บทนำ
บท 1
“ชูมือแล้วโยกไป โย่ โย่ ยาวไป เย้ เย้ เฮ้ สาวชุดแดงร่อนหน่อยเร็ว” เสียงดีเจสลับกับเสียงเพลงดังสนั่นลั่นผับหยอกล้อแซวสาวชุดแดงสายเดี่ยวเอวลอยกางเกงรัดรูปเข้ากับทรวดทรงรูปร่างดึงดูดผมสั้นสีทองนั่งโยกตัวชูมือยิ้มยั่วดีเจบนเวที
ปึก!
น้ำหนักการวางพวงกุญแจรถกระแทกลงโต๊ะแก้วอย่างแรงจนหญิงสาวผมทองลดมือลงเท้าคางมองหญิงสาวผมยาวสีแดงถึงกลางหลังมัดจุกเปิดหน้าผากสวมเสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวกับกางเกงขาสั้นในชุดลำลอง
“สนุกหน่อยสิ” เสียงตะโกนจากหญิงผมสั้นเท้าคางมองหน้าเพื่อนสาวที่ก้าวขานั่งเก้าอี้
“พรุ่งนี้แกมีงานเช้าไม่ใช่หรือไง ออกมาปาร์ตี้แบบนี้ตื่นไหวหรอ” เสียงตอบกลับฟังดูเหนื่อยๆเบื่อๆพร้อมสายตาขุ่นเคืองจ้องเขม็งเพื่อนสาว
“ไหวสิแกเป็นผู้จัดการฉันนี่ แกลากฉันไปได้อยู่แล้ว”
“เหมือนที่แกโทรให้ฉันมาเนี้ยนะ ไอ้ขันเล่นเพลงอะไรบอกมันเลิกเป็นดีเจเหอะ จะหลับ” ยังคงบ่นพาลไปเรื่อยเงยหน้ามองดีเจบนเวทีที่โบกมือส่งจูบทักทาย รอยยิ้มแสยะผุดขึ้นส่งกลับพร้อมชูนิ้วกลางทักทายทำสาวผมสั้นที่นั่งอยู่ตรงข้ามหัวเราะชอบใจยกมือเรียกเด็กเสิร์ฟสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม
“ข้าว” หญิงผมสั้นหันมาเรียกเพื่อนสนิทตรงหน้าที่หันกลับเลิกคิ้วมอง “เราไปเที่ยวทะเลกันบ้างไหม”
“ดูเหมือนฉันให้งานแกน้อยไปใช่ไหม” ข้าว หญิงสาวผมยาวเจ้าของผมสีแดงสดวางมือลงบนโต๊ะ
“โห แกก็ ฉันเห็นแกเครียดเลยพาไปผ่อนคลาย แกหนีการแต่งงานอยู่ไม่ใช่หรือไง ฉันกับขันโตกเลื่อนงานเรียบร้อยแล้ว ว่าจะพาแกไปทะเลให้สบายใจสักหน่อย พักงานบ้างเงินทองท่วมหัวแล้วเนี้ย” มุนินสาวผมสั้นตอบกลับพร้อมยกเหตุผลต่างๆนานามายุแยง
“ผ่านเบญจเพสมาแล้วยังต้องมาเจออะไรแย่ๆอีก เออก็ได้ ที่ไหน” ข้าวมองหน้ามุนินเพื่อนสาวที่ตนต้องดูแลเป็นผู้จัดส่วนตัวรับงานให้
“มัลดีฟส์”
“ได้ ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ข้าวลงจากเก้าอี้หยิบพวงกุญแจเดินเลี่ยงฝ่าฝูงชนที่กำลังเต้นจับคู่กัน เธอเดินเข้ามาเปิดก๊อกล้างหน้าในห้องน้ำที่ไร้ผู้คนก้มหน้าก้มตาล้างน้ำให้คลายความง่วงก่อนขมวดคิ้วหลับตาหยุดชะงักเมื่อภาพหญิงสาวนุ่งโจงกระเบนก้าวขาขึ้นบันไดเรือนไม้
ปัง!
