อาจารย์คนนี้คือที่รักของฉัน

อาจารย์คนนี้คือที่รักของฉัน

ชื่อเนม นิยายของเนม · เสร็จสิ้น · 148.2k คำ

690
ยอดนิยม
1.1k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ดวงตากลมโตเพ่งมอง 'ของดี' ที่เพื่อนว่า ศิริลักษณ์ทำการนัดพี่ชายให้ออกมาหา แล้วร่างสูงก็เดินเข้ามา ภายในเวลาเพียงห้านาที

"สวัสดีค่ะอาจารย์"

ปรารถนารีบยกมือไหว้ เขาพยักหน้ารับแค่เล็กน้อย แต่กลับไม่ยิ้มให้นักศึกษาสาวอย่างเพื่อนเธอแต่อย่างใด ทั้งๆ ที่เพื่อนเธอเสน่ห์ล้นหลามเลยก็ว่าได้

"มีอะไรศิริลักษณ์"

"เย็นนี้สองขออนุญาตไปกินข้าวนอกบ้านนะคะ ไปกับเพื่อนค่ะ เพื่อนคนนี้"

"ไม่อนุญาตให้เกินสองทุ่ม"

"ไม่ใช่ค่ะ" ผู้เป็นน้องรีบโบกไม้โบกมือ

"คือสองจะชวนพี่หนึ่งไปด้วยกันค่ะ"

"ไม่ไป"

"ไม่ไปเฝ้ายัยสองเหรอคะ เผื่อเกินสองทุ่ม พี่หนึ่งจะได้เอายัยสองกลับได้ทันเวลาไงคะ" เธอรีบเสนอหน้า และครั้งนี้เขาก็หันมามอง

สายตาเฉียบคมจ้องมองมาที่หน้าของเธอ ไม่ทันที่เธอจะได้ใช้เวลาพินิจพิจารณา เขาก็ดึงสายตากลับไป

ได้เห็นเพียงเท่านั้น แต่เธอกลับมั่นอกมั่นใจ ว่าคนนี้มันต้องใช่!

"คนเราควรมีความตรงต่อเวลา แต่ถ้ารักษาเรื่องเวลาไม่ได้ ก็ควรพิจารณาตัวเองใหม่ จบครูไป จะไปสอนเด็กได้ยังไง"

"หยิ่ง"

ทุกคนยังยืนนิ่ง เสมือนกับเห็นด้วยในสิ่งที่เธอพึ่งจะพูดออกไป

"แต่อยากได้"

บท 1

รูปสวยๆ พร้อมด้วยข้อความ ที่มีสถานะนามว่าโสด ถูกเผยแพร่ในโซเชียลในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เจ้าของเครื่องจะโยนมันลงบนกระเป๋าที่วางอยู่กลางโต๊ะม้าหินอ่อน พร้อมกับเสียงถอดถอนหายใจที่ดังออกมา

"ความโสด ไม่เคยทำให้ใครเหงาตาย" 

ศิริลักษณ์ หรือสอง เจ้าของใบหน้างดงาม รีบเตือนสติคนเป็นเพื่อน จริงๆ การมีแฟน มันก็มีข้อดีหลายๆ อย่าง แต่ถ้าไม่มีมันเลย มันก็ไม่ถึงกับเลวร้ายอะไรมากมาย 

"จะเชิญชวนให้ฉันโสดอย่างเธอน่ะเหรอยัยสอง" เจ้าของเสียงมองตาขวาง

"โสดน่ะดี มีโอกาสได้มองอะไรใหม่ๆ" 

คนฟังถอนหายใจ พร้อมกับการส่ายหน้ากลับไปกลับมา

'กวิตา' หรือ 'เกมส์' คือชื่อเสียงของเธอ ตลอดทั้งชีวิต เธอโดนผู้ชายเข้าหา ในหลายๆ รูปแบบ แต่ไม่ว่าจะมาในรูปแบบไหน สุดท้าย มันก็ไม่เคยถูกใจ 

แม้ในเวลาที่เธอเริ่มอยากคบใครแบบจริงๆ จังๆ

"คนเราจะดูแค่โปรไฟล์มันไม่ได้ สันดานมันอยู่ที่ข้างใน มองแค่ใบหน้า จ้างก็ไม่เห็นสันดานจ๊ะ" 

กูรูเรื่องของความรักรีบเสนอหน้า ปรารถนา เป็นเพื่อนในกลุ่มเพียงคนเดียวที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน ด้วยความที่คุยเก่ง ปากหวาน ใครต่อใครที่ได้เข้ามาคุย เลยติดเธอแน่นอย่างกับยัยนี่เป็นกาวตราช้าง

"แค่ผู้ชายคนเดียวฉันไม่เสียดาย ในเมื่อคนที่ฉันเลือก ไม่เป็นที่ถูกใจ ฉันก็แค่หาใหม่ เรื่องแค่นี้สบายจะตาย" 

เธอแสดงออกทางสีหน้า ว่าไม่ยี่หระกับสิ่งที่พึ่งจะผ่านมาแต่อย่างใด เธอไม่เคยเสียดายคนที่ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย ถ้าเริ่มเปิดใจ แล้วยังหาดีๆ ไม่ได้ เธอก็ไม่รู้ว่าจะมีไปทำไม

หรือเธอควรครองสถานะโสดอย่างยัยสองต่อไปดี

"หาเอง ก็มีแต่ผิดหวัง ขอเพื่อนคนนี้หาให้สักครั้งได้ไหม?" 

ศิริลักษณ์มองเพื่อนสาวด้วยความหวัง พร้อมกับใบหน้าสวยที่ยิ้มกว้าง จริงๆ เธอไม่อยากให้เพื่อนรักอย่างกวิตามีแฟนสักเท่าไหร่ เพราะการเป็นคนโสดแบบเธอ มันไม่มีเรื่องที่ทำให้ปวดหัว หรือหนักใจ แต่ถ้าเพื่อนรักคนนี้อยากได้นัก เธอก็ชักจะอยากเสนอคนที่มั่นใจว่าดีให้

"เธอไปรู้จักมักจี่กับเพศตรงข้ามตั้งแต่เมื่อไหร่?"

ที่กวิตาเลือกถาม เพราะเธอไม่เห็นเพื่อนรักเคยมีใคร ยัยสองของเธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้จะตาย แค่ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย เธอแทบไม่อยากจะเฉียดกายเข้าใกล้เสียด้วยซ้ำไป

"จะหาผู้ชายที่ไหนให้เพื่อนคะคุณเพื่อน ขอฟังชื่อเสียงเรียงนามจะได้ไหม" 

ปรารถนาจีบปากจีบคอถาม เพราะลึกๆ ก็หวัง ว่าคนที่เพื่อนกำลังจะกล่าวถึง อาจเป็นคนที่เธอรู้จัก แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น เธอจะได้สแกนเพื่อเป็นการประเมินให้ ว่าผู้ชายที่เพื่อนกำลังจะเสนอให้เพื่อนอีกคน มันผ่านเกณฑ์มาตรฐานหรือเปล่า

"อาจารย์ศรัณย์เป็นไง หวังว่าคนนี้เพื่อนคงถูกใจ" 

คนพูดพอใจจะนำเสนอพี่ชาย ใครๆ ก็รู้ ว่ารูปลักษณ์พี่เธอมีลักษณะแบบไหน ใครๆ ก็อยากจะได้ ใครๆ ก็อยากจะเข้าหาโดยผ่านช่องทางของน้องสาว แต่ทว่าน้องสาวอย่างเธอไม่คิดจะยกให้ใคร ถ้าจะให้ ก็จะให้แค่เพื่อนรักคนสนิทของเธอแต่เพียงผู้เดียว

"ครูภาษาไทยสุดหล่อน่ะนะ?" 

ปรารถนาเลิกคิ้วอย่างไม่แน่ใจ ในขณะที่อีกคนก็รอฟังอย่างใจจดใจจ่อเช่นเดียวกัน

"นั่นน่ะสิ อาจารย์นะนั่น เล่นของสูงไปป่ะ" 

"แล้วอยากได้ของดีไหมล่ะ พี่ชายฉันน่ะ ของดีนะบอกเลย"

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เกลียดรัก

เกลียดรัก

460.4k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

451.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

366.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน

กรงรักจำนน

239.7k การดู · เสร็จสิ้น · ผ้ายับที่พับไว้
เธอเป็นเพียงพยาบาลตัวเล็ก ๆ ที่ถูกจ้างให้มาดูแลย่าของเขา แต่กลับถูกดึงเข้าไปอยู่ในเกมของครอบครัวมหาเศรษฐี เกมที่เธอไม่ได้สมัครใจแม้แต่น้อย
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง

316.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้แอบ”

“แต่เธอได้ยิน”

“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”

“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง

“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”

“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม

“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย

“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”

“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

830.3k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
พิษรักคุณหมอ

พิษรักคุณหมอ

307.4k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงเม็ดทราย
"มีนอยากกินน้ำอุ่นค่ะ" "ที่ห้องไม่มีน้ำอุ่นหรอก เอาอย่างอื่นแทนไหม...อุ่นเหมือนกัน" นอกจากฝีมือผ่าตัดคุณหมอฟันยังเหลี่ยมจัดอีกด้วย
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน

“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน

โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

516.9k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

430.9k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย

ขย่มรักมาเฟีย

461.7k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
"ถ้าคุณจำรสชาติที่ผมมอบให้ไม่ได้....ผมก็จะทบทวนความทรงจำให้กับคุณเอง...ว่าเราเคยทำอะไรกันมาบ้าง..."

"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."

"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."

"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"

"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"

"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"

"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น

ลิขิตรักนายสุดหื่น

436k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
เมื่อเธอโดนนอกใจจากคนที่รัก จึงหนีไปเริ่มต้อนชีวิตใหม่ที่ดูไบ และเธอก็ได้เจอกับหนุ่มอาหรับสุดแซ่บ ที่มายั่วยวนหลอกล่อให้เธอมีเซ็กส์ที่เร่าร้อนกับเขา และเขายังต้องการให้เธอท้องลูกของเขาอีก....

เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”