บทนำ
ตอนนั้นมาลีไม่ได้สวมกางแกงใน ทำให้สายตากระหายของลุงทองมองเห็นพูเนื้ออวบใหญ่เหมือนกลีบส้มโอสีชมพูสองกลีบประกบกันแน่น แอ่นอ้าออกมาจากซอกขาทางด้านหลัง
“อูยยย... ของเอ็งอวบใหญ่เหลือเกินนังมาลี”
ลุงทองนึกอยากกระแทกในทันทีที่ได้เห็น สองมือหยาบกร้านรีบตะปบสะโพกหนั่นแน่นอวบใหญ่ ขยำแล้วผลักจนบั้นท้ายเย้ายวนถลำไปข้างหน้า จากนั้นเฒ่าหื่นก็รีบก้มลงแหงนใบหน้าปาดปลายลิ้นดูดเลียกลีบมาลีอวบอัดที่ทะลักอ้าออกมาอวดความอิ่มสมบูรณ์ของความเป็นผู้หญิงต่อหน้าต่อตา
“อูยยย... ”
มาลีสะดุ้ง หล่อนร้องออกมาด้วยความลืมตัว ลุงทองเพิ่งรู้ว่าร่องเนื้อของผู้หญิงห่างผัวนั้นหนึบแน่นจนหนีบปลายลิ้นของแกที่แผ่ออกกว้างแล้วยัดเข้ามาปาดเลียลนลานเสียงดังจั่บๆ เหมือนแมวกินน้ำ จะต่างก็ตรงที่จังหวะจ้วงทะลวงของลุงทองนั้นหนักแน่นและรุนแรงกว่า
“อูย... ไม่นะลุง... ฮื่อๆ... ยะ... อย่าทำฉัน... ”
เสียงร้องทัดทานน่าเวทนา ทว่าบั้นท้ายหนั่นแน่นของมาลีที่กำลังส่ายสะบัดดีดดิ้นขัดขืนกลับยิ่งเร่งเร้าให้เฒ่าจอมหื่นมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด
บท 1
“ช ะ ต า ส ว า ท”
ข อ ง ม า ลี
ผู้เขียน : อักษรสวาท (กาสะลอง)
Aksornsawart
ออกแบบปก : k9 Graphic
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
“ฮื่อๆ... ”
มาลีร้องไห้สะอึกสะอื้นกับป้ายุพาซึ่งเป็นเจ้าของห้องเช่าที่หล่อนกับลูกชายในวัยขวบกว่าๆ พักอาศัยมาปีกว่าๆ หลังจากข่าวการสู้รบในตะวันออกกลางเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
ข่าวว่ามีกระสุนปืนใหญ่ตกใส่ไซต์งานคนไทยในลิเบียหลายระลอกจนได้รับความเสียหายยับเยิน คนงานไทยได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตหลายคน มาลีเกรงว่าไอ้บุญล้อมสามีของหล่อนจะเป็นหนึ่งในนั้น
“เอ็งอย่าเพิ่งคิดมาก... ไอ้ล้อมผัวเอ็งอาจจะไม่เป็นอะไรก็ได้... คิดในทางดีไว้ก่อนดีกว่า”
ป้ายุพาพยายามปลอบหญิงสาว มาลียกมือขึ้นปาดน้ำตาเมื่อได้ยินเสียงลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ส่งเสียงร้องจ้าออกมาจากห้องของหล่อน
“ฉันไปดูลูกก่อนนะป้า... ไอ้แดงร้องหิวนมแล้ว”
มาลีหายเข้าไปในห้องได้เพียงชั่วอึดใจ หล่อนอุ้มลูกออกมานั่งที่ม้าหินอ่อนหน้าห้องเช่า จากนั้นก็เลิกชายเสื้อคอกระเช้าแล้วควักนมอวบใหญ่ออกมายัดใส่ปากลูกชาย โดยหารู้ไม่ว่าตอนนั้นลุงทองสามีของป้ายุพาแอบนั่งมองพลางกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกด้วยความลืมตัว
“ไอ้แดงมันโชคดีนะ... ที่มีแม่อย่างเอ็ง”
สายตากะลิ้มกะเหลี่ยของลุงทองยังไม่ละจากเต้านมอวบใหญ่และขาวปลั่งของมาลี
หญิงสาวหารู้ไม่ว่าไอ้เฒ่าหัวงูคนนี้แอบมองหล่อนมานาน นับตั้งแต่วันที่ไอ้บุญล้อมสามีของหล่อนยังไม่เดินทางไปทำงานที่ประเทศลิเบียด้วยซ้ำ
“ไอ้แดงมันโชคดียังไงหรือลุง... ”
มาลีเงยหน้าขึ้นมาถามซื่อๆ ด้วยความสงสัย ลุงทองรีบตอบพลางกลืนน้ำลาย
“ก็เอ็ง... ”
ลุงทองเกือบจะตอบออกมาว่า ‘ก็เอ็งนมใหญ่ฉิบหาย ใหญ่จนกูอยากดูดอยากเลีย อยากกินบ้าง เห็นแล้วอยากเป็นเด็กทารกขึ้นมาทันที’ แต่สำนึกในความเป็นผู้ใหญ่ ก็ทำให้ลุงทองต้องกลั่นกรองคำพูดก่อนจะตอบออกมาว่า
“ก็มันโชคดีที่มีแม่ที่รักลูกอย่างเอ็ง... ไอ้บุญล้อมก็โชคดีที่มีเมียสวย... แถมยังซื่อสัตย์อย่างเอ็ง”
ประโยคนี้ลุงทองชมจากใจจริง เพราะว่าปีกว่าๆ ที่สามีของมาลีเดินทางไปทำงานที่ประเทศลิเบีย หล่อนก็ไม่เคยคบชู้สู่ชาย
ทั้งที่ก็มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่พยายามเข้ามาก้อร่อก้อติกให้เห็นอยู่บ่อยๆ ทว่าหัวใจของมาลีก็ยังไม่ยอมเปิดรับใครง่ายๆ หล่อนซื่อสัตย์ มั่นคง รักและรอคอยแต่ไอ้บุญล้อมผู้เป็นสามีคนเดียวเท่านั้น
“ลูกเอ็งกำลังน่ารักน่าชังเชียว”
ลุงทองเดินเข้ามาทรุดร่างท้วมหนาลงนั่งใกล้มาลีกับลูกน้อย ค่อยๆ ยกหลังมือขึ้นแตะพวงแก้มจ้ำม่ำของไอ้แดงลูกชายหล่อน
ขณะสายตาจับอยู่ที่หนั่นเนื้อเต้านมอวบคัด เต้านมอวบใหญ่ของแม่ลูกอ่อนช่างขาวผ่องเป็นยองใยเสียจนมองเห็นเส้นเลือดสีเขียวกระจายเป็นสายลางๆ อยู่ภายใต้ผิวเนื้อบอบบางน่าลูบไล้
“อู้ว... ”
ลุงทองเผลอพรูลมหายใจร้อนผ่าวออกมาจากริมฝีปากรกไปด้วงแผงหนวดดกหนา เพราะนึกอิจฉาได้แดงเหลือเกิน สิ่งที่เห็นทำให้เฒ่าหัวงูแอบกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความลืมตัว
‘ทำยังไงกูจะได้เป็นผัวมึงสักที’
ลุงทองพึมพำในใจ ความชั่วร้ายและแรงตัณหาที่แฝงเร้นอยู่ภายในจิตใจอันซับซ้อนยากจะหยั่งถึงของมนุษย์ ทำให้เฒ่ามากราคะเริ่มครุ่นคิดไปในทางต่ำต่างๆ นานา
ปรารถนามืดดำซึ่งกำลังคุกรุ่นขึ้นมา ทำให้ลุงทองนึกอยากเผด็จสวาทแม่ลูกอ่อนคนนี้สักครั้ง เพราะว่าถ้าขืนรอนานกว่านี้ไอ้บุญล้อมผัวของหล่อนกลับมาจากลิเบียก็ชวดกันพอดี ตอนนั้นคงไม่มีโอกาสเช่นนี้อีกแล้ว
ลุงทองเชื่อว่าผู้หญิงห่างผัวอย่างมาลีคงไม่ยากเย็นนักที่จะจู่โจม... ผู้หญิงที่ตกอยู่ในห้วงความว้าเหว่อ้างว้างมักจะมีความเปลี่ยวเหงาในอารมณ์เป็นจุดอ่อน
รอให้สบโอกาสก่อนเถอะ แกจะจะขยี้สวาทหล่อนให้สมใจอยาก สองเต้าเต่งตึงที่เจ้าแดงลูกชายหล่อนกำลังดูดกินอั่กๆ จนแทบจะสำนักน้ำนมอยู่นั้น... ไม่นานแกจะได้จูบฟัด ได้ดูด ได้ชิมน้ำนมของหล่อนบ้าง
ลุงทองเชื่อว่าผู้หญิงห่างผัวอย่างมาลีน่าจะเหงาและอ้างว้างเป็นธรรมดา หล่อนยังสาว ยังสวย และมีเลือดเนื้อมีความต้องการ เพียงแต่มาลีสามารถเก็บงำปกปิดอารมณ์ว้าเหว่ได้อย่างมิดชิด
ซึ่งลุงทองมั่นใจเหลือเกินว่าแกสามารถจะระเบิดอารมณ์ของแม่ลูกคนนี้ให้พลุ่งโพลงเหมือนลาวาที่พวยพุ่งขึ้นจากปากปล่องภูเขาไฟ คืนนี้ลุงทองจะพิสูจน์ให้เห็นว่ามาลีเป็นผู้หญิงที่เก็บกดอารมณ์ความต้องการทางเพศเอาไว้แค่ไหน?
บทล่าสุด
#122 บทที่ 122 ตอนที่ 122
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#121 บทที่ 121 ตอนที่ 121
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#120 บทที่ 120 ตอนที่ 120
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#119 บทที่ 119 ตอนที่ 119
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#118 บทที่ 118 ตอนที่ 118
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#117 บทที่ 117 ตอนที่ 117
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#116 บทที่ 116 ตอนที่ 116
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#115 บทที่ 115 ตอนที่ 115
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#114 บทที่ 114 ตอนที่ 114
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025#113 บทที่ 113 ตอนที่ 113
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2025
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
So bad พี่ชายข้างบ้าน
ปากก็บอกน้องสาว แต่การกระทำของเฮียทำให้ดาวคิดไปไกล
แต่แล้ววันหนึ่งความสัมพันธ์ของเราก็เปลี่ยนไป
“ไม่ใช่ว่าดาวแย่ แต่ดาวเป็นเหมือนน้องสาวเฮียนะ เฮียคิดกับดาวแค่น้องเท่านั้น เมื่อคืนเฮียเมาดาวก็เห็น ทำไมดาวยัง…”
“นี่เฮียกำลังโทษดาวงั้นเหรอ” เขากำลังบอกเพราะฉันเข้าไปเสือกใช่ไหม
“ก็ถ้าดาวไม่เข้ามายุ่ง ผู้หญิงที่เฮียนอนด้วยต้องไม่มีวันเป็นดาว”
“ใช่ ดาวผิดเองแหละ ถ้าดาวไม่เสือก ดาวก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้ เฮีย…ดาวถามจริง ๆ นะ เฮียโง่หรือแกล้งโง่ถึงมองไม่ออกว่าดาวระ…”
“อย่าพูดมันออกมา เฮียไม่อยากฟัง เฮียเห็นดาวเป็นน้องมาตลอด เฮียไม่เคยคิดเกินเลยกับดาว”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













