คืนเร่าร้อน รวมเรื่องสั้น 18+

คืนเร่าร้อน รวมเรื่องสั้น 18+

อีกห้านาที · เสร็จสิ้น · 573.5k คำ

316
ยอดนิยม
13.2k
การดู
372
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

“ถ้าที่ฉันอยากรับผิดชอบหลานด้วยตัวเอง เป็นเพราะอยากมีลูก ฉันคงจับเธอกดตั้งแต่ที่เธอก้าวเข้ามาในห้องนี้แล้ว”
#รวมเรื่องสั้น หลากหลายแนว กดเพิ่มเข้าชั้นได้เลยครับ ไรท์อัพเรื่อยๆ ครับ

บท 1

บะหมี่ หลังเรียนจบปริญญาตรีก็เข้าทำงานในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง แผนกฝ่ายบุคคล ชีวิตในแต่ละวันของการทำงาน สงบราบเรียบ

ส่วนหนึ่งเพราะเธอไม่ค่อยหืออือกับใคร ใครว่าอะไรก็ตามนั้น ไม่ใช่ว่าเธอกลัว แต่เพราะคิดว่าเรื่องติฉินนินทาที่ไหนก็มีหมด

แค่ตัวเรา รู้ตัวดีก็พอแล้ว วันนี้เธอมาทำงานปกติ สะพายกระเป๋าสีดำเรียบๆ สวมกระโปรงดำยาวถึงหัวเข่า เสื้อเชิ้ตสีครีม ผูกโบตรงคอปก

หน้ายังไม่แต่ง เนื่องจากใกล้เวลาเข้างานพอดี จึงต้องรีบ เดินจ้ำอ้าวเข้าลิฟต์ ออกมาเจอใครคนหนึ่ง ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาดี

หล่อเหลาเลยล่ะ เซตผม เหมือนพวกศิลปินเกาหลี ถ้ามองผิวเผิน ก็โอปป้าดีๆ นี่เอง 

น่าเสียดายที่สุดหล่อคนนี้เป็นเกย์รุก บะหมี่ไม่สนใจ ใครจะเป็นยังไงก็เรื่องของเขา ขอให้วันเวลาผ่านไปเร็วๆ ก็พอ เธออยากกลับไปดูซีรีส์

ผู้ชายที่อายุน้อยกว่าเจ็ดปีคนนี้ จ้องหน้าเธอ นี่ไม่ใช่ครั้งแรก หมอนี่มองหน้าเธอประจำ

เดิมทีเธอก็ไม่ใช่คนหยิ่งอยู่แล้ว แต่ปกติรีบๆ จึงไม่ได้ยิ้มให้อีกฝ่าย วันนี้เลยเงยหน้ามองคนตัวสูง ยกยิ้มตามมารยาท อีกฝ่ายกลับเมินหน้าหนี

เดินผ่านตัวเธอเข้าไปในลิฟต์ บะหมี่ยืนหน้าเหวอ พูดไม่ออก “อะไรเฟ้ย?” เธอสบถ

ไอ้เด็กบ้านี่ เดินผ่านทีไร ชอบมองหน้าทุกที แต่พอยิ้มให้ กลับทำเป็นเมิน!!

บะหมี่เลิกสนใจ รีบไปสแกนลายนิ้วมือ เวลาเหลืออีกสองนาที นั่งบนโต๊ะทำงาน ยัดขนมปังใส่ปาก เคี้ยวรวดเร็ว ต่อด้วยทาแป้งลวกๆ

แบบนี้แหละถึงไม่มีแฟน เธอเข้าใจตนเองดี ว่านอกจากป้ำๆ เป๋อๆ แล้วยังทำตัวไม่สนโลก...

“ทำไมไม่ใส่ถุงน่อง หน้าเธอแพ้อะไรตุ่มเต็มเลย นี่สระผมมาทำงานไหม...” และบลาๆ เพื่อนที่ไม่รู้จะเรียกเพื่อนได้ไหม ตำหนิตั้งแต่หัวจรดตีน

แต่ไม่มองหนังหน้าตนเอง ถุงน่องก็ขาด อืม อีบะหมี่คนนี้ไม่อยากใส่ใจ ตอบแค่ “ขี้เกียจ!”

“เป็นผู้หญิงก็หัดรัก...” บลาๆๆๆๆ 

อีบะหมี่อยากลาออกจากงานวันละร้อยรอบ แต่เงินในบัญชีติดลบไง เลยต้องอดทน!

“หมี่โอนเงินให้หนึ่งบาทสิ แล้วเอาเงินสดไป” เพื่อนที่บะหมี่ไม่แน่ใจว่าเป็นเพื่อนไหมสะกิดไหล่

“ไม่มี” บะหมี่ตอบตามจริง มีเงินมาทำงานแค่พอใช้ หมดแล้วก็ลำบากเหมือนกัน

“อะไร เงินเพิ่งออก แค่บาทเดียวก็ไม่มี?”

