บทนำ
จากความสัมพันธ์ที่ไม่มีสถานะ ต้องกลายเป็นความรับผิดชอบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ระหว่างความต้องการ ความรู้สึก และอนาคตที่ไม่แน่นอน ทั้งสองจะเลือกทางไหนจะจบมัน… หรือเริ่มต้นใหม่ในแบบที่ไม่มีใครคาดคิด
บท 1
จ๊วบ จ๊วบ
"อื้อ ร้อนจัง"
หญิงสาวกอดรัดชายหนุ่มในสภาพแทบจะกลืนกินกันทั้งตัว เธอถอดชุดคลุมออกพร้อมกับดันตัวเขาไปตรงโซฟา เธอขึ้นคร่อมชายหนุ่มพร้อมกับป้อนเต้าอึ่มเสิร์ฟถึงริมฝีปากหนา เขาไม่รอช้าปลดกระดุมช่วงหน้าอกของเธอออกจนเผยหน้าอกอมชมพูล่อตาล่อใจยิ่งนัก
"แม่เสือสาว ทำไมถึงร้อนแรงแบบนี้"
เขาเอ่ยเสียงกระเซ่าก่อนจะใช้ริมฝีปากดูดเม้มยอดอกอึ่มอย่างชำนาญ มือหนาไม่รอช้าลูบไล้ตามจุดเพื่อกระตุ้นอารมณ์หญิงตรงหน้า
"ถอดชุดให้หน่อยสิคะ"
หญิงสาวเอ่ยอย่างยั่วยวนแอ่นอกให้เขาหยอกล้อเล่นกันมัน จากัวร์เงยหน้ามองสบตากับเธอริมฝีปากยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์สุดๆ
"ถอดยังไงดี ใช้อะไรถอดดีนะ"
มือหนาค่อยๆเลื่อนไต่ตามตัว ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายของเธอพลุกพล่าน ชายหนุ่มจับตรงไหนก็เกิดอารมณ์เสียวซ่านไปทุกที่
"แล้วปกติถอดยังไงล่ะ"
"ปกติเหรอ... ใช้ปากถอดไง"
พูดจบเขาก็ดึงรั้งเอวหญิงสาวเข้ามาใกล้ก่อนจะสลับเปลี่ยนเป็นคร่อมตัวเธอไว้แทน ชายหนุ่มใช้ริมฝีปากงับสายชั้นในก่อนจะค่อยๆลากสายลงมาช้าๆสายตามองเธอแทบไม่กระพริบตา
"ไม่ทันใจเลยอ่ะใช้มือสิคะ"
"ใจร้อนจริงนะโรส หึ"
หญิงสาวยื่นมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาที่มันหลุดรุ่ยหลายเม็ด ทั้งสองคนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเมามันส์และแทบทั้งคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอน เพราะต่างฝ่ายต่างโหยหาสัมผัสของกันและกัน สลับกันขึ้นลงอยู่อย่างนั้นจนหมดแรงกันไปข้าง
เช้าวันต่อมา....
หญิงสาวในสภาพเปลือยเปล่านอนซุกอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม ทั้งสองคนใช้แรงมหาศาลทั้งคืนจนตอนนี้แทบจะลุกขึ้นยืนไม่ไหว
โรสเป็นผู้หญิงที่ทำงานเก่ง เธอชอบปาร์ตี้กับเพื่อนในผับบ่อยๆ แต่มีอยู่คืนหนึ่งที่เธอเมามาก ไม่รู้ว่าอีท่าไหนถึงได้ไปเสียความบริสุทธิ์ให้กับชายในอ้อมกอดได้
'ถือว่าทำบุญยะ! คุณจะได้ฉันแค่คืนที่ผ่านมาเท่านั้น'
'แน่ใจเหรอว่าได้แค่คืนนี้คืนเดียว หึ!'
หลังจากที่คำพูดที่เขาเอ่ยออกมาวันนั้น ทั้งสองคนก็มีอะไรกันอีกหลายครั้ง เรียกว่าแทบทุกวันเลยดีกว่า คืนไหนที่เธอทำงานกลับมาไม่ไปปาร์ตี้ชายหนุ่มจะมาหาที่คอนโดตลอด ถ้าวันไหนมีนัดไปเที่ยวกับเพื่อน เธอจะเมาและโทรศัพท์เรียกให้ชายหนุ่มมารับและสุดท้ายจะจบลงบนเตียงเสมอ
"อื้อออออ"
เธอร้องครางออกมาอย่างปวดเนื้อปวดตัว หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ เธอกระพริบตาปริบๆมองมือของตัวเองที่กอดเอวชายด้านข้างแน่นก่อนจะลืมตาขึ้นมาอย่างตกใจ
"ว๊ายยยยย"
เธอรีบผละออกจากเขา ชายหนุ่มตกใจสะดุ้งตื่นมองหญิงตรงหน้าอย่างงงๆ เป็นแบบนี้ตลอดแหละ ไปดื่มไวน์กับเพื่อนจนเมาแล้วโทรศัพท์เรียกเขามาบำบัดความใคร่ให้ทุกที พอได้สติสร่างเมาก็ร้องโวยวายสารพัด ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนต้องการเขาแท้ๆ
"ร้องโวยวายอะไรโรส"
"คุณมาได้ยังไง"
หญิงสาวหยิบผ้าห่มมาคลุมตัวไว้แน่น มองเขาอย่างระแวง เธอก็พอรู้สติแหละว่าเวลาดื่มไวน์กับเพื่อนจนเมาทีไรเธออยากมีอะไรกับเขาตลอด แต่พอได้สติมันก็อายไงเลยโวยวายกลบเกลือนไป เมื่อก่อนไม่เคยเป็นแบบนี้เลยสักนิด พอเผลอไปมีอะไรกับเขาครั้งเดียวเหมือนว่าต่างฝ่ายต่างติดใจลีลาของกันและกัน ชีวิตวนเวียนกันอยู่แบบนี้แหละ
'สถานะก็ไม่มีด้วย ดูแรดมากใช่มั้ยล่ะ'
"เอาดีๆ อย่าบอกนะว่าคุณจำไม่เคยได้ว่าเวลาตัวเองเมาเนี้ย ต้องการผมขนาดไหน"
เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์สุดๆจนหญิงสาวอดถือหมอนมาปาใส่หน้าเขาไม่ไหว
"กริ๊ดดดด ฉันจำไม่ได้หรอกฉันเมา!! เข้าใจมั้ยว่าคนมันเมานะ"
"อ้างเมาตลอดแหละ ตอนไม่เมาก็ดูเต็มใจนี่นา ผมมาหาปากบอกไม่ๆๆๆ แต่สุดท้ายก็..."
"กริ๊ดดดด ไอ้คนบ้า! ออกไปจากห้องฉันเลยนะยะ เดี๋ยวแม่ก็จับทุ่มซะนิ"
โรสโวยวายออกมาก่อนจะเดินลงมาจากเตียงแล้วโยนเสื้อผ้าของเขาไปตรงหน้า
"ใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปเลยนะ"
"พอหายอยากก็ไล่กันเลยนะ คืนนี้ก็เมาอีกสิแรงผมเยอะนะ พร้อมตลอดเวลาถ้าคุณต้องการขอแค่โทรมาเท่านั้น"
เขาหัวเราะร่าอย่างสนุกสนานที่ได้แกล้งหญิงตรงหน้า ก้มลงหยิบกางเกงยีนส์มาสวมอย่างเชื่องช้า สายตามองอ่อยหญิงตรงหน้า
"อีกรอบมั้ยผมยังไหวนะ"
"กริ๊ดดด ไอ้คนบ้า! แต่งตัวแล้วออกไปเลยนะ ชิ"
โรสสะบัดหน้าใส่เขาเชิดหน้าอย่างไม่แคร์ ทั้งที่ภายในใจเขินอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้นะ เมาแล้วโหยหาสัมผัสของเขามันเป็นอะไรนักหนาเนี้ย เมื่อก่อนเมาแล้วก็กลับมานอนไม่ได้เป็นแบบนี้เลย
ชายหนุ่มแต่งตัวเรียบร้อยก็เดินเข้ามาใกล้หญิงสาวพร้อมกับยื่นมือไปลูบผมเธออย่างแผ่วเบา
"ผมไปทำงานแล้วนะ คุณก็ตื่นแล้วไปทำงานได้แล้ว หาอะไรทานด้วย เมื่อเช้าลูกน้องคุณโทรศัพท์มาบอกว่าเที่ยงนี้นัดคุยกับลูกค้ารายใหญ่ อยากให้คุณไปด้วย"
โรสเงยหน้ามองเขากระพริบตาปริบๆก่อนจะพยักหน้ารับฟัง
"รู้แล้วน่า กลับไปได้แล้ว"
"คืนนี้ไม่ต้องไปเที่ยวแล้วนะ ผมจะมาหา"
เขายิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบกุญแจรถ โทรศัพท์มือถือ ผิวปากเดินออกจากห้องนอนของเธอไปอย่างอารมณ์ดี
"ฉันจะต้องลบเบอร์เขาทิ้งไปซะเวลาเมาแล้วจะได้ไม่ต้องโทรไปหา อร๊ายยย ทำไมฉันถึงหื่นกามแบบนี้ กริ๊ดดดด"
หลังจากที่ชายหนุ่มออกไป เธอร้องกริ๊ดออกมาดังลั่นห้องแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าห้องหลังประตูห้องนอนได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างพอใจ
"คุณไม่มีทางหนีผมพ้นหรอกโรส ถ้าผมไม่ปล่อยคุณก็ไปไหนไม่รอด หึ"
บทล่าสุด
#74 บทที่ 74 Chapter 31 ดีกัน END
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#73 บทที่ 73 Chapter 30 ใจอ่อน
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#72 บทที่ 72 Chapter 29 พอเถอะ
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#71 บทที่ 71 Chapter 28 โอกาส...
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#70 บทที่ 70 Chapter 27 ง้อ ...
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#69 บทที่ 69 Chapter 26 ความจริง
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#68 บทที่ 68 Chapter 25 รู้ใจตัวเองช้าไป
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#67 บทที่ 67 Chapter 24 หนี..ห่าง
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#66 บทที่ 66 Chapter 23 ขอเวลา
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026#65 บทที่ 65 Chapter 22 ใช่...ใช่มั้ย
อัปเดตล่าสุด: 4/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
มาวิน พี่รหัสโคตรหล่อ | Brother Love
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
กับดักรักท่านประธาน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง













