บทนำ
เธอพยักหน้า แล้วมองดูกระดาษที่อยู่ในมือ
" ฉันฉีกเลยนะ " เขาฉีกมันออก เป็นแผ่นเล็กๆแล้วเข้ามากอดเธอ
" ตั้งแต่พรุ่งนี้ น้ำตาลเป็นอิสระจากฉันแล้ว น้ำตาลจะกลับดึกก็ได้ จะทำอะไร ไปไหน ไม่มีใครคอยตามน้ำตาลแล้วนะ "
เธอเงยหน้ามองเขา แล้วน้ำตาไหลออกมา
" คุณทรงพล จะทำแบบนี้กับคนอื่นอีกไหมคะ "
สิ่งที่เธอกลัวที่สุด ถูกถามออกไปแล้ว
" ไม่ ไม่ทำ ฉันคิดว่า ฉันคงไม่ทำแบบนี้กับใครอีกแล้ว "
" น้ำตาล อยากอยู่กับคุณทรงพลนะคะ "
" น้ำตาลอยู่กับฉัน ฐานะแบบนี้ไม่ได้ อีกหน่อยก็จะมีคนรู้ แล้วน้ำตาลนั่นแหละ จะเสียหาย ฟังฉันให้ดีนะ น้ำตาลกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง
ไปทำธุระ ส่วนตัวให้เรียบร้อย ทำเรื่องเรียนจบ แล้วก็มองอนาคต ว่าอยากทำอะไร ค่อยๆคิด อย่าเพิ่งรีบร้อน
ฉันเชื่อมั่นในตัวน้ำตาล ว่าน้ำตาลจะรักษาสัญญา และเป็นเด็กดี "
เธอไม่ได้อยากเป็นเด็กดี แต่อยากเป็นเด็กเขา เพียงคนเดียว
“คุณทรงพล กอดน้ำตาลได้ไหมคะ “
บท 1
เสียงเครื่องมือทางการแพทย์ ดัง ปี้ป ปี้ป เป็นจังหวะ มือเหี่ยวย่นของหญิงชรา มีเข็มเจาะ อยู่หลายจุด ด้านข้างมีสายห้อย ระโยงระยาง ทั้งยา น้ำเกลือ
ใบหน้าขาวซีดเซียวจนแทบไม่มีสีเลือด นอนหลับตาอยู่ไม่ได้สติ พยาบาลในห้องฉุกเฉิน มองดู อาการ แล้วจดบันทึก ตลอดทุกชั่วโมง
" สวัสดีค่ะ คุณน้ำตาล "
พยาบาลหน้าห้อง ทักทายญาติคนไข้ ที่คุ้นหน้าคุ้นตา กันมา หลายเดือน แล้วรับ ของฝาก ที่เจ้าตัว ติดมือมาเสมอ เป็นสินน้ำใจ
"รบกวนพี่ๆ มาตลอดเลย น้ำตาลเกรงใจมากเลยค่ะ " เจ้าหน้าที่พยาบาล ส่ายหน้า แล้วจับมือบาง ของคนตรงหน้าเอาไว้
" อดทนนะคะ น้องน้ำตาล คุณยายสู้ น้องน้ำตาลก็ต้องสู้ "
หญิงสาวยิ้มทั้งน้ำตา แล้วยืนเกาะกระจก มอง คุณยาย ที่ตอนนี้ หลับไม่ได้สติ อาการเส้นเลือดในสมองที่ตีบ ทำให้คุณยายวัยหกสิบกว่าปี น้อคไปกระทันหัน
" สวัสดีครับ ญาติคนไข้ " เสียงทักทาย ทำให้เธอต้องหันมามอง
ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาแพทย์ เดินตรงเข้ามาหา
" เข้าไปไหม เดี๋ยวเราพาเข้าไป "
เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ที่บังเอิญมาเจอกันที่นี่ ช่วยมาดูแล คุณยายให้เสมอ ใบหน้าหล่อเหลา ยิ้มอย่างสุภาพ อ่อนโยน และ ให้กำลังใจเธอ ในยามท้อแท้
" หมอโอ้ต "
" เรียกโอ้ต ก็ได้มั้ง ยังไม่จบหมอเลย " เจ้าตัวบอกเขินๆ แล้วช่วยสวมชุด คลีน ให้เธอ ก่อนจะเดินนำเข้าไป
" อาการโดยรวมทรงตัว ไม่แย่ลง ตอนนี้ ต้องประคับประคอง รักษากันไปทีละสเตป แต่น้ำตาล ไม่ต้องห่วงนะ ถ้ามีอะไร เราจะรีบมาเลย "
นักศึกษาแพทย์ที่อยู่เวรโรงพยาบาล แทบจะทุกวัน บอกกับหญิงสาวตรงหน้า สองยายหลานมีกัน เพียงสองคนเท่านั้น และตอนนี้ เธอไม่เหลือใครแล้ว
" รบกวนด้วยนะโอ้ต " คนที่เกรงใจ บอกเสียงสั่น
" ถ้าเกรงใจ เลี้ยงข้าวเราสักจานได้ไหม ที่โรงอาหารโรงพยาบาลก็ได้ " ว่าที่คุณหมอหนุ่ม บอกกับหญิงสาวที่ตัวเอง แอบชอบ
" ทานที่ไหนก็ได้ ตามใจหมอโอ้ตเลย วันไหนที่ว่าง เรายินดีนะ "
" น้ำตาลพูดแล้ว ห้ามคืนคำเด็ดขาด เราจำแม่นนะ "
คุณหมอหนุ่มบอก ระหว่างที่เดินออกมาส่งเธอที่หน้าตึก มองหญิงสาวตัวบาง เดินกลับออกไป จนลับสายตา
" รับ พายลูกเกด เพิ่มไหมคะ " พนักงานสาวถามลูกค้า ที่นำถาดขนมมาวาง เพื่อชำระเงิน
" ไม่รับ " เสียงที่ตอบกลับมา ดุดัน ไม่มีคำสร้อย มือบางใช้ตะเกียบคีบขนมใส่กล่อง แล้วนำกล่องขนม ใส่ถุงกระดาษ ยื่นให้ลูกค้า
" ขอบคุณค่ะ ขอให้ทานขนมอย่างมีความสุขนะคะ "
พนักงานสาว บอกกับลูกค้า อย่างสุภาพ แล้วรับออร์เดอร์ต่อไป ตลอดสี่ชั่วโมง ที่ยืนทำงานพาร์ทไทม์ ได้เงินค่าแรง กลับมา เพียงสองร้อยกว่าบาทเท่านั้น
" เฮ้อ " เสียงถอนหายใจ ดังออกมา ระหว่างปิดร้าน กับ รุ่นพี่ที่เป็นพนักงานประจำ
" ทำงานเอาเงินเค้า มันก็เหนื่อยแบบนี้ ถ้าอยากได้เงินดี ไม่เหนื่อย ก็ต้องมีคนเลี้ยง "
เสียงพูดไม่ได้ประชดประชันอะไร แต่เป็นการบอก อย่างตรงไปตรงมา
" ขนมเหลือ เอาไปกินสิน้ำตาล " ขนมปังที่เหลือ ส่วนมาก จะมีไม่กี่ชิ้น พี่ๆที่ทำงานประจำ จะแบ่งให้เธอเสมอ
" ขอบคุณนะคะ "
มือบางรับถุงขนมมา แล้วเดินออกจากห้างสรรพสินค้า ในช่วงดึก รถรายังคงวิ่งขวักไขว่ อยู่บนถนน นักศึกษาสาว นั่งบนรถเมล์ แล้วมองดูรอบๆ
สองข้างทาง มีคลับ มีบาร์ มีร้านอาหาร ที่มีผู้คนจำนวนมาก ไปใช้บริการ
" ชาตินี้คงได้แต่มองแหละ น้ำตาล วาสนาคงไม่ถึง จะได้นั่งรถแพงๆ ได้กินอาหารหรูๆ แบบนั้น "
คนที่น้อยใจในโชคชะตา บ่นกับตัวเอง เด็กหญิงที่เกิดมา มีเพียงยายคนเดียวเท่านั้น พ่อกับแม่ ทิ้งเธอเอาไว้ให้ยาย แล้วหนีหายไป ไม่เคยติดต่อกลับมา
ชั่วชีวิตของเธอ จนอายุยี่สิบสองปี ไม่เคยจับเงินหมื่น เงินแสน เงินหลักพัน ที่หาได้ ในแต่ละเดือน ถูกจ่ายเป็นค่าเช่าบ้าน ค่าไปโรงเรียน และ ตอนนี้ มีค่าใช้จ่ายของยาย ที่โรงพยาบาล เพิ่มขึ้นมาอีก
น้ำเต้าหู้ถุงละสิบบาท ที่ซื้อติดมือมา เป็นอาหารมื้อดึก ทานพร้อมกับขนมปังของเหลือของที่ร้าน บ้านไม้หลังเก่า ที่อาศัยอยู่มานานนับสิบปี ผุพัง จนดูไม่ได้ น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ ถูกปลดปล่อยออกมา เมื่ออยู่ที่ที่ของตัวเอง เสียงร้องไห้ แผ่วเบา พร้อมกับ ใบหน้าที่เปียกปอนไปด้วยน้ำตา เธอจะทำยังไงต่อไป
" สวัสดีครับ คุณทรงพล "
ชายหนุ่มในชุดสีดำสนิท เดินเข้ามาในโรงแรมหรู พร้อมกับ ลูกน้องคนสนิท
" ห้องสวีท ริมแม่น้ำครับท่าน "
ชายหนุ่มขึ้นห้องไปพร้อมกับพนักงาน ที่เปิดห้องรออยู่แล้ว ก่อนจะเดินตรงไป ที่ห้องสวีทสุดหรู ราคา หมื่นกลางๆ สำหรับหนึ่งคืน
นักแสดงสาว ที่สวมบทตัวรอง ในละครหลายเรื่อง สวมเดรสสีหวาน นั่งจิบไวน์ รออยู่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลา ยิ้มนิดเดียวเท่านั้น แล้วเทไวน์ ที่วางอยู่ แล้วยกขึ้นจิบช้าๆ
" คุณทรงพล " หญิงสาวยิ้มหวาน แล้วเดินเข้ามาหาเค้า อย่างมีจริต ชายหนุ่มสุดฮอต ที่มีทรัพย์สิน หลักพันล้าน นัดพบเธอ
" ผมไม่จีบใคร สนุกกันบนเตียง แล้วจ่ายเงิน ถ้าคุณโอเค ก็อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่ ผมมีค่าเสียเวลา "
คนที่ชัดเจนตรงไปตรงมา บอกกับเธอ อีกครั้งเพื่ออยากทำความเข้าใจ ให้ตรงกัน
" ห้าหมื่น สำหรับคืนนี้ " เค้าบอกจำนวนเงิน แล้วหยิบเงินสด ออกมาจากกระเป๋า
" ดีลค่ะ " หญิงสาวตอบรับทันที
ชายหนุ่มวางแก้วไวน์ แล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทีละชิ้น เสื้อเชิ้ตสีดำ กับ กางเกงพอดีตัว หลุดร่วงไปแล้ว หญิงสาวที่สวมเดรสตัวสวย มองร่างกาย เปลือยเปล่า แล้วเดินตรงเข้ามาหา ก่อนจะทรุดตัวนั่งลง แล้วจัดการ ถอดกางเกงชั้นในออก แล้วสัมผัส อวัยวะอวบใหญ่ ทันที
บทรักเร่าร้อนรุนแรง จบลงเมื่อก่อนฟ้าสางไม่นาน ชายหนุ่มลุกขึ้น จากเตียง แล้วอาบน้ำชำระล้างร่างกาย เมื่อคืนเค้าอิ่มจากบทรัก ที่เธอมอบให้มา มือหนาหยิบเงินสด อีกปึกหนึ่ง วางเอาไว้ให้บนหัวเตียง ก่อนจะกลับออกมา
ทำดีต้องมีรางวัล
รถหรู ราคาเกือบยี่สิบล้าน ขับออกจากโรงแรมตอนเช้า ตรงดิ่งไปที่ตึกสูง ที่เป็นที่ทำงาน และ บ้านพักของตัวเอง
บทล่าสุด
#143 บทที่ 143 เจริญวิริยากร
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#142 บทที่ 142 หัวใจที่ไม่ไร้เดียงสา-คนมีแฟนแล้วก็จะสดใสแบบนี้
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#141 บทที่ 141 หัวใจที่ไม่ไร้เดียงสา-เธอคนเดียวที่ทำให้เป็นแบบนี้
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#140 บทที่ 140 หัวใจที่ไม่ไร้เดียงสา-หน้าที่เพื่อน เท่านั้น
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#139 บทที่ 139 หัวใจที่ไม่ไร้เดียงสา-เพื่อนสมัยเด็กเท่านั้น
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#138 บทที่ 138 หัวใจที่ไม่ไร้เดียงสา-ภวิตา
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#137 บทที่ 137 หัวใจไร้เดียงสา-เด็กๆที่กำลังเติบโต
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#136 บทที่ 136 หัวใจไร้เดียงสา-ครอบครัวของคุณทรงพล
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#135 บทที่ 135 หัวใจไร้เดียงสา-อดีตย้อนคืนและความสัมพันธ์
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025#134 บทที่ 134 หัวใจไร้เดียงสา-ครอบครัวที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะมี
อัปเดตล่าสุด: 10/25/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!)
นั่นคือประโยคที่มันย้ำเตือนให้ฉันเจียมตัวแล้วต้องเลิกรักผู้ชายเย็นชาอย่างพี่เรย์
ในเมื่อเขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนขนาดนั้น ฉันคงไม่โง่รักเขาต่อ....
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
ร้อนรักคุณอามาเฟีย
น้องเมียเอามัน (หลายP)
ความสาวน้อยผู้ไร้ประสบการณ์เรื่องเซ็กจึงตกเป็นของพี่เขย เพราะว่าอารมณ์และความอยากพาไป จนเมื่อไปเที่ยวพบกับชายหนุ่มชื่อมังกรที่โปรไฟล์ดีเริศ แต่เหมือนชีวิตสาวน้อยผู้อาภัพ จะไม่ได้เขาเป็นรักสุดท้าย เพราะเห็นธาตุแท้อันน่าขยะแขยงเสียก่อน
เมื่อความผิดหวังบวกความเสียใจ นำพาให้เธอต้องมาพักใจบ้านเพื่อนแล้วก็เจอกับคนที่ไม่อยากเจอ และอยากรู้ความจริงบางอย่างจากมังกร
เพื่อนรักที่แสนดีก็ช่วยเหลือเธอ จนได้รู้ความจริงที่แสนจะวุ่นวาย เพราะมังกรไปแอบแซ่บกับแฟนพี่ชายของเพื่อนสาว แล้วพี่ชายของเพื่อนสาวก็ดันมาชอบเธอ
รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
เสน่หาเลขาของมาเฟีย
นักรบ & จอมใจ
เขา…เหมือนกับคนที่มีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา
เธอ…เด็กสาวที่ไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต
“ช่วยลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปเถอะค่ะท่านประธาน ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกันนะคะ”
อยู่ดีๆ วันหนึ่งเธอก็ดันไปมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับท่านประธานหน้านิ่งสุดแสนจะเย็นชาที่ทำตัวไม่สนโลกอยู่ตลอดเวลาที่เธอทำงานด้วยมาตลอดระยะเวลาสองปี
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
หวงรักร้ายนายวิศวะ
"สงสัยพี่จะเข้าใจอะไรผิด คนที่ฉันรักคือพี่แทคิณ...พี่ใช่พี่" โรราเอ่ยมาเช่นนั่น แต่นั้นกับยิ่งทำให้ ดีเทลโมโหและโกรธหนักเข้าไปอีก คนตัวโตถึงกับกดคนใต้ร่างลงให้จมเตียงนอน
"ฉันไม่สนว่าเธอจะรักใคร ตราบใดที่เธอเป็นของฉันๆ ไม่มีทางที่เธอจะเป็นของใครหน้าไหนทั้งนั้น"
"คนเลว..." โรราเอ่ยด้วยเสียงอันโกรธจัด
ดีเทลจ้องมองคนใต้ร่างด้วยความรู้สึกโกรธและโมโห
"กับผู้หญิงสำส่อนอย่างเธอ ฉัน เลว...ได้มากกว่าที่เธอคิด" ดีเทลเอ่ยจบร่างสูงก็ระดมจูบคนดื้อ ที่แสนจะพยศไปทั่วทั้งใบหน้า
"มะ...ไม่นะ พี่ดีเทล" โรราเอ่ยออกมาด้วยเสียงสั่น
****+***+++++++++













