บทนำ
บท 1
"ภู อื้อออ!" ร่างแบบบางโยกคลอนอย่างหนักในยามที่คนตัวโตถาโถมแรงกายเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง
นิ้วยาวทั้งสิบบีบเคล้นที่ประทุมถัน ความเสียวซ่านที่ได้รับส่งผลให้ภูพิงค์ออกแรงบีบกระทั่งเนินเนื้อขาวอวบเบียดออกมาตามซอกของนิ้วมือ
"แบบนี้ชอบไหมไอ" ถามไปพลางโน้มลงไปกดจูบที่เรียวปาก หงุดหงิดทุกครั้งที่เขาเผลอทำในสิ่งที่ไม่เคยทำกับผู้หญิงคนไหน
ตามประสาคนโสด เวลาอยากก็อาจจะปลดปล่อยบ้างกับคนที่ถูกใจและเต็มใจ แต่กรณีนี้ คนที่ครางอยู่ใต้ร่างของเขาตอนนี้ ไอ หรือ ไอติม เธอเป็นเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน
เขาไม่เคยคิดที่จะยุ่งกับเพื่อน เพราะเวลาเบื่อมันอาจจะสร้างปัญหา
กับไอติมเขาพลาดว่ะ ครั้งแรกน่ะเมาทั้งคู่ ดีอยู่ที่ตื่นมาแล้วอีกฝ่ายไม่ซีเรียสอะไร
'...ช่างมันเถอะ ต่างฝ่ายต่างเมา ว่าแต่ ป้องกันใช่ไหม?'
คำถามแบบชิวฉิบหาย แม้ว่าคำถามมันจะโอเคทั้งสองฝ่าย แต่ก็กล้าพูดได้เต็มปากว่าคำพูดเหล่านี้จากปากของผู้หญิง เขาไม่เคยเจอ
'ถุงยางอยู่ในถังขยะ'
'อ้อ เค'
'ครั้งแรกนี่ ทำไมไม่ห้ามวะ'
'เมาอ่ะ ช่างเถอะ ทีหลังก็อย่าปล่อยตัวให้เมาแบบนี้อีกก็แล้วกัน หากเป็นผู้หญิงคนอื่นระวังซวย'
'ไม่เสียดาย?'
'โตป่านนี้แล้วไหม มันเป็นเรื่องปกติแหละ'
'ไขว่คว้าหาตลอดแหละผู้หญิงที่คิดแบบนี้ ส่วนมากเจอแต่แบบที่ได้แล้วเรียกร้อง ของแบบนี้มันต้องโอเคทั้งสองฝ่ายอ่ะนะ'
'สบายใจเถอะน่า ฉันไม่ได้คิดที่จะเรียกร้องอะไร'
'แบบนั้นก็แสดงว่ามีครั้งต่อไปได้อ่ะดิ?'
'...อือ แต่มีข้อแม้นะ'
'ว่ามา'
'เมื่อไหร่ที่ฉันบอกว่าพอ ระหว่างเราเป็นอันว่าพอ!'
เป็นคำขอที่เขาไม่ซีเรียส แน่นอนว่าเขาตอบตกลงทันที บางทีเขาต่างหากที่อาจจะเป็นฝ่ายบอกว่าพอ!
"จะ จุก ภู!" ไอติมเหลือบตามองที่จุดเชื่อมต่อ พบว่าคนตัวโตอัดกระแทกแกนกายใหญ่เข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง หน้าอกใหญ่กระเพื่อมตามซ้ำๆ แต่เหมือนว่ายิ่งเธอรู้สึกจุก อีกฝ่ายกลับยิ่งพอใจ
"อ๊าส์!" ภูพิงค์เชิดหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นมาเสยผมที่ตกลงมาปรกที่หน้าผากลวกๆ ร่วมชั่วโมงที่หนุ่มหล่อบรรเลงเพลงรัก ยิ่งขยับก็ยิ่งมันส์ ทั้งที่กับคนนี้ก็หลายต่อหลายครั้ง แต่เธอก็ยังแน่นฉิบหาย สรีระบนเรือนร่างโคตรลงตัว ขาวอย่างกับหลอดนีออน หน้าตาก็โคตรสวย จะว่าไปแล้ว เขาเองก็เกิดมาโชคดีอยู่เหมือนกัน
ไม่บ่อยเท่าไหร่นักที่จะเจอของดี!
"จะเสร็จ อ๊ะ! อ๊ะ!"
"ซี้ดส์! พร้อมกัน"
พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ
สะโพกสอบขยับรัวเร็วถี่ยิบ กระทุ้งความใหญ่โตเข้าไปในร่องแคบในจังหวะที่เร็วและแรง ยิ่งอีกคนตอด เขาก็ยิ่งเร่งจนสุดตัว หนุ่มหล่อเชิดหน้า เปล่งเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดจะกลั้น สุดท้ายก็พาคนใต้ร่างไปแตะที่ขอบสวรรค์ในเวลาพร้อมกัน
"อ๊ายยยยย/อ๊าาาาาาส์!!"
นิ้วยาวถอดความใหญ่โตออกมาจากช่องทางรักตามด้วยการถอดเครื่องป้องกัน ไร้คำพูดที่หลุดออกมาจากเรียวปากบาง ภูพิงค์เดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองทันที
ไอติมทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหมดแรง ดวงตากลมสวยเกลือกกลิ้งไปมาอย่างคนที่กำลังใช้ความคิด สุดท้ายความคิดเหล่านั้นก็ถูกกลบด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมา
มือเรียวคว้าขึ้นมาปลดล็อก ข้อความบนหน้าจอทำใจดวงน้อยกระตุกวูบ สุดท้ายหญิงสาวก็ต้องข่มความรู้สึกทุกอย่าง ฝืนให้ใบหน้าคงความเรียบเฉย ยอมเดินไปคว้าผ้าขนหนูแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำเมื่ออีกฝ่ายเดินออกมา
"ไปไหน!" ภูพิงค์ละสายตาออกจากโทรศัพท์มือถือเมื่อพบว่าร่างแบบบางเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อครอปสั้นอวดหน้าท้องแบนราบ รับกับกางเกงยีนส์ขายาวอวดขาสวย
ผมยาวสลวยปล่อยลงที่กลางหลัง ใบหน้าสะสวยแต้มเครื่องสำอางบางๆ เท่านั้น 'ไอติม' ก็ดูโดดเด่นสะดุดตา
"ไปธุระ"
"เที่ยงนี่นะ?"
"อือ" คำตอบสั้นๆ ทำหนุ่มหล่อหรี่ตามอง ภูพิงค์ดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มเป็นเชิงใช้ความคิด ไม่นานก็หยัดตัวลุกตาม
"จะกลับมาอีกไหม"
"อยากให้กลับ?" หญิงสาวยอกย้อนพลางจ้องใบหน้าหล่อเหลา
"แค่ถาม"
"ก็นึกว่าคิดถึงจนนอนไม่ได้ถ้าฉันไม่กลับมา"
"ไร้สาระว่ะ"
"เหอะ" ไอติมเค้นเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ก็แค่เพื่อนที่ทำกันมากกว่าเพื่อน ถึงอย่างนั้นสถานะก็ไม่ได้เกินเพื่อน จะเอาอะไรมาสำคัญ
"นายอ่ะ จะกลับมาอีกป่าว?"
"ไม่มั้ง ว่าจะกลับไปนอนบ้าน คิดถึงหลาน"
"รักหลาน เห่อหลาน อารมณ์แบบอยากมีลูกเป็นของตัวเองป่าว?"
"บ้าน่า ไม่เคยคิดแบบนั้นหรอก อายุแค่นี้จะรีบไปไหน"
"นั่นดิ ผู้ชายอย่างนายคงไม่คิดที่จะหยุดอยู่ที่ใคร"
"มาอารมณ์ไหน?" ถามออกไปพลางกวาดสายตาไปตามดวงหน้า
ผู้หญิงคนนี้แปลกมากกว่าใคร และเหมือนว่าจะอ่านยากมากกว่าใครๆ ด้วยเช่นกัน
"พูดไปงั้น ไปแล้วนะ คงไม่ได้เจอกันสักสองสามวันแหละ" ไอติมกดยิ้มที่มุมปากก่อนจะเดินไปคว้ากระเป๋าสะพายข้าง
"จะกลับไปค้างที่บ้าน?"
"ใช่ไง ถ้าไม่ใช่แล้วจะให้ไปนอนไหนอ่ะ"
"ก็อย่าให้รู้ว่าไปนอนที่อื่น" คนฟังหันกลับมาสบตา ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาดึงดูดสายตาได้เป็นอย่างดี
"ที่พูดนี่เป็นเพราะหวง?"
"เตือนเพราะห่วง สุดท้ายก็เพื่อนกันอยู่ดี!"
------
ฝากภูพิงค์ไว้ในอ้อมกอดของทุกคนด้วยนะคะ หวงความโสดอันนั้นรู้แหละ แต่เหมือนว่าแอบหวงเพื่อนอยู่นาา 5555
บทล่าสุด
#58 บทที่ 58 58
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#57 บทที่ 57 57
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#56 บทที่ 56 56
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#55 บทที่ 55 55
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#54 บทที่ 54 54
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#53 บทที่ 53 53
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#52 บทที่ 52 52
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#51 บทที่ 51 51
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#50 บทที่ 50 50
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026#49 บทที่ 49 49
อัปเดตล่าสุด: 4/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
รักร้าย ลูกชายมาเฟีย 《อาชิ..My Hero》
เพราะ ‘อาชิ’ เคยช่วยเหลือเด็กสาวอย่าง ‘ชะเอม’ ที่โดนเพื่อนรังแกตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอเลยติดเขาแจมาตั้งแต่ตอนนั้น เขาไปไหนเธอไปด้วย จนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งที่เธอเป็นเด็กสาวคนเดียวในแก๊ง แม้ในตอนแรกอาชิสุดแสนจะรำคาญชะเอม แต่ไม่รู้ทำไมไปๆ มาๆ พอมีคนมายุ่งวุ่นวายกับเธอก็ออกอาการหวงก้างซะงั้น แถมยังแสดงมุมอ่อนโยนออกมาให้เห็นอีกต่างหาก
แสร้งรักเมียหย่า
เธอยอมบอกลาผู้ชายที่รัก และยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก เพียงเพื่อแลกกับ ‘อิสระ’ ที่พ่อกับแม่สัญญาว่าจะคืนให้หลังจากนี้
แต่เมื่อถึงวันนัดหมาย...
ผู้ชายที่นั่งรอเธออยู่กลับไม่ใช่คิมหันต์
“เอ่อ ... คุณไม่ใช่คิมหันต์”
“แล้ว ...?”
‘เหมันต์ ภูสิทธิ์อุดม’ ลูกชายคนกลางที่หายไปจากครอบครัวนานกว่าหกปี และถูกเรียกตัวกลับมาเพียงเพราะพี่ชายปฏิเสธการแต่งงาน
เมื่อเธอต้องแต่งเพื่อรักษาผลประโยชน์ของครอบครัว
ส่วนเขาต้องแต่งเพราะเป็นเพียง ‘ตัวแทน’ ของใครอีกคน
การแต่งงานที่ไม่มีความรักตั้งแต่แรก
จึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับข้อตกลงของคนสองคน
โดยไม่มีใครรู้ว่า เมื่อถึงวันที่ทุกอย่างสิ้นสุดลง
ใครกันแน่ ... ที่จะยังแสร้งทำเป็นว่าไม่รัก
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?













