บทนำ
บท 1
บนคอนโดหรูหราที่เหล่าคนมีเงินและคนมีชื่อเสียงอาศัยอยู่ เสวี่ยหมิ่นที่เพิ่งเลิกถ่ายละครเปิดประตูเข้าไปในห้องก่อนจะปิดแล้วเดินเอากระเป๋าไปวางบนชั้น หญิงสาวถอดเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำก่อนจะออกมามีผ้าเช็ดตัวพันอยู่รอบกาย เสวี่ยหมิ่นเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนมาสวมใส่ก่อนจะทาครีมบำรุงแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงหนานุ่ม
ด้วยความที่วันนี้เธอทำงานหนัก ไม่นานก็ผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
เสวี่ยหมิ่นได้ยินเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ใครกันที่มาเคาะห้องของเธอตอนนี้ คนจะหลับจะนอน ยิ่งทำงานมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวแม่ก็ด่าให้ซะเลย
ปังๆๆ
"ตื่นได้แล้ว จะนอนให้แสงตะวันมันแยงตาก่อนหรือไงกันถึงจะตื่นได้"
เสวี่ยหมิ่นได้ยินก็คิดว่าเธอจะต้องฝันอยู่แน่ๆ อยู่ห้องคนเดียวมาตลอด จะมีใครที่ไหนมาปลุกให้ลุกแบบนี้ เมื่อคิดได้ดังนั้นก็เลิกสนใจเสียงร้องเรียกข้างนอก
แต่ประตูห้องก็ยังถูกเคาะไม่เลิก ด้วยความรำคาญจึงลืมตาตื่นขึ้นมา เมื่อสายตาโฟกัสภาพ หญิงสาวก็ต้องรู้สึกตกใจเพราะคิดว่าตนเองนั้นโดนลักพาตัวมา ทำไมถึงได้มาอยู่ในห้องที่เก่าซอมซ่ออย่างนี้ได้ มองไปรอบห้องอยู่หลายครั้งภาพตรงหน้าก็ยังเหมือนเดิม รู้สึกว่าข้างกายเหมือนมีอะไรขยับก็หันไปมอง จึงเห็นว่าเป็นเด็กน้อยวัยประมาณสี่ขวบกำลังนอนหลับอยู่ หรือว่าเด็กคนนี้ก็โดนลักพาตัวมาเหมือนกัน
ยังไม่ทันได้คิดอะไรประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นหญิงวัยกลางคนแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเก่าๆ ยืนอยู่ หญิงคนนั้นก้าวเท้าเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าบึ้งตึงก่อนจะเดินมาหาเธอที่เตียงแล้วยกกะละมังในมือสาดน้ำมาที่ใบหน้าของเธอ
เสวี่ยหมิ่นรู้สึกถึงความเปียกไปทั่วทั้งใบหน้าและลำตัว ยัยแก่นี่เป็นใครกันถึงได้กล้ามาทำกับเธอแบบนี้ อยากหาเรื่องตายนักใช่ไหม
"ฉันเรียกตั้งนานแล้วทำไมถึงไม่ยอมตื่นเสียทีหะนังตัวขี้เกียจ" แม่หวังเห็นสภาพของเสวี่ยหมิ่นแล้วก็รู้สึกสะใจไม่น้อย ใครบอกให้นังเสวี่ยหมิ่นไม่ยอมตื่นสักที เจอแบบนี้เข้าไปก็สมน้ำหน้าแล้ว
"นี่ยัยแก่ แกกล้าดีอย่างไงถึงได้มาทำกับฉันแบบนี้ อยากโดนตบนักใช่ไหม" เสวี่ยหมิ่นลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะผลักหญิงวัยกลางคนออกไปอย่างแรง
คนอย่างเสวี่ยหมิ่นที่มีแต่คนมาเอาใจ ไม่คิดเลยว่าจะมีคนกล้าเอาน้ำสกปรกมาสาดใส่หน้าแบบนี้ อย่าให้ฉันหนีออกไปได้นะ จะแจ้งตำรวจให้มาจับพวกค้ามนุษย์อย่างยัยแก่นี่ไปขังคุกเสียให้เข็ด
"นังเสวี่ยหมิ่น แกกล้าผลักแม่สามีอย่างนี้เหรอ คอยดูนะ ฉันจะบอกอาชิงให้หย่ากับแก ดูสิว่าคนอย่างแกจะมีใครเอาไปเป็นภรรยา" แม่หวังตั้ั้งหลักได้ก็ชี้หน้าด่าเสวี่ยหมิ่นเสียงดังลั่นจนเด็กน้อยบนเตียงตกใจตื่นขึ้นมา
"นี่ยัยแก่ปากเหม็น พูดเรื่องอะไรของแก ฉันไปมีสามีตั้งแต่เมื่อไรกัน บอกพรรคพวกของแกด้วย ถ้าหากว่าไม่อยากติดคุกก็ให้ปล่อยฉันกับเด็กออกไป" เสวี่ยหมิ่นด่าว่าคนตรงหน้าด้วยความโกรธ ยัยแก่นี่พูดพล่ามเรื่องไร้สาระอะไรกัน
ร่างบางกำลังจะเดินไปที่ประตูต้องร้องออกมาดังลั่น เมื่อศีรษะเหมือนโดนอะไรสักอย่างมาบีบรัดอย่างรุนแรง โจรพวกนี้ทำอะไรกับเธอกันแน่ ถึงได้รู้สึกทรมานอย่างนี้ เสวี่ยหมิ่นทรุดตัวลงนั่งบนพื้นก่อนจะล้มนอนหมดสติไป
ร่างบางบนเตียงขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะขยับเปลือกตาแล้วลืมขึ้น จำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอโดนจับตัวมาแล้วก็กำลังทะเลาะกับยัยแก่น่ารังเกียจคนหนึ่ง หลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้แล้ว
ยังไม่ทันที่เธอจะขยับตัวลุกก็ต้องร้องออกมาด้วยความปวดหัวเมื่อภาพเหตุการณ์มากมายได้หลั่งไหลเข้ามาในสมอง พักหนึ่งกว่าทุกอย่างจะสงบ
นี่เธอทะลุมิติมายุค 70 เหรอเนี่ย แถมยังมีลูกและสามีแล้วอีกต่างหาก ใช้ชีวิตในยุคนี้ก็ใช่ว่าจะง่าย ทำไมเธอถึงได้ทะลุมิติมาที่นี่ได้
เจ้าของร่างเดิมก็ใช่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่ดี สามีคนนี้ที่ได้มาก็เพราะว่าวางยาอีกฝ่าย เพียงแค่มีอะไรกันเสวี่ยหมิ่นร่างเดิมก็ตั้งท้อง ถึงจะเป็นสามีภรรยากันแต่ชายหนุ่มแสดงท่าทางรังเกียจหญิงสาวเป็นอย่างมาก เสวี่ยหมิ่นคนเดิมเป็นคนขี้เกียจ งานบ้านไม่ทำ เลี้ยงลูกให้อยู่อย่างอดยาก แถมยังดุด่าตบตีลูกสาว หวังหลินช่างเป็นเด็กน้อยที่น่าสงสารมาก เพราะแม่ก็ไม่รักย่าก็ใจร้าย ยังดีที่ยังมีพ่ออย่างหวังชิงให้ความสนใจอยู่
"แม่ฟื้นแล้วเหรอคะ" หวังหลินเดินเข้าไปหาแม่เมื่อเห็นว่าเสวี่ยหมิ่นลืมตาตื่นแล้ว ก่อนหน้านี้เธอรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากที่แม่สลบไป ตอนนั้นพ่อของเธอกลับมาเอาของที่บ้านพอดีจึงอุ้มแม่ไปวางบนเตียงนอน ก่อนจะจะเดินออกจากบ้านไปอย่างไม่สนใจไยดี เหลือแต่เธอที่อยู่เฝ้าแม่ข้างเตียงส่วนย่าก็ไม่ได้ให้ความสนใจแม่ของเธอสักนิดเดียว
"หลินหลิน เด็กดีของแม่" เสวี่ยหมิ่นลุกขึ้นนั่งก่อนจะอุ้มเด็กน้อยไปนั่งบนตักแล้วโอบกอดด้วยความสงสาร ไม่รู้ว่าเพราอะไรถึงทำให้เธอรู้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้เหลือเกิน ต่อไปนี้เธอจะต้องดูแลเด็กคนนี้ให้ดีที่สุด ส่วนคนอื่นเหรอ เธอไม่สนใจหรอก
"แม่หิวไหมคะ หลินหลินจะไปตักข้าวมาให้แม่" หวังหลินเอ่ยถามคนเป็นแม่อย่างรู้ความ ถึงแม้ตัวเองจะยังไม่ได้กินอะไรแต่ด้วยความเป็นห่วงแม่จึงให้ความสนใจแม่เป็นอันดับแรก
"หลินหลินช่างน่ารักที่สุดเลย รู้จักเป็นห่วงแม่แล้ว" เสวี่ยหมิ่นเอ่ยจบก็ก้มใบหน้าลงไปหอมแก้มนิ่มหนึ่งที ดูสิเด็กอายุเท่านี้ยังรู้จักเป็นห่วงเธอ ผิดกลับสามีอย่างหวังชิงที่เอาแต่รังเกียจเธอ คอยดูนะถ้าเขายังทำตัวแบบนี้อยู่ เธอจะหย่ากับเขาให้รู้แล้วรู้รอดแล้วพาหลินหลินไปอยู่ที่อื่น
บทล่าสุด
#82 บทที่ 82 ตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน จบ
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#81 บทที่ 81 ทำอาหารมาให้
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#80 บทที่ 80 แยกบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#79 บทที่ 79 ครอบครัวต่อต้าน
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#78 บทที่ 78 ความลับของถิงถิง
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#77 บทที่ 77 ความในใจ
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#76 บทที่ 76 ใกล้ถึงเทศกาลกลางทุ่ง
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#75 บทที่ 75 ใจที่เต้นรัว
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#74 บทที่ 74 เปลี่ยนสายตาของชาวบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026#73 บทที่ 73 ความใกล้ชิด
อัปเดตล่าสุด: 1/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
เกิดใหม่: เทพธิดาแห่งการแก้แค้น
ฉันถูกทั้งคู่หมั้นและพี่สาวทรยศ
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้น พวกเขาตัดแขนขาฉัน ตัดลิ้นฉัน มีเพศสัมพันธ์ต่อหน้าฉัน และฆ่าฉันอย่างโหดเหี้ยม!
ฉันเกลียดพวกเขาเหลือเกิน...
โชคดีที่โชคชะตาพลิกผัน ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง!
ด้วยโอกาสครั้งที่สองในชีวิต ฉันจะมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง และฉันจะได้เป็นราชินีแห่งวงการบันเทิง!
และฉันจะแก้แค้น!
คนที่เคยรังแกและทำร้ายฉัน ฉันจะชดใช้คืนให้พวกเขาเป็นสิบเท่า...
(อย่าเปิดนิยายเรื่องนี้โดยไม่ไตร่ตรอง ไม่งั้นคุณจะติดใจจนหยุดอ่านไม่ได้สามวันสามคืน...)
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?













