บทนำ
สายตาที่มองไปที่เธอ คนนั้น ที่กำลังเต้นอยู่กับ แฟนหนุ่มของเธอ เป็นสายตา ที่แสดงออกว่า อยากได้
เธอที่กำลังอยู่ในอ้อมกอด ของชายหนุ่ม สบตามองมาทางนี้
สองสายตา ที่มองกัน เต็มไปด้วยเสน่หา ความต้องการ ที่ไม่อาจจะลบเลือนไป
เมื่อหักห้ามใจไม่ไหว ก็ต้องแย่ง เอามา
ความรักเร่าร้อน ของ เพลย์บอยหนุ่ม ที่มีสาวๆมาให้เลือกไม่ขาด ไม่จำเป็นเลย ที่คนอย่างเขา จะต้องไปยุ่งกับคนมีเจ้าของ
แต่แล้ว เมื่อ เธอ อยากลองดี เขาจะจัดให้ร้อง ทั้งคืน
บท 1
"ซิสสส อาห์ เร็วๆ เมียจ๋า เร่งให้ผัวหน่อย ผัวใก้ลแล้ว "
เสียงครางดังขึ้น เมื่อเธอขยับโยกบนตัวเค้า อย่างรุนแรง ความอ่อนนุ่มที่บีบรัด ตัวตนของเค้า มือหนาบีบก้นขาวเต็มมืออย่างบรรเทาความเสียวซ่าน เธอกรี้ดร้องออกมา เมื่อเค้าฉีดเชื้อพันธ์เข้าไปในรูรัก
ร่างเปล่าเปลือยทั้งสอง กอดกันหลับไปอย่างมีความสุข หลังจากร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนมานานกว่า1ชั่วโมง
วิทย์และริน เป็นแฟนกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย ทั้งคู่มีความสัมพันธ์ตั้งแต่เรียนปี3จนบัดนี้ เรียนจบมา2ปีแล้ว แต่ความรักก็ยังหวานชื่นอยู่เช่นเดิม ทั้งสองเป็นแฟนกันเพราะเพื่อนยุ แม้ว่าทั้งคู่จะหน้าตาดี ต่างมีคนมาชอบพอมากมาย แต่พอลองคบไปแล้ว กลับเข้ากันไม่ได้
วิทย์และริน เป็นเพื่อนกันมาก่อน ความสนิทสนม ความผูกพัน จึงมาก่อนความรัก เมื่อรินตกเป็นของวิทย์แล้ว เธอก็ติดใจในรสรัก รอยจูบ และ รสสัมผัสของเค้า ทำให้เธออยู่กับเค้ามานาน กว่า 4ปีแล้ว ตอนนี้ วิทย์ทำงานอยู่ที่ธนาคารแห่งหนึ่ง เค้าสุภาพ หน้าตาดี และมีน้ำใจ ทำให้เค้าเป็นที่รักของเพื่อนร่วมงาน และสาวๆหลายๆคน แม้เค้าจะมีสาวๆหลายคนมาชอบพอ แต่เค้าก็ไม่เคยไปจีบใคร เพราะเค้ารักแค่ริน แฟนสาวคนเดียว
รินทำงานอยู่บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่ ในตำแหน่ง ผู้ช่วยเลขา ท่านประธาน ตำแหน่งนี้มีผู้ช่วยหลายคน โดยมีคุณรุจี เป็นหัวหน้า ซึ่งเป็นเลขา ของคุณแพท ประธานบริษัท
เธอเคยมาฝึกงานที่นี่และได้รับการทาบทามให้เข้ามาสมัครหลังจากเรียนจบ โดยเริ่มงานในฝ่ายธุรการ และ เริ่มมาช่วยในทีมเลขาของคุณแพท มาเกือบปีแล้ว โดยที่เธออายุน้อยที่สุด เธอชอบงานที่นี่มาก เพราะเงินเดือนดี สวัสดิการดี และ มีเพื่อนร่วมงานดีมาก ตอนนี้เธอมีความสุขกับชีวิตมากๆ ที่ทำงานไม่มีชุดฟอร์มบริษัท
กฎระเบียบต่างๆก็ไม่จุกจิก ชุดทำงานที่นี่ก็แต่งตามความเหมาะสม เนื่องจากเธอทำงานบนชั้นบนสุด เธอจึงแต่งตัว ค่อนข้างสุภาพและเรียบร้อย เสื้อเชิ้ตแขนยาว กระโปรงทรงเอยาวเหนือเข่า สวมแว่นตา เพื่อความน่าเชื่อถือ ผมย้อมสีน้ำตาลยาวกลางหลังมัดรวบ เพื่อความสุภาพ คุณรุจีมักจะชื่นชมเธอเป็นพิเศษ และเอ็นดูเธอกว่าใคร โต้ะทำงานคุณรุจีจะตั้งอยู่หน้าห้องท่านประธาน แยกจากส่วนของทีมเลขาต่างหากเพื่อความคล่องตัว ทุกวันเธอจะมาทำงานแต่เช้า และ เลิกงานในช่วงค่ำ เนื่องจาก เธอใช้บริการรถไฟฟ้าในการเดินทาง ส่วนวิทย์แฟนหนุ่มเค้ามีรถขับไปทำงาน และจะเจอกันที่ห้องเกือบๆทุ่มของทุกวัน
วิทย์ทำงานในธนาคารดัง ตำแหน่งดีเงินเดือนดี และมีชีวิตที่ดี ทุกอย่างรอบตัวดีไปหมด หลังจากเลิกงาน เค้าก็จะกลับบ้านทันที เค้าไม่ค่อยไปเที่ยวเตร่ หรือ ดื่มกับเพื่อนบ่อยนัก เพราะตอนเช้าต้องทำงาน แต่ถ้าวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ ทั้งคู่ก้จะไปสังสรรค์กับเพื่อนเพื่อผ่อนคลายบ้าง บางทีเค้าก็ไปกับพี่ที่ทำงาน บางทีก็ไปกับเพื่อนบ้าง รินก็ไปกับเค้าบ้างบางครั้งเพราะเธอเป็นห่วงกลัวเค้าจะเมา แล้วขับ วิทย์และรินไม่เคยพูดถึงอนาคตเพราะทุกวันนี้ต่างคนก็มีความสุขดีแล้ว
