บทนำ
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
บท 1
@มหาวิยาลัยB
เจ้าของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผมสีน้ำตาลอันดกดำ ใบหน้าอันหล่อเหลาอย่าง ริกกี้ ยืนเด่นสง่าบนเวทีกลางลานกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ในมือถือไมโคโฟนร้องเพลง น้ำเสียงที่ถูกเปล่งออกมา มันทั้งนุ่มหูผ่านเสียงเพลงอันเพราะๆ ของชายหนุ่ม ทั้งใบหน้าที่หล่อเป็นทุนเดิมและน้ำเสียงที่ชวนให้หลงไหลดังไปทั่วกลางลานกิจกรรมของ มหาวิทยาลัย สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ของการจัดงานนิทรรศการ ชายหนุ่มคณะวิศวะปีสี่เบ้าหน้าฟ้าประทานหนึ่งในสี่หนุ่มสุดฮอตกลุ่มR4 ไม่ใช่ฮอตแค่ในรั่วมหาลัย แถมมีดีกรีความฮอตของริกยังดังระดับประเทศ เพราะสองหนุ่มคู่แฝดอย่างริกและริว นั้นติดท็อปเทนคู่แฝดชายหนุ่มที่หน้าตาดีที่สุดลำดับต้นๆ ของประเทศอีกด้วย
กลุ่มสาวๆ อีกมากมายยังขอต่อคิวต่อคิวยาวยื่นใบสมัครเข้าเป็นสะใภ้บ้านธัญญดาภัทร์ ทายาทของตระกูลดังครอบครัวทำธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ระดับต้น ๆ ของประเทศ ระดับความรวยนั้นคงไม่ต้องพูดถึง
หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีอย่างริกที่กำลังยืนเด่นร้องเพลงบนเวที ไม่ได้มีดีแค่เพียงแค่หน้าตาหล่ออย่างเดียว แต่ด้วยความที่ชื่นชอบเล่นดนตรีและยังมีน้ำเสียงเพราะอันมีเสน่ห์ที่มักจะ ทำเอาสาวๆ มอ.B นั้นคลั่งไคล้กรี๊ดคอแทบแตกไปตามๆ กัน นานทีปีหนที่ริกชายหนุ่มสุดฮอตแห่งคณะวิศวะนั้นจะขึ้นร้องเพลงที เรียกได้ว่านาน ๆ จะได้เห็นเป็นบุญตากัน และเป็นสิ่งที่สาวๆ หลายคนนั้นตั้งหน้าตั้งตารอหนุ่มสุดฮอตอย่างริกนั้นขึ้นร้องเพลงบนเวทีให้ได้ชมกัน
ชายหนุ่มผู้มีเสน่ห์ด้านหน้าตาแถมยังร้องเพลงเสียงเพราะ นั้นยิ่งทำให้สาวๆ นั้นหลงไหลริกเยอะมากขึ้นทุกวัน ฮอตทั้งแต่ปี 1 ยันปี 4 ไม่ต่างจากเพื่อนสนิทอย่างเรียวตะนั้นเอง เรียกได้ว่าหนุ่มๆกลุ่มนี้เรื่องหน้าตานั้นไม่มีใครยอมใคร หล่อกินกันไม่ลงเลยทีเดียว
เสียงเพลงและเสียงกรี๊ดกร๊าด ของสาวๆ ขอบเวทีนั้นดังก้องมาจนทำเอาร่างบางที่นั่งทำข้อสอบที่ชั้น 5 ของตึก นั้นถึงกับนั่งไม่ติดกันเลยทีเดียว ร่างบางของนินิว หญิงสาวใบหน้าสวยหวานซ่อนเปรี้ยว นั่งกระสับกระส่ายไปมาอย่างคนไม่มีสมาธิ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
ร่างบางได้แต่ชะเง้อคอมองที่หน้าต่างของห้องสอบ แต่นั้นก็ใช่ว่าจะเห็นเจ้าของเสียง
ยิ่งเสียงของคนที่ร้องเพลงดังขึ้นมาทำเอา นินิวนั้นแทบอยากจะลงกรี๊ดที่ขอบเวทีด้านล่าง แต่นั้นก็ได้เพียงแค่คิด ซึ่งความเป็นจริงร่างบางยังคงนั่งทำข้อสอบที่ในห้องเรียนเหมือนเดิม
นี้ไม่ไช่นิสัยเธอเลยด้วยซ้ำที่ต้องมานั่งทนฟังเสียงนุ่มๆของพี่ริก หนุ่มหล่อที่เธอคลั่งไคล้เขาแทบเป็นแทบตาย ใบหน้าสวยหวานของเด็กสาวปีสามอย่างนินิวรู้สึกหนวงๆ เจ็บแปลบๆ ขึ้นมาภายในใจราวกับคนอกหักที่ไม่ได้ดูชายหนุ่มที่ตนนั้นแอบชอบนั้นขึ้นร้องเพลงในครั้งนี้ มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะขึ้นร้องเพลงที่มหาลัยเนื่องจากปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่เขาใช้ชิวิตในรั้วมหาลัย ฉันอยากจะร้องไห้ออกมาเสียจริง ๆ อุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตารอเวลานี้มาทังปี สุดท้ายก็พลาดเวลาที่มีค่าของฉันจนได้ เศร้าใจชะมัด
ข้อสอบที่อยู่ในมือไม่ได้ถูกเปิดอ่านและขีดเขียนอะไรลงไป จิตใจของเธอไม่ได้อยู่ในห้องสอบเลยซักนิดเดียว มันอยู่ที่ลานกิจกรรมซะมากกว่า
ร่าบางได้แต่มองประตูห้องสอบตาละห้อยอิจฉาคนที่ได้ดูจัง ดูในคลิปวิดิโอก็ไม่เหมือนดูสดนะ เศร้าจริง
"ใครจะมีจิตใจทำข้อสอบกันเล่าเสียงเพลงดังขนาดนี้
หึ ! สงสัยอาจารย์กิ่งแก้วเป็นคนโลกส่วนตัวสูงนะฉันว่า มหาลัยมีงานกิจกรรมทั้งทียังใเรียกให้พวกฉันมาสอบ บ้าไปแล้วเถอะ" ร่างบางได้แต่พลานนึกโทษต้นเหตุที่ทำให้เธอไม่ได้ดูหนุ่มรุ่นพี่ขึ้นร้องเพลงในครั้งนี้
วันนี้เป็นเป็นวันสอบเก็บคะแนนวิชาที่ฉันไม่ชอบเอาเสียเลย ถ้าเป็นชั่วโมงเรียนปกติสาบานว่าวันนี้ฉันไม่เข้า แล้วค่อยไปตามเรียนกับเพื่อนห้องอื่นทีหลัง แต่นี้สอบๆ เก็บคะแนนฉันเลยต้องจำใจมาสอบ ขณะที่พี่ริกหนุ่มหล่อเพียงคนเดียวที่ได้ใจฉันไปครอบครองตั้งแต่ที่ฉันก้าวเข้ามาเรียนที่นี่ บ้าชะมัดฟ้ากลั้นแกล้งคนสวยๆ อย่างฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน
เมื่อเพลงแรกที่พี่ริกร้องจบลงไป เขาก็ร้องเพลงที่สองตามมาต่อ ไม่เห็นหน้าแค่ได้ยินเสียงฉันก็จำได้ว่าเป็นเขา อารมณ์ของคนที่เราหวีดหนะ ขนาดมาในรูปแบบเสียงฉันก็จำเขาได้หมดแหละ
ฉันตามดูคลิปเก่าๆที่เขาร้องมาจนหมด ฉันรู้แท้กระทั้งเพลงที่เขากำลังร้องอยู่ตอนนี้มันสื่อถึงใคร เรื่องผู้ฉันทำการบ้านมาเยอะ ไม่มีตกเหมือนข้อสอบตรงหน้าที่ไม่อีกกี่นาทีฉันก็จะตก หึ หึ
เมื่อเห็นว่าตัวเองยังพอมีโอกาสที่จะได้ดูเขาร้องเพลงบ้าง กระดาษข้อสอบที่อยู่บนโต๊ะตรงหน้าฉันถูกทำเสร็จภายในสิบนาที พอรู้ว่าผู้ชายร้องเพลงต่อมันเหมือนมีแรงบันดาลใจขึ้นมาเลยแหละ ฉันรีบทำข้อสอบภายในเวลาอันสั้น เสร็จพร้อมส่งอาจารย์ทันที ฉันภาวนาให้พี่ริกร้องต่ออีกซักสองเพลง ทันเวลาที่ฉันลงไปที่ลานกิจกรรมพอดี แต่ขณะที่ฉันกำลังเก็บของใส่กระเป๋าเท่านั้นแหละ โชคไม่ได้เข้าข้างฉันเลย เสียงพี่ริกนั้นก็เงียบลง พร้อมกับเสียงกรี๊ดของกลุ่มคนที่หวีดพี่เขา ฉันถึงกับหน้าหงิกหน้างอขึ้นมาทันที ที่รู้ว่าตัวเองไม่มีโอกาสได้ดูที่ริกขึ้นร้องเพลง ฉันจึงออกมารอยัยเชอรีนและยัยมีนนาที่หน้าห้องแทนด้วยกับความเศร้าใจ
ถามว่าฉันเสียใจไหมบอกเลยว่า เสียใจสุดๆ ก็คนมันรอฟิวส์ที่เขาร้องเพลงหนะ ฉันเป็นคนที่ชอบผู้ชายร้องเพลงอย่างเช่นพี่ริกนั้นแหละ พี่เขาคือสเปกฉันเลย คนอะไรหล่อเกินต้านมากแม่ อิจฉาผู้หญิงคนนั้นที่เป็นแฟนเขาหนะ แต่สำหรับฉันนะเหรอไม่ได้หวังไปไกลจนเป็นแฟนพี่เขาหรอก วันๆ แค่มีพี่เขาให้ฉันปลื้ม มีเขาให้ฉันได้หวีดไปวันๆแค่นั้นก็ทำให้มีความสุขแล้ว ถึงจะไม่ได้ครอบครองก็เถอะ
บทล่าสุด
#78 บทที่ 78 พิษรักร้าย EP.78 ตอนพิเศษ 2 My Family NC20+
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#77 บทที่ 77 พิษรักร้าย EP.77 ตอนพิเศษ1 พ่อลูกอ่อน
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#76 บทที่ 76 พิษรักร้าย EP.76 Love Marry Me ❤️ END
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#75 บทที่ 75 พิษรักร้าย EP.75 แฟนคนแรกและคนสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#74 บทที่ 74 พิษรักร้าย EP.74 แย่งหน้าที่เมีย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#73 บทที่ 73 พิษรักร้าย EP.73 คนอวดเมีย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#72 บทที่ 72 พิษรักร้าย EP.72 ปากไม่ตรงกับใจ
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#71 บทที่ 71 พิษรักร้าย EP.71 ตัวช่วยง้อเมีย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#70 บทที่ 70 พิษรักร้าย EP.70 เพื่อนพวงตำแหน่งน้องเขย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025#69 บทที่ 69 พิษรักร้าย EP.69 ปกป้องลูกจากอันตราย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













