บทนำ
“แล้วไง มึงจะตามใจคนที่บ้านว่างั้น?”
“คงงั้น”
“แล้วคนที่มึงเอากับมันอยู่ทุกวันนี่ล่ะ สภาพไม่ต่างจากผัวเมีย มึงจะทิ้งจีน่าและไปแต่งงานกับคนอื่นจริงๆ เหรอวะ”
“อะไรที่กูตั้งใจไว้แล้ว มันไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!”
——————————
บท 1
ภายในเพนท์เฮาส์หรูชั้นที่สูงสุดเสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนไม่ขาดสาย ไอความเย็นของเครื่องปรับอากาศกระทบลงมาบนสองร่างที่แนบชิดติดกันบนเตียงนับชั่วโมงเต็มไม่สามารถดับความร้อนรุ่มที่เกิดขึ้นและยากจะดับลงเฉกเช่นทุกครั้ง
เซย์ รัวสะโพกเข้าหาช่องทางคับแคบไม่ยั้ง แม้จะมีเกราะป้องกันขวางกั้นถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถต้านทานความเสียวซ่านเอาไว้ได้เลย
"อ๊ะ! มันแรงเกินไปแล้วนะเซย์"
"รู้ดีไม่ใช่เหรอว่าฉันชอบแบบไหน" มุมปากหนาผุดรอยยิ้มเล็กๆ อย่างพอใจ ดวงตาคมกริบมองร่างบอบบางที่กระเพื่อมตามจังหวะของการกระแทกกระทั้น ลมหายใจหอบถี่เคลื่อนไหวต่อเนื่องจนหน้าอกใหญ่เกินขนาดกระเพื่อมตาม ใบหน้าที่สวยจนหาที่ติไม่ได้กระตุ้นความกระสันได้เป็นอย่างดี
"พ้นคืนนี้ฉันของดสามวัน ไม่ต้องโทรตามเลยนะ" มือเรียวยกขึ้นดันใบหน้าหล่อเหลาที่เอาแต่คลอเคลียไม่ห่าง เซ็กซ์ของเซย์เคยดุดันและร้อนแรงแบบไหนมันก็ยังเป็นแบบนั้นไม่เปลี่ยนแปลง
"เราตกลงกันแบบนั้นเหรอ?"
"ไม่ได้ตกลงแบบนี้ แต่นายจะเอาฉันทุกเวลาที่อยากเอามันก็ไม่ได้ไหม"
"กอดฉัน"
"เซย์!"
"ห้ามต่อต้านฉันนี่คือข้อตกลงของเรา" จีน่ากัดฟันกรอด เดี๋ยวสั่งให้กอด เดี๋ยวสั่งให้จูบ เดี๋ยวสั่งให้อ้าขาออกจากกันกว้างๆ
จีน่าคุ้นเคยกับเซ็กซ์ของเพื่อนสนิทอย่างเซย์เป็นอย่างดี เขาชอบอะไร ชอบแบบไหน แม้แต่ความเอาแต่ใจของเขาที่เธออยากต่อต้าน แต่ก็ไม่เคยต้านได้เลยสักครั้งเช่นกัน
"อ่ะ! อ๊าส์!" ใบหน้าสะสวยเชิดขึ้น ตากลมปิดลงเมื่ออีกคนกดปลายนิ้วเล่นงานจุดอ่อนไหวจนสะท้านไปทั้งกาย
"ยังแน่นเหมือนเดิมเลยนะ เธอยังเข้ากับฉันได้ดีเหมือนเดิม"
"เลิกพูดเถอะ รีบทำรีบเสร็จฉันจะได้..."
"ฉันไม่ให้กลับ!" คำสั่งของเขายังมีผลต่อเธอเสมอ
เซย์ขยับเอวสอบตอกตรึงความใหญ่โตเกินมาตรฐานเข้าหาร่องรักไม่ยั้ง เข้าสุดออกสุดจนกระทั่งร่องแคบบีบรัดแก่นกายของแน่นก่อนที่ความสุขสมจะกระตุ้นให้เขาสำลักหลักฐานแห่งความสุขจนเอ่อล้นเต็มเกราะป้องกัน
ใบหน้าคมคายโน้มต่ำ ริมฝีปากหยักได้รูปพรมจูบทั่วใบหน้าก่อนจะจบที่คลอเคลียร์ริมฝีปาก ฝ่ามือยังบีบเคล้นประทุมถันอย่างอ้อยอิ่ง
เซย์ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่ได้เพื่อนสนิทของตัวเองมานอนครางอยู่ใต้ร่าง ไม่เคยคิดว่าจะได้เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ ถึงต้องได้มาโดยที่อีกคนอาจจะไม่ได้เต็มใจก็ตาม
"วันนี้ฉันขอกลับ ไม่อยากค้างที่นี่"
"เหมือนเธอจะลืมว่าฉันดึงกางเกงในเธอขาดไปแล้ว เอาอะไรมาคิดว่าเธอจะออกไปในสภาพนี้ได้"
"ก็แล้วนายจะทำแบบนี้เพื่ออะไร ทำไมต้องทำลายของของฉันด้วย"
"อารมณ์พาไป" เซย์ผละตัวออกห่างก่อนจะถอดลำรักออกจากช่องทางคับแคบ มือหนารูดเกราะป้องกันออกก่อนจะโยนทิ้งทันที
คนอย่างเซย์ไม่เคยกินรอบเดียวแล้วจบ และคืนนี้ก็เป็นรอบที่สามที่เซย์ทิ้งถุงยาง
"ลุกไปอาบน้ำแล้วหาเสื้อมาใส่ให้เรียบร้อย ฉันไม่อยากมีอารมณ์ในตอนที่ถุงยางไม่มีเหลือเลยสักอัน" คนฟังเม้มปากแน่น แน่นอนว่าทุกครั้งที่มีอะไรกันเซย์ป้องกันเสมอ เขาไม่เคยพลาด สักครั้งก็ไม่เคย
"นายเคยเอากับใครแบบไม่ใส่ถุงไหม" ความปากไวและบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจกระตุ้นให้เปิดปากถาม เช่นเดียวกับดวงตาคมกริบคู่นั้นที่ตวัดกลับมาจ้องมองทันที
"เธออยากลอง?"
"ไม่ ถ้าคำตอบคือเคยฉันจะได้ระวังตัวให้มากกว่านี้ไง" จีน่าดันตัวลุกในสภาพที่เปลือยเปล่า เห็นกันมาทุกซอกทุกมุมแล้ว มันไม่มีอะไรต้องอายทั้งนั้น
หมับ~
"โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ" แขนเรียวถูกดึงอย่างแรงจนร่างบางปลิวเข้ามาในอ้อมกอด ท่อนแขนแกร่งโอบรับเอวคอดกิ่วเอาไว้ทันที
"เธอรังเกียจ?"
"ฉันต้องรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วถ้านายเคยทำแบบนั้นจริงๆ"
"กลัวโรคหรือกลัวท้อง"
"กลัวทั้งสองอย่างนั่นแหละ มันไม่มีอะไรการันตีว่าฉันจะปลอดภัย"
"ฉันไม่เคยเอากับใคร" คนฟังชะงัก ตากลมกระพริบถี่ไม่เข้าใจที่อีกคนเอ่ยออกมา
"จะบอกว่านายนอนกับฉันเป็นคนแรกเหรอ ฉันไม่เชื่อว่าเป็นแบบนั้นแน่ๆ" เซย์กดปลายลิ้นเข้ากับมุมปากก่อนจะถอนลมหายใจออกมาเบาๆ
"ไม่เคยสดกับใคร"
"ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว"
"กำลังอยากให้ฉันมีแค่เธอคนเดียวอยู่เหรอ"
"ช่างเถอะ มันเป็นเรื่องส่วนตัวของนาย เอาเป็นว่าถ้านายสงสารฉันอยู่บ้าง ไม่ทำให้ฉันเดือดร้อนเท่านั้นก็พอ" จีน่าปัดมือหนาออกห่างก่อนจะก้าวขาเข้าไปในห้องน้ำ
ทันทีที่ประตูปิดลง ตากลมโตมองตัวเองผ่านกระจกใสในห้องน้ำ หลายความคิดประเดประดังเข้ามาในหัว
เซย์คือคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยในตอนที่สถานะทางบ้านของเธอทรุดหนัก พ่อติดการพนัน สร้างหนี้จนบ้านไม่เป็นบ้านเพราะเจ้าหนี้ตามรังควาน
ย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน
'...มันเกิดอะไรขึ้น' คำถามเดิมๆ ดังขึ้นสามครั้งติด ไม่ตอบก็ไม่จบ เธอรู้จักนิสัยของเซย์ดี
'พ่อฉันเป็นหนี้ เจ้าหนี้บุกไปที่บ้าน พวกมันขนของไปหมด พอไม่มีอะไรให้ขนมันก็ทำร้ายพ่อฉันแทน'
'แล้วไง เธอจะให้ฉันปล่อยเธอลงกลางทาง เพื่อที่เธอจะไปเจรจากับไอ้พวกนั้นงั้นเหรอ?'
'ฉันไม่มีทางเลือก ยังไงฉันก็ต้องหาทางช่วยพ่อ'
'ก็คงไม่พ้นต้องเอาตัวไปขัดดอก!'
'มันเรื่องของฉัน นายปล่อยฉันลงตรงนี้ แล้วฉันจะหาวิธีไปของฉันเอง'
'เท่าไหร่'
'อะไรของนาย'
'เธอจะใช้เงินเท่าไหร่'
'ฉันไม่รับเงินจากนายฟรีๆหรอกเซย์ สุดท้ายต่อให้ฉันรับเงินจากนาย ฉันก็ไม่รู้จะไปหาปัญญาที่ไหนมาใช้หนี้นายอยู่ดี'
'กล้าตัดสินใจไปหาพวกมันทั้งที่เธอก็อาจจะรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าต้องเจอกับอะไร เปลี่ยนจากไอ้สวะพวกนั้นมาเป็นฉันเธอคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม'
'เซย์!'
'ถ้าเธอไม่แน่ใจหรือไม่รู้ว่าถ้าเธอยอมพวกมันแล้วเธอต้องเจอกับอะไร มันจะทำอะไรกับชีวิตของเธอบ้าง ก็เลือกข้อเสนอของฉันซะ บอกจำนวนเงินที่เธอต้องการมา ฉันจะใช้หนี้ให้ ส่วนตัวเธอ...ต้องเป็นของฉันจนกว่าเราจะเรียนจบ'
'...ทำไมถึงรอให้เรียนจบ'
'เพราะทันทีที่เรียนจบ ฉันจะแต่งงาน!'
นอนกับเพื่อนตัวเองเพื่อแลกกับเงินไม่มีใครเขาทำกันแต่จีน่าเลือกทำ
อย่างน้อยๆ ครั้งแรกของเธอก็เป็นเขา!
อย่างน้อยๆ ก็มีแค่เขาที่วุ่นวายกับร่างกายนี้ได้!
อย่างน้อยๆ การได้อยู่ใกล้ผู้ชายที่แอบชอบก่อนที่เขาจะแต่งงาน ซ้ำยังได้ช่วยพ่อ มันก็เป็นทางเลือกและทางออกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ
-----------
มาค่ะ เปิดเรื่องเซย์และจีน่าเรียบร้อย
เข้ามาแล้วช่วยกดไลก์และคอมเมนต์ให้เนมหน่อยน๊าา
บทล่าสุด
#48 บทที่ 48 48
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#47 บทที่ 47 47
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#46 บทที่ 46 46
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#45 บทที่ 45 45
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#44 บทที่ 44 44
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#43 บทที่ 43 43
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#42 บทที่ 42 42
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#41 บทที่ 41 41
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#40 บทที่ 40 40
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#39 บทที่ 39 39
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous มาเฟียกุมรัก
การเริ่มต้นจากความเข้าใจผิด สุดท้ายแล้วจะจบด้วยความเข้าใจได้จริงไหม…
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













