Tango sa Puso ng Alpha

POV ni Emily

"Ple-e-e-a-se, Emily!" pagsusumamo ni Mila, ang aking matalik na kaibigan, sa link. "Talagang gusto kong pumunta!"

"Hindi kita pinipigilan, Mila. Malaya kang pumunta at dumalo sa sayaw ng pack," sagot ko pabalik. "Pumunta ka at mag-enjoy kasama si Jax."

Si Jax ang mate ni Mila, at kahit na magkasundo kami, palagi kong nararamdaman na parang pangatlong gulong lang ako, sumasama lang.

"Pero alam mo naman na hindi magiging pareho kung wala ka!" pagmamaktol ni Mila, nanginginig ang boses. "At may utang ka sa akin!"

Napabuntong-hininga ako, naiinis.

Alam kong gagamitin niya ang "may utang ka sa akin" na card para pilitin akong pumunta.

Ang tanging dahilan kung bakit may utang ako sa kanya ay dahil kailangan kong kopyahin ang homework niya nung natapos ang shift ko nang late. Pagod na pagod ako nung gabing iyon at nilaktawan ko pa ang hapunan.

"Kaya ba ginagamit mo na ang utang ko sa'yo?" galit kong sabi.

"Umeepekto ba?" tanong niya, tumatawa.

Pinisil ko ang taas ng ilong ko, umiling—itong kaibigan kong ito! Alam niya kung paano ako manipulahin para sumang-ayon!

Magkaibigan na kami ni Mila simula pa noong kindergarten, pero naging best friends lang kami kamakailan. Siya na lang ang natitirang kaibigan ko pagkatapos ng kaarawan ko.

Napabuntong-hininga ako nang malalim habang namumuo ang luha sa aking mga mata.

Nawala lahat ng mga kaibigan ko at ang respeto ng pack sa isang gabi.

"Ikaw na ang pinakamasamang best friend sa mundo," galit kong sabi. "Alam mo ba 'yun!"

"Ibig bang sabihin niyan ay iniisip mong pumunta?" tanong niya, puno ng pag-asa.

"Oo," sagot ko nang masama ang loob. "Pero hindi ako magpapagabi. May training ako bukas ng umaga!"

Napakilig si Mila sa tuwa sa link.

"Deal!" sabi niya, nagpapalabas ng isa pang matinis na kilig. "Kita tayo mamaya!"

"Whatever!" sabi ko, isinasara ang link at humiga sa kama.

Hindi naman sa ayaw kong pumunta sa sayaw ng pack—mahilig akong sumayaw—pero parang may kakaibang pakiramdam ako, na parang may mangyayari.

Alam kong hindi ito dahil sa aking lobo; wala akong lobo, at naniniwala ang mga magulang ko, pati na si Alpha Cole, na late bloomer lang ako.

Ako naman, naniniwala na pinarusahan ako ng diyosa at hindi ako magkakaroon ng lobo.

Napabuntong-hininga ako, pumikit.

Sana nag-shift na ako noong kaarawan ko. Sana may lobo ako katulad ng ibang miyembro ng pack.

Iniimagine ko kung gaano siya kaganda—malaki at malakas, at ang kanyang balahibo ay pilak sa ilalim ng kabilugan ng buwan. May ugaling hindi nagpapasindak at hindi magpapasakop kahit sa mga Alpha.

Pero iyon ay isang pangarap lamang, hindi ang aking realidad.

Ang isip ko ay lumipad sa lahat ng posibleng mangyayari kung may lobo ako.

Baka sakaling hindi na ako makita ng pack bilang isang misfit o pabigat.

Baka sakaling makuha ko na ang ranggo kong Beta.

May kumatok sa pinto ko, at bumukas ang mga mata ko. Tiningnan ko ang alarm clock sa aking mesa.

7 p.m.

Nanlaki ang mga mata ko. Late na ako!

"Emily?" ang nag-aalalang boses ni Mila mula sa pinto. "Nandiyan ka ba?"

"Sh*t!" galit kong sabi, tumalon mula sa kama at nagmamadaling pumunta sa pinto.

Isa pang katok, mas malakas at mas nagmamadali, ay umalingawngaw sa tahimik kong kwarto.

"Oo," sabi ko, kinukuskos ang mga mata habang binubuksan ang pinto.

Nagtiklop ang mga kilay ni Mila, at tahimik na tumingin sa akin.

"Bakit hindi ka pa bihis at handa?" sigaw niya, dismayado.

"Pasensya na," bulong ko. "Nakatulog ako."

Pumulandit ng mata si Mila at napabuntong-hininga.

"Tara na," sabi niya, hinila ako pabalik sa kwarto. "Kailangan ka na nating ayusin. Ilang minuto na lang at kailangan na nating umalis, kundi mahuhuli tayo!"

Naglaho ang tingin ni Mila—malamang na kinokonekta si Jax para sabihing late na naman ako.

"Ano pang hinihintay mo, babae?" sigaw ni Mila nang hindi ako gumalaw. "Mag-shower ka na ngayon!"

Huminga ako ng malalim, kinuha ang tuwalya ko, at naglakad papunta sa banyo.

Sampung minuto ang lumipas, bumalik na ako sa kwarto ko.

"Magbihis ka," utos ni Mila, iniaabot sa akin ang maikling damit na hanggang tuhod.

"Hinding-hindi ko isusuot 'yan!" sigaw ko, tinuturo ang damit.

"Oh, isusuot mo 'yan!" sabi niya, "Magbihis ka! May pupuntahan tayong party!"

"Isa lang itong pangkaraniwang sayawan ng pack, Mila, hindi prom!" sagot ko.

"Hindi lang ito basta sayawan ng pack, Emily," sagot niya nang mariin. "Hindi mo ba alam kung sino ang bumalik?"

"Sino?" tanong ko, nakayakap ang mga braso sa aking baywang. May na-miss ba akong memo ng pack?

Napabuntong-hininga si Mila, binigyan ako ng iritang tingin, itinulak ako sa upuan, at sinimulang patuyuin ang buhok ko.

"Bumalik na si Alexander," sabi niya.

Napatigil ako sa upuan ko nang marinig ang pangalan ni Alex.

Matagal ko na siyang crush, parang simula pa noong bata kami, tulad ng bawat walang mate na she-wolf.

Hindi niya ako napapansin, at palaging kasama niya ang pinakamaganda o pinakapopular na she-wolves.

Nasaktan ako, pero naniniwala ako na balang araw mapapansin din niya ako at makikita kung sino talaga ako.

Napabuntong-hininga ako nang maalala ko ang araw na umalis si Alex para sa Alpha training—dalawang taon na ang nakalipas.

Pakiramdam ko'y miserable ako at umiiyak ako hanggang makatulog. Lalo akong nasaktan nang malaman kong hindi siya pinapayagang bumisita sa pack tuwing bakasyon.

"Anak ni Alpha Cole?" tanong ko nang maingat; sa oras na ito, malamang ay nahanap na ni Alex ang kanyang mate.

Nagningning ang berdeng mga mata ni Mila sa kasiyahan.

"Oo," sabi niya, kinukuha ang aking brush.

"Kailan siya bumalik?" tanong ko, nararamdaman ang buhol sa aking lalamunan.

"Kaninang umaga," sagot niya, at nahuli niya ang tingin ko sa salamin. "Ito ang kanyang welcome-back party, Em."

Parang binaligtad ang tiyan ko.

Bumalik na si Alexander.

Si Alexander Black, ang lalaking matagal ko nang crush, ay bumalik na sa kanyang pack.

"Mila, sa tingin ko dapat kong ipagpaliban ang sayawan ng pack," sabi ko nang dahan-dahan.

Nagtaka si Mila at pinikit ang mga mata.

"Hindi ka ba curious kung ano na ang itsura niya ngayon?" tanong niya, naguguluhan. "Matagal na natin siyang hindi nakikita! Malamang nagbago na siya dahil sa matinding training sa Alpha Camp."

"Oo, pero..."

"Besides," pinutol ako ni Mila. "Inayos ni Alpha Cole ang welcome-back party na ito sa pag-asang mahanap ni Alexander ang kanyang fated mate. Malapit na siyang maging Alpha, at kung wala siyang mate, hindi niya makukuha ang Alpha title."

Nanahimik ako.

Hindi ako pang-Luna. Halos hindi nga ako isang mandirigma, at alam kong kailangan ni Alex ng maganda at malakas na Luna na mamumuno sa kanyang tabi. Malabo na magkasya ako sa mga kriteriyang iyon.

"Tara na!" sabi ni Mila, excited. "Masaya ito!"

Pagkalipas ng kalahating oras, nakabihis na ako ng itim na damit na pinili ni Mila para sa akin.

"Tara na!" sabi niya, hinila ang braso ko at hinatak ako palabas ng kwarto.

Ang nangyari sa sayawan ng pack ay magiging bangungot sa akin habang buhay.