บทนำ
ปลายมุมปากมีเลือดซึมออกมา
ราเชนทร์จับเลือดที่มุมปากแล้วนับหนึ่งถึงสิบในใจ
"แกได้ฉันแล้ว ถ่ายรูปไว้ จะแบล็กเมล์เหรอ อยากได้เท่าไหร่ "
ธีราสติ แตกแล้ว มือบางทุบไปที่ตัวเค้าไปทั่ว
น้ำตาเธอคลอเบ้าแต่ไม่ไหลออกมา
"อยากได้เท่าไหร่แลกกับรูป" เธอกัดฟันถามออกไป
คนโดนตบหน้าชาด้วยความเจ็บ เจ็บทั้งหน้า เจ็บทั้งใจ เสียงหัวเราะเบาๆ ดังออกมาจากปากเค้า
"ไม่ใช่แค่รูปนะสิ ผมมีคลิปด้วย"
บท 1
คุณดวงใจ ผู้เป็นแม่ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ ที่คุณหญิงคนดังมาทาบทามลูกสาวให้ร่วมงานเดินแบบแฟชั่นโชว์ผ้าไทยและอัญมณีระดับประเทศ คนเดิน ไม่ได้ตอบรับยืนยัน แต่คนที่ไม่ได้เดินกลับยิ้มแย้มอย่างมีความสุขพร้อมกับยืนยันหนักแน่นว่า งานนี้น้องธี จะเดินชุดฟินาเล่ อย่างแน่นอน
แทนคุณอุ้มลูกชายเดินเล่นอยู่ในบ้านหลังจากทานอาหารเย็นเสร็จแล้วเปิดโอกาสให้เมียเค้าและน้องสาวได้ปรึกษาหารือเรื่องผู้หญิงกันตามสบาย
"โอ้ย คิตตี้พี่อยากจะบ้าตาย คุณแม่นะคุณแม่ทำไมทำแบบนี้"
คิตตี้ยิ้มกว้างออกมาแล้วมอง พี่ธี ที่มีศักดิ์เป็นน้องสามีของตัวเอง
"พี่ธี สวยรวยโสดนะคะ ทางสมาคมก็อยากหาหนุ่มๆ มาร่วมประมูลเครื่องประดับแล้วอีกอย่างชุดฟินาเล่ชุดนี้ก็เหมาะสมกับพี่ธีที่สุดแล้ว งานการกุศลแบบนี้พี่ธีคงไม่ขัดใช่ไหมคะ "
อดีตพริตตี้สาวหว่านล้อมช่วยแม่สามีอีกแรงหลังจากที่คุณดวงใจ โทรไปเกลี้ยกล่อมให้มาพูดให้ คนเป็นแม่หวังดีเหลือเกินงานนี้งานใหญ่งานยักษ์ระดับประเทศ ยิ่งคุณหญิงลงทุนมาติดต่อด้วยตัวเองขนาดนี้ ธีราของแม่จะต้องแจ้งเกิดแน่นอน
ออร์แกไนซ์เซอร์มือทองมองดูหุ่นของเจ้าของชุดแล้วกลืนน้ำลายลงคอ แม้จะเคยเห็นนางแบบมามากมายแต่ไม่ค่อยมีใครเพอร์เฟคขนาดนี้มาก่อน สูง แขนยาว ขายาวแต่หน้าอกตู้มมาก แถมสะโพกยังเต่งตึง เสียงเจ้าของห้องเสื้อร้องเรียกออกมาทันที
"พี่ดีใจมากค่ะที่เป็นน้องธี เลยตัดชุดพอดีเป๊ะเลยค่ะ" ช่างตัดเสื้อแบรนด์ดังได้โอกาสโฆษณาร้านตัวเองทันที คุณธีราคนนี้เป็นลูกค้าประจำที่ร้านอยู่แล้ว สัดส่วนขนาดเท่าไหร่ช่างประจำรู้เรื่องกันทันที
"ชุดนี้ใช้ผ้าสองผืนนะคะน้องธีด้านบนเป็นเกาะอก ใช้พันทบเอาแล้วติดเข็มกลัดที่เป็นพลอยเม็ดใหญ่มาก ราคาสูงมาก ส่วนท่อนล่างพี่ตัดเป็น
กระโปรงยาวหางปลาเลยค่ะ เพื่อโชว์ลายผ้า ชุดนี้จะมีเข็มกลัดกับต่างหูนะคะที่เป็นเครื่องประดับ ทับทิมเซ็ทนี้ราคามากกว่าสิบล้านเลยค่ะ"
เสียงช่างเสื้อและทีมงานพากันคุยถึงเรื่องงานอย่างตื่นเต้น แต่ไม่ได้ทำให้นางแบบชุดฟินาเล่ตื่นเต้นตามแต่อย่างใด
ร่างบอบบางเดินอ่อนระโหยลงมาที่ลานจอดรถเพียงลำพังวันนี้ตลอดบ่ายเธอใช้เวลาซ้อมเดินหลายชั่วโมงจนเหนื่อยล้า แม้จะสวมรองเท้ายี่ห้อดีเพียงใดแต่คนไม่ชอบไม่มีใจรักทางนี้ก็ไม่ได้มีความสุข ร่างบอบบางสวมชุดเดรสสั้นยี่ห้อดังกับรองเท้าแตะธรรมดาเดินมาถึงที่จอดรถคันเก่งของตัวเอง รถเอสยูวียี่ห้อดังสีขาวมุกโดดเด่นอยู่ตรงนั้น เธอควานหากุญแจรถในกระเป๋าอย่างเร่งรีบ แล้วสะดุดเข้ากับคนที่เดินสวนมา
