รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)

รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)

dragonred24 · เสร็จสิ้น · 147.7k คำ

277
ยอดนิยม
158.3k
การดู
7.9k
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเจอและทำทุกอย่างที่จะได้เธอมาครอบครอง

บท 1

EP.1 เอญ่า

             เอญ่า (aya) ลูกเสี้ยว ไทย-อังกฤษ-จีน

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอญ่า  อายุ20ปี ส่วนสูง 167 ซม.

ใบหน้าสวยได้รูป ตาโต ผมยาวสสวย ผิวที่ขาวจัด  

หุ่นนาฬิกาทราย เอวคอด สะโพกผาย หน้าอกอวบอิ่มเกินตัว

นิสัย นิ่งๆ เหมือนจะหยิ่ง ไม่ค่อยสนใจใคร แต่จะคุยเก่งเวลาอยู่กับคนที่สนิท

             ฉันเกิดที่ไทยแต่ไปเติบโตที่ที่ประเทศอังกฤษ ฉันย้ายไปอยู่อังกฤษกับมามี้ตั้งแต่ฉันอายุได้ 12ขวบ สาเหตุที่ฉันและมามี้ต้องย้ายไปอยู่ที่อังกฤษก็เพราะป๊ากับมามี๊ของฉันนั้นเลิกรากัน ฉันเลือกที่จะไปอยู่กับมามี้ (เลิกที่หมายถึงเลิกปลอมเพราะทั้งคู่ทั้งแอบมาเจอกันและยังใช้เวลาร่วมกันเหมือนคู่สามีภรรยาปกติ เหมือนที่จดทะเบียนหย่าก็เพราะอากงที่ไม่ค่อยจะชอบมามี้ของฉันที่ทำอาชีพเป็นนางแบบสักเท่าไร ป๊ากับมามี้ก็เลยต้องทำแบบนี้เพื่อตัดปัญหา)

             ฉันมีพี่สาวฝาแฝด 1คน ชื่อเอวา (Ava) พี่สาวของฉันเลือกที่จะอยู่กับป๊าที่เมืองไทย ถึงแม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่เราสนิทกันมาก เราทั้งคู่จะคุยและปรึกษากันทุกเรื่อง เอวาและป๊ามาหาฉันและมามี้อยู่ประจำ บางทีฉันกับมามี้ก็บินไปหาเอวาและป๊าที่เมืองไทยอยู่ที่ว่าช่วงไหนใครว่าง จริงๆก็ถือได้ว่าพวกเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากเพราะเราอยู่ด้วยความเข้าใจ

             ฉันกับเอวาเราเป็นฝาแฝดที่แทบจะไม่มีที่อะไรเหมือนกันเลย ทั้งหน้าตาและนิสัย เอวาบุคลิกร่าเริง พูดเก่ง หน้าตาจะออกไปทางหมวยๆน่าจะเหมือนป๊าเพราะป๊าเป็นลูกครึ่งไทย-จีน

             ส่วนฉันเป็นประเภทพูดน้อย นิ่งๆจะออกไปทางหยิ่งๆกับคนที่ไม่สนิท แต่ถ้าสนิทแล้วจะคุยเก่งและสนุกสนาน หน้าตาจะออกแนวลูกครึ่งมากกว่า ฉันจะเหมือนกับมามี้ที่เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ

             วันนี้ฉันบินกลับมาที่ไทยเพื่อที่จะมาศึกษาต่อที่นี่ ฉันย้ายจากมหาลัยที่อังกฤษกลับมาต่อมหาวิทยาลัยที่ไทย คณะบริหารธุรกิจ ปี2

             สาเหตุที่ต้องย้ายกลับมาที่ไทยก็เพราะอากงสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงท่านอยากให้ฉันกลับมาอยู่ที่ไทย ท่านคงอยากใกล้ชิดกับฉันให้มากกว่านี้นี่ก็ผ่านมา8ปีแล้วที่ฉันไม่ได้เจออากงกับอาม่าเลย อีกอย่างท่านก็คงอยากปรับความเข้าใจและรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ทำกับมามี้ ทั้งสองครอบครัวก็ได้ปรึกษากันและตกลงให้ฉันมาอยู่ที่ไทย คนที่ดีใจที่สุดก็น่าจะเอวาที่เร่งวันเร่งคืนให้ฉันบินมาไวไว

             ฉันลงจากเครื่องเดินลากกระเป๋าใบใหญ่ออกมาจากทางเดินผู้โดยสารขาออก ผู้คนที่เดินผ่านต่างหันมามองที่ฉันเป็นระยะอาจจะด้วยหุ่นและหน้าตาที่โดดเด่นนี้สามารถเรียกความสนใจจากผู้คนได้เป็นอย่างดี

             อากาศเมืองไทยร้อนมากๆ ดีที่วันนี้ฉันเลือกใส่เสื้อครอปเอวลอยสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น มีแจ็คเก็ตยีนส์แขนยาวแต่ไม่ใส่หรอกนะเพราะร้อนมาก ฉันเดินออกมาไม่นานก็เจอเอวายืนโบกไม้โบกมือแล้วก็วิ่งมากอดฉันทันที

              “คิดถึงจังเลยญ่า” เธอกอดฉันไว้แน่นด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอย่างดีใจ

              “อืม คิดถึงเหมือนกัน รีบไปกันเถอะร้อนมากๆ”

              “ไปสิ ญ่าเอากระเป๋ามาแค่นี้เองเหรอ”

              “แค่นี้แหละ เดี๋ยวค่อยซื้อเอาใหม่”

              “วันนี้เราเข้าไปที่บ้านตอนค่ำนะ วาจะพาญ่าไปที่สนามแข่งรถ วันนี้เขาจัดงานใหญ่มากเลยนะญ่า”

              “โห่ ที่เร่งให้มาก่อนตั้งสองวันเพื่อที่จะพาไปดูแข่งรถเนี้ยนะ”

              “ ญ่าก็รู้ว่าวาชอบแข่งรถมาก ญ่าไปดูด้วยกันนะวาอยากให้ญ่าไปด้วยจริงๆ”

              “ก็มาซะขนาดนี้แล้วจะปฏิเสธยังไงหละ”

              “ไปขึ้นรถก่อนเถอะ”

             ยัยวาพาฉันเดินมาที่รถฉันมองแล้วไม่ใช้รถของยัยวาหรือรถของที่บ้าน ฉันมองไปที่รถแล้วก็เริ่มบ่นให้ยัยวา

              “คิดไงเอารถคันนี้มารับฉัน กระเป๋าฉันจะใส่เข้าไปยังไง”

              “ก็มาแบบรีบไง ถ้าเอารถวามาก็มารับญ่าไม่ทันแน่”

              “อย่าบอกนะว่าวาดูแข่งรถจนลืมญ่า”

              “อย่าพึ่งบ่น เรารีบขึ้นรถกันเถอะ”

              “ แต่กระเป๋าญ่าน่าจะใส่รถไม่ได้นะ”

             ระหว่างที่ฉันกำลังคุยยัยวาอยู่ ประตูรถด้านคนขับก็เปิดออกมาพร้อมผู้ชายที่ก้าวเท้าลงมา เขาจัดได้ว่าเป็นผู้ชายที่หล่อมาก ตัวสูง ผิวขาว หน้าตาดุดัน ดูแบดบอย เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่มีการทักทายใดๆ ออกไปทางหยิ่งเสียด้วยซ้ำ

              “จะยืนอยู่กันอีกนานไหม?” คำพูดแรกที่พูดออกมาบ่งบอกได้เลยขึ้หงุดหงิดดูท่าจะไม่ค่อยเป็นมิตร

              “ใจเย็นสิเตอร์” วาหันไปพูดกับผู้ชายที่ชื่อเตอร์

              “เอาแบบนี้เตอร์พาญ่าไปรอเราที่สนามแข่งก่อน เดี๋ยวเราจะนั่งแท็กซี่ตามไป”

              “ได้ไงวา ทำไมเราไม่ไปด้วยกัน”

              “กระเป๋าญ่าใบใหญ่มากอ่ะ ตกลงตามนี้ญ่า” ฉันยังไม่ทันตอบอะไรยัยวาก็ลากประเป๋าฉันไปที่รถแท็กซี่ทันที

              “จะขึ้นรถได้ยังหรือจะยืนอยู่ตรงนี้ต่อ” พูดจบเขาก็เดินขึ้นรถไป ฉันจะทำอะไรได้หละก็ต้องเดินตามเขาขึ้นรถไป

             ขึ้นรถมาก็ยังไม่มีการพูดคุยระหว่างเราสองคน ปกติฉันก็เป็นคนไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอนายคนนี้ยิ่งไม่อยากจะพูดขึ้นไปอีก ฉันทอดสายตามองออกไปด้านนอกรถ การจราจรที่ติดและอากาศที่ร้อน

              “นาย.. เปิดแอร์เพิ่มให้หน่อยได้ไหม”

              “อืม..” คำตอบสั้นๆแล้วเขาก็ปรับเพิ่มความเย็นใจ

              “นาย เราหิวน้ำอ่ะ จอดซื้อน้ำก่อนได้ไหม” เขาหันมามองหน้าฉันสายตาที่ส่งมาเหมือนเขาเริ่มจะรำคาญฉันแน่ๆ

              “เราชื่อฮันเตอร์ เรียกเราเตอร์ก็ได้” อย่างน้อยเขาก็รู้จักแนะนำตัวเอง

              “อืม เราเอญ่า เรียกเราญ่าก็ได้” ฉันเอ่ยบอกชื่อกลับเหมือนกัน

             นั่งรถไปไม่นานเขาก็จอดรถที่7-ELEVEN ให้ฉันเดินลงไปซื้อ จะทำไงดีละฉันไม่มีเงินไทยติดตัวเลย

              “เตอร์เราไม่มีเงินอะ” พาลงไปซื้อหน่อยได้ไหม ส่งสายตาอ้อนวอนไปที่เขา

              “ลงมาสิ จะได้รีบไป” ใจดีเหมือนกันนะเนี้ยถึงหน้าจะดุไปหน่อย

             เราสองคนเดินเข้าไปที่เซเว่น สายตาของผู้หญิงในเซเว่นต่างมองมาที่เขาแล้วปลายตามองมาที่ฉันอีกที ฉันเข้าใจแหละก็เขาหล่ออะนะ ขนาดฉันมองเขาครั้งแรกยังใจสั่นเลย เขาเดินไปหยิบตะกร้าแล้วเดินตามฉันที่กำลังเลือกของ

              “ซื้อขนมด้วยได้ไหม?”

              “อยากได้อะไรเธอก็หยิบได้เลย”

              “เคร”

             ฉันซื้อน้ำและขนมอีกหลายอย่าง เขาก็ถือตะกร้าไปจ่ายเงินพนักงานมองหน้าเขาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้ยิ้มตอบยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาก็คงจะชินกับสายตาแบบนี้

             ขึ้นรถมาฉันก็แกะน้ำดื่มทันที ดื่มน้ำเสร็จก็แกะขนมกินต่อไม่ได้ถามเขาหรอก ตอนแกะขนมกินก็แอบมองไปที่เขาอยู่เหมือนกันแต่เห็นว่าเขาไม่ได้ว่าอะไรก็เลยกินต่อ

             นั่งรถมาเรื่อยๆ บรรยากาศก็อึดอัดเหมือนกัน ฉันไม่คุยเขาก็ไม่คุยนั่งมาด้วยกันด้วยความเงียบสงบ ไม่นานรถหรูก็แล่นเข้ามาที่สนามแข่งรถ เป็นสนามแข่งที่มองไปมันใหญ่มากๆ

             รถแล่นเข้ามาจอดที่จุดจอดรถมองดูแล้วน่าจะมีไว้สำหรับรถของเขาโดยเฉพาะ พอก้าวเท้าลงจากรถสิ่งแรกที่รับรู้ได้คือสายทุกคู่จ้องมองมาที่เราทั้งคู่ทันที เสียงเครื่องยนต์ที่ดังสนั่นชวนให้ปวดแก้วหู อีกทั้งเสียงกองเชียร์และพิธีการที่บรรยายการแข่งขันในสนามอีก

             มองไปรอบๆ ถัดจากจุดจอดรถเดินไปไม่กี่ก้าวก็เหมือนจะเป็นคลับ เขาพาฉันเดินเข้าไปภายในคลับ ด้านในมีห้องรับรองพร้อมร้านอาหาร บาร์และอื่นๆ จัดและตกแต่งอย่างสวยงาม มองลงไปเหมือนจะมีชั้นใต้ดินน่าจะเป็นผับสำหรับนักท่องราตรี เดินขึ้นมาชั้นสองจะเป็นห้องพักสำหรับลูกค้าVIP และห้องพักสำหรับนักแข่ง

              เขาพาฉันเดินขึ้นไปที่ชั้นสาม ชั้นนี้มีห้องพักไม่เยอะเหมือนชั้นสอง ชั้นนี้น่าจะมีห้องไม่เกินห้าห้อง ฉันเดินตามเขาเข้ามาภายในห้องไม่มีใครอยู่เลยสักคน ห้องนี้เป็นห้องที่มีขนาดใหญ่มากภายในห้องมีโซนทำงานทำและยังมีมุมสำหรับรับแขกและน่าจะมีห้องนอนส่วนตัวอีกด้วย การตกแต่งเป็นกระจกเกือบทั้งห้องมองออกไปภายนอกสามารถมองเห็นวิวทั่วทั้งสนามแข่ง

              “ลิฟต์ก็มีทำไมพาเดินอ่ะ เมื่อยนะเนี้ย” ฉันบ่นพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟา ฉันเหนื่อยกับการเดินทางและเขายังจะพาฉันเดินขึ้นมาชั้นสามนี้อีก

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

ดวงใจรักนักรบ

ดวงใจรักนักรบ

185.6k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงดารา-นวินดา
ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโชกโชนเช่นเขา แถมยังมีประวัติที่ไม่น่าจดจำเลยสักนิด เขาคงทำได้เพียงรักแต่ไม่แสดงออก คอยเต๊าะอย่างแอบๆ คอยห่วงอย่างห่างๆ ก็คงสุขใจที่สุดแล้วสำหรับผู้ชายเลวๆ อย่างเขา

Vs

หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

919.4k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

128.1k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้”

“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม

“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว

“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก

“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า

“ก็ไม่ขนาดนั้น”

“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา

“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย

ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย

14.2k การดู · เสร็จสิ้น · นามปากกา หญิงแก่
จุดเริ่มต้นของเรา เกิดจากความไม่บังเอิญ แต่กลับกลายเป็นความยุ่งเหยิงที่ตามมา ทันทีที่เขาเจอกับหญิงสาวรุ่นลูก

"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"

เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

2.2m การดู · เสร็จสิ้น · Tiwa ทิวา
“ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
หยุดเสือ

หยุดเสือ

169.4k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
เขาเป็นเสือที่ไม่เคยจริงใจกับผู้หญิงคนไหนไม่พร้อมที่จะถอดเขี้ยวเล็บเพื่อใคร
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย

261.7k การดู · เสร็จสิ้น · Aoybabyz
เธอสาวมัธยมปลายไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มหาลัยปี1แต่ก็โดนปฎิเสธกลับมา ผ่านไป3ปีพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรั้วมหาลัย....แถมยังต้องให้มีเรื่องใกล้ชิดกันอีก
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

282.5k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

198.4k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ความทรงจำในรอยใจ

ความทรงจำในรอยใจ

56.1k การดู · เสร็จสิ้น · ฐิญาดา
เขากลับมาอีกครั้ง…ในฐานะเพื่อนร่วมงานคนใหม่ของเธอ
เขา—วิศวกรหนุ่มรูปหล่อ ผู้มีชื่อที่แปลว่า “พระอาทิตย์”

ส่วนเธอ “เดือน”
คนที่พยายามจะลืมพระอาทิตย์ดวงนั้น…แต่ไม่เคยลืมได้เลย

ในอดีต เขาเข้าหาเธอเพียงเพราะคำพนันกับเพื่อน
แล้วครั้งนี้…จุดมุ่งหมายของเขาคืออะไรกันแน่?

“กูถามมึงจริงๆ นะซัน
ตอนที่มึงจีบน้องเดือน เพื่อเอาชนะพนันกับไอ้เมศร์
ตกลงตอนนั้น…มึงชอบน้องเดือนบ้างหรือยัง
หรือทั้งหมดมันก็แค่เพราะมึงไม่อยากให้ไอ้เมศร์จีบติดเท่านั้น?”
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

489.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

554.9k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน