เมียน้อยหมายเลข 1

เมียน้อยหมายเลข 1

อิสระ&ชน · เสร็จสิ้น · 107.7k คำ

1.2k
ยอดนิยม
1.2k
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

เพราะภรรยาของคุณเริ่มแก่ เริ่มเหี่ยว เริ่มไม่สวยเหมือนเดิมแล้วใช่มั้ยครับ? คุณถึงเริ่มมองว่า...คนอื่นน่าสนใจ อยากลองอะไรใหม่ๆ เพราะเบื่อน้ำพริกถ้วยเก่า จากเมียคนเดิม...

บท 1

ตอนที่ 1 รับสมัครเมียน้อย

“เฮ้ย พี่นิลมาดูอะไรนี่สิเร็วๆ”

“มีอะไรน่าตื่นเต้นนักหนา ร้องซะตกอกตกใจหมด” ผมส่ายหัวให้กับพนักงานรุ่นน้องซึ่งยืนทำตาโตเหลือกค้างมองหน้าจอสว่างของโทรศัพท์มือถือ นี่ถ้าให้ผมเดาละก็คงไม่พ้นข่าวซุบซิบนินทาดาราเลิกกันเหมือนอย่างเคย เพราะสาวๆ พวกนี้ไม่ค่อยสนใจข่าวการบ้านการเมืองเท่าไรนัก

“ในอินเตอร์เน็ตเขามีประกาศรับสมัครเมียน้อยด้วยล่ะพี่นิล ไม่เกี่ยงด้วยนะว่าจะเป็นผู้ชายหรือว่าผู้หญิง เงื่อนไขโคตรดีเลย”

“อะไรนะ รับสมัครเมียน้อยอย่างนั้นเหรอ คงไม่พ้นพวกคอนเทนส์ขยะอีกเหมือนเคยนั่นแหละ”

“แต่คราวนี้จิ๋วว่าเรื่องจริงนะพี่”

“ทำไม...จิ๋วจะไปสมัครเป็นเมียน้อยเขาเหรอ” ผมเงยหน้าขึ้นมาจากงานในมือแล้วหันไปยิ้มให้พนักงานรุ่นน้อง

“ถ้าเป็นเมียน้อยของคุณศิลา จิ๋วยอมนะ”

“อะไรนะ เมียน้อยคุณศิลา?”

“ใช่นี่ไง คุณภิญลูกค้าประจำร้านเราน่ะ เขาลงประกาศตามหาเมียน้อยให้คุณศิลา พี่นิลมาดูสิเร็วๆ”

ผมหันหลังแล้วเดินอย่างช้าๆ ตรงไปหารุ่นน้องซึ่งเป็นเด็กสาววัยยี่สิบต้นๆ ในมือบางชูค้างเปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถืออวดภาพถ่ายใบหน้าสวยสง่าของไฮโซสาววัยสี่สิบต้นๆ ซึ่งกำลังส่งยิ้มผ่านมาทางหน้าจอ ประกอบคำบรรยายใต้ภาพว่าหญิงสาวคนนี้กำลังต้องการหาใครสักคน เพื่อเข้ามาทำหน้าที่ “เมียน้อย” ให้กับสามีตัวเอง

ผมชื่อ นิลลดา หรือที่ทุกคนเรียกหาติดปากเพียงชื่อสั้นๆ ว่า “นิล” เป็นพนักงานภายในร้านขายจิวเวลรี่ขนาดใหญ่ ประมาณเมื่อช่วงปลายปีที่แล้วผมเพิ่งเข้าทำงานที่ร้านนี้ และได้มีโอกาสรู้จักกับคุณ ภิญญาดา ไฮโซสาววัยสี่สิบกะรัตเป็นครั้งแรก เนื่องจากไฮโซสาวท่านนี้เข้ามาสั่งทำเครื่องประดับเป็นเข็มกลัดติดอกเสื้อให้กับสามีเป็นของขวัญวันครบรอบแต่งงานสิบแปดปี ตอนนั้นผมยังแอบชื่นชมผสมอิจฉานิดๆ ในความเพียบพร้อมของผู้หญิงคนนี้ คนอะไรทั้งสวย สง่างาม สุภาพและใจดีมาก ต่อมาผมได้มีโอกาสพูดคุยกันบ่อยครั้งขึ้นเพราะคุณภิญมักเข้ามาเลือกซื้อ เลือกสั่งเครื่องประดับจากร้านนี้อยู่เสมอ ส่วนคุณ “ศิลา” เป็นลูกค้าประจำของร้านก็จริง แต่ผมไม่ได้ดูแลส่วนตัวจึงทำให้ไม่ค่อยได้มีโอกาสพูดคุยกันบ่อยนัก อีกทั้งผู้ชายคนนี้มีท่าทางเคร่งขรึมนิ่งเฉยและผมเองก็ไม่ใช่คนช่างเจรจาเสียด้วย

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย” ผมก้มลงไปไล่สายตาอ่านรายละเอียดต่างๆ ซ้ำอีกรอบ ในใจนั้นมีคำถามมากมายผุดวิ่งเข้ามาในหัว

“หรือว่าคุณภิญกับคุณศิลาเขาจะเลิกกันพี่ แต่ไม่น่าใช่เลยนะ คุณศิลาดูรักคุณภิญออก” รุ่นน้องคนเดิมทำท่าทางสงสัยแล้วก้มลงกวาดตามองตัวหนังสือเล็กๆ นั้นจนหัวแทบชิดติดกับผม

“เขาจะรักหรือว่าเลิกกันมันก็ไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อย” ผมถอนหายใจแล้วละสายตาออกมาจากการยุ่งเรื่องชาวบ้าน

“ทำไมจะไม่เกี่ยวล่ะพี่นิล ก็ไอ้จิ๋วมันอยากไปเป็นเมียน้อยคุณศิลา” น้ำหวานรุ่นน้องพนักงานสาวอีกคนหัวเราะล้อเลียนมาจากอีกฟากหนึ่งของตู้กระจกโชว์เครื่องประดับ

“บอกสิว่าเธอไม่อยากน่ะยัยน้ำหวาน ใครบ้างไม่อยากได้คุณศิลาเป็นผัว” เด็กสาวอายุน้อยหันไปพูดกับเพื่อนร่วมงานท่าทางเหมือนกำลังร่วงหล่นตกลงไปในห้วงของฝันหวาน

“ไปเป็นเมียน้อยเขาเนี่ยนะจิ๋ว...มันมีอะไรน่าภูมิใจ”

“ทำไมล่ะพี่นิล อันนี้เขาเรียกว่าเป็นเมียน้อยอย่างเปิดเผยนะเพราะเมียเขาประกาศหาเอง เราไม่ได้ไปหลบไปซ่อน แอบแซ่บกันสักหน่อย ดูสิมีคนสมัครเป็นพันเลยนะ ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วคุณศิลาจะเลือกเอาไว้กี่คน แต่รวยขนาดนั้นมีเมียเพิ่มอีกสักสี่ห้าคนก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง”

“รวยแล้วยังไง รวยแล้วไม่จำเป็นต้องซื่อสัตย์อย่างนั้นเหรอ สามีที่ดีควรจะมีแค่เมียเดียว คำว่าเมียหลวงไม่มีใครอยากเป็นหรอก ยิ่งตำแหน่งเมียน้อย พวกเธอภูมิใจนักหรือไงกับการต้องแบ่งปันใช้สามีร่วมกันกับคนอื่น ต่อให้เมียของเขาเป็นคนจัดหา พวกเธอมั่นใจหรือว่า ลึกๆ แล้วเมียเขาจะไม่เจ็บปวด” ผมหมุนตัวเดินกลับไปยังตู้โชว์เครื่องประดับแล้วจัดเรียงสินค้าต่างๆ ตามหน้าที่ตัวเองอย่างเดิม

สื่อต่างๆ ลงข่าวการประกาศหาบ้านเล็กให้ไฮโซศิลาอย่างคึกคัก เพราะมีคนจำนวนมากตบเท้าเข้าแถวต่อคิวไปสมัครเพื่ออยากเป็นเมียเล็ก เมียน้อยของไฮโซหนุ่มใหญ่ แม้ช่วงวัยนั้นจวนเฉียดเข้าใกล้เลขห้าแล้ว หากแต่ยังคงความหล่อเหลาราวกับเพิ่งจะก้าวเข้าสู่วัยหนุ่ม การประกวดประชันแข่งขันครั้งนี้ มีเงื่อนไขซึ่งมองดูเหมือนง่ายเพราะไม่ได้จำกัดว่าเมียอีกคนนั้นจะเป็นชายหรือหญิง ขอเพียงมีสถานภาพโสด สุขภาพร่างกายแข็งแรงและพร้อมที่จะมีทายาทสืบสกุลให้กับพ่อไฮโซคนนี้ได้เท่านั้นก็สามารถกรอกใบสมัครได้ในทันที

สำหรับผู้ที่ถูกเลือกจะมีโอกาสย้ายเข้าไปพักอยู่ในรั้วบ้านเดียวกันกับเมียหลวงและว่าที่สามี จากนั้นต้องใช้ความสามารถส่วนตัวที่มี เพื่อทำให้คุณศิลาพอใจ หากใครเป็นที่ถูกอกถูกใจหรือมีลูกได้ก่อนก็จะได้ตำแหน่งเมียน้อยบ้านที่สองไปเป็นของตัวเอง ซึ่งรางวัลของเมียน้อยที่ถูกเลือกนั้นเรียกได้ว่าไม่น้อยหน้าเมียหลวงทั้งประเทศเลยทีเดียว

“เฮือก คุณศิลา”

“อุ๊ย คุณศิลามีธุระอะไรที่นี่อย่างนั้นหรือคะ หรือว่า...มาแจ้งผลที่พวกเราสองคนไปสมัคร....เมื่อวันก่อน” พนักงานสาวสวยที่ยังโสดวิ่งออกหน้าไปต้อนรับลูกค้าไฮโซซึ่งเพิ่งเดินพ้นประตูบานแบบเลื่อนอัตโนมัติเข้ามา

“เปล่า ฉันมาสั่งทำเครื่องประดับอย่างเคย” เสียงทุ้มนุ่มเรียบตอบกลับมาปราศจากท่าทียินดียินร้ายในสิ่งที่สองสาวกล่าวถึง

“อ๋อ ถ้าอย่างนั้น คุณศิลาเชิญนั่งก่อนสิคะเดี๋ยว...พวกเราเอาแบบมาให้เลือกนะคะ” เด็กสาวสองคนกุลีกุจอเดินหายกลับเข้าไปยังส่วนรับรองลูกค้า พร้อมทั้งจัดหาน้ำท่า ชา กาแฟและของว่างมาวางเรียงก่อนจะหยิบยกแค็ตตาล็อกเล่มสวยเพื่อนำมาเปิดเสนอรูปแบบเครื่องประดับให้ลูกค้าวีไอพีได้เลือกชม

ผมเพียงแค่ปรายหางตามองลูกค้าคนสำคัญนิดหน่อยเท่านั้น จากนั้นเลือกขยับเดินห่างออกไปอีกด้านของร้านไม่ได้ให้ความสำคัญหรือสนใจคนที่กำลังหอบเอาเงินหลักล้านมาสั่งสินค้า

“ฉันอยากสั่งทำแหวนคู่สักหน่อย” เสียงขรึมดังมาจากด้านหลัง

“ครับ” ผมขานรับแล้วหันกลับไปมองสบตากับลูกค้าวีไอพี

“ฉันบอกว่า ฉันต้องการสั่งทำแหวนคู่ไม่ได้ยินเหรอ”

“จิ๋ว...น้ำหวาน มาดูแลลูกค้าของพวกเธอสิ” ผมมองผ่านข้ามหัวไหล่สูงไปยังสองสาวซึ่งยืนบิดแขนบิดขาทำท่าเหมือนคนปวดฉี่อยู่ด้านหลัง หากแต่อาการนั้นคงมาจากความเขินอายเสียมากกว่า

“ฉันคุยกับเธออยู่นิลลดา”

“ขอโทษนะครับคุณศิลา ที่ร้านของเรามีกฎ เราไม่แย่งลูกค้ากันเอง เท่าที่ผมจำได้ก่อนหน้านี้น้องสองคนนั้นเป็นคนดูแลคุณ...ไม่ใช่ผม” ผมเงยหน้าขึ้นไปนิดหน่อยพูดอธิบายถึงเหตุผล ก่อนจะสาวเท้าเดินห่างออกไปอย่างไม่ไยดี

ผมรู้ว่ากฎทุกกฎมีข้อยกเว้นและหากจำเป็นหรือเป็นความต้องการของลูกค้าที่จะให้ใครเป็นคนดูแลก็ย่อมเปลี่ยนได้ หากแต่ผมไม่ปรารถนาเสวนากับคนหลายใจไม่ซื่อสัตย์ แม้เรื่องนี้จะเป็นเรื่องส่วนตัวของลูกค้า แต่ผมคงไม่อาจปั้นหน้าพูดจายิ้มแย้มให้คนมักมากหลายเมียได้อย่างสนิทใจนัก ส่วนหนึ่งคงเพราะผมเองเกิดมาในฐานะลูกเมียหลวง ซึ่งถูกพ่อบังเกิดเกล้าทิ้งขว้างหนีไปกับเมียใหม่ ทิ้งให้เราสองแม่ลูกเผชิญโชคชะตาอันหนักหนาสาหัสเพียงลำพังสองคน ผมต้องทนเห็นน้ำตาของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียหลวงมาครึ่งชีวิตและผมรู้ว่ามันเจ็บปวดทรมานแค่ไหน

“ฮึ ที่นี่พนักงานเสียมารยาทกับลูกค้าได้ขนาดนี้เชียวเหรอ” เสียงห้าวตวาดห้วนตามมาด้านหลัง

“เอ่อ คุณศิลาคะเดี๋ยวจิ๋ว กับน้ำหวานเราสองคนดูแลคุณศิลาเองค่ะ”

“ไม่ ฉันต้องการให้เขามาดูแลฉัน...เดินกลับมาหาฉันเดี๋ยวนี้ นิลลดา”

“เอ่อ คือ...”

“ขอโทษครับ ...ผมไม่...” ผมพ่นลมหายใจออกมาตรงปลายจมูก ตาสองค้างเหลือกขึ้นไปมองบนฝ้าเพดานอย่างอึดอัด

“ศิลา” เสียงหวานอันคุ้นเคยดึงสายตาผมจากบนเพดานให้หมุนตัวหันกลับไปมองลูกค้าสาวผู้เดินเข้ามาใหม่

เจ้าของร่างบางอรชรของไฮโซสาวสวยรวยระดับพันล้าน เดินยิ้มละมุนเข้ามาในร้านขายจิวเวลรี่ ผมรีบเดินเข้าไปยกมือขึ้นประนมไหว้ลูกค้าประจำของตนเองอย่างนอบน้อม โดยมีสายตาแข็งกร้าวของสามีหล่อนปรายมองอย่างไม่พอใจนัก

“ภิญไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่”

“ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะมา ไม่อย่างนั้นผมจะได้ขับรถไปรับ” สามีรูปหล่อประคองกอดเอวบางของภรรยาแสนสวยก่อนจะเอียงข้างแตะจมูกวางลงไปบนแก้มขาวอมชมพู ทำท่าทางเหมือนอยากอวดให้ทุกคนรู้ว่าความสัมพันธ์ของเขายังคงหวานชื่น

“ภิญอยากได้สร้อยข้อมือเล็กๆ สักเส้น สำหรับใส่ไปออกงานการกุศลช่วยเหลือคนพิการเดือนหน้าค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น...เดี๋ยวผมช่วยคุณเลือกนะ”

คู่สามีภรรยาเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวยาว ซึ่งมีเอาไว้สำหรับบริการลูกค้า น้ำร้อน น้ำชาถูกพนักงานสาวทั้งสองนำมาต้อนรับอย่างเคย หากแต่ครั้งนี้ผมจำใจต้องเดินมานั่งลงอยู่ฝั่งตรงข้ามลูกค้าตัวเอง ก่อนจะกางเปิดแค็ตตาล็อกเล่มใหญ่ให้ลูกค้าพิเศษเลือกหาดูแบบ อันที่จริงภายในร้านมีเครื่องประดับมากมายหลายชิ้นหลายแบบที่สามารถเลือกซื้อแล้วหยิบยกกลับบ้านได้ในทันที หากแต่คู่สามีภรรยานี้มีรสนิยมค่อนข้างสูง จึงมักเลือกใช้บริการสั่งทำและออกแบบใหม่เพื่อให้งานออกมาไม่ซ้ำใคร

“จริงสิ คุณมาเลือกซื้ออะไรอย่างนั้นเหรอคะศิลา”

“ผมมาดูเข็มกลัดน่ะ”

“...!...? ...” ผมสะบัดเปลือกตาขึ้นไปยกองศาสูง สบตากับคนที่เพิ่งโกหกออกมาอย่างหน้าตาเฉย มุมปากบางแสยะเหยียดแสดงอาการหยันอย่างเปิดเผย ดวงตาคมซึ่งก้มลงมาประสานกันนั้นแสดงอาการถ่ายทอดอารมณ์ขุ่นกลับมาไม่ต่างกัน เหมือนท้าทายว่าหากผมกล้าเอ่ยปากพูดความจริงว่าเมื่อสิบห้านาทีก่อน สิ่งที่เขาเข้ามาร้องถามหาจากพนักงานอย่างพวกผมมันไม่ใช่แค่เข็มกลัดติดอกเสื้อธรรมดา

“ถ้าอย่างนั้นภิญช่วยคุณเลือกดีมั้ยคะ”

“ได้สิ” ปลายจมูกโด่งกดลงไปบนแก้มภรรยา ก่อนที่หางตาคู่นั้นจะปรายมองกลับมาหาผมอย่างท้าทาย

“สันดาน...” ผมพูดแค่นเสียงลอดไรฟันออกมา จากที่ไม่ค่อยชอบหน้าเปลี่ยนเป็นอารมณ์เกลียดขึ้นมาในทันใด

หลังจากเลิกงานปิดร้านในช่วงค่ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมแวะเข้าไปภายในห้างสรรพสินค้าใกล้ที่พัก เพื่อเลือกหาอาหารสำเร็จรูปลดราคาในช่วงนาทีทอง ชั่วโมงสุดท้ายก่อนปิดร้าน ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่ผมทำเป็นประจำทุกวัน เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายแถมอาหารที่ได้ยังอร่อยอีกด้วย

“คุณภิญเหรอ ไม่ได้กลับไปกับคุณศิลาแล้วอย่างนั้นเหรอ” ผมหันไปเจอหญิงสาวหน้าคุ้นกำลังเดินอย่างเหม่อลอยใกล้เข้ามา แต่ดูเหมือนว่าสติของเธอจะเลื่อนลอยหลุดหายไป เดิมทีผมคิดจะเดินหลบไปแต่เนื่องจากระยะอันใกล้และคุณภิญญาดาเองหรือก็เป็นลูกค้าประจำที่ผมดูแลอยู่ หากผิดพลาดขึ้นมาคุณภิญอาจคิดว่าผมหลบหน้า จนอาจส่งผลตามมาหลายอย่างแค่ชังน้ำหน้ากับสามีไฮโซนั่นคนเดียวผมก็อึดอัดจะแย่ ไม่อยากให้คุณภิญเกลียดผมเพิ่มไปอีกคน

“คุณภิญ สวัสดีครับ”

“นิล มาเดินช้อปปิ้งอย่างนั้นเหรอ”

“ผมมาซื้อกับข้าวกลับไปกินที่ห้องน่ะครับ” ผมชูถุงพลาสติกในมือขึ้นมา พร้อมทั้งหันหน้าพยักพเยิดไปทางร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังซึ่งด้านหน้ามีโต๊ะสำหรับวางขายอาหารสดลดราคาแปะป้ายสีเหลืองเอาไว้

“คุณภิญมาซื้อของเหรอครับ แล้วทำไมวันนี้ถึงมาเดินคนเดียวล่ะ ผมนึกว่า...” ริมฝีปากขยับช้าลงก่อนจะแกล้งกระแอมออกมาเพราะเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอหลุดพูดสิ่งไม่ควร เนื่องจากสังเกตเห็นแววตาเศร้าของหญิงสาวตรงหน้าฉายออกมาแทนคำตอบ

“เอ่อ คุณภิญรถจอดชั้นครับ เดี๋ยวผมเดินไปส่งที่รถ”

“ไม่เป็นไรขอบใจนะ แล้วนี่นิลพักแถวนี้เหรอ”

“ครับ หอพักผมอยู่ถัดไปในซอยใกล้ๆ นี่เอง ตอนนี้ห้างใกล้จะปิดแล้วคนไม่ค่อยมี คุณภิญเดินไปลานจอดรถคนเดียวอันตราย เดี๋ยวผมเดินไปส่งดีกว่าครับ”

บริเวณลานจอดรถชั้นสูงของห้างสรรพสินค้าใหญ่ ไฮโซสาวเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างรถยนต์สีดำคันหรู หากแต่เจ้าของรถราคาหลายล้านกลับไม่มีทีท่าว่าต้องการขับมันออกไป รองเท้าคู่สวยพาร่างนั้นเดินไปยืนเหม่ออยู่บริเวณริมระเบียงอาคารสูงกว่าระดับเอวขึ้นมานิดหน่อย ใบหน้าสวยกับดวงตาอันแสนเศร้าเหม่อมองออกไปไกลอย่างไร้จุดหมาย

“คุณภิญมีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ” ผมเฝ้าแอบสังเกตลักษณะสีหน้าแววตาลูกค้าประจำมาเกือบตลอดทั้งวัน ตัดสินใจเอ่ยถามอย่างสุภาพที่สุด ไม่อยากให้คนฟังตีความว่าผมกำลังละลาบละล้วง หากแต่ถามไถ่เพราะความห่วงใยในฐานะเพื่อนมนุษย์และคนคุ้นเคย ในฐานะพนักงานและลูกค้าประจำเท่านั้น

“ฉัน...มีเรื่องให้คิดแล้วต้องรีบตัดสินใจหลายอย่างน่ะ”

“ถ้าผมจะขออนุญาตเดา...คุณภิญจะโกรธมั้ยครับ”

“ฉันคิดว่าเธอคงเดาได้ไม่ยากนักหรอกนิล เพราะเธอเป็นคนฉลาด”

“ถึงผมฉลาด แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจคุณภิญอยู่ดี...”

“เธอคงเห็นข่าวที่เขาลงนินทาฉันในโซเชียลแล้ว” น้ำเสียงเศร้าแหบพร่าพูดออกมาสั่นเครือ

“ครับ ผมเห็นผ่านตามาบ้าง” ผมพยักหน้ารับแล้วนึกไปถึงเสียงซุบซิบของพนักงานสาวสองคนในร้านที่วิจารณ์พาดพิงสิ่งที่เกิดขึ้น

“พนักงานที่ร้านของเธอ ฉันเห็นเขามาสมัครเป็นบ้านเล็กของคุณศิลาอยู่เหมือนกัน เธอไม่สนใจบ้างเหรอนิล”

“ไม่ครับ”

“ทำไมล่ะ เธอไม่คิดอยากเปลี่ยนชีวิตบ้างเหรอ” เสี้ยวหน้าใบเศร้าหันข้างมองมายังผม รอยยิ้มที่อันขมขื่นฝืนเหยียดนั้นมันช่างน่าเวทนาเหลือเกิน

“อยากสิครับ ผมอยากมีชีวิตที่ดี แต่ผมขอใช้วิธีอื่นดีกว่าครับ อีกอย่าง...ผมคิดว่าคุณศิลาคงไม่เลือกผมแน่”

“ฉันแต่งงานอยู่กินกับศิลามาเกือบยี่สิบปี เขาเป็นสามีที่ดีมาก รัก ซื่อสัตย์และเกียรติฉันเสมอ แต่ภรรยาอย่างฉันกลับไม่อาจมีลูกให้กำเนิดทายาทสืบสกุลกับเขาได้....” ประโยคนั้นถูกเสียงสะอื้นกลืนหายลึกลงไปในลำคอ

“แต่นั่นมันก็ไม่ใช่เหตุผลที่คุณศิลาจะใช้มาอ้าง เพื่อมีคนใหม่หรือนอกใจคุณภิญนี่ครับ”

“ยี่สิบปีก่อนตอนที่เราแต่งงานกันใหม่ๆ เราสองคนวางแผนเรื่องการมีลูก พูดคุยปรึกษากันทุกวันว่าจะมีกี่คน มีลูกห่างกันกี่ปี ถ้าเป็นลูกชายจะตั้งชื่อว่าอะไร ถ้าเป็นลูกสาวจะส่งเข้าเรียนที่ไหน จนเวลาผ่านไปและเราสองคนรู้และมั่นใจว่าไม่อาจทำความฝันนั้นให้เป็นจริง บทสนทนาเหล่านี้ก็ค่อยๆ จางหายไป จนท้ายที่สุดมันเหลือเพียงความว่างเปล่า เงียบงัน.....ฉันรู้ว่าในใจลึกๆ ของคุณศิลาอยากมีลูกมาก แต่ที่เขาไม่พูด ไม่เอ่ยปากออกมาเพราะกลัวว่าฉันจะเสียใจ แต่เธอรู้มั้ยนิลว่ายิ่งเขาทำแบบนี้ ฉันกลับยิ่งรู้สึกผิด รู้สึกละอายใจที่ไม่อาจให้ในสิ่งที่เขาต้องการ” น้ำหยดตาเม็ดโตร่วงตกลงมาจากดวงตาคู่สวย ริมฝีปากบางสั่นระริกเพราะพยายามกลั้นเสียงสะอื้น

“คุณภิญ...” ผมวางฝ่ามือแตะวางลงไปบนบ่าแคบแทนคำปลอบใจ ถึงแม้ผมจะเข้าใจว่าการมีทายาทสืบสกุลในตระกูลไฮโซอย่างคุณศิลาและคุณภิญญาดานั้นเป็นเรื่องสำคัญมาก แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่เห็นด้วยกับวิธีการรับสมัครเมียน้อยอยู่ดี

“ฉันอยากเห็นเขามีความสุข ฉันอยากเห็นเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบอย่างที่เขาฝัน....แต่ภรรยาบกพร่องอย่างฉัน...กลับทำให้เขาไม่ได้ ฉันทำให้เขามีความสุขไม่ได้”

“แล้วถ้าคุณศิลา...มีลูกกับผู้หญิงคนอื่น คุณภิญจะรับได้แล้วจะไม่เสียใจอย่างนั้นเหรอครับ”

“ฮึก ฮึก....ฉัน....” หัวไหล่บางคู่นั้นสั่นกระตุกตามแรงสะอื้นหนักๆ

“เฮ้อ” ผมถอนทิ้งลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมาจากอก หลังจากไฟท้ายรถคันใหญ่ของไฮโซสาว เลี้ยวหลบหายไปตามมุมของอาคาร

ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ! กำปั้นหนักอัดใส่เข้ามาจนเต็มซีกแก้ม ความรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่ากระแทกลงมากลางกบาลทั้งที่ไม่มีเมฆฝน ผมซวนเซเสียหลักล้มลงไปนอนกลิ้งกับพื้นคอนกรีตของอาคารจอดรถ ถุงอาหารมื้อค่ำหล่นคว่ำถูกเหยียบเตะทิ้งกระจัดกระจาย ปลายรองเท้าคัทชูผู้ชายดำขลับก้าวขยับมาหยุดอยู่ห่างจากปลายจมูกของผมไปไม่ถึงคืบ

"ฮึ..."

