บทนำ
ทิชานักธุรกิจสาวแสนสวยมือทอง หยิบจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด เมื่ออยู่ ๆ ต้องโผล่เข้ามาในนิยายโดยไม่รู้ตัว และที่สำคัญต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายที่ไม่มีใครต้องการ แต่...ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น นางร้ายคนนี้มาพร้อมกับมิติ
เธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องได้ไหม ทุกท่านมาตามเอาใจช่วยเธอกันนะคะ นักเขียนหวังว่านิยายเรื่องนี้เข้าไปอยู่ในใจของนักอ่านไม่มากก็น้อย ฝากน้องไว้ด้วยนะคะ
บท 1
บทที่ 1
นักธุรกิจสาว
ทิชา นักธุรกิจสาวที่ทั้งสวย ทั้งรวย และมีเสน่ห์ เธอไต่เต้าและสู้ชีวิตด้วยสองมือจนเป็นเจ้าของธุรกิจมากมายในวัยเพียง สี่สิบปี เธอไม่มีครอบครัวให้คอยห่วงหา และไม่มีครอบครัวที่มอบความอบอุ่นให้ในวันที่เหนื่อยล้า เพราะเธอมาจากบ้านเด็กกำพร้าที่ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อแม่
“คุณทิชาคะ วันนี้สีหน้าไม่สู้ดีเลย นิดว่าคุณทิชาไปโรงพยาบาลตรวจเช็กร่างกายหน่อยดีไหมคะ”
นิดหรือว่าสุนิสา เลขาคนสนิทของทิชา ที่ทำงานกับเธอมาตั้งแต่เริ่มก่อสร้างธุรกิจแรก ๆ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง หลังได้เห็นใบหน้าที่ดูซีดเซียวของเจ้านาย
“ฉันไม่เป็นอะไรหรอกนิด แค่เพลีย ๆ นิดหน่อยเท่านั้น ขอบใจเธอมากนะที่เป็นห่วง” ทิชาเอ่ยขึ้นมาเบา ๆ วันนี้ยังมีเอกสารอีกมากที่รอให้เธอไปอ่านและเซ็นชื่อ ดังนั้นอาการป่วย เล็ก ๆ น้อยที่เกิดขึ้น ทิชาจึงไม่ได้สนใจมันเท่าไรนัก
“ถ้าคุณทิชารู้สึกไม่ดีตรงไหนหรือรู้สึกไม่สบายรีบบอกนิดเลยนะคะ” แม้เจ้านายจะบอกด้วยปากตัวเองว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร แต่สุนิสาก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี จึงเอ่ยปากบอกออกไปอีกครั้ง
“เข้าใจแล้วล่ะ ฉันขอไปล้างหน้าตาสักหน่อยก็แล้วกัน” ทิชาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่เหนื่อยล้า
แต่ในขณะที่หญิงสาวกำลังจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องน้ำ เพื่อล้างหน้าล้างตาให้หายเพลียตามที่บอกเอาไว้ อาการหน้ามืดก็พลันเกิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทำให้หญิงสาวล้มลงหมดสติลงไปต่อหน้าต่อหน้าต่อตาของเลขาคนสนิทที่บัดนี้ตกใจจนร้องเรียกชื่อเจ้านายไม่หยุดด้วยความตกใจ
“คุณทิชา คุณทิชาคะ ฟื้นสิคะคุณทิชา ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลเร็ว คุณทิชาเป็นลมหมดสติ ช่วยด้วย”
สุนิสาตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงสั่น ก่อนจะเริ่มร้องไห้อย่างคนทำอะไรไม่ถูก เพราะคนในอ้อมแขนที่ตอนแรกคิดว่าแค่หมดสติไปเพียงอย่างเดียว ในตอนนี้กลับไม่สามารถสัมผัสได้ถึง ชีพจรหรือลมหายใจได้อีกต่อไปแล้ว
ใครจะไปคิดว่าการวูบหมดสติของทิชาในครั้งนี้ จะทำให้เธอหมดลมหายใจไปตลอดกาลได้
นักธุรกิจสาวที่คิดว่าตัวเองเพียงแค่เป็นลมหมดสติไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ภายในห้องห้องหนึ่งที่ดูไม่คุ้นตา อีกทั้งบนร่างกายยังเปล่าเปลือยไร้อาภรณ์สวมใส่ แต่ โชคดีที่เธอยังมีผ้าห่มผืนใหญ่คลุมร่างเอาไว้อยู่อีกหนึ่งชั้น ส่วนลับของเธอจึงยังถูกปกปิดเอาไว้ไม่ได้โผล่ออกมาอวดโฉมภายนอก
ทิชาค่อย ๆ ทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าอย่าง ช้า ๆ หญิงสาวค่อนข้างสับสนเล็กน้อยเพราะจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเองเป็นลมหมดสติไป แต่ภายในห้องทำงานนอกจากเธอแล้ว ยังมีลูกน้องคนสนิทอยู่ด้วย เธอก็ควรจะฟื้นขึ้นมาที่โรงพยาบาลสิ ไม่ใช่ฟื้นขึ้นมาภายในห้องที่ดูแปลกตาในสภาพโป๊เปลือยเช่นนี้
ร่างบางพยายามดึงผ้าห่มขึ้นมา เพื่อใช้ห่อตัวลงไปจากเตียง แต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะผ้าห่มผืนนี้ไม่ได้มีเพียงแต่เธอคนเดียวที่กำลังครอบครองมัน
“ใครกันอีกล่ะเนี่ย นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
ทิชาอุทานออกมาด้วยความตกใจ หลังพบว่าบนเตียงกว้างหลังนี้ นอกจากเธอแล้วยังมีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่อีกหนึ่งคน ชายคนนี้ก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างไปจากเธอเลยสักนิด และการที่คนสองคนในสภาพแบบนี้นอนอยู่ บนเตียงเดียวกัน มันชวนให้เธอคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลยสักนิด
“นี่คุณ ตื่นสิ คุณ” แต่เพราะเธอจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างคนทั้งสองไม่ได้ หญิงสาวจึงเลือกจะปลุกชายแปลกหน้าขึ้นมาเพื่อถามหาความจริงที่เกิดขึ้นแทน
หญิงสาวเรียกอีกฝ่ายเพียงแค่ครั้งเดียว อีกฝ่ายก็ลืมตาตื่นขึ้นมาแทบจะในทันที สายตาของชายหนุ่มที่มองมาที่เธอฉายแววตกใจเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะรีบเว้นระยะจากตัวเธอให้ห่างออกไป
“คุณหนูเฉิน” น้ำเสียงทุ้มพูดออกมาด้วยภาษาจีน มันน่าแปลกที่เธอฟังออกทุกประโยค ทิชาเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง หลังนึกได้ว่า ก่อนหน้านี้เธอก็พูดกับเขาด้วยภาษาจีนที่สำเนียงราวกับเจ้าของภาษามาเองเช่นเดียวกัน
ทิชาอยากจะกุมขมับ เรื่องที่เกิดขึ้นแปลกประหลาดเกินไปจนทิชาชักจะตั้งรับไม่ถูกเสียแล้วสิ แล้วไหนจะสรรพนามที่คนตรงหน้าใช้เรียกเธออีก ‘คุณหนูเฉินอย่างนั้นเหรอ’ ทิชาคิดในใจกับสรรพนามที่เขาเรียกเธอ
“คุณเรียกฉันว่าอะไรนะคะ คุณหนูเฉินอย่างนั้นเหรอ ทำไมถึงเรียกอย่างนั้นล่ะ” ทิชามองคนตรงหน้าด้วยความสงสัยและ เอ่ยถามออกว่าเหตุใดเขาถึงเรียกเธอว่าคุณหนูเฉิน
แต่ในขณะที่เธอกำลังรอคำอธิบายจากร่างสูง เสียงเอะอะจากภายนอกก็ดังลอดเข้ามา จนสองคนที่กำลังสนทนากันอยู่หัน ไปมอง และทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามา พร้อมกับผู้มาก หน้าหลายตาที่ทิชาไม่รู้จักเลยสักคนเดียว คนพวกนั้นพากันเดิน เข้ามาภายในห้อง เสียงพูดคุยอันดังลั่นก่อนหน้า พลันเงียบลงทันทีที่คนทั้งหมดเห็นภาพของคนสองคนที่อยู่ด้านใน
เมื่อรู้ตัวว่าถูกจ้องมอง ชายหนุ่มที่ถอยห่างเธอออกไปก็รีบขยับกลับเข้ามาใกล้ตัวเธออีกครั้งอย่างรวดเร็ว ร่างสูงใช้เรือนกายอันสูงใหญ่ของตัวเองบังร่างกายของทิชาที่โผล่ออกมานอกผ้าห่มเอาไว้ เพื่อไม่ให้กลุ่มคนที่เพิ่งเข้ามาได้เห็นร่างกายอันเปลือยเปล่าของเธอ
“เฉินหว่านเยว่!”
