4 Book(s) Related to amar una vez mas novela turca

คนอย่างคะนิ้งต้องสวย แซบ เป๊ะ ปัง อลังกาลตลอดเวลาไม่ว่าจะต่อหน้าไอ้ตี๋ ไอ้แว่น ไอ้ไฝ ไอ้หน้าขาว ไอ้หุ่นล่ำ หรือจะเป็นไอ้หล่ออลังกาลบ้านรวยหมื่นล้านอย่างพี่เวกัส ไม่ว่าจะต่อหน้าใครก็ตามฉันต้องสวยยืนหนึ่งเท่านั้น เพราะความพึงพอใจส่วนตัวของฉันเองไม่ใช่เพราะเพื่อผู้ชายคนไหน ขอย้ำอีกครั้งว่าฉันไม่ได้ชอบพี่เวกัส และฉันไม่ได้ชอบใคร ฉันจะโสด! ฉันจะโสด ฉันรักความโสด และฉันต้องการโสด!

หนึ่งชีวิต หนึ่งหัวใจที่สูญเสียไปให้กับคนที่ไร้หัวใจ ชาตินี้ข้าไม่ขอร่วมทางเดินกับเขาอีก... แต่ทำไมมันไม่ง่ายเช่นนั้น เหตุใดเรื่องราวจึงได้แตกต่างไปจากเดิมเช่นนี้ แล้วข้าจะหนีหัวใจตัวเองพ้นได้เช่นไร

heart ตอนที่ 1 - 3 ดำเนินเรื่องเหมือนกับ Version.01 ค่ะ

heart เรื่องราวจะเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนที่ 4 เป็นต้นไปค่ะ

เวอร์ชั่นนี้เป็นคนละเรื่องราวกับเวอร์ชั่นที่ 1 นะคะ

เรื่องราวจะเปลี่ยนไปหลังจากที่นางเอกของเราย้อนเวลามาเกิดใหม่อีกครั้ง

ส่วนจะแตกต่างจากเวอร์ชั่นแรกอย่างไรนั้น.... ฝากกดติดตามไร้ต์ด้วยนะคะ

ชีวิตก่อนหน้านั้นข้าเลือกท่าน แต่ความเจ็บปวดนั้น....

ในชาตินี้ข้าไม่ขอรับมันเอาไว้อีกแล้ว

ตำแหน่งพระชายาเอกนั่น... เก็บเอาไปให้ผู้ที่ต้องการมันเถิดเพคะท่านอ๋อง!!

"เล่อชุนหลัน" ในชาติก่อนเป็นสตรีที่ลุ่มหลงในความรัก โง่เขลาจนยอมแต่งงานทั้ง ๆ ที่อีกฝ่ายไม่เคยรักนางเลย

"หยางอีเหริน" ชิงอ๋องครองเมืองเหลียงโจว องค์ชายแปดพระโอรสของฮ่องเต้ที่ทั้งเย็นชา บ้าอำนาจเย็นชาไร้หัวใจ

อีกทั้งเขา...ไม่เคยยอมรับนางในฐานะพระชายา แม้แต่ในวันส่งตัวก็ไม่ยอมเข้าพิธีรับเจ้าสาว

จนวันที่เขาได้สูญเสียนางไป เขาจึงเริ่มเข้าใจว่าได้ทำหัวใจตัวเองหายไปพร้อมกับนาง

แม้จะอยากพูดคุย ขอโทษหรือบอกรักกับนางสักเพียงใด...

แต่บัดนี้ทุกอย่าง มันก็สายเกินไปเสียแล้ว.....

“หยางอี้เหริน วาสนาด้ายแดงในชาตินี้ข้าขอตัดขาดกับท่านด้วยตัวเอง

หากแม้นชาติหน้าพบกัน ข้าเล่อชุนหลันไม่ขอผูกวาสนาใด ๆ กับคนใจร้ายเช่นพระองค์อีก!!”

เคยได้ยินเขาพูดกันว่า 'เพื่อนกันมันดีย์' ตอนแรกก็ไม่เชื่อหรอก

แต่มาวันนี้ผมพิสูจน์แล้วว่า แม่ง! โคตรของโคตรดีย์!!

"จะไปตายที่ไหนก็ไป"
"งั้น..." เข้าทางล่ะ ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองก่อนจะเอ่ยให้จบประโยค
"ขอตาย บน อก ตูม ๆ เธอ ได้ปะ?"
"กรี๊ดดดด ไอ้บ้ากิเลน ไอ้เพื่อนโรคจิต!!"
"รีบ ไส หัว ออก ไป จาก ห้อง ฉัน"
"โทษทีว่ะ" ผมส่ายหน้าก่อนเอ่ยต่อ "นี่มันห้องฉัน"
มือกอดอกทำหน้ากวนบาทาใส่เล็กน้อย ปรายสายตามองไปทั่วห้องเพื่อสำทับคำพูดตัวเองว่าเป็นเรื่องจริง แยมโรลอาจจะจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้เพราะเมามากบวกกับฤทธิ์ยานรกนั่นเลยคิดว่าเธออยู่ห้องของตัวเอง
"งั้นฉันไปเอง" ร่างบางเตรียมหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ แต่ปากผมมันไวกว่าเลยพูดรั้งเธอไว้ "จะออกไปชุดไหน? เมื่อคืนเราร้อนแรงกันจนเสื้อผ้าเธอ..."
ผมหยุดคำพูดไว้ก่อนจะปรายตามองไปยังเสื้อผ้าที่แทบจะกลายเป็นเศษผ้าจากฝีมือผม "ห้องฉันขึ้นไปแค่สองชั้น คงไม่ตายถ้าจะใส่ชุดของนายก่อน"
นี่แหละผู้หญิงที่ชื่อแยมโรลที่ผมรู้จัก เธอยอมหักแต่ไม่ยอมงอ
กล้าได้กล้าทำ แล้วสุดท้ายเรื่องคืนนี้ก็จะจบด้วยการเป็นความลับตลอดกาลของเราสองคน
"เอาสิ อยากได้ตัวไหนเชิญเลือกเลย"
"เสื้อ 'ผัว' เมียอย่างเธอมีสิทธิ์ทุกตัว"