ZIJN AFGEWEZEN TWEEDE KANS MAAT

Zara's POV

"Wauw!" Levi hijgde naast me en wees naar de deur waar een van de pack Alphas net was binnengekomen. "Die ziet er nog smakelijker uit dan die ervoor!"

Twee prachtige wolvinnen, die eruitzagen als tweelingzussen, flankeerden de Alpha, en zijn Beta en Delta volgden nauw achter hem.

"Ja, Levi," zei ik, terwijl ik mijn glas naar mijn lippen bracht en een slok nam. "Hij zeker wel."

Levi is mijn beste vriend. We zijn samen opgegroeid en waren onafscheidelijk vanaf ons vierde jaar. Hij torende boven mijn kleine 1,60 meter frame uit op 1,90 meter. Hij had een indrukwekkend postuur, met enorme biceps, een sixpack om van te dromen, en een stevig maar krachtig lichaam. Hij had de mooiste gouden lokken die trots in elke richting stonden, waardoor hij de iconische uitstraling kreeg van net uit bed te zijn gerold. Om het geheel af te maken, had hij de mooiste diepblauwe ogen die ik ooit had gezien.

Levi was in alle opzichten perfect, en hoewel hij overal waar we gingen aandacht trok, had hij één klein geheim: hij was homo.

Een zucht ontsnapte aan mijn lippen terwijl ik voor de honderdste keer met mijn ogen rolde.

We waren op ons jaarlijkse Paringsfestival, georganiseerd door de Volle Maan Pack, die dit jaar was geselecteerd om de vieringen te leiden.

Ik was niet bijzonder enthousiast om hier te zijn, maar Levi wilde graag komen. Hij hoopte vanavond zijn voorbestemde partner te vinden.

Mijn blik dwaalde over de zee van wolven; een paar hadden hun partners al gevonden, en de vreugde en het geluk straalden om hen heen. Sommigen wachtten angstig en hoopvol; ik kon hun bezorgdheid voelen. Ondertussen verborg ik me in de schaduwen van de balzaal, biddend dat niemand me zou opmerken.

"Kijk eens naar die daar!" riep Levi boven de muziek uit naar mij. "Hij is nog aantrekkelijker dan de vorige!"

Onwillig schoten mijn ogen naar de deur, en mijn hart sloeg een slag over en zakte naar mijn schoenen.

Noah Flinch!

Een van de meest begeerde Alphas op het continent, maar de meest arrogante die ik ooit heb ontmoet.

"Wat doet hij hier?" gromde Kaya, mijn wolf. "Hij is gepaard; hij zou niet op dit soort vieringen moeten zijn."

Noah en ik maakten oogcontact, en toen hij kort glimlachte, sprong mijn hart op in mijn borst.

"Verdomme, hij heeft me gezien!" mompelde ik onder mijn adem, liet mijn blik zakken en draaide mijn rug naar hem toe.

Misschien realiseerde hij zich niet wie ik was.

"Hij komt naar ons toe," merkte Levi naast me op, terwijl hij zijn lippen hongerig likte en zijn blik over de heerlijke 1,95 meter wolf met asblond haar, groene ogen en honingkleurige huid gleed.

"Oh, Godin, nee!" mompelde ik ongelovig. Ik had de moed niet om met hem te praten.

Levi fronste zijn wenkbrauwen, verbaasd door mijn onverwachte reactie.

"Wat is er met jou aan de hand?" vroeg hij, verbijsterd.

"Lange verhaal," antwoordde ik. "Verberg me!"

"Waarom?" vroeg hij, verrast door mijn smeekbede. "Hij lijkt geïnteresseerd in jou."

"Dat is precies wat ik niet wil!" liet ik een kreun ontsnappen.

"Nou, het is nu te laat!" zei Levi, en ik wierp een blik op hem.

Levi had een grijns op zijn dunne lippen geplakt.

Had hij hier plezier in?

"Goedenavond, Zara," klonk Noah's diepe stem in mijn oren.

Ik draaide me om naar Noah, liet mijn schouders zakken in verslagenheid en keek Levi boos aan.

"Alpha Noah," sprak ik terwijl ik probeerde mezelf te herpakken. "Wat een verrassing!"

"Zeker," zei hij, zijn hand naar mij uitstrekkend. "Ik hoopte je hier vanavond te vinden."

Ik richtte mijn blik op Noah's hand alsof het een slang was die op het punt stond toe te slaan.

Levi redde me door Noah's hand te pakken en te schudden.

"Aangenaam, Alpha," zei Levi, terwijl hij tussen ons beiden heen en weer keek. "Ik ben Levi Hallowell, de Beta."

"Insgelijks," antwoordde Noah, terwijl hij zijn ogen op mij gericht hield.

Met elke voorbijgaande seconde groeide de spanning tussen Noah en mij.

Levi observeerde ons een minuut, en toen verscheen er een glimlach op zijn lippen.

Was het mogelijk dat hij voelde dat er iets niet klopte?

