บทนำ
บท 1
แฟนเก่าของพี่ชายกำลังตั้งท้อง…
มารู้ในตอนที่พี่ชายของเธอกำลังเข้าพิธีวิวาห์กับผู้หญิงอีกคน…
สงคราม ผู้ชายที่ทำทุกอย่างได้เพื่อน้องสาวบีบคั้นให้พี่ชายเธอซมซานกลับไปรับผิดชอบลูกเมียซึ่งเป็นน้องสาวสุดที่รักของเขา
แต่ในเมื่อพี่ชายเธอไม่ยินยอม
เขาเลยดึงเธอเข้าไปพัวพันในเรื่องนี้แทน!
สุดท้ายคนจนตรอกก็ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองรอด
เคยคิดมาตลอดว่าทุกปัญหามีทางออกเสมอ จนกระทั่งมาเจอกับสถานการณ์ที่ไม่สามารถใช้คำว่า ‘อดทน’ ได้จริงๆ
เพียงขวัญคิดว่าตลอดระยะเวลาที่อยู่ในพื้นที่ของเขา เธอจะปรับตัวเพื่อเข้ากับแฟนเก่าของพี่ชายให้ได้มากที่สุด อย่างน้อยๆ หากปรับความเข้าใจกันและอธิบายตามความเป็นจริง ผู้หญิงด้วยกันอาจจะเข้าใจกันได้ง่ายกว่า
ปัจจุบันพระเพลิง พี่ชายคนเดียวของเธอแต่งงานกับหญิงสาวที่เพียบพร้อมและเข้ากันได้ดีทุกอย่าง สองคนนั้นรักกันดี วางแผนที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน แล้วจู่ๆ เรื่องราวที่ยุ่งเหยิงก็ถาโถมเข้ามา
สิ่งที่ตั้งใจจะทำต่อจากนี้คือการเจรจาเรื่องการรับดูแลและเลี้ยงดูเฉพาะบุตร ซึ่งเธอมั่นใจว่าทางเราจะรับผิดชอบได้ดีที่สุดแน่ๆ
แต่ติดที่ทางนั้นให้เพียงตัวเลือกเดียว คือต้องกลับไปรับผิดชอบลูกเมียแล้วอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเท่านั้น
เขาขีดเส้นตายโดยไม่รับฟังอะไร
งั้นตัวเธอนี่แหละที่จะเข้าไปทำให้ใจเขาเปลี่ยนเอง
“…ฟังนะคราม น้องสาวนายร้ายกาจขนาดนั้น เพราะแบบนี้ไงพี่ชายฉันถึงทนอยู่กับเขาไม่ได้ คนมันไม่ได้รักกันแล้ว อย่าเอาเด็กไปต่อรองเลยจะดีกว่า”
“ความคิดนี้เป็นของไอ้เพลิงหรือของเธอกันล่ะ” สงครามมองหน้าคนที่เขากกกอดอยู่ทุกคืนพลางยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน
“พี่เพลิงไม่ได้รักคะนิ้งแล้ว พี่ชายฉันไม่ได้รักน้องสาวนายแล้วเข้าใจไหม ฉันขอร้องให้นายปล่อยพี่เพลิงได้ไหมคราม” คนฟังกัดฟันกรอด สุดท้ายเธอก็แคร์แค่พี่ชายสารเลวของตัวเอง
“ไม่มีวัน… พี่เธอทำน้องฉันเจ็บ ก็อย่าได้ฝันว่ามันจะได้ลอยตัวมีความสุข”
“ถือว่าฉันขอร้อง ได้ไหม….” คนขอน้ำตาคลอ ขอแค่นี้เองได้ไหม มันไม่ได้ยากอะไรเลย แต่คำขอของเธอมันกลับไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาเลย
“เธอไม่มีสิทธิ์มาขอร้องฉันนะเพียง”
“แต่ฉันเป็นเมียนายนะ ขอแค่นี้นายให้ฉันไม่ได้เลยเหรอ”
“แค่นอนด้วยกัน ฉันไม่เคยบอกว่าเธอเป็นเมีย” ได้ยินแบบนั้นคืองงเลย งงมาก เพียงขวัญยืนอึ้ง ทั้งผิดหวังและอยากข่วนหน้าคนใจดำ เธอยอมคนอย่างเขาทุกอย่างแล้วนะ ทิ้งความฝันและพยายามอยู่อย่างสงบในพื้นที่ที่เธอไม่ได้ต้องการตั้งแต่แรก
แต่ถ้าพูดมาขนาดนี้แล้วจะเอาแบบนั้นก็ได้ ไม่ใช่เมียก็ได้ ผู้ชายเฮงซวยที่ฟังคนอื่นมากกว่าเมีย เธอจะไม่ทนแล้วเหมือนกัน
“ได้! จะเอาแบบนั้นก็ได้ อยากให้ฉันร้ายฉันก็จะร้ายให้ดู”
“เธอคิดจะทำอะไร” ดวงตาคมกริบทอดมองดวงหน้าสวยหวาน สบสายตากับตากลมที่แข็งกร้าวขึ้นมาเวลาที่สบตาเขา
“อย่าให้ฉันเห็นว่าเธอทำอะไรคะนิ้ง”
“ทำไม… น้องสาวนายทำฉันก่อน พอฉันเอาคืนนายก็จะมาพาลโกรธฉันงั้นเหรอ จะไล่ฉันออกไปทำงานตากแดดตากลมในไร่เหมือนก่อนหน้าที่ฉันจะยอมนอนกับนายใช่ไหม”
“อย่าทำอะไรบ้าๆ” ความเย่อหยิ่งและอวดดีส่งผลให้สงครามกัดฟันแน่น
เขาไม่ได้อยากทำร้ายเธอ และไม่ได้อยากใจอ่อนจนเผลอลึกซึ้งกันจนทุกอย่างมันยุ่งเหยิงแบบนี้ตั้งแต่ทีแรก
“นายทำทุกอย่างเพื่อปกป้องน้องสาว พี่ชายฉันฉันก็จะไม่ยอมให้นายมาแตะต้องเหมือนกัน”
“เพียงขวัญ!”
“นายบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน เพราะฉะนั้นอย่ามายุ่ง อย่ามาห้าม ฉันจะปกป้องตัวเองจากน้องสาวของนาย และฉันจะปกป้องพี่ชายของฉันจากผู้ชายร้ายกาจแบบนาย!”
บทล่าสุด
#57 บทที่ 57 56
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#56 บทที่ 56 55
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#55 บทที่ 55 54
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#54 บทที่ 54 53
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#53 บทที่ 53 52
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#52 บทที่ 52 51
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#51 บทที่ 51 50
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#50 บทที่ 50 49
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#49 บทที่ 49 48
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#48 บทที่ 48 47
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
กับดักรักท่านประธาน
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน













