เมียเก็บบำเรอแค้น

บทที่  1 เผชิญหน้า...กับซาตาน

“โอเค...เสร็จแล้วนะจ๊ะที่รัก รีส เบคเลอร์ นางฟ้าของฉัน เธอพร้อมสำหรับงานพรมแดงคืนนี้แล้วนะจ๊ะ แม่นางฟ้าแสนสวย”

หนุ่มหน้าสวยในชุดเสื้อคอระบายสวมกางเกงยีนส์สีซีดจีบปากจีบคอพูดขณะค่อย ๆ ไล้ปลายฝีแปรงขนาดใหญ่ไปบนใบหน้าเกลี้ยงเกลาที่ฉาบด้วยเมคอัพบางเบาอวดผิวงดงามเปล่งปลั่งของหญิงสาวชาวเอเชียวัยยี่สิบในชุดราตรีเกาะอกยาวกรุยกรายสีงาช้าง นุชนาถนั่งจ้องมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกที่งดงามดั่งภาพฝันจากฝีมือการแต่งหน้าของ สวีทเลิฟ เมคอัพอาร์ทิสชายหัวใจหญิงชาวอเมริกันชื่อดังซึ่งเธอรู้จักกับเขามานานแล้ว หญิงสาวเลิกริมฝีปากอิ่มฉ่ำด้วยลิปกลอสเป็นรอยยิ้มจาง

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ สวีทตี้”

เธอเรียกเขาด้วยสรรพนามบอกความสนิทสนม สวีทเลิฟจ้องมองหญิงสาวเลือดเอเชียใบหน้าเรียวรูปไข่ ตากลมโตและจมูกเล็กรั้นใต้กรอบเรือนผมทำสีเทาหม่นขับผิวข่าวผ่องให้เจิดจรัสอีกครั้งและพยักหน้า

“เธอสวยแล้วรีสจ๋า...ทีนี้มาคอยดูกันสิว่า ใครจะแจ้งเกิดบนพรมแดงคืนนี้ถ้าไม่ใช่เธอ แม่ดาราเลือดใหม่ไฟกระพริบวิบวับจรัสแสงแข่งกับดวงดาว”

“ฉันคงขี้เหร่ที่สุดแน่ ๆ ถ้าไม่ได้คุณช่วยคืนนี้”

สวีทเลิฟหัวเราะ “ไม่ต้องมาปากหวานกับฉันหรอกนะทูนหัว ดูเธอซี สวยขนาดนี้แล้วใครจะมาสู้เธอได้ ดารามตัวแม่ก็ต้องหลีกทางนะจ๊ะ”

“ฉันไม่สวยขนาดนั้นหรอกนะคะ”

“อย่า!” สวีทเลิฟยกมือขึ้นส่ายนิ้วชี้ไปมา “อย่าทำหน้าอมทุกข์ให้ฉันเห็นเด็ดขาด คืนนี้เธอจะเป็นดาราพราวแสง ออกจากโรงแรมนี้แล้วเธอคือที่หนึ่ง”

“สวีทตี้...”

“หยุดคิดถึงเรื่องนั้นซะที”

คราวนี้สวีทเลิฟวางแปรงลงบนโต๊ะแล้วนั่งลงข้าง ๆ สาวร่างเล็กบอบบางที่มีสีหน้าเศร้าขึ้นมากะทันหัน นุชนาถระบายลมหายใจเบา ๆ แต่เธอก็ยังรู้สึกเศร้ากระทั่งอีกฝ่ายกล่าวขึ้น

“ไม่มีอะไรนะสาวน้อย...เลิกคิดถึงเรื่องนั้น เลิกคิดซะทีว่าเธอเป็นต้นเหตุทำให้...เอ้อ...จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้อยากพูดหรอกนะถึงแม้มันจะเป็นข่าวใหญ่ก็เถอะ แต่เลิกโทษตัวเองได้แล้วว่าเธอ...ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งฆ่าตัวตาย...เพราะเธอ”

คำพูดของสวีทเลิฟทำให้หญิงสาวหลับตาลงชั่วขณะที่ช่างแต่งหน้าปัดฝีแปรงไล่เนื้อแป้งแวววาวไปบนพวงแก้มสวย นุชนาถประหวัดคิดไปถึงเรื่องราวของตัวเองที่เกิดปะทุขึ้นเหมือนพลุระเบิดเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอตกเป็นข่าวหน้าหนึ่งบนหน้าแท็ปลอยด์เรื่องเป็นมือที่สามทำให้ความสัมพันธ์ของไมลี่ แคเมอรอน ผู้บริหารสาวในสายการบินใหญ่และ นีล เทอเนอร์ ดาราหนุ่มชื่อดังขาดสะบั้นจนฝ่ายหญิงคิดสั้นฆ่าตัวตาย และมีเพียงไม่กี่คนที่รู้และเข้าใจว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดจากความเข้าใจผิดและหุนหันพลันแล่นของผู้หญิงคนนั้น

