ปฏิบัติการเปลี่ยนตัวร้ายให้กลายเป็นนางเอก

เพล้ง!!!

เสียงจานและถาดอาหารที่ตกกระทบลงกับพื้น เศษอาหารกระจัดกระจายระเนระนาดไปทั่วพื้นของเรือนใหญ่ เหล่าบ่าวไพร่ยังคงยืนก้มหน้าลงด้วยความหวาดกลัวกับกิริยาของผู้เป็นนายในตอนนี้ ‘หลันซีจวิ้นจู่’ ท่านหญิงอันดับหนึ่งในแคว้นมู่ ผู้มีสมญานามว่าสตรีผู้เป็นดั่งหมอนปักลาย1 แต่ดูเหมือนหลันซีจวิ้นจู่ผู้นี้นอกจากรวยทรัพย์และอำนาจบารมีแล้ว นางกลับมีรูปลักษณ์อันน่าอัปลักษณ์เหมือนดั่งนิสัยของนางอย่างยิ่ง ดูท่าแล้วหมอนปักลายนั้นอาจจะอ่อนด้อยไปเมื่อเทียบกับนาง สำหรับสตรีที่น่าเกลียดทั้งรูปโฉมและอุปนิสัยเช่นนี้คงต้องเรียกว่า ‘ผ้าขี้ริ้วปักลาย’ ถึงจะถูก

“อาหารนี้ผู้ใดเป็นคนปรุง!” หลันซีจวิ้นจู่ชี้นิ้วใส่เหล่าบ่าวไพร่ที่ยืนหัวหด เสี่ยวเฉียวยืนหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อปลายนิ้วของเฟิ่งซีอวิ๋นชี้มาที่ตน “เจ้าเป็นบ่าวรับใช้ของข้า กล้าเอาอาหารสุนัขมาให้ข้ากินรึ?!”

“บ...บ่าวกำชับแม่ครัวดีแล้วเจ้าค่ะ พ...พวกนางสรรหาวัตถุดิบอย่างดีมาปรุงอาหารให้ท่านหญิง ขอท่านหญิงโปรดอภัย!” เสี่ยวเฉียวกล่าววิงวอนทั้งน้ำตาด้วยความหวาดกลัว

เพียะ

เสียงฝ่ามือของหลันซีจวิ้นจู่ฟาดลงไปที่ใบหน้าของบรรดาบ่าวรับใช้รายคน บรรดานางบ่าวรับใช้ต่างหน้าหันไปตามแรงตบของท่านหญิงผู้เป็นนาย พวกนางต่างก้มหน้าเอาฝ่ามือกุมใบหน้าของตนที่ถูกตบ น้ำตาหลั่งไหลรินด้วยความหวาดกลัวต่อการกระทำของท่านหญิงหลันซี

หลันซีจวิ้นจู่ได้ฟังคำของบ่าวคนหนึ่งพลันบันดาลโทสะ ฝ่ามือของนาง

1หมอนปักลาย หมายถึง สตรีที่งดงามแค่ภายนอกเท่านั้น

ขยุ้มเส้นผมของบ่าวผู้นั้นอย่างเดือดดาล พลางจ้องมองด้วยสายตาดุดันราวกับจะประหัตประหารให้ม้วยในคราเดียว “เจ้ากล้าเถียงข้ารึ?!”

“ไม่...ไม่เจ้าค่ะ อ๊ากกกก!!!” นางบ่าวผู้น่าสงสารคนนั้นร้องโหยหวนเสียงดังอย่างเจ็บปวด เมื่อถูกน้ำแกงร้อนๆ จาก ท่านหญิงหลันซีเทราดใส่หนังศีรษะของตนเอง นางนอนดิ้นเจ็บปวดทุรนทุราย ทั้งเกลียดชังและเคียดแค้นเฟิ่งซีอวิ๋นยิ่งนัก นี่น่ะหรือคือตัวตนของสตรีที่ฮองเฮากับฝ่าบาททั้งรักและเมตตา นางมารร้ายยิ่งนัก!

นางคือปีศาจ..!

“เดี๋ยวก่อนสิน้องหญิง เจ้าทำแบบนี้ไม่เกินไปหน่อยหรอกรึ?” เสียงหวานของเซี่ยซูเจี๋ยดังขึ้นมาจากทางเข้าประตูเรือน หลันซีจวิ้นจู่หันไปตามที่มาของเสียงมองผู้มาเยือนใหม่อย่างไม่สบอารมณ์ เซี่ยซูเจี๋ยมีฐานะเป็นลูกพี่ลูกน้องของเฟิ่งซีอวิ๋น แม้จะมีฐานันดรศักดิ์ต่ำกว่าเฟิ่งซีอวิ๋น แต่ทว่าอย่างไรก็ย่อมเป็นธิดาของคนโตจะไม่ให้ความเคารพย่อมไม่ได้

เฟิ่งซีอวิ๋นหรือท่านหญิงหลันซีตอบด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง นางรู้สึกขัดใจยิ่งนักยามเห็นเซี่ยซูเจี๋ยแสดงท่าทีอ่อนแอ สงสารผู้อื่นเช่นนี้ “นางเป็นบ่าวรับใช้ของข้า เป็นคนที่ท่านแม่ของเจ้ามอบมาให้มิใช่รึ? นางทำงานไม่ดีก็ย่อมเป็นหน้าที่ของท่านหญิงอย่างข้าที่จะสั่งสอน”

เซี่ยซูเจี๋ยลุกขึ้นประจัญหน้ากับเฟิ่งซีอวิ๋นอย่างเอือมระอา นางส่งสายตาให้บ่าวของตนเองพานางบ่าวผู้โชคร้ายคนนั้นออกไป ก่อนที่คนอื่นๆ จะทยอยตามออกกันไปจนหมด

“ช่างเป็นพี่สาวที่ประเสริฐนัก ส่งคนของตนเองมารับใช้ข้า คอยเอาอกเอาใจข้า หาทางกลั่นแกล้งข้า” เฟิ่งซีอวิ๋นกางพัดอย่างไม่สนใจ ตั้งแต่เด็กจนโตเฟิ่งซีอวิ๋นถูกมารดาบิดาประคบประหงมมาอย่างดี ด้วยมารดามีศักดิ์เป็นถึงพระขนิษฐาของฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบัน สถานะของนางจึงสูงส่งเป็นถึงท่านหญิงแห่งราชวงศ์ อีกทั้งยังมีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องซึ่งเป็นองค์รัชทายาทของแคว้นมู่ ไฉนเลยจะมีใครหาญกล้ามาขัดใจนางได้ ยกเว้นแต่พี่สาวคนนี้อย่างเซี่ยซูเจี๋ยที่ชอบแสดงท่าทีออดอ้อนฉอเลาะให้ผู้คนล้วนสงสาร เฟิ่งซีอวิ๋นรังเกียจท่าทีแบบนี้ที่สุด

“พี่กับท่านแม่มิได้มีเจตนาร้ายต่อเจ้า...” เซี่ยซูเจี๋ยใช้วาจาอ่อนหวานเอ่ย

เฟิ่งซีอวิ๋นหุบด้ามพัดลง นางมองเซี่ยซูเจี๋ยด้วยหางตา “ดูท่าทางที่ข้าลงโทษคนของเจ้าคงไม่เพียงพอ ถึงได้เหิมเกริมกระทำตนเทียบเคียงข้า...” นางมองเซี่ยซูเจี๋ยสักครู่ ก่อนจะนั่งลงไขว่ห้างแล้วเอ่ยอย่างถือดี “ต่อให้เจ้าจะเป็นพี่สาวลูกพี่ลูกน้องกับข้า แต่ข้าสถานะสูงกว่า อีกทั้งมีศักดิ์เป็นท่านหญิง และอีกไม่นานนี้จะเป็นพระชายาองค์รัชทายาท เจ้าควรเจียมตนเสียบ้างว่าจะต้องทำตัวกับข้ายังไง”

เซี่ยซูเจี๋ยยิ้มอย่างฝืนรับ “รู้เจ้าค่ะท่านหญิง”

“ถ้ารู้แล้วก็ไสหัวไป! ข้าเกลียดท่าทีเช่นนี้ของเจ้าที่สุด!” เฟิ่งซีอวิ๋นเอ่ยปากไล่อย่างไม่แยแส นี่ล่ะ...คือตัวตนที่แท้จริงของเฟิ่งซีอวิ๋นหรือท่านหญิงหลันซี นางเกลียดคนอย่างเซี่ยซูเจี๋ยที่สุด!

แต่ทว่าวีรกรรมของเฟิ่งซีอวิ๋นในนิยายยังไม่จบแค่นี้ เพราะตอนนี้ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างลือกระฉ่อนกันถึงความร้ายกาจที่นางลงมือตบตีบ่าวไพร่พวกนั้นอย่างไม่ปราณี อีกทั้งเรื่องที่นางต่อว่าเซี่ยซูเจี๋ยอย่างไร้น้ำใจ ทำให้นางต้องกลายเป็นท่านหญิงผู้ร้ายกาจที่ไม่อยากมีผู้ใดมาสานสัมพันธ์ด้วย และความร้ายกาจของนางนี้เองที่ลือสะพัดไปถึงหูของรัชทายาทแห่งแคว้นเว่ย ‘เว่ยเลี่ยงหรง’ แม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นหน้านางมาก่อน แต่กิตติศัพท์ความร้ายกาจที่เขา

ได้ยินมา ทำให้เขานั้นเข็ดขยาดที่จะต้องเผชิญหน้ากับสตรีร้ายกาจผู้นี้