เสี่ยภาคหวงรัก

เสี่ยภาคหวงรัก

‘การเสแสร้ง’ คือการมัดเสี่ยภาคให้อยู่หมัด เพื่อปลอกลอกผู้ชายคนนี้ และ ‘เขี่ย’ เขาทิ้งในเร็ววัน

“ไม่ต้องทำอะไรเลย ฉันเลี้ยงดูเธอได้ ก็แค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีก็พอ”

เสี่ยภาคคิดว่ามันง่าย เพราะ ‘ขนม’ คือผู้หญิงซื่อๆ ไร้เดียงสาในแบบที่เขาต้องการ ทว่าเขาคิดผิด!

เพื่อไม่ให้ตัวเองถูกเขี่ยทิ้ง จำเป็นต้องปลอกลอกเขาเท่าที่จะเอาได้และเอาไหว จากนั้นก็เขี่ยเขาทิ้งก่อนที่ตัวเองจะเป็นฝ่ายถูกเขาเขี่ยทิ้ง

ทว่า... แล้วเมื่อไหร่ ‘เสี่ยภาค’ หนุ่มทรงเสี่ยวัย 33 ปี ที่ร่ำรวยจากธุรกิจทางเหนือและมาอยู่ที่นี่ถาวรจะเอ่ยปากยื่นข้อเสนอให้ฉันสักทีกันล่ะ ไหนบอกว่าชอบผู้หญิงซื่อๆ ไร้เดียงสาไง ทำไมถึงไม่รีบเหมือนกับที่รีบไปเสนอให้เพื่อนของฉันอย่างมะนาวกับเกรซด้วย ฉันผิดพลาดตรงไหนหรือเปล่า? เผลอแสดงมุมที่เป็นนิสัยที่แท้จริงของตัวเองออกไปก็ยิ่งแล้วใหญ่

เวลาเจอกับเขาทีไรฉันมักจะแสดงออกด้านที่เขาชอบมากกว่าด้วยซ้ำ ไม่เช่นนั้นเขาจะมองฉันตาค้างเหรอหรือไม่ก็แอบพึงพอใจที่เห็นว่าฉันเชื่องๆ หรือเพราะหน้าฉันมันออกมาแนวแซ่บเกินไป เรื่องหุ่นฉันเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใครด้วยซ้ำ ฉันทั้งสวย หุ่นเอ็กซ์ หน้าอกคัพดี เอวคอดสะโพกผายและที่สำคัญฉันสวยมากๆ ก็ไม่ได้อวยไง แต่ฉันสวยจริง

แล้วฉันพลาดตรงไหนก่อนวะเนี่ยขนม!

“เป็นอะไรของแกวะ ทำหน้าเซ็ง” หันไปสบตากับเกรซเพื่อนสนิทที่คอยเชียร์อัพเสี่ยภาคให้ยื่นข้อเสนอให้ฉัน “ทรงนี้คือเสี่ยภาคยังเมินแกอยู่”

“เมินต่อไปก็ได้นะ เดี๋ยวจะปั่นหัวให้ป่วนเลย”

“ทำไงวะ” เกรซยื่นออร์เดอร์ไปให้พี่พนักงานที่จัดเตรียมเครื่องดื่มให้ลูกค้าโต๊ะต่อไป

“อ่อยเสี่ยกัลป์ไม่ก็เสี่ยเฟยต่อหน้าเสี่ยภาคไง”

“หูย” เพื่อนอมยิ้มพลางเอามือผลักไหล่ฉัน “แกมันร้ายอะ แต่อย่างเสี่ยภาคก็ต้องโดนปั่นหัวนี่ล่ะถูกต้องที่สุด!”

เมื่อเพื่อนยุยงมีเหรอว่าฉันจะไม่ทำ เขาอยากจะเทียวไปเทียวมาราวกับต้องการเล่นกับความรู้สึกของฉันก่อนทำไม ในเมื่อแค่เขายื่นข้อเสนอมาเดี๋ยวทุกอย่างที่เขาต้องการมันก็จะไปอยู่ตรงหน้าเขาเอง ที่ฉันต้องการก็เพราะเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นจะอยากเป็นเด็กเสี่ยทำไม ถ้าหากชีวิตของฉันไม่ได้ต้องการเพียงแค่ ‘เงิน’ เงินมันบันดาลได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งบันดาลชีวิตของฉันกับน้องชาย

ฉันกับน้องชายเรามีกันแค่สองคนพี่น้อง พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุตั้งแต่ฉันกับน้องยังเด็กนัก ถูกญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่อย่างป้ารับไปเลี้ยงดูก็ใช่ว่าจะดูแลอย่างดี แม้ว่าท่านจะได้ผัวรวยก็ดูแลฉันกับน้องเยี่ยงทาส แถมยังปล่อยให้ลูกเลี้ยงของผัวใหม่มาลวนลามฉันโดยไม่ปกป้องฉันด้วยซ้ำ เพราะเหตุผลนี้จึงได้พาน้องชายหนีออกมาจากบ้านที่แสนอุบาทว์ อย่างน้อยการได้ออกมาใช้ชีวิตเอง จะลำบากไปบ้างอดมื้อกินมื้อก็พยายามทำให้น้องชายได้อยู่ดีกินดี