Kon hij mijn haat jegens deze wolf voelen?

"Ken je hem?" vroeg Levi via de gedachtenlink.

"Ja," antwoordde ik met een sissende toon.

Geschokt vernauwde Levi zijn ogen.

"Ik vraag me af waarom hij hier is?" merkte Kaya op.

"Het kan me niet schelen waarom," snauwde ik. "Zijn aanwezigheid is ongepast! Hij heeft geen plaats onder ongepaarde wolven!"

Met een snelle blik naar de deur, lichtten Levi's ogen enigszins op. Iets moet zijn wolf hebben gealarmeerd.

"Als je me even wilt excuseren," zei hij plotseling, en voordat ik iets kon zeggen, verliet hij mijn zijde en liep naar de deur.

"Verdomme!" gromde ik in mezelf. Ik kon niet geloven dat hij dat net deed!

"Eindelijk," grijnsde Noah en richtte zijn aandacht weer op mij. "Ik vroeg me af wanneer je lijfwacht de boodschap zou begrijpen en weg zou lopen."

Ik richtte mijn aandacht weer op Noah en kneep mijn ogen samen.

"Waarom zie je er zo boos uit om mij te zien?" vroeg Noah, terwijl hij nerveus de achterkant van zijn hoofd krabde bij mijn reactie.

"Zou jij ook niet boos zijn?" gromde ik laag tegen hem. "Je hebt me afgewezen; weet je nog!"

"Laat het verleden rusten," zei Noah, en woede ontkiemde in mij.

"Je bent zo vol van jezelf!" snauwde ik en draaide me om om weg te lopen. "Ga je onzin verkopen aan die ene!"

"Dat kan ik niet," verklaarde hij kalm.

Ik stopte abrupt en draaide langzaam terug om hem te confronteren.

"Waarom niet?" vroeg ik. "Jullie leken zo gezellig samen!"

"We zijn uit elkaar," antwoordde hij, zijn kalmte bewarend.

Meende hij dit serieus?

Was dit een soort zieke grap?

Mijn hart prikte in mijn borst, en mijn adem stokte in mijn keel terwijl mijn gedachten teruggingen naar onze laatste ontmoeting.

Ik ontmoette Noah Flinch een jaar geleden op een vergelijkbaar festival.

Het was slechts een week na mijn achttiende verjaardag.

Levi kon niet komen; hij had zijn wolf nog niet gekregen. Hij leek niet al te teleurgesteld dat ik hem niet meenam naar de vieringen, maar hij leek wel angstig.

Levi hield me echter niet tegen om de ceremonie bij te wonen, en ik was onder de indruk van zijn onbaatzuchtigheid.

Die avond, net zoals Levi vanavond wilde doen, keek ik ernaar uit om mijn voorbestemde partner te vinden.

Mijn gedachten dwaalden af, en beelden van die avond verschenen plotseling voor mijn ogen.

"Veel plezier, Zara-beertje!" zei Levi, terwijl hij mijn zwarte, krullende haar achter mijn oor schoof en mijn kin optilde. "Je weet dat ik niet kan, maar ik zou willen dat ik vanavond met je mee kon naar het festival."

Ik glimlachte naar mijn beste vriend en sloeg mijn armen om zijn middel om hem te omhelzen. Ik was er zeker van dat een warme, knusse knuffel van hem al mijn zorgen en angsten onmiddellijk zou verdrijven.

"Als ik terugkom, zal ik je alles vertellen," zei ik, bruisend van opwinding terwijl ik hem die belofte deed. "Misschien kan ik je later zelfs aan mijn partner voorstellen!"

Levi gooide zijn hoofd achterover en lachte. Hij had zo'n krachtige lach dat iedereen die het hoorde moest stoppen, zich omdraaien en naar ons kijken. Gelukkig kregen we glimlachen terug, en het beste was dat ik zijn lach elke dag mocht horen.

"Dat zou ik geweldig vinden!" Hij gaf me een snelle kus op mijn voorhoofd en hielp me vervolgens in de auto.

Sinds mijn ouders, de Alpha en Luna van onze roedel, de Silverback Pack, elkaar ontmoetten, leek hun verhaal op een sprookje, en ik wilde altijd dat het mijne net zo mooi en uniek zou zijn.

Het was geen lange rit naar de rivaliserende roedel, en voor ik het wist, stonden mijn ouders en ik bij de enorme houten deuren die naar de balzaal leidden—de locatie voor het festival.

Mijn innerlijke wolf begon gespannen op en neer te lopen in mijn hoofd. Ik had haar nog nooit zo zien doen.

Een seconde later, toen de bewakers de enorme houten deuren openden, vulden mijn neusgaten zich met de geur van graslanden.

"Verdomme!" mompelde ik tegen mezelf. "Het ruikt zo lekker. Ik vraag me af van wie het is."

Ik vergezelde mijn ouders naar onze tafel en wachtte tot de festiviteiten zouden beginnen, maar ik werd rusteloos en ongemakkelijk op mijn stoel. Ik moest de eigenaar van die geur vinden.

Hoe lang nog?

Waarom kunnen ze de toespraken niet gewoon overslaan?

Ik sprong overeind zodra de toespraken eindigden, excuseerde me van de tafel en volgde mijn neus door de balzaal.

Het duurde niet lang voordat ik hem vond; mijn neus leidde me recht naar hem toe. Hij rook nog lekkerder dan daarvoor.

"Partner!" Kaya blafte opgewonden in mijn hoofd.

Ik kon niet geloven dat ik gekoppeld was aan iemand zo aantrekkelijk als hij!

De blonde Griekse godheid zat aan de bar, nonchalant pratend met een wolvin die op een barkruk naast hem zat.

Ik keek zwijgend toe, terwijl ik zijn krachtige, commanderende houding in me opnam. Hij was knap, en zijn lach was krachtig.

Kaya snorde bij het zien van hem.

"Hij moet een Alpha zijn," zei ze. "Laten we hem gaan ontmoeten!"

Ik voelde een brok in mijn keel en vlinders bloeiden in mijn buik. Ik was ongelooflijk zenuwachtig.

Ik begon een stap naar voren te zetten, mezelf dwingend om rustig te blijven terwijl ik moeilijk slikte, maar ik stopte toen mijn partner plotseling naar voren leunde en de verbluffende brunette weerwolf kuste.

Niet in staat te begrijpen wat ik zag, liet ik een grom horen, wat ervoor zorgde dat de twee uit elkaar gingen.

De weerwolf liet een ademloze kreet achter haar hand horen.

"Het lijkt erop dat je je voorbestemde partner hebt gevonden," zei ze met grote ogen.

Hij hielp het meisje van de barkruk, tilde haar hand op, kuste die en grijnsde.

"Eigenlijk heeft zij mij gevonden," zei hij zuur. "Mijn schat, ik zie je zo."

Schat?

Heeft hij een partner gevonden?

Met een blos en een giechel knikte het meisje en liep terug naar hun tafel, en met een ogenschijnlijk geïrriteerde blik draaide mijn partner zich naar mij om.

"Wat is jouw naam?" vroeg hij, en een koude rilling ging over mijn rug.

"Zara." Ik struikelde ongemakkelijk.

"Zara," mijn naam rolde over zijn lippen, en even klonk het zo puur, zo perfect. "Ik wil niet bij jou zijn."

Ik kneep mijn ogen samen in ongeloof, niet in staat om de informatie te verwerken. Heeft hij net gezegd wat ik denk dat hij zei?

Kaya huilde en rende weg naar de diepten van mijn geest; verdriet straalde van haar af.

Hij ging verder toen ik stil bleef.

"Zij is mijn gekozen partner," legde hij uit. "En ik hou van haar."

Hij draaide zich naar zijn tafel, en een dwaze glimlach verscheen op zijn lippen. Hij gaf haar de soort blik die ik altijd had gewenst van mijn partner.

"Ik wil met haar paren tegen het einde van de zomer," zei hij, geleidelijk zijn blik naar mij draaiend. "Ik, Alpha Noah Winslow van de Red Howl Pack, wijs jou, Zara, af als mijn partner en Luna."

Ik hapte naar adem toen de meest ondraaglijke pijn door mijn lichaam schoot, waardoor er alleen een koud gevoel in mijn hart achterbleef.

"Je moet dat ook zeggen," merkte Noah nonchalant op. "Anders zul je pijn hebben als ik bij mijn partner ben."

Ik had geen enkele behoefte om te weten wanneer mijn partner bezig was met iemand anders!

Ik haalde diep adem.

"Alpha Noah Winslow," sprak ik uit terwijl mijn keel zich samenkneep. "Ik, Zara Silverwood van de Silverado Pack, accepteer jouw afwijzing."

Noah hapte naar adem, zijn ogen wijd open, maar voordat hij iets kon zeggen, liep ik naar de deur.

"Wie heeft er een stinkende partner nodig?" gromde Kaya, mijn geest vrijmakend.

"Waarom?" gromde ik en richtte mijn aandacht weer op Noah. "Heeft zij haar voorbestemde partner gevonden en jou de rug toegekeerd, net zoals jij mij de rug hebt toegekeerd?"

"Nee," zei hij, zijn hoofd schuddend, en stapte naar voren.

Ik trok mijn wenkbrauwen op in verwarring.

Wat wil hij van mij?

Waarom kwam hij hier?

"Vertel me dan waarom de plotselinge verandering van hart?" vroeg ik, hem recht in de ogen kijkend en mijn rug rechtend.

Terwijl de meeste Alpha's het gebaar als een uitdaging zouden beschouwen, grijnsde Noah simpelweg. Zijn adem waaide langs de zijkant van mijn nek, waardoor ik huiverde terwijl hij zijn hoofd naar mijn oor liet zakken.

"Ik kwam om jou op te eisen, kleine partner!"