นภรรยาของแม่ทัพผู้เกรียงไกร เจ้าของคมดาบที่บั่นคอนางในชาติก่อน ทั้งยังต้องคลอดลูกให้เขา! นี่คืออันใด? ไม่จริงใช่ไหม?


ชายหญิงแต่งงานมิอาจเลือกคู่ครองตามแต่ใจ
คู่ชีวิตศีลเสมอกัน บัณฑิตคู่กับบัณฑิต คุณชายสูงศักดิ์ย่อมคู่กับคุณหนูในห้องหับแสนเรียบร้อย
ทว่าแม่ทัพผู้สูงส่งเกรียงไกรทั้งเคร่งครัดศีลธรรมจรรยากลับได้ภรรยาเป็นสตรีจอมมารยาเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวทั้งกลิ้งกลอกไม่ต...

“อยากได้...และจะต้องเอาให้ได้ด้วยสิ ทำยังไงดีคะ พี่พอร์ชทำเจนิสว้าวุ่นไปหมดแล้ว”

หลังจากส่งบ่าวสาวเข้าหอตามธรรมเนียมปฏิบัติของประเทศไทย ซึ่งต่อจากธรรมเนียมประเทศญี่ปุ่น จึงเหลือเพียงฮัททสึและมีนาอยู่ในห้องด้วยกันสองคน

“ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย “มีนาพึมพำถามตัวเองอยู่บนเตียงใหญ่ด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำจนรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว ซึ่งฮัททสึหนีเข้าห้องน้ำตั้งแต่เข้ามาแล้ว

แกร๊ก ~~

ระหว่างนั้นบานประตูห้องน้ำก็เปิดออก พลันให้หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด...

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ"

"ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?"

"หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

"แน่ใจเหรอ...ที่เธอพูดแบบนี้ เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม"

"ยะ...อย่าเข้ามานะ ถอยออกไป"

"หึ!..."

เกิดอะไรขึ้น!เมื่อจู่ๆ แม่ดันส่งใครไม่รู้มาดูแลผม ทั้งที่ผมไม่ได้ต้องการเลยสักนิดกับคำว่า ‘ว่าที่คู่หมั้น’ จะมาดูแลผมนับจากนี้เป็นต้นไป เฮ้ย บ้าไปแล้ว สายเคี้ยวอย่างผมไม่มีวันแต่งงานหรอกนะเว้ย ! ฝันไปเถอะว่าจะหยุด ‘พี่บอลสายเคี้ยว’ ไปได้ แถมสาวเจ้าที่เป็นคู่หมั้นผม อายุเพียงแค่สิบเจ็ดปี! แม่กำลังให้ผมแต่งงานกับเด็กเหรอวะ ไม่มีทางหรอกเป็นไงเป็นกัน! จะทำให้ทนไม่ได้ จนต้องถอนหมั้นไปเลย... คอยดู

“อยา...

‘ผู้หญิงของเขา’
สิทธิ์ที่ไม่คิดหยิบยื่นให้ใคร ไม่ได้มีไว้แลกหรือแจกแถมฟรี ทว่าหญิงสาวชาวไทยนามว่า รติรส กลับดิ้นรนหนีและปฏิเสธการรับสิทธิ์นี้อย่างสิ้นเยื่อขาดใจ เธอหนีไปพร้อมขโมยหัวใจของเขาไปทั้งดวง...
เดนิม อิสมาอิล แทบคลั่ง... ความรักกับผลประโยชน์ตีกันจนยุ่งเหยิง แต่เมื่อกายปรารถนา การลงทัณฑ์อันแสนหวามจึงเริ่มต้นขึ้น
“คุณมันเลว”
เธอเค้นเสียงว่า ตาวาววับด้วยความโกรธเกลียด ดิ้นรนหนีมือหยาบหนาข้างน...

เมื่อเธอจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยน้องชายเพียงคนเดียว การเข้าหา "เขา" จึงเป็นหนทางที่เธอจะต้องทำ

เพราะไม่เคยถูกปฏิเสธมาก่อน ทำให้เขานึกอยากเอาชนะผู้หญิง
ธรรมดาคนนี้ให้ได้ แต่สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือเขาเอง

“อยู่กับผมสักสามเดือนหรืออาจจะน้อยกว่านั้นก็ได้ เพราะผมเป็นคนขี้เบื่อแล้วหนี้ของเราถือว่าเป็นโมฆะ ตกลงไหม” วายุพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ในใจกำลังยิ้มย่อง เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่

ทัดดาวชะงักนิ่งไปนิด และเธอสามารถให้คำตอบได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องถามว่าเขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไร

“ขอบคุณสำหรับข้อ...

ในโลกธุรกิจ...ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย แม้กระทั่งความรัก

พลอยไพลิน ราชินีแห่งเครือโรงแรมหรู พีเจมส์กรุ๊ป วาดฝันว่าชีวิตคู่ของเธอกับ กัปตันภีม คือวิมานที่สมบูรณ์แบบ จนกระทั่งรอยร้าวปรากฏขึ้นพร้อมหลักฐานการทรยศ สามีผู้แสนดีกลับกลายเป็นชายชั่วที่นอกใจไปหาแอร์โฮสเตสสาว แพรพิชชา

แต่เกมนี้ไม่ใช่ละครแย่งชิงสามีทั่วไป เมื่อเมียน้อย ไม่ได้เข้ามาแค่เพื่อแย่งความรัก แต่มาพร้อมไฟแค้นในอดีตที่หมายจะเผาผลาญต...

ไม่มีอะไรเลวร้ายสำหรับ เมลิดา มากไปกว่าการคลุมถุงชน นางแบบสาวปฏิเสธการแต่งงานกับทศภาค ภควัตณ์ ผู้ชายที่เธอไม่เคยรู้จัก ด้วยการหนีไปอยู่จังหวัดกระบี่ เธอได้พบกับชายแปลกหน้าทว่าอบอุ่นชื่อ ภูมิ หญิงสาวมอบความรักทั้งหมดให้คนที่เธอคิดว่า ใช่......แต่แล้วเมื่อข้ามคืนอันแสนหวานเขากลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เธอต้องพาหัวใจอันบอบช้ำกลับบ้านและรับรู้อดีตอันเจ็บปวดของครอบครัว สิ่งสุดท้ายที่เธอต้องตอบแทนผู้ม...

'ก็ไหนบอกว่าไม่อยากแตะต้องตัวเดียน่าไง พื้นดินอย่าเข้ามานะ!! อ๊ะ! อย่าจับตรงนั้น'
'คืนแต่งงานทั้งทีจะนอนอยู่ในห้องเฉยๆก็คงจะแปลกๆว่ามั้ย? แต่งงานแล้วก็ทำหน้าที่เมียหน่อย แต่ฉันไม่ถือนะถึงเธอจะเคยผ่านมาเยอะแต่ก็พอแก้ขัดไปได้'
'คนบ้า! เดียน่าไม่ใช่คนแบบนั้นนะ!
'เดี๋ยวเอาก็รู้เองแหละว่าเป็นแบบนั้นอย่างที่เขาพูดกันรึเปล่า หึ'