ชายวัยกลางคนน่าเกรงขามที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด มองมาที่เธอก่อนจะตวาดเรียกชื่อนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธเกรี้ยว
“ลูกแม่ ไม่จริง” หญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างกายชาย คนนั้นมองมาที่เธอ แล้วปิดปากร้องไห้ สายตาของเธอแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากจะเชื่อว่าภาพที่เห็นตรงหน้าจะเป็นเรื่องจริง
“แม่คะ อย่าร้องไห้เลย เรื่องนี้ต้องเป็นเรื่องที่เข้าใจกันผิดแน่ ๆ” น้ำเสียงอ่อนหวานดังออกมาจากริมฝีปากของหญิงสาว อีกคน เธอคนนี้มีใบหน้าที่สวยหวาน เมื่อรวมเข้ากับดวงตาดำขลับกลมโตคู่นั้น ก็ยิ่งทำให้เธอดูเป็นหญิงสาวที่อ่อนโยนดูน่าทะนุถนอมมากยิ่งขึ้นไปอีก
“เหว่ยหราน เธอจะแก้ตัวแทนน้องสาวไปทุกเรื่องไม่ได้นะ”
“ผิดก็ต้องว่าไปตามผิด”
“ใช่ ๆ ดูสิ งานวันเกิดของท่านนายพลเฉินแท้ ๆ มีลูกสาวบ้านไหนกัน ที่กล้าทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงสร้างความอับอายให้กับครอบครัวแบบนี้” กลุ่มคนที่เดินตามมาร่วมชมความสนุก อดไม่ได้ที่จะวิพากษ์วิจารณ์ออกมาอย่างออกรส
เมื่อทิชาได้ยินคำพูดที่ฟังดูเหมือนจะพูดถึงตัวเธอเหล่านั้น ก็ไม่ได้คิดใส่ใจ เพราะสิ่งที่เธอกำลังสนใจคือชื่อที่หลุดออกมาจากปากกลุ่มคนเหล่านี้ต่างหาก ไม่ว่าจะเป็น เฉินหว่านเยว่ หรือ
เฉินเหว่ยหราน ทั้งสองชื่อฟังดูคุ้นหูเธออย่างน่าประหลาด เหมือนจะเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งแต่ก็นึกไม่ออก
“ทุกคนฉันขอร้องเถอะค่ะ อย่าพูดถึงน้องสาวของฉันเสีย ๆ หาย ๆ แบบนี้เลย ฉันขอล่ะ” หญิงสาวที่ชื่อเฉินเหว่ยหรานเอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือฟังดูน่าสงสาร
“เห็นแก่เหว่ยหรานที่ต้องโชคร้าย เกิดมามีน้องสาวทำตัวหน้าไม่อายแบบนี้ ฉันจะไม่พูดแล้วก็ได้”
“แล้วใครใช้ให้พวกเธอพูดกัน มีสิทธิ์อะไรมาต่อว่าลูกสาวฉัน ออกไปกันให้หมดเดี๋ยวนี้เลยนะ” หญิงวัยกลางคนที่ตอนแรกยืนร้องไห้อยู่ หันไปตะโกนใส่กลุ่มคนที่พูดจาไม่ดี
“คุณแม่คะ ใจเย็นก่อน ๆ ทุกคนช่วยออกไปกันก่อนเถอะนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องภายในครอบครัวของเรา พวกเราขอจัดการกันเอง” เฉินเหว่ยหรานช่วยพูดอีกแรง พร้อมกับทำหน้าวิงวอนขอร้องอย่างน่าเห็นใจ
“ถ้าขืนฉันได้ยินว่ามีใครว่าร้ายลูกสาวฉันอีก ได้เห็นดีกันแน่” หญิงวัยกลางคนตะโกนใส่คนพวกนั้นไปอย่างเกรี้ยวกราด
บทล่าสุด
#75 บทที่ 75 บทส่งท้าย นี่คือครอบครัวที่ต้องการ
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#74 บทที่ 74 มาก่อกวนงานแต่ง
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#73 บทที่ 73 จบสิ้นเรื่องราวที่วุ่นวาย
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#72 บทที่ 72 ยืมมือคนอื่นจัดการ
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#71 บทที่ 71 ข้อเสนอที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#70 บทที่ 70 ตัดสินใจเดินทางอีกครั้ง
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#69 บทที่ 69 เหตุการณ์ไม่สงบ
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#68 บทที่ 68 วางแผนให้ดี
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#67 บทที่ 67 ใครกันแน่ที่โง่
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#66 บทที่ 66 ไม่ยอมแพ้
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรักเพลิงสวาท
ภาสกร&อัยรินทร์
นิยายซีรี่ส์ชุดทาสรักซานตาน ( เล่ม1 )
เธอหลอกเขา…เพื่อเงิน
เขาทำลายเธอ…เพื่อแค้น
เมื่อความลับถูกเปิดเผย ระหว่าง ภาสกร ซาตานในคราบนักธุรกิจ และ อัยรินทร์ หญิงสาวผู้ขายหัวใจแลกชีวิต ไฟรัก ไฟแค้น และไฟปรารถนากำลังจะเผาผลาญทุกอย่างให้มอดไหม้
“อย่าคิดหนี…เพราะซาตานอย่างฉัน จะลากเธอกลับมาชดใช้ทุกหยดน้ำตา!”
รักระรินใจ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













