สูตินารีรัก

สูตินารีรัก

oiloiloil253 · เสร็จสิ้น · 118.5k คำ

1.1k
ยอดนิยม
1.7k
การดู
51
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เธอถูกแฟนหนุ่มวางยาแล้วขายใช้หนี้พนันบอล

เขาเข้ามาช่วยในฐานะเจ้าของผับไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นที่นี่

แต่เพราะฤทธิ์ยา ทำให้เรื่องจบลงที่เตียงอันแสนเร่าร้อน และด้วยความกลัวโรคติดต่อ เธอจึงไปหาหมอเพื่อตรวจร่างกาย

แต่ใครจะคิดว่าหมอสูตินรีเวชสุดหล่อคนนั้น จะเป็นเขา

เรื่องราวควรจะจบลงแค่ตรงนี้ ถ้าเธอไม่ถูกเจ้าหนี้ของแฟนเก่าตามล่า และคนเดียวในตอนนี้ที่เธอนึกถึงจนต้องกลับไปขอความช่วยเหลือก็คือเขา

นอกจากคุณหมอสุดหล่อยินดีที่จะช่วย เขายังช่วยหาทางให้เธอได้เข้ามาอยู่ใกล้ๆ อีกด้วย

วันไนต์สแตนด์ จึงไม่ได้แปลว่า แค่วันไนต์

บท 1

สถานบันเทิงสุดหรู

ย่านใจกลางเมืองหลวง เมื่อเอ่ยถึงละแวกนี้ไม่ว่าจะด้วยตึกรามบ้านช่อง อาคารสำนักงาน ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า ลำพังคนหาเช้ากินค่ำแบบเธอแทบจะไม่อยากย่างกรายผ่านเข้ามาแถวนี้โดยไม่จำเป็นเด็ดขาด แม้กระทั่งร้านค้าหาบเร่แผงลอยริมถนนแถวนี้ก็ยังราคาแพงสำหรับเธอ เพียง หรือ เพียงใจ สิริศร ถ้าไม่มีความจำเป็นลำพังพนักงานออฟฟิศกินเงินเดือนหลักหมื่นปลายๆ เธอขอไม่มาแถวนี้จะดีกว่า

ยิ่งสถานบันเทิงยามค่ำคืนแห่งนี้ ที่เธอต้องย่างกรายเข้ามา ร่างบางระหงในชุดเดรสสั้นสีดำถูกตัดเย็บอย่างดีขนาดเข้ารูปส่งให้เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งที่ควรจะมีอย่างสวยงามเข้าชุดกับรองเท้าส้นสูงสายรัดข้อเท้าสีดำ เธอพยายามสอดส่ายสายตามองหา นที แฟนหนุ่มของเธอ เมื่อชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในโซน VIP มองเห็นสาวที่เข้ามาใหม่ เขารีบลุกขึ้นชูมือเพื่อเป็นสัญญาณให้เธอมองเห็นชัดเจน

“เฮ้ย สวยชะมัด ไอ้ที”

“เออ”

นทีตอบพลางมองร่างระหงในชุดสีดำขัดกับผิวขาวนวล ในแววตาของนทีมีรอยหมองเศร้าเจืออยู่เพียงครู่เดียว พลันชายหนุ่มก็ปรับสายตาให้ยิ้มแย้มต้อนรับผู้มาใหม่

“หิวไหม เพียง กินอะไรมาหรือยัง”

“เรียบร้อยแล้ว” เพียงพยักหน้าตอบ

นทีแนะนำเพื่อนที่นั่งอยู่ให้เพียงใจรู้จัก เธอยิ้มน้อยๆ พร้อมกล่าวคำทักทาย ใครเป็นใครเธอก็ยังงงๆ ด้วยแสงสลัวที่มองเห็นหน้าชัดบ้างไม่ชัดบ้าง ก่อนเขาจะสั่งเครื่องดื่มสีสวยมาให้เธอ

อีกมุมหนึ่งด้านบนชั้นสองของผับหรูแห่งนี้ที่กรุผนังกระจกทึบสีดำบดบังสายตาจากภายนอกได้อย่างดี ชายหนุ่มยืนถือแก้วเหล้าสีอำพันมองดูบรรดาลูกค้าชายหญิงที่ต่างพากันออกลวดลายเต้นรำดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน แต่สายตาของเขาก็ไปสะดุดกับหญิงสาวชุดดำผิวขาวที่แต่งหน้าเพียงบางเบาปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ เธอเดินเข้ามาภายในสถานบันเทิงแห่งนี้ช่างดูขัดกับบุคลิกของเธอยิ่งนัก เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่เพียงชั่วแวบหนึ่งที่เธอเงยมองขึ้นมาด้านบน มือใหญ่กระตุกแก้วเหล้าคล้ายตกใจที่ถูกจับได้ว่าแอบจ้องมองสาวสวย พลันสตินึกขึ้นได้

อ้อ เธอมองไม่เห็นในนี้นี่น่า

รอยยิ้มจางๆ เกิดขึ้นมุมปาก แต่แล้วเมื่อเห็นว่าเธอเดินไปทางกลุ่มนายโยธิน โดยมีเด็กหนุ่มลุกขึ้นโบกมือให้นั้น รอยยิ้มจางๆ เมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นสีหน้าตึงเครียดขึ้นมาทันที

“ทันต์ จับตาดูพวกนายโยธิน เอาไว้ อย่าให้พวกมันมาทำอะไรชั่วๆ ที่นี่อีก” ตุลย์ สบถเบาๆ อย่างหัวเสีย ครั้งที่แล้วก็เพราะพวกมันมาส่งสินค้ากันที่นี่ ทำให้เขาต้องพลอยเสียเงินไม่ใช่น้อยในการปิดข่าวไม่อย่างนั้นผับของเขาอาจจะเสียชื่อได้

“ครับนาย” ทันต์รับคำสั่ง พร้อมพยายามสังเกตกลุ่มของนายโยธินเป็นพิเศษ

ตาขวาของตุลย์กระตุก ชายหนุ่มกระดกเหล้าในแก้วจนหมด สงสัยช่วงนี้เขาจะพักผ่อนไม่เพียงพอ ถ้ามารดาของเขาได้ยินเข้า คงต้องรีบถาม ‘ขวาหรือซ้าย ขวาร้ายซ้ายดี นะลูก’ วันนี้อย่าไปที่ผับเลยนะ เผื่อมีอันตราย

เสียงโทรศัพท์ของตุลย์ดังขึ้น หลังจากทันต์หายไปได้พักใหญ่

“ว่าไงทันต์”

“มันจะส่งสินค้ากันผู้หญิงคนนั้นนาย พวกมันวางยาเธอแล้วด้วย” ตุลย์สบถคำใหญ่ออกมาอย่างหัวเสีย

“กันผู้หญิงออกมา ถ้าจำเป็นก็เรียกไอ้วัฒน์” ไอ้วัฒน์คือ นายตำรวจสารวัตรของท้องที่แห่งนี้ และยังเป็นเพื่อนรักของตุลย์อีกด้วย

ตุลย์ยังคงมองหญิงสาวชุดดำไม่วางสายตา จากเท่าที่สังเกตดูเธอสนิทสนมกับชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ น่าจะเป็นแฟนกัน ‘ขัดดอก’ เมื่อได้คำตอบให้กับตัวเอง ตุลย์จึงยังคงไม่สามารถวางตาจากร่างอรชรชุดดำนี้ได้

“เพียงเป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า” นทีถามเพียงใจเพื่อเช็กว่าไม่มีอะไรผิดพลาดแม้ตัวเองจะเสียใจ แต่ถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็ต้องตายแน่ๆ เพราะหนี้พนันบอลของนายโยธินเกือบล้าน ภายในเวลาหนึ่งเดือนเขาไม่สามารถหามาได้แน่นอนและตอนนี้ลูกสมุนของนายโยธิน ก็ตามไปรังควานถึงที่บ้านของเขาแล้ว