“เธอก็ไปให้น้องติณโอนให้สิ” บะหมี่พูดปัดๆ จากนั้นก็ไปนั่งกินข้าวที่ซื้อมาแล้วในห้องพักผ่อนของพนักงาน มองเพื่อนคนนั้นที่สอนให้ประหยัด

แต่ดื่มกาแฟแก้วละเกือบร้อย ส่วนบะหมี่ดื่มกาแฟกระป๋องสิบเก้าบาท และยังโดนแซว อีกว่ากาแฟที่บะหมี่ดื่ม เป็นกาแฟเกษตรกร!

“ติณๆ มีตังค์ในบัญชีหนึ่งบาทไหม โอนให้พี่หน่อย แล้วเอาเงินสดไป” เรไรกวักมือเรียกติณ

เกย์รุกสุดเท่ ในขณะที่อีกฝ่ายชงกาแฟเดินเข้ามาในห้องพักผ่อน ติณไม่ใช่แค่หน้าดี ฐานะดีด้วย เป็นถึงหลานเจ้าของบริษัท

แต่ก็นะอีบะหมี่คนนี้ไม่ลืม ที่อีกฝ่ายเมินตอนตนยิ้มให้ บะหมี่ก้มหน้าก้มตากินข้าว

ตักข้าวเข้าปากคำใหญ่ เวลาว่างของเธอมันมีค่า มีงานเสริมต้องทำ คือเขียนนิยาย จะขายดีหรือไม่ดี ก็ต้องทำ เพราะค่าบ้าน ค่าน้ำค่าไฟ

และอนาคตอยากมีรถเก๋งสักคัน ขณะหยิบขวดเป๊ปซี่ขึ้นดื่ม หลอดลอยขึ้นมาเกือบทิ่มตา

บะหมี่โคตรอาย แต่ไม่ทันแล้ว น้องติณเกย์รุกสุดฮอต เห็นเข้าเต็มตา มุมปากเม้มตรง

ไม่ขำและก็ไม่แยแส แต่ใครสนใจ บะหมี่ดูดน้ำเสร็จกินข้าวต่อ ขอแค่เพื่อนคนนั้นไม่เห็นก็พอ บะหมี่ขี้เกียจตอบคำถาม

“ขอบใจนะน้องติณ ตอนแรกพี่ขอให้บะหมี่โอนให้แล้ว แต่นางไม่มี...ขอบใจอีกครั้งนะ”

“แค่กๆ!” บะหมี่ข้าวเกือบติดคอ

“ไม่เป็นไรครับ”

ติณนั่งฝั่งตรงข้าม เนื่องจากไม่มีเก้าอี้ว่าง ช่วงเวลาไล่เลี่ยกันบะหมี่ยกขาไขว้กัน แล้วเผอิญไปเตะขาติณเข้าพอดิบพอดี บะหมี่ยิ้มแห้ง

ติณหน้านิ่งเฉย เอียงคอฟังเรไรพูดอะไรไม่รู้ ดูกะหนุงกะหนิง เหมือนคู่รัก

บะหมี่อดไม่ได้เบะปาก พลางคิดว่า...เกย์น่ะ ไม่เอาผู้หญิงทำเมียหรอกย่ะ!

เมื่อกลับเข้าไปทำงาน บะหมี่ที่ตั้งใจทำงานของตัวเองให้เสร็จ ได้ไม่ต้องทำ OT แต่ต้องพบข่าวร้าย เรไรขอให้เธอทำงานที่เหลือแทน

เพราะจะไปดื่มกับน้องติณ บะหมี่จะปฏิเสธ แต่แบงก์ร้อยในมือสองใบ ทำให้เธอเปลี่ยนความคิด ทำมือ OK อวยพรให้เพื่อนมีผัวในคืนนี้!

แล้วนั่งทำงานยาวไปถึงสองทุ่ม ในแผนกยังมีคนอื่นอีกสามคน แต่ถึงมีแค่เธอ เธอก็ไม่กลัว

เพราะเธอมันบาปหนา ผีไม่กล้ามาขอส่วนบุญ ลุกอย่างอิดออด เก็บของใส่กระเป๋า เดินไปเข้าห้องน้ำคนเดียว

“น้องติณ พกข้าวหลามมาทำงานด้วยทุกวัน ไม่หนักเหรอครับ...ให้พี่ช่วยแบ่งเบาให้นะ”

“เอ่อ...” บะหมี่เปิดประตูเข้ามาแล้ว ถอยหลังหนึ่งก้าว เพื่อมองป้ายหน้าห้องน้ำ ก็ถูกต้อง

ห้องน้ำผู้หญิง แต่ก็นะ เธอคิดว่าติณเป็นเกย์นี่ ก็คงคิดว่าตนเป็นสาว เลยพาคู่ขามาเข้าห้องน้ำ คนหนึ่งนั่งคุกเข่า ส่วนติณยืนหลังพิงอ่างล้างมือ