รินไม่รู้และไม่แน่ใจว่า ทุกวันนี้ระหว่างเธอกับวิทย์ มันเรียกว่าความรักหรือเปล่า วิทย์เป็นเพื่อนในเอก ที่เรียนมาด้วยกัน และ เค้าจีบเธอมานาน เค้าแสดงออกให้รู้ว่ารินเป็นคนพิเศษ สำหรับเค้า เพื่อนๆต่างเชียร์ให้ทั้งคู่คบกัน รินได้แต่อมยิ้ม ไม่ตอบรับและไม่ปฎิเสธ แต่สำหรับวิทย์แล้วคล้ายๆกับเค้าจะมีความหวังมากขึ้น ยิ่งนานวันเข้า
ความสนิทสนมที่ก่อตัวขึ้นทุกวัน ทำให้วิทย์และริน มีโอกาสอยู่ด้วยกันตามลำพังมากขึ้น ด้วยความอยากรู้อยากลอง รินและวิทย์ผู้เชี่ยวชาญก็มีจูบแรกขึ้น จูบที่ไม่ได้เรื่องของริน จูบแรกของรินเป็นของวิทย์ เพื่อนสนิทของวิทย์ที่มองดูทั้งคู่แล้ว ก็ยุให้วิทย์ปล้ำริน ถ้าไม่ปล้ำรับรองว่าแห้วแน่ๆ ผู้หญิงอย่างรินหายาก นิสัยดี เรียนเก่ง แถมไม่เที่ยว ไม่เจ้าชู้ ใครๆก็อยากได้ วิทย์ตัดสินใจแล้ว รินต้องเป็นของวิทย์คนเดียว
ช่วงต้นปี3 ทั้งคู่มีโอกาสอยู่ด้วยกันตามลำพังบ่อยๆ วิทย์มักจะกอดเธอ หอมเธอ และจูบปากบางอย่างยั่วอารมณ์ รินได้แต่ผลักเค้าออกในยามที่เธอรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ทาบทับบริเวณหน้าท้องเมื่อเวลาที่วิทย์คล่อมร่างบางอยู่ เธอรู้ว่าต้องการเธอมาก ยิ่งได้กอดได้หอม แต่ไม่ได้เอา เค้ายิ่งทรมาน แล้วเธอก็ได้รับบทเรียนแรกจากเค้า
ช่วงบ่ายวันนี้ยกเลิกคลาส วิทย์ชวนรินไปเช่าหนังมาดูที่ห้อง เพื่อนๆต่างแยกย้ายกันไปกับแฟนของตัวเอง รินจึงตกลงไปกับวิทย์ เมื่อไปถึงห้อง วิทย์ส่งเสื้อยืดของเค้ามาให้เธอเปลี่ยน เพราะจะนอนดูอย่างสบายโดยไม่ต้องกลัวเสื้อนักศึกษาจะยับ เธอเข้าไปเปลี่ยนออกมา ช่วงล่างยังคงเป็นกระโปรงบานสั้นเช่นเดิม
วิทย์หยิบไปแขวนให้อย่างเอาใจ แล้วทั้งคู่ก็ดูหนังด้วยกัน รินนอนดูหนังสักพักก็หลับไป วิทย์นั่งมองภาพนั้นด้วยความสุข ปากหนาค่อยๆขยับไปจูบคนตรงหน้า ขบเม้มเบาๆ ก่อนจะขยับตัวไปนอนข้างๆ หอมแก้มอย่างแผ่วเบา เลาะลงมาที่คอขาว ดูดทำรอยแดงไว้อย่างตั้งใจ มือค่อยๆขยับล้วงเข้าไปในเสื้อยืดตัวใหญ่ ชั้นในที่ห่อหุ้มก้อนเนื้อขนาดเต็มมือ เค้าค่อยๆ เอื้อมมือไปปลดตะขอชั้นในออก เปิดเสื้อขึ้น พบหน้าท้องขาวแบนราบ นมขาวขนาดใหญ่ปรากฎตรงหน้า
บทล่าสุด
#106 บทที่ 106 หวง
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#105 บทที่ 105 รักแม้แม่จัดให้ 34.งานแต่งเล็กๆ
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#104 บทที่ 104 รักแท้แม่จัดให้ 33.วินผู้ชนะ
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#103 บทที่ 103 รักแท้แม่จัดให้ 32.แม่พอใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#102 บทที่ 102 รักแท้แม่จัดให้ 31.พ่อวิน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#101 บทที่ 101 รักแท้แม่จัดให้ 30.พี่วิน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#100 บทที่ 100 รักแท้แม่จัดให้ 29.คุณย่าขา
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#99 บทที่ 99 รักแท้แม่จัดให้ 28.วิน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#98 บทที่ 98 รักแท้แม่จัดให้ 27.แม่สั่ง
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#97 บทที่ 97 รักแท้แม่จัดให้ 26.ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
รักไม่หลอก
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
สัญญารักประธานร้าย
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า