“อ๊าก...” ฝ่ามือหยาบจิกทึ้งดึงเส้นผมก่อนกระชากดึงใบหน้านั้นให้หงายเงยขึ้นมามอง

“กล้าดียังไง...เป็นชู้กับเมียฉัน”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

255.2k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว

3.7k การดู · เสร็จสิ้น · ปะหนัน
คำโปรย
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

525.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลินญาร์
​"เปลี่ยนพยาบาลมากี่คนก็ทนฉันไม่ได้สักคน เธอก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าได้เลย!"
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
​ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน

สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน

36.6k การดู · กำลังอัปเดต · เตชิตา
เมื่อแม่จากไป พรพิเศษ นักศึกษาสาวปีสี่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ซ่อมบำรุงอากาศยานที่ไม่เคยรู้จักพ่อผู้ให้กำเนิด จึงถูกพาเข้าสู่คฤหาสน์ของพลอากาศเอกเชิดชาย สว่างบดินทร์และได้รู้ว่าตัวเองคือลูกสาวนอกสมรสของนายทหารผู้ทรงอำนาจ แต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เธอกลับถูกผลักให้สวมชุดเจ้าสาวแทนน้องสาวต่างมารดาที่หนีงานแต่ง ต้องกลายเป็น เจ้าสาวตัวแทน ของ เรืออากาศโทตฤณ นักบินขับไล่ผู้เป็นรักแรกที่เธอแอบเก็บไว้ในหัวใจมานาน ทั้งที่เขาไม่เคยจำเธอได้ ชีวิตคู่ที่เริ่มต้นจากหน้าที่ ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความผูกพัน จนหัวใจของผู้ชายที่เคยมีเพียงอดีต เริ่มมีเธอเป็นปัจจุบัน ทว่าเมื่อเจ้าสาวตัวจริงกลับมา พร้อมความลับและคำโกหกที่ทำลายทุกความเชื่อใจ พรพิเศษจึงเลือกจากไป เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของหัวใจ
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

622.2k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์

154k การดู · เสร็จสิ้น · CORDIA/เดือนสิบ
"ครั้งเดียว...ท้องได้ไงวะ น้ำยาของเขามันแรงจริง ๆ"
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ

746 การดู · เสร็จสิ้น · นิราวดี บุญครอง
กู้ฉางเฟิง จอมยุทธ์หนุ่มผู้รักสุราและอิสรภาพ มีฝีมือสูงส่งแต่ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่ง จนกระทั่งได้พบกับไป๋รั่วหลี แม่นางกระบี่ผู้เย็นชา วาจาคมกริบ และไม่ยอมให้บุรุษคนใดเข้ามาก้าวก่ายชีวิต

คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก

ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด

เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

624.8k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า

617.8k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
“ทีตอนที่ไปคลินิกแล้วขึ้นขาหยั่งไม่คิดจะอายบ้างเหรอ แล้วถ้าวันนี้คนที่ตรวจคุณเป็นผู้ชายคนอื่นล่ะคุณจะทำยังไง”

เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"

เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา

เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ

แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน

ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!

** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ

นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด

ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
รักซึมร้าย NC 25++

รักซึมร้าย NC 25++

415k การดู · เสร็จสิ้น · เอลยา
ร่างเพรียววิ่งกระหืดกระหอบเข้าไปในลิฟต์หลังจากได้ยินเสียงเอ็ดตะโรลั่นมาในโทรศัพท์ เจ้าของเสียงกำลังอารมณ์บ่จอยเป็นอย่างยิ่งอยู่ในห้องพักส่วนตัวชั้นยี่สิบของโรงแรมห้าดาวที่ตนเป็นเจ้าของ

ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก

1m การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ผู้หญิงเรียบร้อยคือผู้หญิงที่ผมรู้สึกขัดตาที่สุด เจอกับตัวมาเยอะแล้วครับที่เรียบร้อย อ่อนหวาน แต่สุดท้ายก็...ไม่ได้แรดหรอกเรียกว่า ร่าน เลยดีกว่า
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

548.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง