บทนำ
บท 1
เพียงดิน 21 ปี 3 มหาวิทยาลัย เด็กหนุ่มแสบสัน ร้ายเงียบ สู้คน ฉลาดแกมโกง เพื่ออิสรภาพเขายอมทำทุกอย่าง
รุจน์ 44 พ่อ (ว่าที่เจ้าบ่าว) สุขุม อบอุ่น ภูมิฐาน เจ้าของบูทีคโฮเทล ผู้มีบุญคุณต่อยาย
ลีโอ 22 ลูกคนโต (ปี 4) นิ่งเงียบ ศิลปินจ๋า คาดเดาอารมณ์ยาก (อาจเป็นคนที่รับมือยากที่สุด)
เลออน 20 ลูกคนเล็ก (ปี 2) ห่าม เลือดร้อน นักกีฬาสุดฮอต หลงกลเพียงดินได้ง่ายที่สุด
บทนำ
เรียวนิ้วบางผุดผาดดุจงาช้างในยามนี้กำลังกำแผ่นกระดาษเอสี่ในมือแน่นจนสั่นระริก ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยฉายแววสดใสบัดนี้กลับวูบไหวไปด้วยม่านน้ำตาที่เอ่อคลอจนรื้นรอยช้ำ ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับดูเงียบงันและเชื่องช้าเสียจนน่าใจหาย หญิงวัยชราที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ม้าโยกตัวโปรดข้างกายเขายังคงทอดสายตาเหม่อมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าด้วยแววตาแห่งความปลงตกและปล่อยวาง
"เอ้า... ทำไมเงียบไปเสียล่ะ? ยายเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่อ่านต่อล่ะลูก?"
สุ้มเสียงแหบพร่าของผู้เป็นยายทำเอาหัวใจของคนฟังกระตุกวูบ เพียงดินกลืนก้อนสะอึกที่จุกแน่นอยู่ในลำคอลงไปอย่างยากลำบาก ก่อนจะบังคับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้
"ยาย... ยายเป็นโรคสมองเสื่อมจ้ะ"
"มิน่าเล่า... ถึงได้รู้สึกเหมือนหลงๆ ลืมๆ อยู่บ่อยครั้ง เฮ้อ... คนแก่หนังเหนียวอย่างยายก็แบบนี้แหละ"
เพียงดินถลาเข้าสวมกอดร่างผอมบางของผู้เป็นยายแน่น ปล่อยให้น้ำตาหยดใสไหลพรั่งพรูออกมาอย่างสุดกลั้น ความเจ็บปวดบีบคั้นหัวใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่ยายกำลังเผชิญ "ทำไมยายถึงดูไม่กังวลใจเลยล่ะครับ ทั้งที่มันเป็นเรื่องร้ายแรงขนาดนี้... ยายก็รู้ว่านอกจากยายแล้ว เพียงก็ไม่เหลือใครอีกแล้วนะ"
"ยายบอกเอ็งแล้วไงว่ายายแก่แล้ว เรื่องพรรค์นี้มันเป็นธรรมดาโลก" หญิงชราลูบศีรษะหลานชายเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น "ในเมื่อรู้แบบนี้แล้ว ทีนี้เอ็งก็ควรจะยอมรับคำขอร้องของยายได้เสียที"
วงแขนแกร่งกอดรัดผู้ชุบเลี้ยงแน่นขึ้น ใบหน้ารูปไข่ซบลงกับอกที่เต้นอ่อนแรงของผู้เป็นยายอย่างหนักใจ ใช่... เขารู้ดีว่ายายรักและเมตตาเขามากเพียงใด ตลอดชีวิตที่เติบโตมาแม้จะขัดสนเงินทองหรือน้าชายจะนานๆ ครั้งถึงจะส่งเสียมาบ้าง แต่ยายก็ไม่เคยปล่อยให้เขาต้องลำบากกาย ยายเปรียบเสมือนโลกทั้งใบของเขา ทว่าสิ่งที่หญิงชรากำลังขอร้องในยามนี้กลับเป็นเรื่องที่เกินกว่าจินตนาการของเด็กหนุ่มจะรับไหว
"ทำไมต้องเป็นเขาด้วยล่ะยาย?" เพียงดินบ่นอุบอิบขณะยังซุกหน้าอยู่กับอกยาย "อายุเขากับเพียงห่างกันตั้งหลายปี แถมไม่รู้นิสัยใจคอจะเป็นยังไง... เพียงไม่คุ้นเลยนะจ๊ะ"
"เอ็งจำคุณรุจน์ไม่ได้รึไง? คนที่มาช่วยซื้อที่ดินเราแถวฝั่งโน้นน่ะ"
"จำได้จ้ะ... คนที่ยอมควักกระเป๋าจ่ายราคาสูงลิ่วเพื่อเอาไปขยายโรงแรมของเขานั่นน่ะเหรอ?"
"ใช่... คนนั้นล่ะ" ยายแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน "เขาเป็นคนมีคุณธรรม แถมอดีตก็ยังเคยเป็นถึงอาจารย์มหาวิทยาลัยเชียวนะ เอ็งไปอยู่กับเขา เพียงดินเอ๊ย... คิดเสียว่าเขามีบุญคุณกับเรา ถ้าไม่ได้เขาช่วยวันนั้น เราคงไม่มีเงินใช้จ่าย และเอ็งก็คงไม่มีทุนเรียนจนจบแบบนี้หรอก"
เพียงดินกลอกตามองบนอย่างนึกขัดใจอยู่ในที "แหงสิ! ก็เขาเป็นเจ้าของโรงแรม ที่ซื้อที่ดินนั่นก็คงวางแผนไว้แล้วล่ะมั้ง"
"บ่นอะไรของเอ็ง... เพียง"
"เปล่าจ๊ะ!" เด็กหนุ่มรีบแก้ตัวก่อนจะกระเง้ากระงอดต่อ "เพียงไม่ไปกับเขาไม่ได้หรือยาย? เพียงอยากอยู่กับยาย... อีกอย่างตานั่นจะดีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ กลัวจะดีแตกทีหลังน่ะสิ ใครจะไปไว้ใจคนแปลกหน้าแถมยังอายุคราวพ่อแบบนั้นกัน! นี่ถ้าไม่เป็นตาลุงโรคจิต ก็คงพวกหิวเด็กจนหน้ามืดตามัวแน่ๆ โอ๊ย!"
ไม่ทันขาดคำ ฝ่ามือเหี่ยวย่นก็ฟาดเข้าที่ต้นแขนของหลานชายตัวดีจนดังเพียะ!
"พูดจาหมาไม่รับประทาน! ไม่น่ารักเลยนะเรา ยายเป็นคนขอร้องฝากฝังให้คุณรุจน์เขารับเอ็งไปดูแลเอง แล้วยายก็ต้องเข้าโรงพยาบาลไปรักษาตัว เอ็งจะปล่อยให้ยายไปคนเดียวหรือไง อย่าเรื่องมากน่า"
"โธ่ยายจ๋า... ถ้าจะให้เพียงไปเป็นลูก เป็นหลาน หรือเป็นคนใช้ในบ้านเขา เพียงจะไม่บ่นสักคำเลย แต่นี่เล่นจะให้แต่งเข้าบ้านแบบนี้ ชะรอยไอ้คนพ่อนั่นคงหื่นหนักละไม่ว่า!"
เพียงดินบ่นอุบอิบจนแก้มใสพองลม ความไม่พอใจฉายชัดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา การแต่งงานกับพ่อหม้ายวัยสี่สิบสี่น่ะเหรอ? เหอะ! แค่คิดเขาก็แทบจะบ้าตายแล้ว
"ยายแค่อยากให้เอ็งมีคนดูแล... ไอ้โรคร้ายนี่ไม่มีใครรู้หรอกว่าอาการมันจะทรุดลงเมื่อไหร่ ถ้าวันหนึ่งยายจำอะไรไม่ได้ จำเอ็งไม่ได้... ถึงตอนนั้นเอ็งจะอยู่อย่างไร"
"พอแล้วยาย... รู้แล้วจ้ะ" เพียงดินถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง "เพียงยอมไปกับเขาก็ได้... แต่ยายต้องสัญญาว่าจะให้ความร่วมมือกับหมออย่างดีที่สุด เข้าใจไหมจ๊ะ?"
