14 Book(s) Related to my s-rank party fired me for being a cursificer novel

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."

Aurelia Semona en Nathaniel Heilbronn waren al drie jaar in het geheim getrouwd. Op een dag gooide hij een scheidingsdocument voor haar neer en zei dat zijn eerste liefde was teruggekomen en dat hij met haar wilde trouwen. Met een zwaar hart zette Aurelia haar handtekening.

Op de dag dat hij met zijn eerste liefde trouwde, raakte Aurelia betrokken bij een auto-ongeluk, en de tweeling in haar buik verloor hun hartslag.

Vanaf dat moment veranderde ze al haar contactgegevens en verliet ze volledig zijn wereld.

Later verliet Nathaniel zijn nieuwe vrouw en zocht de hele wereld af naar een vrouw genaamd Aurelia.

De dag dat ze elkaar weer ontmoetten, drong hij haar in haar auto in het nauw en smeekte: "Aurelia, alsjeblieft, geef me nog een kans!"

(Ik raad ten zeerste een meeslepend boek aan dat ik drie dagen en nachten niet kon wegleggen. Het is ongelooflijk boeiend en een absolute aanrader. De titel van het boek is "Gemakkelijke Scheiding, Moeilijke Hertrouw". Je kunt het vinden door ernaar te zoeken in de zoekbalk.)

Daisy kwam naar New York om te werken en vond online een huisgenoot om een appartement mee te delen. Elke nacht kon ze haar huisgenoot en haar vriend horen die intieme handelingen verrichtten vanuit haar kamer. Dit bereikte een breekpunt toen het geluid ondraaglijk voor haar werd. Net toen ze haar woede niet langer kon inhouden en op het punt stond al haar frustratie te uiten, opende de vriend van haar huisgenoot plotseling haar deur. Ze dacht dat die noodlottige nacht slechts een vergissing was, maar ze wist niet dat dit slechts het begin was van haar val in een valstrik.

Wanneer haar wereld in vlammen opgaat, moet ze kiezen tussen liefde en wraak.

Priesteres Loiza Mirabal kan alleen maar met afgrijzen toekijken hoe vulkanisch vuur haar Caribische eiland thuis verslindt, haar eens zo machtige Osupa Pack als as in de wind verstrooit. Op het moment dat de gedachtenverbinding met haar Alpha sterft, weet ze de brute waarheid—haar volk is opnieuw leiderloos en opgejaagd na vijf eeuwen van moeizaam verkregen toevlucht.

Maar deze "natuurlijke" ramp is allesbehalve natuurlijk.

Kayden Black, de gevaarlijke Alpha van de Blood Moon Pack, heeft een heilige bloedschuld aan haar volk. Dus wanneer het lot hen wreed aan elkaar bindt als zielsverwanten, staat Loiza voor een zielverscheurende mogelijkheid: de man voor wie zij voorbestemd is om van te houden, zou wel eens het monster kunnen zijn dat alles wat haar dierbaar is, heeft vernietigd.

Met de Weerwolvenraad die op de overlevenden jaagt en dodelijke geheimen die naar de oppervlakte klauwen, moet Loiza een onmogelijke keuze maken—vertrouwen op de partner die haar redding zou kunnen zijn... of hem vernietigen voordat hij afmaakt wat hij begonnen is.

Sommige verraad snijden dieper dan klauwen. Sommige liefdes zijn het waard om voor te sterven.

"Je denkt dat ik mijn partner zou delen? Gewoon toekijken terwijl jij een andere vrouw neukt en kinderen met haar krijgt?"
"Zij zou alleen een Fokker zijn, jij zou de Luna zijn. Zodra ze zwanger is, raak ik haar niet meer aan." De kaak van mijn partner Leon verstrakte.
Ik lachte, een bittere, gebroken lach.
"Je bent ongelofelijk. Ik accepteer liever je afwijzing dan zo te leven."
——
Als een meisje zonder wolf liet ik mijn partner en mijn roedel achter.
Onder de mensen overleefde ik door meester van het tijdelijke te worden: van baan naar baan drijvend... totdat ik de beste barman in een klein stadje werd.
Daar vond Alpha Adrian me.
Niemand kon de charmante Adrian weerstaan, en ik sloot me aan bij zijn mysterieuze roedel diep in de woestijn.
Het Alpha Koning Toernooi, dat eens in de vier jaar wordt gehouden, was begonnen. Meer dan vijftig roedels uit heel Noord-Amerika deden mee.
De weerwolfwereld stond op het punt van een revolutie. Toen zag ik Leon weer...
Gescheurd tussen twee Alpha’s, had ik geen idee dat wat ons te wachten stond niet alleen een competitie was, maar een reeks brute, meedogenloze beproevingen.

