บทนำ
ลี่เชี่ยนปีนี้อายุ 28 ปี เป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนมัธยม นางงามราวกับนางฟ้า รูปร่างยิ่งเป็นระดับพรีเมียม ทรวดทรงองค์เอวทั้งหน้าอกอวบและสะโพกผาย เต็มเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนใจ
วันหนึ่งเมื่อไปเยี่ยมบ้านของโจวฉงเพื่อพบผู้ปกครอง เธอถูกฝนจนเปียกโชก เสื้อผ้าที่บางอยู่แล้วยิ่งแนบติดเนื้อตัว ผิวขาวผ่องของเธอเห็นๆ หลบๆ ภายใต้เนื้อผ้า ส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างอันอ้อนแอ้นปรากฏชัดเจน ชวนให้หลงใหล
ภาพลักษณ์เช่นนี้ตกอยู่ในสายตาของคุณปู่ของโจวฉงที่จ้องมองอย่างไม่วางตา...
บท 1
ลี่อันเพิ่งเลิกกับแฟนหนุ่ม อารมณ์ตกต่ำ และย้ายออกจากที่พักเดิม เธอขอความช่วยเหลือจากพี่สาว อยากไปพักที่บ้านใหม่ของพี่สาวชั่วคราว
พี่สาวเป็นล่ามระดับสูงที่งานยุ่งมาก แทบไม่ค่อยอยู่บ้าน เมื่อได้ยินว่าน้องสาวอกหักและต้องการมาพักด้วย เธอก็ตกลงทันที บอกให้ลี่อันไปที่บ้านเองในช่วงบ่าย โดยมีพี่เขยเจียงเซินอยู่ที่บ้าน
พี่เขยเจียงเซินเป็นวิศวกรระดับสูง เขาทำงานอิสระ มีออฟฟิศของตัวเอง แต่เพราะไม่อยากยุ่งยาก เขาจึงมักทำงานที่บ้านเสียมากกว่า
ลี่อันจำได้ว่าครั้งแรกที่เธอเจอพี่เขย เธอรู้สึกตะลึงในความหล่อเหลาของเขาอย่างมาก ตอนนั้นเธอเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลาย เธอเคยอ่านคำว่า "บุรุษงามสง่าดั่งหยก" ในนิยาย และรู้สึกว่าสำนวนนี้เหมาะกับพี่เขยที่สุด
พี่เขยรูปร่างสูงใหญ่สง่างาม รูปร่างดีเยี่ยม มักสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เสื้อผ้าธรรมดาๆ เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูน่าชื่นชมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทำให้ใจเต้นแรงและใบหน้าแดงเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
อาจเป็นเพราะพี่เขยสร้างความประทับใจให้หัวใจสาวน้อยของเธอมากเกินไป หลังจากเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แฟนหนุ่มที่เธอคบด้วยล้วนมีเงาของพี่เขยเจียงเซินอยู่ไม่มากก็น้อย พวกเขามักชอบใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว รูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางสุภาพนุ่มนวล และมีเสียงพูดทุ้มนุ่มน่าฟัง
ลี่อันรู้ดีว่าชาตินี้เธอไม่มีทางได้ครองคู่กับพี่เขย เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตสมรสของพี่สาว หากไม่ใช่เพราะการเลิกรากับแฟนครั้งนี้ทำให้เธอมีอาการซึมเศร้า เธอคงไม่คิดจะไปหาพี่สาวเพื่อระบายความในใจ
แม้ในใจลึกๆ เธอไม่เคยคิดจะทำลายชีวิตคู่ของพี่สาว แต่อย่างที่เขาว่า "หญิงงามเพื่อผู้ชื่นชม" พอนึกถึงใบหน้าคมสันและร่างสูงสง่าของพี่เขย เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจเต้นและขาอ่อน ก่อนออกจากบ้าน เธอจึงแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน
เธอเปลี่ยนมาใส่ชุดกระโปรงสีแดงคอกลมที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ กระโปรงเป็นทรงเอ กระจายออกเหมือนพัดที่กางออก พลิ้วไหวอยู่เหนือขา เวลาเดินกระโปรงจะแกว่งไปมา บางครั้งบานออก บางครั้งแนบชิดผิวกาย มักทำให้ผู้ชายอดใจไม่ไหวอยากสัมผัสเพื่อสำรวจความลับภายใน
วันนี้เธอยังตั้งใจสวมชุดชั้นในที่เล็กกว่าปกติ รัดเนินอกที่อวบอิ่มอยู่แล้วให้แน่นและกระชับ ทำให้อกผลักดันขึ้นสูง ชุดกระโปรงคอกลมรัดรูปห่อหุ้มความอ่อนนุ่มที่ชูชัน ยืนอยู่หน้ากระจกราวกับจะทะลักออกมา เมื่อก้มหน้าลงจะเห็นร่องอกลึกใต้กระดูกไหปลาร้าอย่างเลือนราง ช่างยั่วยวนเหลือเกิน แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังรู้สึกว่ามันช่างเย้ายวนใจ
เธอบีบขาทั้งสองเข้าหากัน รู้สึกถึงปฏิกิริยาจากส่วนล่าง นับตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่า เธอไม่มีความต้องการในเรื่องนั้นมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว
ไม่คิดว่าก่อนจะไปพบพี่เขย จู่ๆ เธอจะมีความปรารถนาอยากให้ผู้ชายมาร่วมรักกับเธออีกครั้ง
อยากจริงๆ อยากให้มีผู้ชายสักคนมาเติมเต็มความต้องการ... ถ้าเป็นพี่เขยก็ยิ่งดี แต่พอนึกได้ว่าพี่เขยเป็นของพี่สาว เธอก็สลัดความคิดนั้นทิ้งไป
แต่ความปรารถนาของร่างกายกลับไม่เชื่อฟังความตั้งใจ เธอหลับตาลง จินตนาการถึงนิ้วเรียวยาวของพี่เขยที่กำลังเล่นกับจุดอ่อนไหวของเธอ... ในจินตนาการ ลี่อันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย สัมผัสถึงความสุขที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอพึมพำเรียก "พี่เขย พี่เขย"...
ในจินตนาการของเธอ พี่เขยค่อยๆ ยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้น แล้วรุกเร้าร่างกายเธออย่างรุนแรง!
เธอร้องเสียงดังลั่น
"อ๊ะ... อ๊า... อ๊า..."
พร้อมกับการเคลื่อนไหวของนิ้วตัวเองและเสียง "จ๊วบๆ จ๊วบๆ" ของน้ำ เธออยู่บนเตียงใหญ่ในห้องที่มีเพียงลำพัง จมดิ่งในห้วงความสุขจนควบคุมตัวเองไม่ได้
บทล่าสุด
#1273 บทที่ 1273
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1272 บทที่ 1272
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1271 บทที่ 1271
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1270 บทที่ 1270
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1269 บทที่ 1269
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1268 บทที่ 1268
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1267 บทที่ 1267
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1266 บทที่ 1266
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1265 บทที่ 1265
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#1264 บทที่ 1264
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."