ต่อให้ตัวเองต้องอดตายก็ขอให้น้องชายได้มีกินมีใช้ทุกวัน ความสุขของฉันมันก็มีเพียงเท่านี้จริงๆ ฉันแค่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเหม น้องชายวัย 15 ปี เราสองคนลำบากมาด้วยกันและถึงเวลาที่ฉันจะไม่ยอมให้น้องต้องตกระกำลำบากเหมือนกับฉัน ยิ่งไปกว่านั้นไอซ์มันตามหาฉันกับน้องเจอแล้วด้วย ไอซ์... ผู้ชายสารเลวที่เคยเกือบจะทำไม่ดีไม่ร้ายฉัน ทำเรื่องเลวระยำกับฉันและหลอกฉันด้วยคำว่า ‘รัก’ ที่ฉันเกลียดมันนักหนา ในตอนนั้นฉันยังเด็กเกินกว่าจะเรียนรู้ ถูกชักจูงง่ายจนเกือบตกลงไปในนรกที่ไอซ์ขุดเอาไว้รอฉัน

สุดท้าย... ฉันก็ผ่านมันมาจนได้และทำให้ชีวิตหลังจากนั้นเข้มแข็งมากขึ้น อดทนแต่สิ่งยั่วยุหรือแม้แต่ทันคนและทันโลกมากขึ้น การจะใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ได้ โลกแห่งความจน โลกแห่งความเป็นจริงที่ไม่ใช่ความฝันคือการเสแสร้งแกล้งทำ เพื่อผลประโยชน์ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ใช่ ฉันต้องการแค่เงิน เงินเท่านั้นที่ฉันโหยหา

“แกคิดว่าเขาจะรู้สึกอะไรปะถ้าเห็นฉันแสร้งทำเป็นเบนความสนใจไปหาเสี่ยกัลป์หรือเสี่ยเฟย”

“รู้สึกดิ” เกรซตบบ่าฉันพลางกระตุกยิ้มมุมปาก “ฉันเชื่อ เพราะเสี่ยเล็งแกเอาไว้นาน เกิดเห็นว่าแกเบี่ยงเบนไปหาเพื่อนเขาแทนมีเหรอจะไม่รีบ”

“นี่ฉันไม่ได้อยากจะรอแล้วนะ ขืนชักช้าฉันเลือกเสี่ยกัลป์ไม่ก็เสี่ยเฟยเลย”

“สองเสี่ยเขาอยากมีเด็กเลี้ยงเหรอ?”

“ไม่รู้ดิ” เคยเทกแคร์สองเสี่ยอยู่ แต่เสี่ยกัลป์จะออกแนวดุๆ หน่อยและคุยเก่ง ส่วนเสี่ยเฟยรายนั้นสุภาพมาก ดูเหมือนผู้ชายอาบน้ำวันละร้อยรอบเลยด้วยซ้ำ ทั้งสองคนไม่เคยแสดงออกว่าอยากจะมีเด็กเลี้ยงด้วย ยกเว้นคนเดียวแต่ก็ยังคงสงวนท่าทีเพราะดันโดนเพื่อนฉันสองคนปฏิเสธไปเลยอาจจะลังเลเรื่องของฉัน กลัวพลีพล่ามแล้วฉันจะเตลิด

จะบอกว่าถ้าไม่คีฟลุคที่เขาชอบ... ป่านนี้ฉันอ่อยเขารวบหัวรวบหางไปนานแล้ว ไม่รอให้เสียเวลาหรอก

“งั้นก็ขอให้แกสมหวัง แต่เสี่ยภาคน่ะสนใจแกจริง เขาก็แค่คงกลัวโดนแกปฏิเสธเหมือนที่โดนฉันกับมะนาวทำ”

“อือ”

“แต่ยั่วให้หงุดหงิดก็ดีเหมือนกัน จะได้รีบๆ ยื่นข้อเสนอให้แกสักที” พยักหน้าให้กับเกรซที่เอื้อมมือไปรับถาดเหล้าจากพี่พนักงาน “ว่าแต่แกแน่ใจนะ”

“ไม่แน่ใจจะทำถึงขนาดนี้เหรอ” มาถึงขนาดนี้แล้วไม่มั่นใจฉันคงถอยไปนานแล้วล่ะ

“แกอาจจะถูกจำกัดอิสรภาพนะขนม แกยอมเหรอวะ”

“ฉันมีวิธีเกลี่ยกล่อมเสี่ยภาค แกไม่ต้องห่วงหรอก เชื่อใจขนม”

“ย่ะ! งั้นก็ขออวยพรให้เพื่อนฉันเป็นเด็กเสี่ยภาคเร็วๆ แล้วกัน”