Een koning geketend door ambitie, een meisje getekend door het lot, en een zielsband die krachtig genoeg is om een koninkrijk op de knieën te dwingen.
Narine had nooit verwacht te overleven. Niet na wat haar was aangedaan... haar lichaam, haar geest en haar ziel. Maar het lot had andere plannen. Gered door Opper-Alfa Sargis, de meest gevreesde heerser van het koninkrijk, bevindt ze zich onder de bescherming van een man die ze niet kent… en een band die ze niet begrijpt.
Sargis is niet onbekend met offers. Meedogenloos, ambitieus en trouw aan de heilige zielsband heeft hij jaren gezocht naar de ziel die het lot hem beloofd had, nooit vermoedend dat zij naar hem toe zou komen gebroken, op de rand van de dood, en bang voor haar eigen schaduw. Hij had nooit de bedoeling op haar te vallen… maar dat doet hij. Hard en snel. En hij zal de wereld in brand steken voordat hij iemand haar ooit nog laat pijn doen.
Wat begint in stilte tussen twee gebroken zielen groeit langzaam uit tot iets intiems en echts.

Maar genezing verloopt nooit in een rechte lijn.
En liefde? Liefde is oorlog.
Met het hof dat fluistert, het verleden dat hen op de hielen zit, en de toekomst die aan een zijden draadje hangt, wordt hun band keer op keer op de proef gesteld. Want verliefd worden is één ding.
Het overleven? Dat is een oorlog op zichzelf.
Narine moet beslissen: kan ze overleven dat ze geliefd wordt door een man die brandt als vuur, wanneer het enige wat ze ooit heeft gekend is hoe je níét voelt? Zal ze zich kleiner maken omwille van vrede, of zal ze opstaan als Koningin omwille van zijn ziel?
Hun liefde is voorbestemd.
Maar het lot heeft nooit beloofd dat het zacht zou zijn.

Voor lezers die geloven dat zelfs de meest gebroken zielen weer heel kunnen worden, en dat ware liefde je niet redt. Ze staat naast je terwijl jij jezelf redt.

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

Rennend door de donkere jungle keek ze achterom om te zien of iemand haar volgde, maar toen sprong er iets groots over haar heen en ze stopte abrupt terwijl ze diep ademhaalde om haar bonzende hart te kalmeren van al dat rennen.
De bruine wolf met een bebloed gezicht en een gescheurde oor keek naar haar en gromde voordat hij zich omdraaide en dieper het bos in rende, uit haar zicht. Ze slaakte een zucht van verlichting, denkend dat het wilde dier waarschijnlijk bang van haar was geworden en weg was gegaan, maar toen hoorde ze een laag gegrom achter zich. Ze werd alert en draaide zich langzaam om, alleen om oog in oog te staan met een wolf die twee keer zo groot was als de vorige, die haar aanstaarde.

Belangrijk**
Dit verhaal schreef ik toen ik 16 of 17 was. Nooit bewerkt. Bevat grammaticale fouten en onvolwassen schrijfstijl. Lees op eigen risico!! Tegen het einde kun je de geleidelijke verandering in schrijfstijl begrijpen.

"Alsjeblieft, eet me niet op," smeekte ze. Haar stem klonk als die van engelen. Miniatuur en zacht, stil als een van de wispelturige windjes die graag met mijn gevlochten haar spelen. Mijn hart stond bijna stil toen ik haar huilen hoorde.

Ik riep Tazak terug naar de voet van de boomstam, vuile vingers raakten de buitenkant van de rottende boom. De helft van een porseleinen gezicht piepte naar buiten. De zoutigheid die ik rook, was die van haar opgedroogde tranen die aan haar gezicht kleefden. Het vuil was weggespoeld in kleine sporen waar haar tranen hun weg hadden gevonden. Een amethistkleurig oog bekeek me van top tot teen, ongetwijfeld verstoord door mijn verschijning.

Creed: Een verbannen draak, bekend om zijn meedogenloze gevechten en verontrustende uiterlijk. De drakenoudsten beschouwden hem als onwaardig voor een partner; de Maangodin zou er nooit een schenken die verwekt was door verkrachting.

Odessa: Een eenzame vrouw die haar vader verloor aan kanker. Haar vervreemde moeder vindt haar uren na de dood van haar vader. Ze neemt haar mee naar een fantasiewereld om haar schuld aan de Hertog van Vamparia af te lossen. Ze is nu slechts een bloedzak, maar op een nacht was het lot aan haar zijde. Odessa ontsnapte uit het vampierenrijk, alleen om gevonden te worden door een beest dat haar onder zijn vleugels neemt.

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.