“เพียงไปห้องน้ำนะที” เธอไม่สาธยายอาการให้แฟนหนุ่มฟัง แต่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำแทน

ทันทีที่เธอขยับตัวไปห้องน้ำ นายโยธินกับลูกสมุนของมันก็ออกไปจากผับหรูแห่งนี้ทิ้งไว้แต่นทีที่นั่งรอเพียงใจอยู่ ใบหน้าขาวซีดเหงื่อชื้นฝ่ามือเขานึกสงสารเธอ ถึงเธอกับเขาจะรู้จักกันมานานแต่ก็เพิ่งคบกันได้แค่หกเดือนเท่านั้น ยังไม่ผูกพันชายหนุ่มพยายามปลอบใจตัวเองอย่างนั้น

เพียงใจมีอาการร้อนรุ่มในร่างกาย คล้ายคนจะเป็นไข้ เครื่องปรับอากาศภายในผับแห่งนี้ก็เปิดจนเย็นเฉียบแต่ทำไมเธอยังร้อนสงสัยจะเป็นไข้จริงๆ

เมื่อหาโรคให้ตัวเองได้ เธอก็คิดแต่จะรีบกลับคอนโดของตัวเอง

“ที เรากลับกันเถอะ”

“จ้ะ” นทีรับคำโดยไวพร้อมช่วยประคองกอดเอวหลวมๆ กันล้ม พาเดินออกไปยังลานจอดรถด้านหลังของผับ

“รถทีอยู่ไหน” เพียงใจหันมาถามคนข้างๆ เมื่อไม่สังเกตเห็นรถเก๋งญี่ปุ่นสีขาวของเขา แต่กลับพาเธอเดินตรงมาทางรถตู้สีดำที่ติดฟิล์มดำมืดจนมองข้างในแทบไม่เห็น

“ทางโน้นจ้ะ” เพียงใจพยายามเดินประคองสังขารที่ตอนนี้ร้อนจนหญิงสาวอยากจะฉีกทึ้งเสื้อผ้าของตัวเองออกให้หมด และเมื่อกำลังจะเดินผ่านรถตู้คันนั้น ประตูรถตู้ก็ถูกเปิดออกผู้ชายชุดดำสามคนที่นั่งอยู่ในรถ หนึ่งในนั้นก็ก้าวลงมามันดึงแขนของเพียงใจ และผลักเธอเข้าไปในรถอย่างแรง

กรี๊ด!!!

ชายในรถอีกสองคนรีบเอาผ้าเช็ดหน้ามาปิดปากเธอไว้ จะใช้คำว่าปิดก็ไม่ค่อยจะถูกนักเพราะลักษณะมือนั้นตะปบลงน่าจะอุดเสียมากกว่า

ทันใดนั้นชายคนที่ลงมาเพื่อลากเธอยัดใส่รถไปนั้นมันสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกของปลายกระบอกปืนสีดำขลับที่จ่ออยู่ที่ขมับของมัน และอีกสองกระบอกส่องลำแสงเลเซอร์ไปที่หน้าผาก ของคนในรถตู้ดำคันนั้น

เพียงใจดิ้นหลุดออกจากการถูกอุดปากก็เตรียมจะกรี๊ด แต่เป็นอันต้องหุบปากลงฉับ ตากลมโตเบิกโพลงเมื่อมองเห็นปืนสีดำที่จ่อมาในรถพลันแขนของชายคนหนึ่งก็ยื่นมาเพื่อจะรับเธอลงจากรถ เธอรีบเกาะแขนของเขากระโดดลงมาอย่างรวดเร็ว แต่ขาเจ้ากรรมกลับไม่มีแรงยืนกลายเป็นเธอโผเข้าไปในอ้อมแขนของเขาแทน ตุลย์รีบช้อนร่างบางอุ้มขึ้น เดินหายไปทางอีกฟากของลานจอดรถ

“ที่เหลือจัดการให้หมด” และไม่ลืมที่จะหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทของเขา

เพียงใจยกมือขึ้นรัดคอคนอุ้มสัมผัสได้ถึงมัดกล้ามแน่นภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำพอดีตัว ยิ่งใกล้ขนาดนี้เพียงใจยิ่งร้อนรุ่ม กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขาทำเอาเธอซุกหน้าเข้ากับซอกคอของคนอุ้ม เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ยามพ่นลมหายใจออกลมอุ่นๆ ปะทะเข้ากับต้นคอจนตุลย์ทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่สบอารมณ์

คนตัวสูงโยนเธอเข้าไปในรถเก๋งยุโรปสีดำของเขา ทันทีที่ตุลย์ขึ้นมานั่งบนรถยังไม่เห็นสาวเจ้าคาดเข็มขัดนิรภัย ตุลย์จึงโน้มตัวไปดึงสายคาดหมายจะช่วยคาดเข็มขัดให้ แต่กลับถูกเธอรวมคอไวพร้อมมอบจูบอันดูดดื่มให้ ชายหนุ่มจับตัวหญิงสาวเอนห่างออกพลางกระซิบเสียงพร่า

“ถ้ามากกว่านี้ฉันจะไม่หยุดแล้วนะ”

มือน้อยลูบสะเปะสะปะสำรวจไปตามร่างกาย ตุลย์สูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อมือน้อยลูบคลำตุลย์น้อยของเขาอย่างแผ่วเบา

“อยู่กับฉันนะคะ” ร่างอรชรเบียดกระซิบชิดริมฝีปากชายหนุ่ม ปากน้อยไม่พูดเปล่าแลบลิ้นสีชมพูออกมาหยอกเย้าริมฝีปากของเขาอย่างเย้ายวน มือบางก็ยังบรรจงลูบไล้จนตุลย์รู้สึกถึงความแข็งขืนภายใต้กางเกงสแลกพอดีตัว

ทันทีที่ประตูห้องโรงแรมหรูปิดลง ตุลย์ก็จับเพียงใจดันชิดประตูห้อง เขาประกบปากอิ่มอย่างดูดดื่ม จับสองมือของเธอยกไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว พอคนตัวสูงส่งลิ้นแทรกกายเข้าไปเธอก็เผยอรับ มือของตุลย์เริ่มลูบไล้ชุดเดรสแนบเนื้อ เพียงใจร้อนระอุไปทุกอณูที่มือของเขาลากผ่าน ร่างกายของเธอ ราวกับทุกตารางนิ้วมีเปลวไฟคุกรุ่นตลอดทาง ทันทีที่เขาลูบคลำเคล้นคลึงมาหยุดที่สองเต้าสล้าง เธอก็เผลอแอ่นอกรับฝ่ามืออุ่น

“อื้อ”

เสียงครางในลำคอปลุกเร้าให้ตุลย์ยิ่งเดินเกมเร็วนิ้วของเขาเกี่ยวสายชุดเดรสออกจากไหล่มน รูดซิปด้านหลังลงเพียงเล็กน้อย ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำก็ลงไปกองอยู่ที่พื้น ตุลย์ลากปากอิ่มไปตามลำคอระหงไม่ลืมที่จะฝากรอยคิสมาร์กไว้ให้เธอดูต่างหน้า เมื่อปากของเขาเข้าครอบครองปลายถันสีชมพูระเรื่อที่ชูชันราวกับพร้อมต้อนรับ

“อ๊า”

คนตัวเล็กแอ่นอกรับริมฝีปากพร้อมสอดมือเข้าไปที่ผมของเขาขยำน้อยๆ พอได้ระบายความเสียวซ่านออกไปบ้าง

ตุลย์ยังคงลากลิ้นชิมความหวานอย่างไม่รู้เบื่อ ไม่ว่าสัมผัสไปตรงไหนร่างเล็กก็สะท้านเสียว

ตอนที่เขาลากมือผ่านท้องน้อยเธอเผลอแขม่วท้องเพราะความเสียวซ่าน ความเสียวซ่านที่ตุลย์มอบให้ยังไม่ทันจางหาย เธอก็ต้องสะท้านเซไปซบอกแน่นๆ ของเขา เมื่อตุลย์เคลื่อนมือไปเกาะกุมแพนตี้ตัวจิ๋วลายลูกไม้สีดำปลายนิ้วของเขาเริ่มกรีดกรายไปตามร่อง ร่างบางก็สะท้านกอดเขาไว้แน่น ตุลย์กระซิบเสียงแหบพร่าที่หูของเธอลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินติ่งหูทำเธอสะท้าน

“แฉะแล้ว”

พร้อมกันนั้นมือของตุลย์ก็เกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยร่วงลงไปกองที่พื้น ทันทีที่นิ้วยาวกรีดกรายไปตามร่องเกสรให้แยกออกจากกัน เพียงใจก็จิกปลายเล็บลงที่แผ่นหลังของเขาเพื่อระบายความซ่าน นิ้วยาวถูกส่งเข้าไป

“อ๊า”

เธอเกร็งตัวขึ้นเล็กน้อยแต่พอนิ้วของเขาเริ่มขยับ ก็เผลอสูดลมเข้าปากเสียงดัง พร้อมกับรีบกัดริมฝีปากล่างเอาไว้ เพื่อไม่ให้ตัวเองส่งเสียงน่าเกลียดออกมา

“อย่าเกร็ง” เสียงตุลย์ร้องบอกแหบพร่า เมื่อรู้สึกถึงความคับแน่นภายใน เขาเร่งนิ้วให้เร็วขึ้นเสียงน้ำฉ่ำแฉะกระทบเนื้อ ยิ่งปลุกเร้าให้เขาเร่งส่งเธอให้ถึงฝั่งฝัน

เสียงเธอกรีดร้องเมื่อนิ้วของตุลย์เร็วขึ้น ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วท้องน้อย ราวกับมีผีเสื้อกระพือปีกบินอยู่ภายในท้องน้อยของเธอ

“อ๊า…อ๊า…”

สะโพกมนกระตุกถี่ๆ พร้อมลมหายใจหอบโยน ขาที่ยืนเซเมื่อสักครู่บัดนี้ไร้เรี่ยวแรงยืน ต้องโอบกอดคนตัวสูงเอาไว้เป็นที่พึ่งเพื่อไม่ให้ล้มลง

ตุลย์อุ้มคนยืนไม่อยู่ไปวางบนเตียง มือเล็กรีบคว้าผ้าห่มแต่ตุลย์ดึงผ้าห่มจากมือเธอออก โยนลงไปที่พื้นโดยไม่ได้สนใจว่ามันจะตกไปทางไหน เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก เผยให้เห็นแผงอกที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามอย่างคนที่ออกกำลังกายมาอย่างดีหน้าท้องเป็นลอนนั่น เพียงใจทอดตามองกล้ามท้องของเขาพลันก็เกิดอาการเหมือนคนคอแห้งปากแห้งในทันที ลิ้นชมพูของเธอถูกส่งออกมาเพื่อช่วยบรรเทาอาการลิ้มฝีปากแห้งเฉียบพลัน

ตุลย์แทบจะกระชากกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้าย ทันทีที่เห็นลิ้นน้อยๆ ส่งผ่านออกมา มันทำเขาปวดหนึบไปทั้งลำ

ไวเท่าแสงตุลย์รีบฉกฉวยลิ้นร้ายที่ออกมายั่วยวนเขา นานเท่าไรไม่รู้ที่เพียงใจปรนเปรอริมฝีปากและสองเต้าสล้างให้ตุลย์ ขณะที่ร่างอรชรบิดเร่าๆ ใต้ร่างสูง รู้ตัวอีกทีเขาก็ไม่เหลือเสื้อผ้าติดตัวแล้ว

เมื่อตุลย์ใช้ปากฉีกซองถุงยางอนามัย เพียงใจชะงักเพียงนิดแต่ก็ไม่ทันได้พะวงต่อ เมื่อมือใหญ่ยังคงทำหน้าที่นวดคลึงร่องกลีบผกาของเธออยู่

เพียงใจแอ่นสะโพกรับฝ่ามือของตุลย์อีกครั้ง ร่างบางครวญครางแทบไม่เป็นศัพท์ เมื่อตุลย์ส่งนิ้วร้ายเข้าไปอีกยามเขาเร่งจังหวะ เธอก็ยิ่งแอ่นสะโพกตามนิ้วมือของเขา ตุลย์ถอนมือออกอย่างอ้อยอิ่ง เสียงร้องประท้วงในลำคอของเธอคล้ายคนถูกขัดใจ ตุลย์โน้มหน้ามากระซิบ

“ของจริงดีกว่าครับ” ไม่รอช้าตุลย์ส่งลำรักเข้าไปอย่างเร็ว

“อ๊ายยยย เจ็บ” เพียงใจทำหน้าเหยเกร้องประท้วงพลันเขาก็ต้องชะงัก พร้อมสบถคำโต เมื่อเข้าไปได้เพียงครึ่งทางมันก็ถูกบีบรัดแน่น จนเขาแทบจะทนไม่ไหว

“เวรเอ๊ย ยังซิง”

“หยุดไม่ได้แล้วที่รัก เจ็บนิดนะ เดี๋ยวจะดีขึ้น” ตุลย์ต้องถอนสมอออกมาแล้วจับกดเข้าไปอีกครั้ง ครั้งนี้บางเบากว่าครั้งแรก เมื่อตุลย์น้อยที่ไม่น้อยสมชื่อ เมื่อเข้าไปจนสุดทาง เพียงใจขยุ้มฝ่ามือกับผ้าปูที่นอนไว้แน่น

“อย่าเกร็งที่รัก เดี๋ยวผมไม่ไหว”

ตุลย์โน้นลงไปจูบพรมยอดถัน เพื่อช่วยให้สาวเจ้าระบายความเครียดเกร็งพร้อมค่อยๆ ถอนลำรักออกช้าๆ แล้วกดเข้าไปใหม่ เพียงชั่วครู่เธอก็ร้องไม่เป็นศัพท์ เมื่อเขาเร่งความเร็วจังหวะขึ้นอีกนิด

“อ๊ะ ..อ๊า”

เพียงใจจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ เมื่อเขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น

“เพียงไม่ไหวแล้วค่ะ” เธอชื่อเพียง

“กรี๊ด อ๊า…” เสียงกรีดร้องเมื่อตุลย์เร่งจังหวะหนักเข้า เธอถึงกับกระตุกเฮือกเพียงชั่วอึดใจ ตุลย์ก็ส่งเสียงคำรามในลำคอของเขา เพียงใจรู้สึกเหมือนมีมวลน้ำพุ่งเข้าไปภายในท้องน้อยของเธอ

ถุงยางล่ะ

คร้านจะหาคำตอบร่างบางควานหาผ้าห่มอีกผืน แต่กลับถูกคนตัวโตแย่งไปอีกครั้ง พร้อมกับโยนหายไปทางไหนก็ใคร่จะรู้

ตุลย์ผู้ไม่เคยจะจบแค่รอบเดียว แต่คนมีฤทธิ์ยาช่วย กลับนอนหลับอย่างอ่อนแรง หลังล้างเนื้อล้างตัวเขายังมีน้ำใจใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำมาเช็ดตัวให้คนอ่อนเพลียได้หลับสบาย เมื่

อผ้าเย็นลูบไปตามขาคนตัวเล็กส่งเสียงจิ๊จ๊ะคล้ายรำคาญ คนมีน้ำใจยกยิ้มมุมปาก

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

251.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

343.6k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
กลรักเมียแต่ง

กลรักเมียแต่ง

10.5k การดู · เสร็จสิ้น · ทิพย์วารี
เป็นการแต่งงานระหว่างพระเอกนางเอกเพื่อจุดประสงค์บางอย่างที่พวกเขาต้องปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้นอกจากพวกเขาทั้งสองเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการและมีข้อตกลงทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อจะได้ไม่มีใครได้เปรียบและเสียเปรียบและทำผิดสัญญาและข้อตกลงที่ทำไว้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกเขาคิดเพราะและการจะมีทายาทเพื่อจะได้รับมรดกนั้นมันไม่ง่ายเพราะต่างก็ไม่อยากมีพัธะผูกพักกันและกันและพระอกก็มีแฟนแล้วเขาก็ไม่ได้รักเธอและวางแผนไว้จะแต่งงานกันก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน ส่วนนางเอกก็ไม่อยากมีลูกที่ไม่ได้เกิดจากความรักแต่มีเวลาจำกัดไว้หากถึงเวลาเมื่อไหร่แล้วพระเอกนางเอกยังไม่มีทายาท ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลที่ตายายสร้างมาก็จะตกเป็นของฝ่ายพระเอกและข้อนี้ที่ทำให้นางเอกยอมไม่ได้ยังไงก็ต้องมีลูกกับพระเอกให้ได้
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

546.6k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
เมียเด็กของผู้พันสายดุ

เมียเด็กของผู้พันสายดุ

15.9k การดู · เสร็จสิ้น · อังกฤษ - อักษรสีทอง - ลูกปัด - นาคิม
"ถ้าคิดว่าฉันจะใจดีเหมือนพ่อของเธอ... ก็เลิกฝันไปได้เลย ม่านมุก!"

การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!

เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน

ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!

แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?

“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

578.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
แสร้งรักเมียหย่า

แสร้งรักเมียหย่า

6.6k การดู · กำลังอัปเดต · เฟตามีน
เมื่อธุรกิจของครอบครัวกำลังเดินมาถึงทางตัน ‘ภาพพิมพ์’ จึงถูกผลักให้กลายเป็นหนึ่งในข้อตกลงทางผลประโยชน์ ด้วยการแต่งงานกับ ‘คิมหันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐี แลกกับการประคองทุกอย่างที่ครอบครัวของเธอกำลังจะสูญเสีย
เธอยอมบอกลาผู้ชายที่รัก และยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เพียงเพื่อแลกกับ ‘อิสระ’ ที่พ่อกับแม่สัญญาว่าจะคืนให้หลังจากนี้
แต่เมื่อถึงวันนัดหมาย...
ผู้ชายที่นั่งรอเธออยู่กลับไม่ใช่คิมหันต์
“เอ่อ ... คุณไม่ใช่คิมหันต์”
“แล้ว ...?”
‘เหมันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ลูกชายคนกลางที่หายไปจากครอบครัวนานกว่าหกปี และถูกเรียกตัวกลับมาเพียงเพราะพี่ชายปฏิเสธการแต่งงาน
เมื่อเธอต้องแต่งเพื่อรักษาผลประโยชน์ของครอบครัว
ส่วนเขาต้องแต่งเพราะเป็นเพียง ‘ตัวแทน’ ของใครอีกคน
การแต่งงานที่ไม่มีความรักตั้งแต่แรก
จึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับข้อตกลงของคนสองคน
โดยไม่มีใครรู้ว่า เมื่อถึงวันที่ทุกอย่างสิ้นสุดลง
ใครกันแน่ ... ที่จะยังแสร้งทำเป็นว่าไม่รัก
หยุดเสือ

หยุดเสือ

217.2k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
สูตรรักศาสตราจารย์

สูตรรักศาสตราจารย์

14.1k การดู · เสร็จสิ้น · oiloiloil253
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ

"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"

พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~

"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"

"อื้อ แกรู้จักหรือ"

"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"

"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"

"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"

"ฉิบหายล่ะ"

️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》

รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》

20.2k การดู · เสร็จสิ้น · Melyssa
อาชิ ลูกชายคนโตของแทนไท เขากลายเป็นฮีโร่ของเด็กผู้หญิงรุ่นน้อง เพราะเข้าไปช่วยตอนเธอถูกรุ่นพี่กลั่นแกล้ง แต่แล้ววันหนึ่งเธอกลายมาเป็นเพื่อนร่วมชั้น ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็มักจะมีเธอ

เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

615.3k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด

39.2k การดู · เสร็จสิ้น · ณดารินทร์
“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย”