ร้ายโปรดรัก

ร้ายโปรดรัก

ไอย์ลา ลมหนาว · เสร็จสิ้น · 150.0k คำ

462
ยอดนิยม
1.2k
การดู
12
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา
กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"ฉันแม่ง!... โคตรเกลียดเธอเลย"

บท 1

Trigger Warning!

Graphic Depictions of Violence – มีการบรรยายถึงการใช้ความรุนแรงอย่างชัดเจน

Mentioned/Implied Rape attempt / Rape Non-con - มีการกล่าวถึงการข่มขืน

Sexual Harassment - การล่วงละเมิดทางเพศ

Sexual Assault - การข่มขืน

Threats of Violence - การคุกคามคนอื่นด้วยความรุนแรง

Violence - มีการใช้ความรุนแรง

Blood - มีเลือด

Brutality - การใช้ความรุนแรงแบบมาก ๆ

Gore - เนื้อหาโหดร้าย ความรุนแรงที่มีมากกว่าการมีเลือดไหลออกมาจากร่างกาย

+++

บทนำ

เสียงครางต่ำที่ติดค้างอยู่ในลำคอสะท้อนความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเปล่งออกมาเป็นเสียงร้องได้จริง ร่างชายหนุ่มในสภาพเปลือยเปล่าถูกตรึงไว้กับเก้าอี้ นัยน์ตาสั่นระริกกวาดมองรอบตัว หวังขอความช่วยเหลือจากใครสักคน แต่สิ่งที่ได้กลับมามีเพียงความมืดทึบและเงียบงัน มือและเท้าถูกมัดแน่นด้วยเชือกป่านจนเนื้อเสียดสีถลอกเป็นแผล

ชายหนุ่มสั่นสะท้านด้วยความกลัว เมื่อสิ่งที่ทำให้ร่างกายเกร็งจนแทบแตกเป็นเสี่ยง คือความทรมานจากริมฝีปากที่กำลังถูกเข็มเหล็กขนาดใหญ่ร้อยด้วยด้ายสีแดงสด ค่อย ๆ เสียบและเจาะจนทะลุไปทีละจุด

เลือดสีแดงฉานซึมไหลออกมา ความทรมานเจียนตายปะทะเข้าเต็ม ๆ สายตาเฝ้าวิงวอนและร้องขอ ถึงอย่างนั้นมิอาจทำให้บุคคลในความมืดคิดเห็นใจ

ยังคงใจเย็นผิดมนุษย์มนา ทำทุกอย่างด้วยความตั้งใจ ดึงขึงเส้นด้ายให้ตึงและเย็บเข้าไปที่ริมฝีปากของคนตรงหน้าอีกครั้ง และอีกครั้ง...

เสียงเส้นด้ายเสียดผ่านเนื้อชุ่มด้วยเลือด ร่างที่ถูกเย็บสั่นสะท้านดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง แม้ดิ้นแรงจนสุดกำลังแต่ไม่อาจผลักไสความทรมานให้หลุดพ้นไปได้ ท้ายที่สุดแล้วริมฝีปากตั้งแต่มุมปากฝั่งหนึ่ง ไปจนถึงมุมปากอีกฝั่งถูกเย็บปิดสนิท บุคคลปริศนาในเงามืดผละตัวออก แล้วยืนมองผลงานของตนเองอย่างชื่นชม พลางยิ้มออกมา

ก่อนเข้าประชิดตัวอีกฝ่ายอีกครั้ง ร้อยด้ายเข้ากับเข็มหนาอีกคราและมุ่งไปยังจุดหมายต่อไป

ตา...

ทันทีที่เข็มแทงลงหนังตาส่วนบน เสียงกรีดร้องในลำคอก็ดังขึ้นอีกหนหนึ่ง ปราศจากความสงสารและความลังเลใด ๆ กระทั่งเปลือกตาทั้งสองข้างเย็บจนปิดสนิทเลือดซึมไหลออกมาเต็มไปหมด ไม่ต่างจากริมฝีปาก

จากนั้นก็จัดการถือเชือกเส้นใหญ่มา ผูกมัดแน่นกับมือและเท้าก่อนโยงขึ้นไปยังคานสูง ร่างชายถูกยกขึ้นห้อยต่องแต่งเหนือพื้นขึ้นมา เบื้องล่างคือรูปปั้นอลิคอร์น[1] หัวสูงชูเขาแหลมแวววับราวคมมีด

เสียงคร่ำครวญอู้อี้ดังลอดออกมาจากปากที่ถูกเย็บปิดตาย บุคคลในเงามืดเพียงยืนมองราวกับชมงานศิลป์ ก่อนลากบันไดเข้ามาและปีนขึ้นไป ใช้มีดคมค่อย ๆ เฉือนเชือกที่บางส่วน ทิ้งไว้ให้มันแขวนคาอยู่เช่นนั้น แล้วจึงก้าวลงไปยืนรอดูอยู่ด้านล่าง

ยิ่งนานเข้า แม้เชือกจะแข็งแรงมากเท่าไร แต่ยามเมื่อมันขาดก็มิอาจรองรับน้ำหนักที่มากได้อีกต่อไป เส้นใยเริ่มขาดทีละน้อย ทีละน้อย... และในที่สุด มันรับน้ำหนักไม่ไหว ร่างชายคนนั้นร่วงลงมากระแทกเสียบเข้ากับเขาแหลมอลิคอร์นต่อหน้าต่อตา เลือดสดกระเซ็นไปทั่ว ไหลเปื้อนผ่านรูปปั้น ลงไปจนถึงพื้น...