เสียงประตูปิดอย่างแรงเรียกสติข้าวกลับมาลืมตามองตัวเองในกระจกหน้าอ่างล้างมือ ดวงตากลมโตกะพริบตาถี่มองประตูห้องส้วมปิดก่อนเหลือบมองผู้หญิงเดินเข้ามาหลายคนเธอจึงรีบละตัวออกจากอ่างเดินออกจากห้องน้ำ สายตากวาดมองรอบผับบวกกับเสียงดนตรีกลบเสียงคน บรรยากาศทำข้าวผ่อนลมหายใจยาวเดินเลี่ยงออกจากผับมาที่รถเก๋งสีขาวเปิดประตูขึ้นรถหยิบมือถือส่งข้อความหาเพื่อนที่อยู่ด้านในก่อนปิดประตูรถขับออกไป
ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงรถเก๋งขับเข้ามาจอดอยู่ที่ลานจอดรถในคอนโดย่านกลางเมือง ข้าวดับเครื่องถือกุญแจลงจากรถปิดประตูล็อกรถแล้วเดินเข้าลิฟต์ไปชั้นสามสิบเมื่อลิฟต์เปิด ขาสองข้างก้าวออกตรงดิ่งไปที่ห้องสามศูนย์ศูนย์สองไขกุญแจเข้าห้องแล้วปิดประตูเดินผ่านห้องน้ำทิ้งตัวลงบนโซฟากลางห้องโถงเงยหน้ามองเพดานก่อนหลับตานิ่งอย่างผ่อนคลาย
ใบไม้พลิ้วไหวร่วงหล่นตามสายลมพื้นหญ้าเขียวขจีถูกเหยียบย้ำทุกจังหวะการก้าวเดิน ดวงตากลมโตกวาดสายตามองเรือนไม้ทรงไทยเรือนใหญ่ที่สวยสะดุดตา นิ้วมือเรียวยาวขาวผ่องสะอาดตาเอื้อมจับราวบันไดพร้อมก้าวขาขึ้นทีละก้าวจนถึงเชิงบันไดมองโอ่งเล็กวางให้ล้างเท้าก่อนขึ้นเรือน เจ้าของดวงตากลมโตเลื่อนสายตาละออกก้าวขึ้นบันไดที่สะอาดเอี่ยมจนถึงประตูที่เปิดรอรับ
ข้าว!!!
เสียงเรียกดังก้องอยู่ในหัวทำให้สายตากลมโตกวาดมองรอบอย่างสนใจก่อนเหลือบเห็นแผ่นหลังผุดผ่องสะอาดตาน่ามองสวมสไบนุ่งโจงกระเบนผมทรงดอกกระทุ่มนั่งหันหลังอยู่บนแท่นที่นั่ง ขาสองข้างก้าวเข้าไปใกล้คนตรงหน้า
บทล่าสุด
#167 บทที่ 167 ตอนที่ 165
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#166 บทที่ 166 ตอนที่ 164
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#165 บทที่ 165 ตอนที่ 163
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#164 บทที่ 164 ตอนที่ 162
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#163 บทที่ 163 ตอนที่ 161
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#162 บทที่ 162 ตอนที่ 160
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#161 บทที่ 161 ตอนที่ 159
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#160 บทที่ 160 ตอนที่ 158
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#159 บทที่ 159 ตอนที่ 157
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025#158 บทที่ 158 ตอนที่ 156
อัปเดตล่าสุด: 11/27/2025
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ลงทัณฑ์ร้าย พี่ชายวิศวะ
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
ความทรงจำในรอยใจ
เขา—วิศวกรหนุ่มรูปหล่อ ผู้มีชื่อที่แปลว่า “พระอาทิตย์”
ส่วนเธอ “เดือน”
คนที่พยายามจะลืมพระอาทิตย์ดวงนั้น…แต่ไม่เคยลืมได้เลย
ในอดีต เขาเข้าหาเธอเพียงเพราะคำพนันกับเพื่อน
แล้วครั้งนี้…จุดมุ่งหมายของเขาคืออะไรกันแน่?
“กูถามมึงจริงๆ นะซัน
ตอนที่มึงจีบน้องเดือน เพื่อเอาชนะพนันกับไอ้เมศร์
ตกลงตอนนั้น…มึงชอบน้องเดือนบ้างหรือยัง
หรือทั้งหมดมันก็แค่เพราะมึงไม่อยากให้ไอ้เมศร์จีบติดเท่านั้น?”
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