เกรซหัวเราะได้น่าตบมาก เพื่อนจึงเดินไปเสิร์ฟเหล้าให้กับลูกค้า ส่วนฉันก็สลัดความคิดทุกอย่างออกไปและกลับมาทำงานของตัวเองต่อ ระหว่างที่กำลังจดออร์เดอร์อยู่สายตาก็เหลือบไปเห็นหนุ่มหล่อสามคนและจะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าหากไม่ใช่เสี่ยทั้งสามคนที่เป็นแขกวีไอพีของคุณพีเจ้าของร้าน ฉันสบตากับเสี่ยภาคที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนถึงข้อศอก พอเขาเห็นฉันที่ยกมือไหว้และเหมือนจะยิ้มตอบกลับ กลายเป็นว่าฉันเบือนหน้าหนีมาคุยกับลูกค้าแทนและเพราะการกระทำของฉันแบบนี้ส่งผลให้เสี่ยภาคต้องรู้สึกแปลกใจและเคลือบแคลงใจอย่างแน่นอนที่ฉันเมินเขา

“เสี่ยเฟยวันนี้ดื่มเบียร์เหรอคะ?”

“อืม” พอเสร็จจากรับออร์เดอร์ลูกค้าฉันก็หมุนตัวกลับมาเทกแคร์โต๊ะของเสี่ย แน่นอนว่าพอมาถึงฉันกลับไม่มองเสี่ยภาคเลยแม้แต่หางตา ทว่าดันรับรู้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งจดจ้องมองราวกับกำลังสงสัยในตัวของฉัน เมื่อกดเบียร์ส่งให้เสี่ยเฟยฉันก็ชงเหล้าให้กับเสี่ยกัลป์ที่ยกมือทุบไปบนบ่าของตัวเอง

“เสี่ยกัลป์ปวดบ่าเหรอคะ” เสี่ยกัลป์ที่หน้าหล่อคมเข้มพยักหน้าแทนการให้คำตอบ “ขนมนวดให้ไหมคะ ขนมเคยนวดมาก่อน”

“จะดีเหรอ เธอไม่ต้องไปดูแลลูกค้าโต๊ะอื่นหรือไง”

“งั้นเลิกงานดีไหมคะ ขนมว่าง”

“เดี๋ยว” ในที่สุดคนที่นั่งเงียบมานานก็พูดขึ้นมาท่ามกลางบทสนทนาของเรา นั่นทำให้มุมปากของฉันยกขึ้นเล็กน้อยและเอี้ยวหน้าไปสบตากับเสี่ยภาคด้วยใบหน้าใสซื่อ

“อะไรเหรอคะเสี่ยภาค”

“เธอจะไปนวดให้ไอ้กัลป์ได้ยังไง เป็นผู้หญิงนะ”

“ก็... ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่คะ ขนมแค่อยากช่วยเสี่ยกัลป์ให้หายปวดเมื่อยเอง” แสร้งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และเมินคำพูดของเขาหันมาฉีกยิ้มหวานให้กับเสี่ยกัลป์ “ถ้าเสี่ยกัลป์อนุญาตนะคะ ขนมก็ยินดีช่วยค่ะ”

“ไม่ได้” เสี่ยภาคเอ่ยปากห้ามฉันอีกครั้ง “เป็นผู้หญิงจะไปห้องผู้ชายได้ไงกัน ไม่ได้เป็นอะไรกับไอ้กัลป์สักหน่อย”

“สนิทกันได้นี่คะ ขนมเป็นเพื่อนกับเสี่ยกัลป์ได้ค่ะ”

“เออจริง กูเป็นเพื่อนกับขนมได้นี่ เพราะงั้นก็ช่วยหน่อยนะ”

“ไอ้กัลป์ มึงก็รู้ว่าขนมซื่อ มึงยังจะ...”

“ยังจะอะไร? ขนมอาสามานวดให้กู ไม่เป็นไรนะขนมเดี๋ยวฉันให้ทิป”

“ขอบคุณนะคะเสี่ยกัลป์ ขนมกำลังต้องการเงินอยู่พอดีเลย” พอเสี่ยกัลป์พูดเรื่องเงินขึ้นมาปุ๊บ บทละครชีวิตในหัวก็ผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด “น้องชายขนมต้องใช้เงินด่วนด้วยค่ะ เรื่องเรียน”

“อ้อ แบบนี้เองสินะเธอถึงหางานเสริม”

“ค่ะ”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวจะให้ทิปเยอะๆ ถ้าเธอนวดดี”

“งั้นกูไปด้วย” เสี่ยภาคพูดแทรกขึ้นมาพลางยกมือนวดคลึงไปตรงท้ายทอย “กูก็ปวดคอเหมือนกัน”

“ปวดคอที่หมายถึงบ่า หรือปวดคอที่หมายถึงหัวล่าง” เสี่ยกัลป์ถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เสี่ยภาคถึงกับเสมองฉันและยกมือนวดคลึงไปตรงบ่าของตัวเอง “มึงปวดอะไรของมึง ทำอะไรมาไม่ทราบ”

“ก็วันนี้กูประชุมงานทั้งวัน ไปบ้านมึงก็แล้วกัน ตามนี้” 

[30%]

-------------------------------------------------------------