“...ฉันขอเวลาหนึ่งนาทีนะ จะรีบฉี่รีบไป”

บะหมี่เดินเข้าห้องน้ำใกล้สุด

...ไหนไปดื่มกับเรไร แล้วมาโผล่ในห้องน้ำผู้หญิงได้ไงวะ แต่ตอนเดินผ่าน กลิ่นเหล้าหึ่งเลย

น่าจะไปแล้วกลับมา เธอรีบทำธุระ แต่ตอนนี้ฉี่ไม่ออกแล้ว จึงทำแค่ นั่งลงและลุกขึ้น ออกไปก็ไม่เห็นผู้ชายที่จะกินข้าวหลาม เหลือเพียงติณ

เมื่อติณเห็นบะหมี่ เขาลดมือถือราคาแพงลง จ้องหน้าบะหมี่ตรงๆ บะหมี่ที่ดวงตาเหนื่อยล้า

ทำอะไรไม่ถูก พลันโบกไม้โบกมือ 

“พี่ไม่ใช่คนปากมาก...”

ปัง!

“อะ! ติณ...น้องติณจะทำอะไร พี่บอกแล้วไงว่าไม่ใช่คนปากมาก ไม่เห็นต้องใช้กำลัง...”

“หุบปาก!” ติณล็อกประตู แกะเข็มขัดที่ถูกปลดไปครึ่งหนึ่ง รูดซิปกางเกง เอ็นกายเด้งออกมาทันที เขาไม่ได้ใส่กางเกงใน?

บะหมี่ตาโต ของเด็กหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ด ใหญ่ยาวและชมพูเกินต้าน เธอที่ไม่เคยมีแฟนอดหวั่นไหวไม่ได้ ยืนขาสั่นพั่บๆ ตรงหน้าชักโครก

ห้องน้ำที่คับแคบ ทำให้หายใจไม่ออก แถมยังโดนบังทางหนี บะหมี่ เมื่อเห็นเขาขยับขึ้นหน้าก็ใช้แขนดันแผ่นอก ที่ตึงแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ

“น้องติณจะทำอะไร?”

“ขอยืมก้นของพี่บะหมี่หน่อยครับ”

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

ภรรยาลับของคุณหมอปัณ

ภรรยาลับของคุณหมอปัณ

14.6k การดู · เสร็จสิ้น · โกลัญญา
“ชีวิตฉันไม่มีทางเลือก แต่ไม่เคยขอให้ใครเหยียบย่ำหัวใจ”
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
ดวงใจรักนักรบ

ดวงใจรักนักรบ

193k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงดารา-นวินดา
ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโชกโชนเช่นเขา แถมยังมีประวัติที่ไม่น่าจดจำเลยสักนิด เขาคงทำได้เพียงรักแต่ไม่แสดงออก คอยเต๊าะอย่างแอบๆ คอยห่วงอย่างห่างๆ ก็คงสุขใจที่สุดแล้วสำหรับผู้ชายเลวๆ อย่างเขา

Vs

หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

129.9k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้”

“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม

“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว

“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก

“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า

“ก็ไม่ขนาดนั้น”

“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา

“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
กับดักรักท่านประธานจอมหวง

กับดักรักท่านประธานจอมหวง

86k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

717.9k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
อริรักท่านประธาน

อริรักท่านประธาน

236.1k การดู · เสร็จสิ้น · Jiraporn
เขาคือท่านประธานมาเฟียที่กระหายความ 'อยากเอาชนะ'
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง

เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

479.5k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

698.1k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

200.1k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย

8.4k การดู · เสร็จสิ้น · Naya Solene ( น้ำผึ้งสีเลือด )
หญิงสาวถูกพาขึ้นรถไปที่ไหนก็ไม่รู้ เธอมองไม่เห็นอะไรเลย ระหว่างทางก็ได้แต่นั่งตัวสั่น เพราะไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไรอีก จนกระทั่งเธอรู้สึกได้ว่ารถที่เธอนั่งมานั้นดับสนิท และคนในรถก็พาตัวของเธอลงไป เธออยากจะหนีแต่มันไม่มีโอกาสให้หนีเลย เธอถูกพาเดินเข้าไปในคฤหาสน์หลังนึง ก่อนที่ผ้าที่คลุมศีรษะของเธออยู่จะถูกดึงออก และก็ได้เห็นคนตรงหน้าอย่างชัดเจน เธออึ้งจนพูดไม่ออก เพราะคนตรงหน้าของเธอคือแฟนเก่าที่เธอเคยบอกเลิกไปเมื่อหลายปีก่อน
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
พลาดรักร้ายนายวิศวะ

พลาดรักร้ายนายวิศวะ

359.6k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"เธอมันก็แค่น้องสาวของผู้หญิงขายตัว ที่หาวิธีทำให้ฉันสนใจไม่ได้ เธอก็วิ่งไปหาคนอื่น"

"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที

"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด

"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ

"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"

"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด

!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด

ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน

"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห