บทนำ
"จะจูบกันได้ต้องเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ?" คำถามไร้เดียงสาของสายฟ้า สร้างเสียงหัวเราะให้มนัส เขาบีบปลายคางมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูกับคำถามที่เธอถามเขา
"งั้นคนที่จูบกับก็ต้องเป็นแฟนกันหมดสิคะ?" มนัสเท้าเอวถาม ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่รถยนต์หรูที่จอดอยู่ลานจอดรถข้างผับ ทว่าเสียงของเด็กสาวทำให้เขาต้องหยุดชะงัก แล้วค่อยๆหันกลับมาเลิกคิ้วให้เธอ
บท 1
บทนำ
@ผับหรูใจกลางเมือง
กึก! กึก! กึก!
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับแผ่นกระเบื้องสีดำสนิทภายในห้องโถงใหญ่ของผับหรู หญิงสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำก้าวเท้าเข้าไปท่ามกลางผู้คนเบียดเสียดกัน ด้วยใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาเดินได้ ทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายหลายคน หนึ่งในนั้นคือมนัสที่กำลังนั่งจิบเหล้าเตกีล่าอยู่ที่บาร์
"ยูริ..ฟ้าว่าเราไปนั่งหน้าบาร์ดีกว่า" เด็กสาวเอ่ยชวนเพื่อนรักเสียงหวาน พร้อมกับดึงกระตุกให้เพื่อนเดินตามไปด้วย สองสาวเดินฝ่าฝูงชนไปยังบาร์เหล้า
สองเท้าก้าวเข้าไปหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้สูงๆหน้าบาร์ พร้อมกับวางกระเป๋าสะพายใบหรูลงบนเคาน์เตอร์บาร์
"เอาค็อกเทลอะไรก็ได้ เหล้าไม่ต้องแรงนะคะ"
"หึ.." เสียงแค่นหัวเราะเบาๆดังขึ้น ทำให้เด็กสาวต้องหันไปมองทางต้นเสียง ชายหนุ่มหน้าตาดีกำลังมองเธอไม่ละสายตา ทำให้เธอต้องหันหน้าไปเผชิญหน้าเขาตรงๆ
"มาผับแต่สั่งเหล้าอ่อนๆ อายุเท่าไหร่แล้วน้อง" เขายิ้มยียวนถามเด็กสาวทั้งสอง แต่สายตาของเขายังวางไว้ที่ใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กสาวชุดเดรสสีดำ สายฟ้ายิ้มอ่อนแล้วหันหน้ามามองบาร์เทนเดอร์หนุ่ม
"เปลี่ยนเป็นเตกีล่าค่ะ" เด็กสาวยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ให้บาร์เทนเดอร์หนุ่ม แล้วหนุ่มตัวมายิ้มทักทายเจ้าของคำพูดเมื่อสักครู่ด้วยรอยยิ้มสะกดใจ
"กินเหล้าอ่อนๆ จำเป็นต้องอายุน้อยด้วยเหรอคะ" เธอถามกลับเสียงหวาน ทำให้ชายหนุ่มเจ้าของคำถามต้องหันมามองเธอเป็นครั้งที่สอง เขายกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจก่อนจะลุกขึ้น แล้วเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้อีกตัวใกล้ๆเด็กสาว
"พี่มาเที่ยวคนเดียวเหรอคะ" เธอยังไม่ไดฟังตำตอบจากเขาจากคำถามแรก เธอก็ถามเขาอีก ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากแล้วเลื่อนแก้วเหล้าไปตรงหน้าเด็กสาว เธอมองเหล้าในแก้วเขาแล้วมองหน้าเขาอย่างงงๆ
"เตกีล่าผสมไซรัป" สายฟ้ามองแก้วเหล้าที่เขาเลื่อนมาอย่างชั่งใจ ก่อนจะเลื่อนแก้วคืนให้เขาแล้วส่งยิ้มบางๆให้เป็นการปฏิเสธกลายๆ
"พี่ชายเคยบอกว่า..อย่ากินของที่คนแปลกหน้าให้ค่ะ"
"หึ.." เสียงแค่นหัวเราะในลำคอดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากหนาเบาๆ เขากำแก้วเหล้าเข้ามาถือไว้แล้วกระดกเข้าปากอึกเดียวหมด แล้ววางแก้วเหล้าที่มีแต่น้ำแข็งลง
"มาคนเดียวเหรอคะ" เด็กสาวถามเสียงสดใส พร้อมกับยกแก้วค็อกเทลขึ้นมาจิบเบาๆ เธอกัดปากเล็กน้อยเมื่อน้ำค็อกเทลสีฟ้าสดใสเข้าไปในปาก
"มาคนเดียวค่ะ" เขาตอบเสียงหวาน แล้วยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้เด็กสาวจนปลายจมูกโด่งเป็นสันสัมผัสกับปลายจมูกเชิดรั้นของเธอ สายฟ้าเบิกตากว้างพอๆกับยูริที่อ้าปากหวอตกใจไม่แพ้กัน
"พะ..พี่ทำอะไรคะ"
"แค่อยากจ้องตาใกล้ๆ เธออายุเท่าไหร่แล้ว?" นอกจากจะไม่ตอบคำถามที่เธอถามไปหลายประโยค เขายังถามเธอกลับอีก สายฟ้าส่ายหน้าไปมาเป็นคำตอบ
"แอบหนีพ่อแม่มาเที่ยวหรือเปล่า"
"บอกคุณแม่แล้วค่ะ..."
"บอกว่าจะมานอนบ้านเพื่อนว่างั้น?" ชายหนุ่มมองหน้าเด็กสาวเพียงหางตา ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปแล้วเม้มปากแน่น
"เที่ยวกลางคืนมันไม่ดีหรอกนะ ยิ่งเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ่งอันตราย"
"ถ้าหนูอยากให้พี่ปกป้องหนู..จะได้ไหมคะ"
"..." ยกยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะหันมามองหน้าเด็กสาวเจ้าของคำพูดเมื่อสักครู่ด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้ม นิ้วขี้เรียวยาวเหมือนผู้หญิงเชยคางมนขึ้น ทำให้เธอต้องสบตากับเขาอย่างช่วยไม่ได้
"...!!!" สายฟ้าเบิกตากว้างเมื่อชายหนุ่มคนตรงหน้ากดจูบลงริมฝีปากเธออย่างอุกอาจ
"หึ!" เขาถอดจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะลุกขึ้นถือแก้วเหล้าแล้วเดินออกไปจากตรงนั้น เด็กสาวผู้ถูกกระทำยังคงอ้าปากค้างเติ่งอยู่แบบนั้น
"แก...พี่คนนั้นเขาจูบแก..ฉันอิจฉาจัง~" ยูริทำท่าดี๊ด๋าตื่นเต้นแทนเพื่อน ในขณะที่สายฟ้ายังคงตกตะลึงกับการกระทำอุกอาจเมื่อสักครู่ เธอยกมือขึ้นมาแตะสัมผัสที่ริมฝีปากอวบอิ่มเบาๆ พวงแก้มนวลเนียนแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
"จูบแรก~"
บทล่าสุด
#91 บทที่ 91 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#90 บทที่ 90 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#89 บทที่ 89 บทที่ 88 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#88 บทที่ 88 บทที่ 87 เร่าร้อนขอบสระ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#87 บทที่ 87 บทที่ 86 นางเงือกน้อย
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#86 บทที่ 86 บทที่ 85 เซอร์ไพรส์
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#85 บทที่ 85 บทที่ 84 สวมแหวนแทนใจ
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#84 บทที่ 84 บทที่ 83 เด็กขี้หึง
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#83 บทที่ 83 บทที่ 82 ปลายปีคนเดิม
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025#82 บทที่ 82 บทที่ 81 สงสารปลายปี
อัปเดตล่าสุด: 9/29/2025
คุณอาจชอบ 😍
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เด็กเนิร์ด - มาเฟียกับเมียเด็กแว่น
แต่ใครจะไปรู้ภายใต้เด็กหนุ่มใส่แว่นถ้าเป็นผู้ชายที่ทั้งหุ่นดีและเซ็กซ์จัด
"ปากดีนัก ทีนี้จะกล้าล้อฉันว่าเป็นเด็กเนิร์ดอีกมั้ย หื้มม...."
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
กับดักรักท่านประธาน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ภรรยา(เก่า)ของมาเฟีย - เมีย (น้อย) ของมาเฟีย
"ไง ไม่ได้เจอกันหลายปี" เสียงทักทายแสนเย็นชานั้นทำเอาเธอยืนขาแข็งไปหมด
"ทำไมถึงจับฉันมาล่ะ"
"ไม่รู้สินะ ก็แค่มีเรื่อง...อยากเคลียร์นิดหน่อย"
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห













