บทนำ
“แล้วไง มึงจะตามใจคนที่บ้านว่างั้น?”
“คงงั้น”
“แล้วคนที่มึงเอากับมันอยู่ทุกวันนี่ล่ะ สภาพไม่ต่างจากผัวเมีย มึงจะทิ้งจีน่าและไปแต่งงานกับคนอื่นจริงๆ เหรอวะ”
“อะไรที่กูตั้งใจไว้แล้ว มันไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!”
——————————
บท 1
ภายในเพนท์เฮาส์หรูชั้นที่สูงสุดเสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนไม่ขาดสาย ไอความเย็นของเครื่องปรับอากาศกระทบลงมาบนสองร่างที่แนบชิดติดกันบนเตียงนับชั่วโมงเต็มไม่สามารถดับความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นและยากจะดับลงเฉกเช่นทุกครั้ง
เซย์ รัวสะโพกเข้าหาช่องทางคับแคบไม่ยั้ง แม้จะมีเกราะป้องกันขวางกั้นถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถต้านทานความเสียวซ่านเอาไว้ได้เลย
"อ๊ะ! มันแรงเกินไปแล้วนะเซย์"
"รู้ดีไม่ใช่เหรอว่าฉันชอบแบบไหน" มุมปากหนาผุดรอยยิ้มเล็กๆ อย่างพอใจ ดวงตาคมกริบมองร่างบอบบางที่กระเพื่อมตามจังหวะของการกระแทกกระทั้น ลมหายใจหอบถี่เคลื่อนไหวต่อเนื่องจนหน้าอกใหญ่เกินขนาดกระเพื่อมตาม ใบหน้าที่สวยจนหาที่ติไม่ได้กระตุ้นความกระสันได้เป็นอย่างดี
"พ้นคืนนี้ฉันของดสามวัน ไม่ต้องโทรตามเลยนะ" มือเรียวยกขึ้นดันใบหน้าหล่อเหลาที่เอาแต่คลอเคลียไม่ห่าง เซ็กซ์ของเซย์เคยดุดันและร้อนแรงแบบไหนมันก็ยังเป็นแบบนั้นไม่เปลี่ยนแปลง
"เราตกลงกันแบบนั้นเหรอ?"
"ไม่ได้ตกลงแบบนี้ แต่นายจะเอาฉันทุกเวลาที่อยากเอามันก็ไม่ได้ไหม"
"กอดฉัน"
"เซย์!"
"ห้ามต่อต้านฉันนี่คือข้อตกลงของเรา" จีน่ากัดฟันกรอด เดี๋ยวสั่งให้กอด เดี๋ยวสั่งให้จูบ เดี๋ยวสั่งให้อ้าขาออกจากกันกว้างๆ
จีน่าคุ้นเคยกับเซ็กซ์ของเพื่อนสนิทอย่างเซย์เป็นอย่างดี เขาชอบอะไร ชอบแบบไหน แม้แต่ความเอาแต่ใจของเขาที่เธออยากต่อต้าน แต่ก็ไม่เคยต้านได้เลยสักครั้งเช่นกัน
"อ่ะ! อ๊าส์!" ใบหน้าสะสวยเชิดขึ้น ตากลมปิดลงเมื่ออีกคนกดปลายนิ้วเล่นงานจุดอ่อนไหวจนสะท้านไปทั้งกาย
"ยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ เธอยังเข้ากับฉันได้ดีเหมือนเดิม"
"เลิกพูดเถอะ รีบทำรีบเสร็จฉันจะได้..."
"ฉันไม่ให้กลับ!" คำสั่งของเขายังมีผลต่อเธอเสมอ
เซย์ขยับเอวสอบตอกตรึงความใหญ่โตเกินมาตรฐานเข้าหาร่องรักไม่ยั้ง เข้าสุดออกสุดจนกระทั่งร่องแคบบีบรัดแก่นกายของแน่นก่อนที่ความสุขสมจะกระตุ้นให้เขาสำลักหลักฐานแห่งความสุขจนเอ่อล้นเต็มเกราะป้องกัน
ใบหน้าคมคายโน้มต่ำ ริมฝีปากหยักได้รูปพรมจูบทั่วใบหน้าก่อนจะจบที่คลอเคลียร์ริมฝีปาก ฝ่ามือยังบีบเคล้นประทุมถันอย่างอ้อยอิ่ง
เซย์ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่ได้เพื่อนสนิทของตัวเองมานอนครางอยู่ใต้ร่าง ไม่เคยคิดว่าจะได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ ถึงต้องได้มาโดยที่อีกคนอาจจะไม่ได้เต็มใจก็ตาม
"วันนี้ฉันขอกลับ ไม่อยากค้างที่นี่"
"เหมือนเธอจะลืมว่าฉันดึงกางเกงในเธอขาดไปแล้ว เอาอะไรมาคิดว่าเธอจะออกไปในสภาพนี้ได้"
"ก็แล้วนายจะทำแบบนี้เพื่ออะไร ทำไมต้องทำลายของของฉันด้วย"
"อารมณ์พาไป" เซย์ผละตัวออกห่างก่อนจะถอดลำรักออกจากช่องทางคับแคบ มือหนารูดเกราะป้องกันออกก่อนจะโยนทิ้งทันที
คนอย่างเซย์ไม่เคยกินรอบเดียวแล้วจบ และคืนนี้ก็เป็นรอบที่สามที่เซย์ทิ้งถุงยาง
"ลุกไปอาบน้ำแล้วหาเสื้อมาใส่ให้เรียบร้อย ฉันไม่อยากมีอารมณ์ในตอนที่ถุงยางไม่มีเหลือเลยสักอัน" คนฟังเม้มปากแน่น แน่นอนว่าทุกครั้งที่มีอะไรกันเซย์ป้องกันเสมอ เขาไม่เคยพลาด สักครั้งก็ไม่เคย
"นายเคยเอากับใครแบบไม่ใส่ถุงไหม" ความปากไวและบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจกระตุ้นให้เปิดปากถาม เช่นเดียวกับดวงตาคมกริบคู่นั้นที่ตวัดกลับมาจ้องมองทันที
"เธออยากลอง?"
"ไม่ ถ้าคำตอบคือเคยฉันจะได้ระวังตัวให้มากกว่านี้ไง" จีน่าดันตัวลุกในสภาพที่เปลือยเปล่า เห็นกันมาทุกซอกทุกมุมแล้ว มันไม่มีอะไรต้องอายทั้งนั้น
หมับ~
"โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ" แขนเรียวถูกดึงอย่างแรงจนร่างบางปลิวเข้ามาในอ้อมกอด ท่อนแขนแกร่งโอบรับเอวคอดกิ่วเอาไว้ทันที
"เธอรังเกียจ?"
"ฉันต้องรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วถ้านายเคยทำแบบนั้นจริงๆ"
"กลัวโรคหรือกลัวท้อง"
"กลัวทั้งสองอย่างนั่นแหละ มันไม่มีอะไรการันตีว่าฉันจะปลอดภัย"
"ฉันไม่เคยเอากับใคร" คนฟังชะงัก ตากลมกระพริบถี่ไม่เข้าใจที่อีกคนเอ่ยออกมา
"จะบอกว่านายนอนกับฉันเป็นคนแรกเหรอ ฉันไม่เชื่อว่าเป็นแบบนั้นแน่ๆ" เซย์กดปลายลิ้นเข้ากับมุมปากก่อนจะถอนลมหายใจออกมาเบาๆ
"ไม่เคยสดกับใคร"
"ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว"
"กำลังอยากให้ฉันมีแค่เธอคนเดียวอยู่เหรอ"
"ช่างเถอะ มันเป็นเรื่องส่วนตัวของนาย เอาเป็นว่าถ้านายสงสารฉันอยู่บ้าง ไม่ทำให้ฉันเดือดร้อนเท่านั้นก็พอ" จีน่าปัดมือหนาออกห่างก่อนจะก้าวขาเข้าไปในห้องน้ำ
ทันทีที่ประตูปิดลง ตากลมโตมองตัวเองผ่านกระจกใสในห้องน้ำ หลายความคิดประเดประดังเข้ามาในหัว
เซย์คือคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยในตอนที่สถานะทางบ้านของเธอทรุดหนัก พ่อติดการพนัน สร้างหนี้จนบ้านไม่เป็นบ้านเพราะเจ้าหนี้ตามรังควาน
ย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน
'...มันเกิดอะไรขึ้น' คำถามเดิมๆ ดังขึ้นสามครั้งติด ไม่ตอบก็ไม่จบ เธอรู้จักนิสัยของเซย์ดี
'พ่อฉันเป็นหนี้ เจ้าหนี้บุกไปที่บ้าน พวกมันขนของไปหมด พอไม่มีอะไรให้ขนมันก็ทำร้ายพ่อฉันแทน'
'แล้วไง เธอจะให้ฉันปล่อยเธอลงกลางทาง เพื่อที่เธอจะไปเจรจากับไอ้พวกนั้นงั้นเหรอ?'
'ฉันไม่มีทางเลือก ยังไงฉันก็ต้องหาทางช่วยพ่อ'
'ก็คงไม่พ้นต้องเอาตัวไปขัดดอก!'
'มันเรื่องของฉัน นายปล่อยฉันลงตรงนี้ แล้วฉันจะหาวิธีไปของฉันเอง'
'เท่าไหร่'
'อะไรของนาย'
'เธอจะใช้เงินเท่าไหร่'
'ฉันไม่รับเงินจากนายฟรีๆหรอกเซย์ สุดท้ายต่อให้ฉันรับเงินจากนาย ฉันก็ไม่รู้จะไปหาปัญญาที่ไหนมาใช้หนี้นายอยู่ดี'
'กล้าตัดสินใจไปหาพวกมันทั้งที่เธอก็อาจจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าต้องเจอกับอะไร เปลี่ยนจากไอ้สวะพวกนั้นมาเป็นฉันเธอคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม'
'เซย์!'
'ถ้าเธอไม่แน่ใจหรือไม่รู้ว่าถ้าเธอยอมพวกมันแล้วเธอต้องเจอกับอะไร มันจะทำอะไรกับชีวิตของเธอบ้าง ก็เลือกข้อเสนอของฉันซะ บอกจำนวนเงินที่เธอต้องการมา ฉันจะใช้หนี้ให้ ส่วนตัวเธอ...ต้องเป็นของฉันจนกว่าเราจะเรียนจบ'
'...ทำไมถึงรอให้เรียนจบ'
'เพราะทันทีที่เรียนจบ ฉันจะแต่งงาน!'
นอนกับเพื่อนตัวเองเพื่อแลกกับเงินไม่มีใครเขาทำกันแต่จีน่าเลือกทำ
อย่างน้อยๆ ครั้งแรกของเธอก็เป็นเขา!
อย่างน้อยๆ ก็มีแค่เขาที่วุ่นวายกับร่างกายนี้ได้!
อย่างน้อยๆ การได้อยู่ใกล้ผู้ชายที่แอบชอบก่อนที่เขาจะแต่งงาน ซ้ำยังได้ช่วยพ่อ มันก็เป็นทางเลือกและทางออกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ
-----------
มาค่ะ เปิดเรื่องเซย์และจีน่าเรียบร้อย
เข้ามาแล้วช่วยกดไลก์และคอมเมนต์ให้เนมหน่อยน๊าา
บทล่าสุด
#48 บทที่ 48 48
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#47 บทที่ 47 47
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#46 บทที่ 46 46
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#45 บทที่ 45 45
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#44 บทที่ 44 44
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#43 บทที่ 43 43
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#42 บทที่ 42 42
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#41 บทที่ 41 41
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#40 บทที่ 40 40
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#39 บทที่ 39 39
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"