หญิงชราพยักหน้ารับ ดวงตาที่เริ่มพร่ามัวจ้องมองหลานชายสุดที่รักเนิ่นนาน หวังจะจดจำภาพนี้ไว้ให้ลึกสุดหัวใจ... ก่อนที่โรคร้ายจะพรากความทรงจำเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น หญิงชราผู้มองการณ์ไกลเพียงหวังว่าหากหลานชายได้อยู่ภายใต้การดูแลของผู้ชายที่พร้อมอย่างรุจน์ ถึงวันที่เธอจากไป... เพียงดินก็คงจะอยู่ได้โดยไม่ลำบาก เท่านี้เธอก็นอนตายตาหลับแล้ว
บทล่าสุด
#50 บทที่ 50 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#49 บทที่ 49 ตอนพิเศษ 13 ฉลองวันครบรอบ (4P)
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#48 บทที่ 48 ตอนพิเศษ 12 แย่งตักเมียรัก
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#47 บทที่ 47 ตอนพิเศษ 11 Pool Party
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#46 บทที่ 46 ตอนพิเศษ 10 รื้อฟื้นความทรงจำ (4P)
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#45 บทที่ 45 ตอนพิเศษ 9 รื้อถอนสตูดิโอ
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#44 บทที่ 44 ตอนพิเศษ 8 เมื่อยัยตัวแสบสอบใบขับขี่
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#43 บทที่ 43 ตอนพิเศษ 7 ศึกสวาทห้องทำงานประธานบริหาร
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#42 บทที่ 42 ตอนพิเศษ 6 CEO มือใหม่
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026#41 บทที่ 41 ตอนพิเศษ 5 บอดี้การ์ดจำเป็นทั้งสาม
อัปเดตล่าสุด: 7/15/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
เมียเด็กของผู้พันสายดุ
การสูญเสียพ่อผู้เป็นดั่งโลกทั้งใบในภารกิจลับ ทำให้ชีวิตของ ‘ม่านมุก’ เด็กสาววัยยี่สิบปีต้องพลิกผัน เธอถูกโยนเข้ามาอยู่ในความดูแลของ ‘พันเอก รุจิภาส วงศ์เดชา’ ผู้บังคับการกองพันทหารราบสายดุ ผู้ชายที่พ่อเธอเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเขาไว้!
เขาคือเสือร้ายแห่งกองทัพ เย่อหยิ่ง บ้าอำนาจ และไร้ซึ่งความอ่อนโยน
เขาต้อนรับเธอด้วย 'กฎเหล็ก 5 ข้อ' ที่ขีดเส้นแบ่งสถานะระหว่าง 'ผู้ปกครอง' และ 'เด็กในความดูแล' อย่างชัดเจน
ทว่า... ภายใต้ใบหน้าที่ถมึงทึงและคำพูดที่เย็นชา กลับซ่อนความรู้สึกหวงแหนที่ลึกล้ำจนน่ากลัว
ยิ่งเธอพยศ เขาก็ยิ่งอยากปราบให้อยู่หมัด
ยิ่งเธอหนี เขาก็ยิ่งอยากกักขังเธอไว้ในกรงทองของเขาตลอดกาล!
แต่เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย พร้อมกับความลับที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยแผลเป็น
สมรภูมิแห่งความรักครั้งนี้... ผู้พันสายดุจะยอมคุกเข่าเพื่อสยบหัวใจเด็กพยศได้อย่างไร?
“จำไว้นะม่านมุก... ใครกล้าแตะต้องเธอ... มันต้องตาย!”
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













