ใต้เงารักมาเฟียร้าย

 "การตามหาความจริงในโลกที่เต็มไปด้วยการโกหก...บางครั้งก็เหมือนการตามหาความรักในหัวใจที่เต็มไปด้วยความแค้น"

ทอฝันยืนอยู่หน้าห้องหมายเลข 1203 ในโรงแรมหรู หัวใจของเธอเต้นแรงขณะที่มือจับลูกบิดประตูอย่างประหม่า นี่คือการตัดสินใจที่เธอไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น แต่เงินห้าหมื่นก็เป็นสิ่งที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ หนี้สินกองพะเนิน และนี่จะเป็นแค่ครั้งเดียวที่เธอต้องทำงานแบบนี้

เมื่อประตูเปิดออก ห้องสลัวภายในทำให้ทอฝันรู้สึกทั้งกังวลและตื่นเต้น ร่างเล็กของเธอเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ เธอหันมองไปรอบๆ เห็นเพียงแสงสลัวจากโคมไฟที่ส่องแสงนวลลงบนเฟอร์นิเจอร์เรียบหรู หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เสียงฝีเท้าก้าวออกมาจากด้านในห้อง

ชายหนุ่มที่ปรากฏตัวตรงหน้าเธอนั้นสูงใหญ่ ร่างกายแข็งแรงเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่เห็นได้ชัดเมื่อสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้ม รูปร่างสูงถึง 190 เซนติเมตรเมื่อเทียบกับเธอที่สูงเพียง 155 เซนติเมตร ความแตกต่างนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นเด็กน้อยเมื่อยืนอยู่ตรงหน้าเขา

ทอฝันกลืนน้ำลายอย่างประหม่า ในหัวเธอคิดเพียงอย่างเดียวว่าชายคนนี้ดูดีเกินกว่าที่เธอจินตนาการไว้จากรูปโปรไฟล์ที่เบลอๆ ที่เธอเห็นก่อนหน้านี้ ใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าทำให้เธอต้องพยายามสงบสติอารมณ์

"ร่างกายเราจะไหวไหมเนี่ย" 

ทอฝันเอ่ยออกไปด้วยเสียงสั่นน้อยๆ พยายามเก็บความตื่นเต้นไว้ในใจ

ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรทันที แววตาของเขาสำรวจเธอด้วยความประหลาดใจที่ซ่อนอยู่ภายใน แต่เขายังคงนิ่งเงียบ ใบหน้าของเขายังแสดงความสงสัยอยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีคัดค้านหรือพูดอะไรออกมา

ทอฝันไม่สังเกตถึงความงุนงงในดวงตาของเขา เธอคิดว่านี่คงเป็นเรื่องปกติของลูกค้า เพราะเขาดูนิ่งจนไม่สามารถคาดเดาได้ถึงความคิดภายในใจของเขา

"งั้น... เรามาเริ่มกันเลยไหม?"

เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้ดูมั่นใจ แม้ว่าภายในจะตื่นเต้นและสับสนมากแค่ไหนก็ตาม

ทอฝันพยายามรวบรวมความกล้าที่เหลืออยู่ หวังว่าการทำงานครั้งแรกนี้จะผ่านไปได้อย่างราบรื่นและรวดเร็ว แต่ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบที่กดดัน

"รีบอะไรขนาดนั้น?" 

เขาพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ดูขี้เล่นแฝงไปด้วยความกวน

 "ของขาดหรอ"

ทอฝันชะงัก คำพูดที่แฝงความยียวนของเขาทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่ขึ้นมาบนใบหน้า ความประหม่าเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิดในทันที เธอขมวดคิ้ว ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

"อย่ามาทำให้ฉันเสียเวลา!" 

เธอตะคอกเบา ๆ รู้สึกโกรธที่เขาทำให้สถานการณ์ดูยืดยาวเกินจำเป็น

 "รีบทำให้มันจบ ๆ ไปซะ ฉันไม่มีเวลามากพอจะมาล้อเล่นแบบนี้นะ"

ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มที่ดูเหมือนจะท้าทายมากขึ้นไปอีก เขาก้าวเข้าใกล้เธอจนเธอรู้สึกได้ถึงความใกล้ชิด สายตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความขบขันที่ทำให้เธอยิ่งหงุดหงิด

"ใจกล้าสะไม่มี" 

เขาตอบด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย ราวกับเขาตั้งใจจะยืดเยื้อสถานการณ์ให้นานออกไป เพียงเพื่อเห็นท่าทีโกรธเกรี้ยวของเธอ

ทอฝันกัดฟันแน่น ความอดทนของเธอเริ่มหมดลง ขณะพยายามสงบสติอารมณ์ 

"อย่ามาทำเป็นกวนประสาทได้ไหม? ถ้าไม่อยากจะทำก็อย่ามาเสียเวลา ฉันยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำอีกเยอะ" 

เธอพูดออกไปอย่างแรง แต่ภายในใจกลับรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในเกมของเขา

ชายหนุ่มยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ตอบโต้อะไรทันที แต่แววตาของเขาดูสนุกมากขึ้น ราวกับว่าเขามองการโกรธของเธอเป็นเรื่องขบขัน เขายิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงกวน ๆ อีกครั้ง

"ก็ได้..." 

เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูผ่อนคลาย แต่ยังคงแฝงความกวน 

"ถ้าเธออยากมาก ฉันจะจัดให้"

เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูยังไงก็น่าหลงใหล

‘เฮ้อ คนนี้หล่อแบบนี้ แต่ปากหมาใช้ได้เหมือนกันแฮะ’ 

ทอฝันแอบคิดในใจ แต่เธอไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองโดนเล่นไปฝ่ายเดียว

"ถ้าจะทำก็รีบๆ ทำสิ จะได้จบๆ ไป!" 

เธอท้าทายตอบกลับไป น้ำเสียงเย็นชาพอควร ทั้งที่ในใจเต้นแรงเหมือนกลองชุด 'ใจเย็นนะทอฝัน เขาแค่หล่อ ยังไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น!’

ชายหนุ่มยิ้มกว้างขึ้น ยิ้มแบบที่ทอฝันคิดว่าเขาคงรู้ดีว่าตัวเองหล่อขนาดไหน 

ทอฝันยังไม่ทันตั้งตัว ร่างเล็กของเธอก็ถูกชายหนุ่มกระชากเข้ามาในอ้อมแขนเขาอย่างแรง ราวกับเธอเป็นของเล่นที่เขาพร้อมจะควบคุมได้ทุกเมื่อ ริมฝีปากของเขากดลงมาอย่างรุนแรงและไม่รั้งรออะไรอีกต่อไป จูบแรกนั้นเต็มไปด้วยพลังและความดุดัน ราวกับต้องการจะบอกให้เธอรู้ว่าเขาคือคนที่อยู่เหนือทุกสิ่ง

'โอ้โห! จูบเก่งแบบนี้…' ทอฝันคิดในใจ แต่ไม่ยอมให้ตัวเองถูกทิ้งเป็นฝ่ายเดียว เธอตอบสนองกลับไปทันที ริมฝีปากของเธอประทับลงบนของเขาอย่างไม่ลดละ มือเล็กๆ ของเธอยกขึ้นมาจับต้นคอของเขา ดึงเขาเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น

ชายหนุ่มเลื่อนมือจากเอวขึ้นมาที่หลังของเธอ กดเธอแนบชิดกับร่างของเขา ทอฝันสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแรงผ่านเสื้อเชิ้ตบางๆ ของเขา รู้สึกเหมือนร่างกายของเธอถูกดึงเข้าไปสู่โลกอีกใบ ที่มีแต่เขาและความรู้สึกที่ท่วมท้น

"หวานดีหนิ ปากเธอ"