ไมลี่เป็นหนึ่งในบอร์ดผู้บริหารของสายการบินยูเรเชีย แอร์ไลน์ สายการบินยักษ์ใหญ่ที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับนีล เทอเนอร์ ดาราหนุ่มชื่อดังที่บังเอิญมีข่าวติดพันกับดาราสาวดาวรุ่งดวงใหม่นามว่า รีส เบคเลอร์  ซึ่งเป็นชื่อในวงการของนุชนาถที่มีคนตั้งให้ เธออยู่กับคุณยายแค่สองคนในห้องเช่าเล็ก ๆใจกลางกรุงลอสแองเจลิสก่อนจะมีโอกาสได้แคสติ้ง หรือทดสอบบทหนังและได้รับเลือกจากผู้กำกับอย่างไม่น่าเชื่อ เธอเป็นแค่ตัวประกอบเล็ก ๆ ท่านั้นแต่กลับมามีชื่อเสียงเพราะความสัมพันธ์ที่สื่อจับจ้องเรื่องระหว่างเธอกับดาราหนุ่มชื่อดัง ทุกคนคิดว่าเธอโหนกระแสให้ตัวเองดัง เกาะติดดาราหนุ่มหล่อเพื่อหวังไต่เต้าซึ่งจริง ๆ แล้วเธอได้รับความเอื้อเฟื้อจากนีลตอนที่ได้รู้จักกับเขาในกองถ่าย เวลานั้นเธอขัดสนเรื่องค่าใช้จ่ายในการรักษาอาเคมิ คุณย่าของเธอที่กำลังไม่สบายและนีลเป็นคนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือซึ่งเป็นเรื่องที่เธอไม่เปิดเผยให้ใครรู้เพราะกลัวสื่อจะโหมข่าวว่าเธอปอกลอกดาราดัง

นีลแสดงความสนิทสนมกับเธอและก็เป็นไปดังคาด นุชนาถกลายเป็นข่าวกับเขาบ่อยครั้งทำให้นีลระหองระแหงกับแฟนสาวที่กำลังคบกันอยู่ หลายครั้งไมลี่โทรมาหาเธอและต่อว่าอย่างเจ็บแสบ ไมลี่คิดว่าเธอหลอกนีลและอยากเขี่ยเธอให้พ้นทาง เธอเป็นผู้หญิงที่มีอารมณ์รุนแรง นุชนาถเจ็บปวดกับเรื่องนี้มากแต่เธอไม่เคยเอ่ยปากบอกนีลเลยสักครั้งทั้งที่เขาพยายามแสดงตัวว่าหวังดีกับเธอและช่วยเหลือเธอทุกอย่างแม้แต่การให้เธอกับคุณยายย้ายเข้าไปอยู่ในห้องชุดที่เขาซื้อเอาไว้ในย่านเบเวอร์ลี่ ฮิลล์ และมีเธอเท่านั้นที่รู้ว่านีลอยากให้ด้วยใจจริงโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

อนิจจาที่ความหวังดีของเขากลับเป็นหอกแหลมกลับมาทิ่มแทงตัวเธอ นุชนาถคิดถึงคืนนั้นที่ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอถูกคนของไมลี่พาไปยังห้องพักหรูหราพร้อมกับแคโรไลน์ ผู้จัดการส่วนตัว เธอพยายามจะอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจแต่ผู้บริหารสาวของบอร์ดสายการบินไม่ยอมฟัง ต่อมาเธอถึงได้รู้ข่าวว่านีลยุติความสัมพันธ์กับแฟนสาว เธออยากอธิบายให้ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจเพื่อทั้งสองจะกลับไปคืนดีกันใหม่แต่การณ์กลับกลายเป็นไมลี่ทะเลาะกับนีลอย่างรุนแรงและประชดความรักด้วยการฆ่าตัวตายหลังจากที่นุชนาถไปพบเธอคืนนั้น หญิงสาวระบายลมหายใจพร้อมลืมตาขึ้นและกล่าวออกมาด้วยเสียงอันเบา

“ฉันไม่ได้แย่งใครนะคะสวีทตี้”

“ฉันรู้ที่รัก...เธอไม่ผิด...เธอไม่...”

“ขอโทษนะคะสวีทเลิฟ”

เสียงหนึ่งที่ดังแทรกขึ้นมาทำให้บทสนทนาระหว่างคนทั้งสองภายในห้องแต่งตัวของโรงแรมหรูย่านใจกลางกรุงลอสแองเจลิสต้องหยุดชะงัก สวีทเลิฟหันไปมองสต๊าฟสาวสวยผู้ช่วยของเขาแล้วถามขึ้น

“อะไรน่ะเบล...นี่หล่อนเข้ามาขัดจังหวะการคุยของฉันนะรู้มั้ย”