ร่างบอบบางแทบจะร่วงลงไปกองกับพื้นถ้าหากไม่มีมือ หนาคอยรั้งเอาไว้ สัมผัสที่แขนทั้งสองข้างทำให้เธอดันตัวเองทันที
"ขอบคุณแต่ปล่อยแขนฉัน"
เสียงที่ออกมาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่หนวดเครายาวมองคนข้างตัวแล้วหมั่นไส้เหลือเกิน สูงผอมบางแบนเรียบแบบนี้ใช่สเป็คที่ไหน เค้าปล่อยเธอออกทันที
"เดินดีๆ แล้วกัน"
ธีราอยากจะกรี้ดออกมา ตาบ้าเอ้ย ทำเสียงดุ หญิงสาวถอนหายใจแล้วเดินมาที่รถตัวเองก่อนจะรีบขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งความหงุดหงิดเอาไว้ที่นี่ วันนี้หมดเวลางานแล้ว
"ไหนหมูอ้วนอยู่ไหน"
เสียงหวานส่งเสียงไปก่อนที่ตัวจะเดินไปถึง หมูอ้วนเดินเตาะแตะมาหาธีจ๋าทันที
"ไหนมาหาธีจ๋าหน่อยสิ"
กระเป๋าแบรนด์ดังถูกวางลงกับพื้นอย่างไม่ใยดี นาทีนี้เธอเป็นธีจ๋าของหมูคริสไปแล้ว แขนเล็กรั้งร่างอ้วนกลมน้ำหนักสิบกว่ากิโลมากอดอย่างชื่นใจ
"โอ้ย หมูของอาทำไมจ้ำม่ำขนาดนี้ลูก"
อาสาวที่หลงหลานชมหลานตัวเองเต็มที่ก่อนจะกอดแน่นอีกครั้ง
"ไปกินติมกับอาอีกไหมหมูอ้วน"
พี่ชายหัวเราะออกมาทันทีอย่างรู้ทัน
"ธีจะเอาหลานไปเป็นกันชนทุกครั้งไม่ได้นะ ลูกพี่เบื่อ"
ธีจ๋ามองดูหลานชายแล้วถามออกมาตามตรง
"คริสเบื่ออาไหมลูก อาเสียใจนะ" หลานชายไม่รู้เรื่องแต่รู้ความกอดธีจ๋าแน่น แทนคำตอบ
"เห็นมั้ยเล่า มีหมูคริสแล้วธีจ๋าจะไปรักใครได้"
บทล่าสุด
#121 บทที่ 121 เส้นทางของความรัก-อาธีของหมูคริส ตอนจบ.
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#120 บทที่ 120 เส้นทางของความรัก-แทนคุณ+คิตตี้
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#119 บทที่ 119 เส้นทางของความรัก-อ่อนหวาน
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#118 บทที่ 118 เส้นทางของความรัก-ความรัก
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#117 บทที่ 117 เส้นทางของความรัก-ผัวแก่
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#116 บทที่ 116 เส้นทางของความรัก-เมียพี่
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#115 บทที่ 115 เส้นทางของความรัก-เบื่อเป็นแฟนหรือยัง
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#114 บทที่ 114 เส้นทางของความรัก-ความชัดเจน
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#113 บทที่ 113 เส้นทางของความรัก-คิดจะแต่งงานไหม
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025#112 บทที่ 112 เส้นทางของความรัก-เอ็นดู
อัปเดตล่าสุด: 12/19/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