เสียงที่เคยคร่ำครวญ เงียบหายไปฉับพลัน

ก่อนกลีบกุหลาบจะค่อย ๆ ถูกโปรยลงพื้นรอบ ๆ ร่างไร้ลมหายใจ ผสมปนเปกับเลือดสีแดง เมื่อสิ่งที่ปรารถนาเสร็จสิ้นจึงโยนดอกกุหลาบเข้าไป หันหลังและเดินจากไป

...ทิ้งไว้เพียงซากศพและกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่น

ในช่วงเวลาที่ผู้คนต่างพากันหลั่งไหลกลับเข้าบ้านเพราะใกล้เวลาเย็นย่ำ ดวงอาทิตย์ดวงโตที่ทอแสงจวนเจียนจะลับขอบฟ้า ทว่าก็มีผู้คนอีกจำนวนหนึ่งกำลังก้าวเท้าเข้าสู่ช่วงเวลาของผีเสื้อราตรี การได้ออกไปโลดแล่นในสถานบันเทิงเป็นความสุขที่ใช้ย้อมใจหลังจากทำงานมาอย่างหนักหน่วงทั้งวันได้เป็นอย่างดี ประตูบานหนึ่งของสถานบันเทิงชื่อดังอย่าง ‘Nyx (นิกซ์)’ ถูกเปิดออก

พนักงานเสิร์ฟสาววัยยี่สิบต้น ๆ เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย วันนี้เธอถูกจัดหน้าที่ให้จัดเตรียมร้านรอเวลาก่อนที่บรรดานักร่ำสุราจะทยอยกันเข้ามาในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า แต่แล้วก็ต้องหยุดชะงักเมื่อจมูกเธอรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดแปลกไปจากเดิม

กลิ่นคาวที่หาสาเหตุไม่ได้ จำได้ดีว่าไม่ใช่กลิ่นประจำของร้านแน่นอน คิ้วเรียวขมวดอย่างสงสัย ตัดสินใจเอื้อมมือไปเปิดสวิตซ์ไฟ และแสงสว่างที่ปรากฏขึ้นเฉลยชัดทุกอย่าง ดวงตาหญิงสาวตกตะลึงคล้ายถูกบางสิ่งตรึงเอาไว้จนทำให้เธอแทบหยุดหายใจ ก่อนจะกรีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อเธอเห็นชายเปลือยกายคนหนึ่งเป็นศพอยู่ตรงหน้า

‘กรี๊ด!’

เวลา 16.45 น. เกิดเหตุฆาตกรรม พบศพชายสภาพไม่สวมเสื้อผ้า ที่สถานบันเทิงนิกซ์

ตำรวจเข้าควบคุมพื้นที่ทันทีที่ได้รับสายจากพนักงานของสถานบันเทิง สิ่งที่เห็นและปรากฏอยู่เบื้องหน้าทำให้ตำรวจหลายนายแทบส่ายหน้า เพราะไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

ความน่ากลัวที่เจอมิอาจเทียบเท่าความน่าสยดสยองที่ได้พบเห็น เมื่อสิ่งที่พบพานคือร่างของชายคนหนึ่งถูกเขาจากรูปปั้นอลิคอร์น สัตว์ในเทพนิยายสัญลักษณ์ประจำร้านเสียบเข้าที่กลางอกอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ ดวงตาและปากถูกเย็บติดด้วยด้ายสีดำ บริเวณหัวตามีเลือดแห้งกังเกาะติดอยู่ มือและขาทั้งสองข้างถูกมัดเอาไว้ด้วยเชือกป่านเส้นใหญ่ เลือดสีแดงฉานไหลอาบลงมายังอลิคอร์นตัวสีขาวจนเปลี่ยนเป็นสีแดงสด และเมื่อลองสังเกต จะเห็นดอกกุหลาบสีเดียวกันวางอยู่ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ พร้อมโรยด้วยกลีบกุหลาบอีกนับร้อย ๆ กลีบ ราวกับพื้นที่ตรงนี้เป็นสถานที่จัดแสดงงานศิลปะชิ้นหนึ่ง...

สารวัตรหนุ่ม ‘พุฒิพงษ์’ จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาเกิดคำถามว่าเพราะอะไร? การกระทำถึงได้โหดเหี้ยมแบบนี้ หากเป็นการฆ่าเพื่อชิงทรัพย์ธรรมดาทั่วไปคงเป็นไปไม่ได้ เขาคิดว่าบางที...

แรงจูงใจนั้นมันอาจยังไม่มากพอ


ภายในห้องสี่เหลี่ยมสีขาว ที่มีอุปกรณ์วาดรูปวางเรียงรายเต็มไปหมด กำลังมีหญิงสาวใช้ปลายพู่กันเปื้อนสีป้ายลงไปบนเฟรมผ้าใบที่แต่งแต้มไปด้วยสีสัน รูปอลิคอร์นตัวสีขาวยืนกางปีกเด่นเป็นสง่าอยู่ในระดับที่สายตามองเห็น พร้อมด้วยผู้ชายใบหน้าหล่อเหลายืนอยู่เคียงคู่กัน ท่องอยู่ในสวนดอกไม้หลากสีท่ามกลางท้องฟ้าสดใส และเมฆก้อนน้อยใหญ่ แต่สิ่งที่สะดุดตาและเป็นจุดสนใจอีกหนึ่งสิ่ง เห็นทีจะเป็นดอกกุหลาบสีแดงสดดอกหนึ่งที่ถืออยู่ในมือของชายคนนั้น โดยรอบข้างล้วนเต็มไปด้วยกลีบกุหลาบอีกนับร้อย ๆ ที่กระจัดกระจายบนพื้น

รอยยิ้มเจ้าของภาพยิ้มออกมาด้วยความสุข ‘นิสิตา’ พึ่งพอใจกับภาพวาดตรงหน้า เพราะทั้งหมดล้วนเป็นไปตามที่เธอต้องการทุกอย่าง ภาพในหัวถูกรังสรรค์ออกมาเป็นรูปธรรมจนเสร็จสมบูรณ์ พู่กันถูกสับเปลี่ยนเป็นเบอร์เล็กสุดเมื่อทุกอย่างถึงจุดที่น่าพึ่งพอใจมากพอ

หญิงสาวใช้ปลายพู่กันแต้มลงบนจานสี เธอเลือกสีแดงเลือดนก เพื่อให้กลมกลืนกับสีของดอกกุหลาบมากที่สุด แล้วตวัดปลายพู่กันลงบนเฟรมผ้าใบอีกครั้ง เขียนเป็นลายเซ็นต์ของตัวเธอเอง ก่อนวางทุกอย่างและลุกเดินออกไปจากห้องที่เต็มไปด้วยภาพวาดที่ถูกปกคลุมเอาไว้ด้วยผ้าสีขาวสะอาดตา ราวกับว่าพยายามปิดซ่อนมันเอาไว้จากผู้คน

[1] สัตว์ในเทพนิยาย เป็นม้าที่มีทั้งเขาของยูนิคอร์นและปีกของเพกาซัส ในบางตำนาน อลิคอร์นถูกมองว่าเป็นตัวแทนของพลัง อำนาจ และความบริสุทธิ์

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2.2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
มลทินรักภรรยาไร้ค่า

มลทินรักภรรยาไร้ค่า

21.8k การดู · กำลังอัปเดต · ปะหนัน
คำโปรย
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า

เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…

กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด

จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก

สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์

22.5k การดู · เสร็จสิ้น · Fortune_289
เธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ

เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
อริรักท่านประธาน

อริรักท่านประธาน

239.1k การดู · เสร็จสิ้น · Jiraporn
เขาคือท่านประธานมาเฟียที่กระหายความ 'อยากเอาชนะ'
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง

เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

713.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

175k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ

ภรรยาลับของคุณหมอปัณ

15.1k การดู · เสร็จสิ้น · โกลัญญา
“ชีวิตฉันไม่มีทางเลือก แต่ไม่เคยขอให้ใครเหยียบย่ำหัวใจ”
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

266.9k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

718.9k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

200.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ทาสสวาทอสูรเถื่อน

ทาสสวาทอสูรเถื่อน

475.5k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“คืนละล้าน คุณจ่ายให้ฉันได้ไหมล่ะคะ ถ้าได้ฉันจะอ้าขารอคุณบนเตียงทุกคืนเลยค่ะทูนหัว” พิชชาภาพูดออกไปพร้อมกับใบหน้าท้าทายอย่างไม่กลัว ในเมื่อเขาอยากจะได้ตัวเธอ เขาก็ต้องลงทุน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
กับดักรักท่านประธาน

กับดักรักท่านประธาน

7.4k การดู · เสร็จสิ้น · แอดมินตัวกลม
คนอย่างอีหญิงบอกไว้เลยว่าเลิกก็คือเลิกบอกแล้วไงวะว่าคนอย่างอีหญิงเนี่ยนะ เสียใจได้แต่ว่าไม่แคร์ ที่ควรทำก็คือหาใหม่ใหญ่กว่าเดิมแค่นั้น ผัวที่ดีคือผัวใหม่ผัวเก่าก็แค่ขยะที่ทิ้งไปแล้วไม่มีวันเก็บกลับมา